orzeka I. oskarżonego P. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art.
skazuje go i wymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 20 (dwudziestu) złotych; II. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy) złotych; III. na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat; IV. na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza okres zatrzymania jego prawa jazdy od dnia 1 grudnia 2019 r. do dnia 11 maja 2021 r.; V. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 złotych tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami procesu w wysokości 70 złotych. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 154/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.
podlega ten, kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Zgodnie natomiast z art. 115 § 16 pkt 2 k.k. stan nietrzeźwości zachodzi wówczas gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. W przedmiotowej sprawie nie ulega żadnej wątpliwości, że oskarżony znajdował się w czasie objętym zarzutem w stanie nietrzeźwości. Wskazują na to bezspornie wyniki badań oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazały kolejno - I badanie – 0,75 mg/l, II badanie – 0,68 mg/l, alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu . Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał zatem wszystkie znamiona zarzuconego mu czynu kwalifikowanego z art.
KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. P. I-V Za okoliczność obciążającą oskarżonego sąd uznał znaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, przejawiający się w postaci zamiaru, w jakim oskarżony działał, oraz w rodzaju naruszonych przez niego: dobra chronionego prawem i reguł ostrożności. Opisane powyżej zachowanie oskarżonego jednoznacznie wskazuje, że przypisanego mu występku dopuścił się działając w zamiarze bezpośrednim. Miał on bowiem pełną świadomość, że prowadząc pojazd w stanie, w jakim się znajdował, popełnił przestępstwo. Niezrozumiałe jest zdaniem sądu zachowanie oskarżonego, który jak sobie "przypomniał", że pił wcześniej alkohol zamiast natychmiast się zatrzymać to zaczął wracać do domu. Prowadząc samochód w stanie nietrzeźwości oskarżony naruszył jedną z podstawowych zasad w ruchu drogowym, dopuszczając się przestępstwa, które bardzo często w sposób bezpośredni zagraża najwyższym dobrom chronionym prawem, tj. zdrowiu i życiu ludzkiemu. Do okoliczności obciążających oskarżonego sąd zaliczył wskazany wyżej istotny stopień nietrzeźwości oskarżonego oraz jazdę w miejscu i czasie gdzie panuje duże natężenie ruchu. Jako okoliczność łagodzącą sąd uwzględnił fakt, iż oskarżony nie był karany za popełnienie przestępstwa. Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd doszedł do przekonania, że wymierzona oskarżonemu kara spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości jego czynu. Tym samym za czyn z art.
sąd wymierzył oskarżonemu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, wysokość jednej stawki ustalając na kwotę 20 (dwudziestu) złotych biorąc pod uwagę jego obecną sytuację materialną i zarobkową. W przekonaniu sądu omówione wyżej okoliczności obciążające oskarżonego powodują, że kary tej nie można uznać za surową. Zauważyć bowiem należy, że za czyn z art.
grozi kara pozbawienia wolności do lat
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.