w zw. z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż po powstaniu przedmiotowego tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie pozwanego względem powoda wygasło albo nie może być egzekwowane, które uprawdopodabnia roszczenie strony powodowej, a także poprzez przyjęcie, iż strona pozwana posiada interes prawny w zabezpieczeniu roszczenia, 4) naruszenie art.
poprzez przyjęcie, iż wybór sposobu zabezpieczenia nie obciąży pozwanego ponad potrzebę, podczas gdy zawieszenie postępowania egzekucyjnego może spowodować szkodę po stronie pozwanego. Pozwany domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez oddalenie wniosku o zabezpieczenie w całości. W uzasadnieniu wskazano, że istotnie toczyły się negocjacje co do ugodowego załatwienia sprawy, jednakże nie zostały one zakończone ugodą. Wskazano nadto, że pozwany dochodzi także od strony powodowej należności w wysokości 197 057 zł, w sprawie pod sygn. akt GNc(...), w której dnia 10 maja 2012 r. Sąd Okręgowy w Krakowie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym. Strona powodowa wystawiła notę obciążeniową z tytułu kary umownej na 1 000 000 zł, która jest podstawą dokonanego potrącenia bezpodstawnie, gdyż przedmiot umowy został wykonany przez pozwanego bez zastrzeżeń, zarówno jeśli chodzi o terminowość, jak i jakość prac. Roszczenie to zostało „stworzone” na poczet postępowań sądowych, w których pozwany dochodzi od powodowej spółki należności. Nie zostało ono potwierdzone wyrokiem, strona powodowa wniosła powództwo przed Sądem Okręgowym w Katowicach, sygn. akt XIV GNc (...)i uzyskała nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od którego pozwany wniósł sprzeciw. Roszczenie to faktycznie nie istnieje, zatem nie można go przedstawić do potrącenia. Pozwany podniósł także, iż orzeczony środek obciąża go ponad potrzebę, gdyż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Ponadto fakt, że wobec strony powodowej egzekucję prowadzą także inni dłużnicy spowodować może, iż to oni zostaną zaspokojeni, natomiast pozwany będzie pozbawiony takiej możliwości. Nie został także uprawdopodobniony interes prawny, gdyż w przypadku ewentualnej wygranej, strona powodowa będzie mogła wystąpić o zwrot wyegzekwowanych świadczeń. W odpowiedzi na pozew pozwany przytoczył argumenty przedstawione w zażaleniu, a ponadto wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w Katowicach do sygn. akt XIV GNc (...) Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne i podlega oddaleniu. Podstawą udzielenia zabezpieczenia są przepisy art. 730 i
k.p.c. Zgodnie z tymi przepisami podstawami udzielenia zabezpieczenia są uprawdopodobnienie roszczenia oraz interesu prawego w udzieleniu zabezpieczenia. Interes prawny, w myśl art.
istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Sąd Apelacyjny podziela ocenę Sądu Okręgowego co do spełnienia obu tych przesłanek. Jednocześnie orzeczony środek zabezpieczenia nie jest nadmiernie uciążliwy dla pozwanego. Odnośnie uprawdopodobnienia roszczenia wskazać należy przede wszystkim na bezsporną okoliczność wystawienia noty obciążeniowej za kary umowne i potrącenia przez stronę powodową na tej podstawie wierzytelności zasądzonej tytułem wykonawczym, którego pozbawienia wykonalności strona powodowa dochodzi w niniejszym postępowaniu. Bezsporne jest także, iż strona powodowa w osobnym postępowaniu dochodzi należności z tego tytułu, gdyż po potrąceniu wzajemnych wierzytelności pozostaje jej w dalszym ciągu wierzytelność. Pozwany przeczy podstawom do naliczenia kar umownych i wystawieniu noty obciążeniowej, jednak nie zaprzecza faktowi dokonania potrącenia, kwestionując jedynie jego skuteczność. Tak przedstawiane okoliczności świadczą o tym, że istnieje uprawdopodobniona podstawa do pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego. Na obecnym etapie nie musi być ona jeszcze udowodniona. Na uprawdopodobnienie roszczenia wskazuje m. in. fakt dochodzenia roszczenia o zapłatę z tytułu kar umownych w osobnym postępowaniu i wydania nakazu zapłaty. Biorąc pod uwagę przesłanki z art. 499 k.p.c. należy domniemywać, że Sąd Okręgowy w Katowicach uznał roszczenie o zapłatę za uprawdopodobnione. Wskazać przy tym należy, iż sam pozwany ma świadomość znaczenia dochodzonego przez stronę powodową w tamtym postępowaniu roszczenia o zapłatę z tytułu kar umownych, skoro wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania o zapłatę. Wydaje się zasadne, by to w tamtym postępowaniu rozstrzygnięto, czy roszczenie z tytułu kar umownych jest zasadne. Dlatego nie powinno się przesądzać w niniejszym postępowaniu, że roszczenie to jest nieuprawdopodobnione. Nie można także w chwili obecnej przesądzać, czy roszczenie dochodzone w przedmiotowej sprawie ostatecznie okaże się skuteczne, będzie to bowiem przedmiotem ostatecznego rozstrzygnięcia w wyroku. Odnośnie interesu prawnego, został on wystarczająco uprawdopodobniony. Celem postępowania jest niedopuszczenie do wykonania nakazu zapłaty. Ewentualne skuteczne przeprowadzenie egzekucji z ruchomości – włącznie z ich ewentualną sprzedażą egzekucyjną – doprowadziłoby do unicestwienia celu niniejszego postępowania. Co prawda z przedłożonej kopii spisu przedmiotów podlegających egzekucji nie da się odczytać jakich ruchomości dotyczy postępowanie, jednakże domniemywać należy, iż komornik prowadzi egzekucję z ruchomości, które przedstawiają istotną wartość, a do takich zazwyczaj należą ruchomości używane do prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z tym nie należy wykluczać, że ich ewentualne zbycie prowadziłoby do utrudnień w prowadzeniu działalności gospodarczej, a nawet – jak zostało to przedstawione we wniosku – do jej likwidacji. Ponadto, jeśli pozwany sam wskazuje na swoją trudną sytuację materialną, pozostaje wątpliwe, czy wyegzekwowane środki pieniężne byłyby faktycznie możliwe do odzyskania. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie jest także środkiem nadmiernie uciążliwym dla pozwanego. W przypadku nieuwzględnienia żądania pozwu, odsuwa ono jedynie zakończenie egzekucji w czasie. Nie uchyla natomiast dokonanego już zajęcia ruchomości. Nie ma zatem ryzyka, że przedmioty, do których została skierowana egzekucja zostaną zbyte i w ten sposób egzekucja zostanie udaremniona. Pozwany nie uprawdopodobnił również, iż jego brak natychmiastowego zaspokojenia w prowadzonej egzekucji może prowadzić do utraty płynności finansowej. Z przedłożonego przez pozwanego zeznania podatkowego wynika, że w 2011 r. uzyskał on 1 083 010,28 zł przychodu i osiągnął 326 793,44 zł dochodu. Egzekwowane świadczenie stanowi zatem jedynie kilkanaście procent przychodu i jest niższe od dochodu, a zatem jego brak spowodować może najwyżej niższe dochody, a nie utratę płynności finansowej. Odnośnie natomiast ryzyka braku zaspokojenia w postępowaniu egzekucyjnym wobec jego zawieszenia, podkreślić należy, iż mimo zawieszenia postępowania już dokonane zajęcia pozostają w mocy. Brak zatem podstaw do twierdzenia, by pozwany był całkowicie pozbawiony w ten sposób możliwości zaspokojenia. Mając na względzie powyższe, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na zasadzie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.