Sygn. akt VIII U 1268/19 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 19.04.2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział Ł. obliczył wysokość emerytury A. D.
(1)złożył wniosek o emeryturę w związku z osiągnięciem ustawowego wieku emerytalnego. / wniosek k. 1-6 plik VI akt ZUS/ Decyzją z dnia 10.05.2019 r. organ rentowy ponownie ustalił wysokość kapitału początkowego wnioskodawcy na dzień 10.05.2018 r. Przy obliczaniu kapitału początkowego przyjęto wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynikający z wyroku Sądu z dnia 31.01.2018r. Na dzień 01.01.1999r. kapitał wyniósł 148.181zł - to jest w kwocie niższej niż przy emeryturze (...), ponieważ nie zastosowano art. 185. / decyzja k. 72-73 akt kapitałowych/ Zaskarżoną decyzją z dnia 14.05.2018r. Oddział przyznał prawo do emerytury od 01.01.2017r. i ustalił jej wysokość na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej, zawieszając wypłatę tej emerytury jako świadczenia niższego. Waloryzacji kapitału początkowego i składek dokonano na dzień 1.10.2017 r. w następujący sposób: rok kp wskaźnik waloryzacji 1999 (...),00 115,60 (...),24 2000 112,72 (...),24 2011 106,68 (...),41 2002 101,90 (...),11 2003 102,00 (...),07 2004 103,63 (...),76 2005 105,55 (...),42 2006 106,90 (...),94 2007 112,85 (...),62 2008 116,26 (...),52 2009 107,22 (...),22 2010 103,98 (...),11 2011 105,18 (...),93 2012 104,68 (...),57 2013 104,54 (...),34 2014 102,06 (...),62 2015 105,37 (...) 2016 106,37 (...),96 2017 113,02 (...),50 I kwartał 2017 101,57 (...),38 II kwartał / decyzja k.18-19 plik VI akt ZUS bezsporne/ Decyzją z dnia 9.05.2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. po rozpatrzeniu wniosku z dnia 9.04.2019 r. ponownie przeliczył emeryturę wnioskodawcy od 01.01.2019 r. tj od miesiąca w którym zgłoszono wniosek z dnia 16.01.2019 r. Niniejsza decyzją przeliczono wysokość emerytury oraz okres podlegania ubezpieczeniom w KRUS od 01.11.1979 r. do 31.12.1982 r. do emerytury obliczonej w części art. 26 / decyzja k. 1-2 plik VII akt ZUS/ Decyzją z dnia 19.07.2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych z urzędu ponownie przeliczył emeryturę wnioskodawcy od 20.06.2012 r. uwzględniając okres podlegania ubezpieczeniom wnioskodawcy w KRUS od 1.11.1979 do 31.12.1982 r. / decyzja k. 3-5 plik VII akt ZUS/ Wnioskodawca w następujących okresach : -01.10.1970- 18.04.1972 był zatrudniony w Zakładzie (...). D., Ś. powiat K. - 25.04.1972 - 24.04.1974 odbywał Służbę wojskową - 25.04.1974 - 20.06.1974 był zatrudniony w Zakładzie (...). D., Ś. powiat K. -05.07.1974 -30.12.1999 był zatrudniony w Odlewni (...) Sp. z o. o. - 01.11.1979 - 31.12.1988 pracował w gospodarstwie rolnym – za okres ten odprowadzane były składki na ubezpieczenie społeczne -01.11.1998- 28.02.1999 był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Produkcyjno –Usługowo - Handlowe (...) Sp. z o. o. -01.01.2000 - 14.10.2001 był zatrudniony w (...) Sp. z o.o. - 15.10.2001 -30.11.2001 był zatrudniony Odlewnia (...) Sp. z o. o. -05.12.2001- 31.07.2004 pobierał zasiłek przedemerytalny - 01.12.2006 -30.09.2008 był zatrudniony w Zakładzie Produkcyjno-Usługowo-Handlowy (...), O. - 13.06.2011 - 22.05.2012 był zatrudniony Firma (...), K. / dokumentacja k. 5,7,9,8,13,31,9,20,21,23 akt kapitałowych ZUS/ Wnioskodawca uwzględniając zgromadzone w sprawie dokumenty zaświadczenia RP- 7, dokumentację osobową, karty zarobkowe oraz wiążący wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 31.01.2018 r. VIII (...) we wskazanych okresach osiągał następujące dochody polegające uwzględnieniu przy wyliczeniu należnych mu świadczeń emerytalnych. rok zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 nr karty akta sprawy karty wynagrodzeń nr karty akta sprawy wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dn. 31.01.2018 r., sygn. akt VIII U 3765/13 nr karty w aktach sprawy wynagrodzenie ustalone stanowiące podstawę wyliczeń 1974 16 871,00 akta rentowe, k. 209 16 871,00 1975 38 177,00 akta rentowe, k. 209 38 177,00 1976 40 183,00 akta rentowe, k. 209 40 183,00 1977 35 895,20 akta rentowe, k. 209 35 895,20 1978 60 570,00 akta rentowe, k. 13 60 570,00 akta rentowe, k. 224 60 570,00 1979 66 748,00 akta rentowe, k. 13 66 748,00 akta rentowe, k. 224 66 748,00 1980 78 898,00 akta rentowe, k. 13 78 898,00 akta rentowe, k. 225 78 898,00 1981 99 201,00 akta rentowe, k. 13 99 201,00 akta rentowe, k. 225 99 201,00 1982 139 472,00 akta rentowe, k. 13 120 628,00 akta rentowe, k. 226 139 472,00 1983 168 498,00 akta rentowe, k. 13 148 278,00 akta rentowe, k. 226 168 498,00 1984 198 315,00 akta rentowe, k. 13 198 315,00 k. 34, 35 198 315,00 1985 246 031,00 akta rentowe, k. 13 246 031,00 k. 43 246 031,00 1986 276 125,00 akta rentowe, k. 13 276 125,00 k. 44 276 125,00 1987 353 432,00 akta rentowe, k. 13 354 232,00 k. 36 354 232,00 1988 801 304,00 akta rentowe, k. 14 801 304,00 k. 37 801 304,00 1989 3 118 039,00 akta rentowe, k. 14 2 540 337,00 k. 38 3 118 039,00 1990 13 324 066,00 akta rentowe, k. 14 13 324 066,00 k. 39 13 324 066,00 1991 22 038 711,00 akta rentowe, k. 14 23 059 209,00 k. 40 23 059 209,00 1992 32 545 387,00 akta rentowe, k. 14 34 669 467,00 k. 41 34 669 467,00 akta rentowe, k. 208 34 669 467,00 1993 49 734 830,00 akta rentowe, k. 14 52 394 830,00 k. 42 52 894 830,00 akta rentowe, k. 208 52 894 830,00 1994 67 950 259,00 akta rentowe, k. 14 67 950 259,00 k. 45 72 609 776,00 akta rentowe, k. 208 72 609 776,00 1995 9 631,63 akta rentowe, k. 14 8.592,23 zł k. 100-101 8.592,23 zł 1996 11 848,43 akta rentowe, k. 14 11.848,23 k. 98-99 11.848,23 1997 14 703,96 akta rentowe, k. 14 16.701,96 k. 98 16.701,96 1998 2 966,07 akta rentowe, k. 14 2 966,07 k. 106 2 966,07 1998 14 367,21 k. 5 15 804,99 k. 97 15 804,99 1999 3 817,10 k. 4 3 817,10 k. 107 3 817,10 1999 19 666,11 k. 5 20 138,91 k. plik III akt ZUS 20 138,91 2000 25 949,86 k. 31 29 532,01 k. 96 k.210 29 532,01 2001 3 917,60 k. 5 3 917,60 2001 23 187,89 k. 31 24 577,72 k. 245 24 577,72 2011 3 119,13 akta rentowe, k. 25 3 119,13 2012 1 970,77 akta rentowe, k. 25 1 970,77 / podstawowa pisemna opinia biegłego w zakresie ekonomii finansów i rachunkowości (...) k. 131 -149, pisemna opinia uzupełniająca z lipca 2020 k. 198-210, ustna opinia uzupełniająca protokół z rozprawy z dnia 8 lipca 2020 r. 00;05:28-00:08:51 pisemna opinia uzupełniająca z sierpnia 2020 r. k. 236 -238, ustna opinia uzupełniająca protokół z rozprawy z dnia 21 września 2020 r. 00:02:33 -00:32:46, pisemna opinia uzupełniająca z września 2020 r. k. 271-276, dokumenty zaświadczenia RP- 7, dokumentacja osobowa, karty zarobkowe oraz wiążący wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 31.01.2018 r. VIII (...) k. jak wyżej/ W szczególności w poszczególnych latach: lata 1974 – 1977 Ubezpieczony w okresie od 05.07.1974 r. do 31.12.1999 r. był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu w Zakładach (...) k/K. (k. 9 akta rentowe). Z uwagi na fakt, iż w aktach sprawy brak dokumentacji płacowej, tj. zaświadczeń Rp-7, czy kart wynagrodzeń, zasadnym było ustalenie w tym okresie wysokości wynagrodzeń określonych w Wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, sygn. akt VIII U 3765/13. Wynagrodzenie w tym okresie było określone stawką godzinową w następujących wysokościach (k. 204 akta rentowe): • od 05.07.1974 r. – 12,50 zł/godz., • od 01.10.1974 r. – 14,50 zł/godz., • od 01.02.1975 r. – 16,50 zł/godz., • od 01.07.1976 r. – 17,60 zł/godz. Ponadto z karty zasiłkowej wynikało, że za okresy sierpień – wrzesień 1974 r. Wnioskodawca uzyskał kwotę 6.332 zł, natomiast za okres wrzesień – listopad 1977 r. kwotę w wysokości 4.884 zł (źródło: dokumentacja pracownicza: karta obiegowa, angaże z 30.11.1974 r.). Skalkulowane na tej podstawie przez Sąd wynagrodzenie zostało wyliczone w następującej wysokości (k. 208 akta rentowe): • 1974 r. – 16.871 zł, • 1975 r. – 38.177 zł, • 1976 r. – 40.183 zł, • 1977 r. – 35.895,20 zł. W piśmie z dn. 27.08.2020 r. A. D. twierdzi, że główna księgowa wraz z syndykiem masy upadłościowej popełnili istotne błędy w dokumentacji płacowej, w szczególności wystawiając druk Rp-7. Rzekomo błędnie wystawione druki miały dotyczyć nieprawidłowo naliczonych wynagrodzeń m.in. za okres 1974-1977. A. D. za wskazany okres samodzielnie ustalił hipotetyczną wysokość wynagrodzenia, gdzie do kwot wynagrodzenia zasadniczego ustalonego w oparciu o stawki godzinowe doliczył dodatki do wynagrodzeń (stażowy, za pracę w soboty, premię 20%, ruch ciągły, szkodliwe, deputat węglowy, dodatek za II i III zmianę). Istotnym brak spójności hipotetycznych założeń Ubezpieczonego z poczynionymi przez niego kalkulacjami. W piśmie z dn. 24.08.2020 r. Ubezpieczony twierdził, że dodatki miały zostać doliczone do wynagrodzenia zasadniczego począwszy od lipca 1974 r., po czym kalkuluje je od lipca 1975 r. (załącznik 1 do pisma z czerwca 2020 r.). Skalkulowane przez Ubezpieczonego wynagrodzenia (załącznik 3 do pisma z czerwca 2020 r.) za 1976 r. czy za 1977 r. nie znalazły odzwierciedlenia w tabeli pt. „stosunek wymiaru 20 lat wybranych z całego okresu pracy”. Za 1976 r. Ubezpieczony obliczył wynagrodzenia łącznie na kwotę 69.123 zł, a we wspomnianej tabeli widnieją one w kwocie 69.142 zł. Podobnie dla 1977 r. wylicza łącznie wynagrodzenie na kwotę 72.242 zł, a w tabeli ujmuje je w wysokości 72.246 zł. Tymczasem brak jest jakiejkolwiek jakichkolwiek dokumentacji , która wskazywałyby na dodatkowo wypłacane dodatki za pracę, w tym dodatki za pracę w warunkach szczególnych. Ponadto z kwot wynagrodzeń nie wyłączono kwot 6.332 zł oraz 4.884 zł, które rzekomo w ocenie Ubezpieczonego dotyczyły wypłaconych zasiłków w tym zakresie odniesienie stanowi również wyrok Sądu Okręgowego, a nie hipotetyczne kalkulacje Ubezpieczonego, nie znajdujące potwierdzenia w dokumentach. Rok 1978 Wynagrodzenie widniejące w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za 1978 r. jest zgodne z kwotą wynikającą z kart wynagrodzeń. Łączna jego suma wynosiła: 60.570 zł, na którą składały się wynagrodzenia z poszczególnych miesięcy: styczeń – 5.409 zł, luty – 4.623 zł, marzec – 5.320 zł, kwiecień – 4.773 zł, maj – 5.288 zł, czerwiec – 4.949 zł, lipiec – 4.857 zł, sierpień – 5.020 zł, wrzesień – 4.849 zł, październik – 6.169 zł, listopad – 5.023 zł, Rok 1979 Podstawę wyliczenia kapitału początkowego (emerytury) stanowi kwota 66.748 zł, Ustalona w ten sposób wysokość wynagrodzenia dla poszczególnych miesięcy przedstawia się następująco (akta sprawy, k. 224): styczeń – 3.857 zł, luty – 4.784 zł, marzec – 5.775 zł, kwiecień – 5.611 zł, maj – 6.509 zł, czerwiec – 6.109 zł, lipiec – 5.555 zł, sierpień – 6.281 zł, wrzesień – 5.819 zł, październik – 5.927 zł, listopad – 5.945 zł, grudzień – 4.576 zł. Lata 1980-1981 Zarobki Ubezpieczonego wynikające z druków Rp-7 za lata 1980-1981 są zgodne z wysokością zarobków wskazaną w kartotekach wynagrodzeń. Kwoty te wynoszą odpowiednio 78.898 zł oraz 99.201 zł (akta rentowe, k. 225). Identyczne kwoty przyjął w swoich kalkulacjach organ rentowy. rok 1982 Z kartoteki wynagrodzeń za 1982 r. wynika łączna suma wynagrodzeń brutto 120.628 zł (akta rentowe, k. 226). W zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (akta rentowe, k. 13) widnieje kwota wyższa i opiewa na sumę 139.472 zł. Tym samym wynagrodzenie należało ustalić w oparciu o kwotę korzystniejszą dla Ubezpieczonego, tj. 139.472 zł. Powyższe jest zgodne z kalkulacją ZUS w obu wariantach. rok 1983 Z karty wynagrodzeń za 1983 r. wynika łączna kwota wynagrodzeń brutto w wysokości 148.278 zł (akta rentowe, k. 226). Natomiast na zaświadczeniu Rp-7 za 1983 r. widnieje kwota 168.498 zł (k. akta rentowe, k. 13). Stąd jako wynikająca w sposób pewny z zaświadczenia podstawą ustaleń była kwota korzystniejsza dla Ubezpieczonego tj. 168.498 zł. Podwyższenie kwoty wynikającej z kart wynagrodzeń o 20.220 zł uzasadniają wypłacone wówczas Ubezpieczonemu rekompensaty. rok 1984 W zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za 1984 r. (akta rentowe, k. 13) łączna kwota wynagrodzenia Ubezpieczonego wynosi 198.315 zł. Kwota ta znajduje potwierdzenie w kartotekach wynagrodzeń za okres od I do IX.1984 r. (k. 34) – 137.708 zł oraz od X do XII 1984 r. (k. 35) – 60.607 zł. Nagrody, o których wspomina Ubezpieczony najprawdopodobniej zostały już ujęte wcześniej i tym samym wzięte do podstawy wymiaru. lata 1985–1986 Wynagrodzenie za rok 1985 r. w zaświadczeniu Rp-7 (akta rentowe, k. 13) jest zgodne z łączną sumą wynagrodzenia wynikającą z karty wynagrodzeń (k. 43) i wynosi 246.031 zł. Zgodność zachodzi także w przypadku kwot wynagrodzeń dla 1986 r. Zarówno w zaświadczeniu Rp-7 (akta rentowe, k. 13), jak i z karty płac (k. 44) łączna suma wynagrodzeń opiewa na sumę 276.125 zł, podczas gdy w kalkulacjach ZUS (wariant I i wariant II, k. 80) widnieje kwota 276.126 zł (różnica o 1 zł). rok 1987 Dla 1987 r. istnieje zgodność odnośnie łącznej kwoty wynagrodzenia, tj. 354.232 zł. wynikającego z zaświadczenia Rp-7 (akta rentowe, k. 13) z kartą płac (k. 36). Kwota ta obejmuje wynagrodzenie brutto 344.443 zł, premie dodatkowe 5.100 zł, wypłaty z ZUS 1.289 zł. Dodatkowo na korzyść ubezpieczonego należy doliczyć wypłaty z funduszu mistrza w lipcu w wysokości 800 zł oraz w grudniu w kwocie 1.800 zł. W piśmie z czerwca 2020 r. Ubezpieczony domagał się doliczenia wynagrodzenia za pracę w (...) w kwocie 6.050 zł za lipiec 1987 r. Brak podstaw do uwzględnienia tej kwoty w podstawie wymiaru, gdyż prawdopodobnie od tej kwoty nie były odprowadzone składki na ubezpieczenie społeczne, stąd nie zostały wykazane w zaświadczeniu Rp-7. Ostatecznie do dalszych kalkulacji przyjęto kwotę wynagrodzenia na podstawie druku Rp-7, który jest spójny z wysokością wynagrodzeń z poszczególnych miesięcy 1987 r. Podstawa wynagrodzenia uwzględnia również wypłacone dodatki z tytułu Funduszu Mistrza. Łączna jego kwota to 354.232 zł. rok 1988 Zachodzi zgodność między drukiem Rp-7 (akta rentowe, k. 14) a kartą płac (k. 37) zarejestrowano także dla 1988 r. Przyjęta kwota łącznego wynagrodzenia przyjęta zgadza się z kwotą przyjętą przez ZUS i wynosi 801.304 zł. Kwota ta znajduje potwierdzenie w zaświadczeniu Rp-7. Ubezpieczony domagał się uwzględnienia w podstawie wymiaru wynagrodzenia za pracę w (...) w kwocie 31.745 zł za lipiec 1988 r. oraz za pracę w (...) w kwocie 31.745 zł za lipiec 1988 r. Brak ujęcia w tej sumie składnika (...) najprawdopodobniej wynika z faktu, że nie stanowił on podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. rok 1989 Porównanie druku Rp-7 (akta rentowe, k. 14) z kartą wynagrodzeń za 1989 r. (k. 38) wykazuje, że łączna kwota wynagrodzenia wynikająca z zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Rp-7 (akta rentowe, k. 14) jest wyższa niż wynika to z karty płac (akta rentowe, k. 38) i opiewa na sumę 3.118.039 zł (oprócz wynagrodzenia zasadniczego uwzględnia premie dodatkowe, fundusz mistrza) i w takiej wysokości stanowi podstawę ustaleń. rok 1990 W zaświadczeniu Rp-7 dla 1990 r. widnieje łączna kwota wynagrodzeń równa 13.324.066 zł (akta rentowe, k. 14). W karcie wynagrodzeń (k. 39) na kwotę tą składają się: suma wynagrodzeń zasadniczych brutto 11.795.741 zł, suma premii dodatkowych 450.125 zł oraz trzynasta pensja 1.078.200 zł. Podstawę ustaleń stanowi więc kwota 13.324.066 zł rok 1991 Dla 1991 r. kwota widniejąca w zaświadczeniu Rp-7 (akta rentowe, k. 14) jest niższa od kwoty wynagrodzeń wynikającej z kart wynagrodzeń (k. 40). Na druku Rp-7 znajduje się jedynie kwota wynagrodzenia zasadniczego brutto 22.038.711 zł. Jak wynika z karty wynagrodzeń do wynagrodzenia brutto należało doliczyć dodatkowo 1.020.498 zł z tytułu premii dodatkowych - co daje wartość ogółem 23.059.209 zł lata 1992 – 1994 Wysokość wynagrodzenia za lata 1992 – 1994 została ustalona z akt rentowych (k. 208), gdzie Wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi, sygn. akt VIII U 3765/13 ustalono je na poziomie:
- a)1992 r. – 34.669.467,00 zł
- b)1993 r. – 52.894.830,00 zł,
- c)1994 r. – 72.609.776,00 zł. Wynagrodzenie ustalone Wyrokiem Sądu w 1992 r. na poziomie 34.669.467 zł jest zgodne z kartą wynagrodzeń za 1992 r. (k. 41), na które składa się wynagrodzenie zasadnicze brutto w wysokości 32.545.387 zł oraz premie dodatkowe w łącznej wysokości 2.124.080 zł. Na druku Rp-7 widnieje jedynie kwota wynagrodzenia zasadniczego brutto w wysokości 32.545.387 zł (akta rentowe, k. 14). Jeżeli chodzi o 1993 r. to Sąd przyjął kwotę 52.894.830 zł (na podstawie kart wynagrodzeń: wynagrodzenie brutto 49.234.830 zł + premia 3.160.000 zł + fundusz Dyrektora 500.000 zł). Z karty wynagrodzeń za 1993 r. (k. 42) łączne wynagrodzenie opiewa na sumę 52.394.830 zł, na które składa się wynagrodzenie brutto w wysokości 49.234.830 zł oraz łączne premie dodatkowe na poziomie 3.160.000 zł. Na zaświadczeniu Rp-7 widnieje natomiast kwota 49.734.830 zł (akta rentowe, k. 14). Dla 1994 r. Sąd przyjął wynagrodzenie na poziomie 72.609.776 zł, na które zaliczył kwoty brutto z kart wynagrodzeń 67.950.259 zł oraz premie dodatkowe w wysokości 4.659.517 zł. Z kart wynagrodzeń (k. 45) można odczytać łączne wynagrodzenie brutto na poziomie 66.074.999 zł, kwotę wypłaconego zasiłku chorobowego 1.763.900 zł, wypłatę z funduszu pracownika 111.360 zł, co daje łącznie kwotę 67.950.259 zł. Zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (akta rentowe, k. 14) wskazuje na wynagrodzenie zgodne z kartą wynagrodzeń za 1994 r. (67.950.259 zł). rok 1995 Wynagrodzenie wynikające z druku Rp-7 za 1995 r., jest wyższe niż zsumowane w oparciu o karty wynagrodzeń (k. 100 – 101). W karcie wynagrodzeń oprócz wynagrodzeń brutto na kwotę 8.592,23 zł widnieją dodatkowe kwoty z tytułu karty hutnika. Kwoty nagród okolicznościowych (w tym wynikające z Karty Hutnika) nie stanowią podstawy wymiaru za okres od 01.01.1990 r. do 30.06.1997 r. Z uwagi na tę okoliczność w podstawie wymiaru uwzględniona zostanie tylko kwota wynagrodzenia brutto w wysokości 8.592,23 zł , a pominięta kwota z Karty Hutnika (862 zł i 177 zł). rok 1996 W związku z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dn. 25.02.1997 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego oraz ZUS kwota wynagrodzenia nie może uwzględniać dodatkowego wynagrodzenia z Karty Hutnika oraz nagrody okolicznościowej na poziomie 460 zł. Po wyłączeniu tych kwot wynagrodzenie będące podstawą wymiaru wynosi 11.848,23 zł i jest zgodne z wynagrodzeniem zasadniczym brutto ujętym w karcie wynagrodzeń (akta rentowe, k. 98-99). rok 1997 Z uwzględnieniem ww. rozporządzenia kwota wynikająca z Karty Hutnika nie powinna być uwzględniona w podstawie wymiaru (tj. 1.284,13 zł – za maj), jednak nie podstaw jak to robi ZUS do pominięcia kwoty odprawy w wysokości 1.998 zł wypłaconą w grudniu. Podstawę wymiaru stanowi kwota: 14.703,96 zł (łączne wynagrodzenie brutto) + odprawa (1.998 zł) = 16.701,96 zł. Kwota ta powinna być doliczona do wynagrodzenia Ubezpieczonego, gdyż nie ma pewności co do tego, że wypłacono odprawę jeszcze przed lipcem, jednak jej wypłacanie rzeczywiście miało miejsce. ZUS przyjął tylko wynagrodzenie zasadnicze brutto w wysokości 14.703,96 zł. rok 1998 Na wynagrodzenie za 1998 r. składają się dwa druki Rp-7 oraz dwie karty wynagrodzeń. Karta wynagrodzeń – k. 106 (wynagrodzenie za listopad – grudzień) okazała się zgodna z wynagrodzeniem widniejącym na zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, gdzie łączną kwotę wyliczono na sumę 2.966,07 zł. Z kolei za miesiące styczeń – październik 1998 r. wzięto pod uwagę wynagrodzenie wynikające z karty wynagrodzeń (k. 97), na które oprócz wynagrodzenia zasadniczego brutto składało się wynagrodzenie chorobowe oraz z karty hutnika, w kwocie 15.804,99 które jak w poprzednich przypadkach powinno być zaliczone. Łącznie wynagrodzeni opiewa na sumę 18.771,06 zł rok 1999 Na wynagrodzenie za rok 1999 r. składają się: karta wynagrodzeń (k. 107) zgodna z zaświadczeniem o zatrudnieniu i wynagrodzeniu (k. 4). Opiewa ono na sumę 3.817,10 zł. Ponadto uzupełnieniem tego wynagrodzenia jest druk Rp-7 w związku z zatrudnieniem Ubezpieczonego w Odlewni, które opiewa na sumę 19.666,11 zł. Biorąc pod uwagę okres styczeń – luty – praca w MECHANIK, 3.817,10 zł. oraz okres marzec – grudzień – praca w Odlewni, kwota: 19.666,11 zł (zasadnicze brutto) + 472,80 zł (kwota wynikająca z Karty Hutnika). Łączne wynagrodzenie za 1999 r. wynosi 23.956,01 zł. rok 2000 Uwzględniono wynagrodzenie wynikające z karty płac za 2000 r. (k. 96), na które składało się wynagrodzenie zasadnicze brutto w wysokości 25.949,86 zł oraz dodatkowe wynagrodzenie z karty hutnika 548,50 zł, co dało łączną sumę 26.498,36 zł. Kwoty przedstawione przez Ubezpieczonego wynikające z kartoteki wynagrodzeń (k.210) zostają zaliczone do podstawy wymiaru, gdyż zgodnie z zapisem ZUS od lipca 1997 r. kwoty te powinny być włączone. Po dodaniu tych kwot łączne wynagrodzenie za 2000 r. będące podstawą wymiaru wynosi 29.532,01 zł. rok 2001 Na wynagrodzenie za 2001 r. składały się: kwota 3.917,60 zł z zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu Odlewnia (k. 5), do której brak kart wynagrodzeń oraz wynagrodzenie opiewające na sumę 24.577,72 zł ( (...)) wynikające z kart wynagrodzeń, tj. wynagrodzenie brutto + wynagrodzenie z karty hutnika (k. 245) Razem łącznie 28.495,32 zł. Lata 2011-2012 Wynagrodzenie za rok 2011 wynosi 3.119,13 zł, natomiast za rok 2012 – 1.970,77 zł. Kwoty te wynikają z akt rentowych, k. 25. / podstawowa pisemna opinia biegłego w zakresie ekonomii finansów i rachunkowości (...) k. 131 -149, pisemna opinia uzupełniająca z lipca 2020 k. 198-210 ustna opinia uzupełniająca protokół z rozprawy z dnia 8 lipca 2020 r. 00;05:28-00:08:51 pisemna opinia uzupełniająca z sierpnia 2020 r. k. 236 -238, pisemna opinia uzupełniająca z września 2020 r. k. 271-276 dokumenty zaświadczenia RP- 7, dokumentacja osobowa, karty zarobkowe oraz wiążący wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 31.01.2018 r. VIII (...) k. jak wyżej/ W konsekwencji powyższego hipotetycznie wyliczone wskaźniki podstawy wymiaru od dochodów ubezpieczonego za lata 1974-2012 wyniosły: Lp. za rok kalendarzowy zarobki-dochód stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne (w zł) kwota rocznego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego za rok kalendarzowy (w zł) stosunek podstawy wymiaru składek do przeciętnego wynagrodzenia za rok kalendarzowy (w %) 1 2 3 4 5=3/4 1 1974 16 871,00 38 220,00 88,28% 2 1975 38 177,00 46 956,00 81,30% 3 1976 40 183,00 51 372,00 78,22% 4 1977 35 895,20 55 152,00 65,08% 5 1978 60 570,00 58 644,00 103,28% 6 1979 66 748,00 63 924,00 104,42% 7 1980 78 898,00 72 480,00 108,85% 8 1981 99 201,00 92 268,00 107,51% 9 1982 139 472,00 139 572,00 99,93% 10 1983 168 498,00 173 700,00 97,01% 11 1984 198 315,00 202 056,00 98,15% 12 1985 246 031,00 240 060,00 102,49% 13 1986 276 125,00 289 140,00 95,50% 14 1987 354 232,00 350 208,00 101,15% 15 1988 801 304,00 637 080,00 125,78% 16 1989 3 118 039,00 2 481 096,00 125,67% 17 1990 13 324 066,00 12 355 644,00 107,84% 18 1991 23 059 209,00 21 240 000,00 108,57% 19 1992 34 669 467,00 35 220 000,00 98,44% 20 1993 52 894 830,00 47 940 000,00 110,34% 21 1994 72 609 776,00 63 936 000,00 113,57% 22 1995 8 592,23 8 431,44 101,91% 23 1996 11 848,43 10 476,00 113,10% 24 1997 16 701,96 12 743,16 131,07% 25 1998 18 771,06 14 873,88 126,20% 26 1999 23 956,01 20 480,88 116,97% 27 2000 29 532,01 23 085,72 127,92% 28 2001 28 495,32 24 742,20 115,17% 29 2011 3 119,13 40 794,24 7,65% 30 2012 1 970,77 42 260,04 4,66% / hipotetyczne wyliczenie wskaźnika podstawy wymiaru za dochody ubezpieczonego za lata 1974-2012 podstawowa pisemna opinia biegłego w zakresie ekonomii finansów i rachunkowości (...) k. 131 -149, pisemna opinia uzupełniająca z lipca 2020 k. 198-210 ustna opinia uzupełniająca protokół z rozprawy z dnia 8 lipca 2020 r. 00;05:28-00:08:51 pisemna opinia uzupełniająca z sierpnia 2020 r. k. 236 -238, pisemna opinia uzupełniająca z września 2020 r. k. 271-276/ Hipotetycznie wyliczona wysokość kapitału początkowego w oparciu o kwoty wynagrodzeń za lata 1974-1998 na dzień 01.01.1999 r. wyniosła 169.789,38 zł. Przy tym: -wskaźnik podstawy wymiaru – najkorzystniejszy wyliczony dla 10 lat kalendarzowych następujących po sobie, tj. 1989–1998 wyniósł 113,67%, - liczba okresów składkowych i nieskładkowych wyniosła: okresy składkowe: 31 lat, 4 miesiące, 4 dni tj. łącznie 376 miesięcy, okresy nieskładkowe: 1 miesiąc, 7 dni tj. łącznie 1 miesiąc, - współczynnik proporcjonalny na dzień 31.12.1998 r. wyniósł – 80,79%, -średnie dalsze trwanie życia na dzień 31.12.1998 r. wyniosło – 209 miesięcy. / hipotetyczne wyliczenie kapitału początkowego na dzień 01.01.1999 r. podstawowa pisemna opinia biegłego w zakresie ekonomii finansów i rachunkowości (...) k. 131 -149, pisemna opinia uzupełniająca z lipca 2020 k. 198-210 ustna opinia uzupełniająca protokół z rozprawy z dnia 8 lipca 2020 r. 00;05:28-00:08:51 pisemna opinia uzupełniająca z sierpnia 2020 r. k. 236 -238, pisemna opinia uzupełniająca z września 2020 r. k. 271-276/ Hipotetycznie wyliczona wysokość emerytury mieszanej (...) zgodnie z art. 183 na dzień 20.06.2012 r. wyniosła : 2.099,64 zł brutto (w tym zwiększenie rolne w kwocie 73,92 zł). Przy tym: - wskaźnik podstawy wymiaru dla dochodów ubezpieczonego za lata 1974-2012 –został wyliczony dla 10 lat kalendarzowych następujących po sobie, tj. od 1992 r. do 2001 r. tj w najkorzystniejszym wariancie wyniósł 115,47%, - liczba okresów składkowych i nieskładkowych (na podstawie akt rentowych, k. 61) wyniosła: • składkowe – 32 lata, 2 miesiące, 6 dni – tj. łącznie 386 miesięcy, • nieskładkowe – 7 lat, 8 miesięcy, 25 dni – tj. łącznie 92 miesiące, -ustalona emerytura brutto wg art. 53 wyniosła 2.408,53 zł -w tym zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników w wysokości 73,92 zł. Przy ustalaniu wysokości zwiększenia rolnego został uwzględniony okres zwolnienia z opłacania składek dla „młodych rolników” tj. od 01.11.1979 do 31.12.1982 r. oraz okres opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników tj. 01.01.1983-31.12.1988 r., co łącznie daje 111 m-cy. Zwiększenie emerytury za okresy opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników ustala się po 1% emerytury podstawowej za każdy rok podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników, stąd: 111 miesięcy / 12 m-cy x 1% = 9,25% - wskaźnik wymiaru składki na ubezpieczenie rolnicze. Kwota najniższej emerytury obowiązująca na dzień przyznania emerytury (2012 rok) wynosiła 799,18 zł, a zatem: 9,25% x 799,18 zł = 73,92 zł. - ustalona kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego na czerwiec 2012 r. wyniosła: 441.304,96 zł. Waloryzacji dokonano w następujący sposób: rok wskaźnik waloryzacji kapitał po waloryzacji 0 169 789,38 1999 115,60% 196 276,52 2000 112,72% 221 242,90 2001 106,68% 236 021,92 2002 101,90% 240 506,34 2003 102,00% 245 316,47 2004 103,63% 254 221,45 2005 105,55% 268 330,74 2006 106,90% 286 845,57 2007 112,85% 323 705,22 2008 116,26% 376 339,69 2009 107,22% 403 511,42 2010 103,98% 419 571,17 2011 105,18% 441 304,96 - ustalona kwota składek zaewidencjonowanych na koncie z uwzględnieniem waloryzacji (wg przeliczeń ZUS, na podstawie decyzji ZUS z dn. 19.07.2019 r. (...)) wynosi: 32.469,01 zł - ustalone średnie dalszego trwanie życia: 254,80 miesięcy, - ustalona emerytura (o symbolu (...)) brutto wg art. 26 wyniosła 1.933,32 zł (w tym zwiększenie z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników w wysokości 73,92 zł), - proporcja dla emerytury naliczonej zgodnie z art. 183, wyniosła: 35% emerytury obliczonej na podstawie art. 53 ustawy emerytalnej + 65% emerytury obliczonej na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej. / hipotetyczne wyliczenie emerytury podstawowa pisemna opinia biegłego w zakresie ekonomii finansów i rachunkowości (...) k. 131 -149, pisemna opinia uzupełniająca z lipca 2020 k. 198-210 ustna opinia uzupełniająca protokół z rozprawy z dnia 8 lipca 2020 r. 00;05:28-00:08:51 pisemna opinia uzupełniająca z sierpnia 2020 r. k. 236 -238, pisemna opinia uzupełniająca z września 2020 r. k. 271-276/ Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy w Łodzi dokonał na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym w aktach rentowych. Sąd oparł się w szczególności na zachowanych dokumentach płacowych kartach wynagrodzeń zaświadczeniach RP – 7 za okresy zatrudnienia wnioskodawcy, angażach wskazujących na wysokość przyznanego mu wynagrodzenia za pracę, ustaleniach dotyczącym jego wynagrodzeń poczynionych prawomocnym wyrokiem Sadu okręgowego z dnia a także na hipotetycznym wyliczeniu kapitału początkowego i emerytury wnioskodawcy dokonanym z uwzględnieniem ich waloryzacji oraz waloryzacji składek dokonanym przez biegłego w zakresie rachunkowości w wydanych przez niego w sprawie opiniach podstawowej jak i opiniach uzupełniających. Podstawą ustaleń w sprawie Sąd uczynił opinię biegłego z zakresu ekonomii finansów i rachunkowości wraz z opiniami uzupełniającymi. Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał w/w opinie za wiarygodne, gdyż są rzetelne i sporządzone zgodnie z wymaganiami fachowości i niezbędną wiedzą w zakresie stanowiącym ich przedmiot. Opinie zostały sporządzone skrupulatnie w oparciu o analizę przedłożonej dokumentacji – kart wynagrodzeń zaświadczenia RP 7 i szczegółowo odnosiły się do zgłaszanych przez strony zastrzeżeń. Sąd nie znalazł podstaw do weryfikacji opinii biegłego w oparciu o uwagi i zastrzeżenia organu rentowego z uwzględnieniem hipotetycznych wyliczeń emerytury wnioskodawcy przedstawionych przez ZUS. Przy tym wskazać należy, iż wyliczenia biegłego okazały się być w przeważającej części zbieżne z wyliczeniami ZUS a rozbieżności dotyczą nadal ustalonych zarówno przez ZUS jak i biegłego zarobków wnioskodawcy za 1997 r. a konkretnie ZUS nie zalicza w tym zakresie odprawy w kwocie 1.998 zł twierdząc iż odprawa dotyczy m-ca 07/1997, nie ma pewności, czy dotyczyła okresu sprzed tego miesiąca a wypłaconego w lipcu, czy dotyczyła właśnie m-ea lipca. Nie ma wyjaśnienia z jakiego tytułu została ta odprawa wypłacona. Zakład nie uwzględnił tej kwoty w RP7, co może stanowić fakt nie podlegający oskładkowaniu , ponadto w okresie od 1.07.1997 do 31.2.1998 są wymienione odprawy, które nie stanowiły podstawy wymiaru składek. W ocenie Sądu należy zgodzić się z opinią biegłego że kwota ta powinna być doliczona do wynagrodzenia Ubezpieczonego, gdyż nie ma pewności co do tego, że wypłacono odprawę jeszcze przed lipcem, jednak jej wypłacanie rzeczywiście miało miejsce. Sąd nie znalazł również podstaw do uwzględnienia kolejnych zastrzeżeń do opinii biegłego składanych przez wnioskodawcę w zakresie przez niego samego nie przyjętym. Wnioskodawca podnosił, iż w opiniach w sposób nieuprawniony nie ujęto wszystkich składników wynagrodzenia wnioskodawcy w szczególności twierdzi, że główna księgowa wraz z syndykiem masy upadłościowej popełnili istotne błędy w dokumentacji płacowej, w szczególności wystawiając druk Rp-7. m.in. za okres 1974-1977. A. D. za wskazany okres samodzielnie ustalił hipotetyczną wysokość wynagrodzenia, gdzie do kwot wynagrodzenia zasadniczego ustalonego w oparciu o stawki godzinowe doliczył dodatki do wynagrodzeń (stażowy, za pracę w soboty, premię 20%, ruch ciągły, szkodliwe, deputat węglowy, dodatek za II i III zmianę). Mając to na uwadze w ślad za biegłym należy zwrócić uwagę na brak spójności hipotetycznych założeń Ubezpieczonego z poczynionymi przez niego kalkulacjami. W piśmie z dn. 24.08.2020 r. ubezpieczony twierdził, że dodatki miały zostać doliczone do wynagrodzenia zasadniczego począwszy od lipca 1974 r., po czym kalkuluje je od lipca 1975 r. (załącznik 1 do pisma z czerwca 2020 r.). Skalkulowane przez Ubezpieczonego wynagrodzenia (załącznik 3 do pisma z czerwca 2020 r.) za 1976 r. czy za 1977 r. nie znalazły odzwierciedlenia w tabeli pt. „stosunek wymiaru 20 lat wybranych z całego okresu pracy”. Za 1976 r. Ubezpieczony obliczył wynagrodzenia łącznie na kwotę 69.123 zł, a we wspomnianej tabeli widnieją one w kwocie 69.142 zł. Podobnie dla 1977 r. wylicza łącznie wynagrodzenie na kwotę 72.242 zł, a w tabeli ujmuje je w wysokości 72.246 zł. Ponadto w ocenie Sądu wszelkie hipotetyczne kalkulacje nie znajdują żadnego uzasadnienia w dokumentach. Brak jakichkolwiek dowodów , które wskazywałyby na dodatkowo wypłacane dodatki za pracę, w tym dodatki za pracę w warunkach szczególnych. Z uwagi na brak dokumentacji płacowej za ten okres, w szczególności kart wynagrodzeń, wiążącym w tym przedmiocie były wysokości wynagrodzeń wynikających z Wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, sygn. akt VIII U 3765/13. Biegły nie wyłączał też kwot wynagrodzeń kwot 6.332 zł oraz 4.884 zł, które rzekomo w ocenie Ubezpieczonego dotyczyły wypłaconych zasiłków. Tym samym i wskazane zarzuty okazały się nieuprawnione. W piśmie z czerwca 2020 r. ubezpieczony domagał się doliczenia wynagrodzenia za pracę w (...) w kwocie 6.050 zł za lipiec 1987 r. Biegły, podobnie jak ZUS nie uwzględnił tej kwoty w podstawie wymiaru, gdyż prawdopodobnie od tej kwoty nie były odprowadzone składki na ubezpieczenie społeczne, stąd nie zostały wykazane w zaświadczeniu Rp-7. Ostatecznie do dalszych kalkulacji przyjęto kwotę wynagrodzenia na podstawie druku Rp-7, który jest spójny z wysokością wynagrodzeń z poszczególnych miesięcy 1987 r. Ubezpieczony domagał się uwzględnienia w podstawie wymiaru wynagrodzenia za pracę w (...) w kwocie 31.745 zł za lipiec 1988 r. oraz za pracę w (...) w kwocie 31.745 zł za lipiec 1988 r. Sąd przy tym przychyla się do stanowiska biegłego , że skoro nie zostało wykazane, że od wskazanych kwot zostały odprowadzone składki brak podstaw do ich uwzględnienia w dochodach będących podstawa wyliczeń świadczeń emerytalnych wnioskodawcy. Także zarzut Ubezpieczonego co do uwzględnienia długości okresu będącego podstawą wyliczeń jest chybiony. Ubezpieczony myli dwa pojęcia – kalkulacja kapitału początkowego, gdzie należy przyjąć wszystkie okresy zatrudnienia, tj. począwszy od 1974 r. do 1998 r. oraz kalkulacja emerytury, która w przypadku Ubezpieczonego jest naliczana w oparciu o art. 183 i ma charakter mieszany a co za tym idzie uwzględnienia różnych okresów dla ustalenia wysokości jej poszczególnych części. Nieuprawnionym jest też twierdzenie iż opinii biegłego nie może stanowić podstawy ustaleń bowiem biegły nie dokonał waloryzacji emerytury oraz odpowiedniej waloryzacji kapitału początkowego, waloryzacji składek czy ubezpieczenia społecznego rolników. W ocenie Sądu twierdzeniom tym wprost przeczą przedstawione przez biegłego w procesie wyliczenia wskazujące na okoliczności odmienne. To zaś ze wnioskodawca nie podziela prawidłowości tych wyliczeń bez przedstawienia konkretnych uchybień a jedynie prezentuje odmienne stanowisko w tym przedmiocie nie może stanowić podstaw do zdyskredytowania opinii biegłego. Zauważyć należy iż wnioskodawca nie był ograniczony w zakresie możliwości przedstawiania wniosków i dowodów istotnych dla rozstrzygnięcia. Przedstawił zarzuty odnośnie opinii biegłego, do których ten skrupulatnie i rzeczowo ustosunkował się w kilku opiniach uzupełniających zarówno ustnych jak i pisemnych, wykazując ich bezzasadność zarówno w zakresie przyjętych kwot jak i przyjętego przez wnioskodawcę sposobu obliczeń należnych mu świadczeń. Wnioskodawca poza własnymi twierdzeniami nie przedstawił żadnych okoliczności które dyskredytowały by wnioski opinii biegłego. Sąd nie jest obowiązany dążyć do sytuacji, aby opinia biegłego (biegłych) przekonała strony sporu. Wystarczy, że opinia jest przekonująca dla sądu, który wiążąco ocenia, czy biegły wyjaśnił wątpliwości zgłoszone przez stronę. (por wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 października 1987 roku, II URN 228/87, (...) Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2018 r.III AUa 1328/17 Legalis numer 1824314).Granicę obowiązku prowadzenia przez sąd postępowania dowodowego wyznacza podlegająca kontroli instancyjnej ocena, czy dostatecznie wyjaśniono sporne okoliczności sprawy (wyr. SN z 25.9.1997 r., II UKN 271/97, OSNP 1998, Nr 14, poz. 430). Tym samym fakt iż opinia biegłego nie przekonuje wnioskodawcy nie jest wystarczający do jej zdyskredytowania wobec spójności jej wniosków. Tym samym nie było podstaw do uwzględniania innych składników wynagrodzenia w zakresie wskazywanym przez wnioskodawcę i odmiennego niż przyjął biegły sposobu wyliczenia należnych mu świadczeń. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. J.L.