kpc poprzez jego niezastosowanie i odmowę wydania postanowienia stwierdzającego upadek zabezpieczenia, podczas gdy na skutek dokonanej przez obowiązanego wpłaty zabezpieczenie upadło z mocy prawa . W oparciu o powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie upadku zabezpieczenia udzielonego stronie powodowej. Zażalenie podlegało oddaleniu. Sąd Rejonowy oddalając wniosek pozwanego o stwierdzenie upadku zabezpieczenia nie naruszył przepisów art. 736 § 3 kpc w zw. z art. 742 § 1 kpc oraz art.
Stosownie do art. 742 § 1 zd. 2 kpc zabezpieczenie upada z mocy prawa na skutek złożenia przez obowiązanego sumy zabezpieczenia żądanej przez uprawnionego we wniosku o udzielenie zabezpieczenia na rachunek depozytowy sądu. Uprawniony jest obowiązany wskazać we wniosku sumę zabezpieczenia w sprawach o roszczenie pieniężne, natomiast sprawa ze skargi pauliańskiej nie jest sprawą o roszczenie pieniężne, więc powyższy przepis nie znajduje zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Skarżący wprawdzie złożył na rachunek depozytowy Sądu Rejonowego kwotę 74.188zł ale nie można jej traktować jako odpowiadającej sumie zabezpieczenia, lecz jak trafnie wskazał ten Sąd, jako sumę wystarczającą do zabezpieczenia w rozumieniu art. 742 § 4 kpc, gdyż tylko taka suma może być złożona w przypadku udzielenia zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych. Jednakże w takiej sytuacji zabezpieczenie nie upada z mocy prawa a postanowienie sądu o którym mowa w art.
a które jest orzeczeniem deklaratoryjnym, nie może zostać wydane. W takim przypadku sąd dokonuje oceny, czy wpłacona suma wystarcza do zabezpieczenia i jeśli wypadnie ona pozytywnie, wydaje konstytutywne postanowienie o uchyleniu zabezpieczenia. Sąd Rejonowy niewadliwie uznał, że wpłacona przez pozwanego na rachunek depozytowy kwota nie jest wystarczająca dla zabezpieczenia roszczeń strony powodowej wobec jej dłużnika osobistego (...) spółki z o.o. w likwidacji we W.. Należy mieć przy tym na względzie, że dopiero prawomocny wyrok w sprawie o uznanie czynności prawnej dokonanej przez dłużnika powódki z pozwanym za bezskuteczną wobec niej stwarza sytuację prawną wymagalności długu obciążającego pozwanego jako dłużnika rzeczowego. W przypadku uchylenia zabezpieczenia zgodnie z wnioskiem skarżącego strona powodowa mogłaby zostać pozbawiona możliwości wyegzekwowania od dłużnika osobistego swojej wierzytelności w całości, a tym samym wykonania orzeczenia, które zapadnie w tej sprawie po ewentualnym uwzględnieniu powództwa z art.. 527 kpc. Gdyby pozwany po uchyleniu zabezpieczenia zbył przedmiotową nieruchomość strona powodowa nie mogłaby prowadzić z niej egzekucji a jej roszczenia byłyby zabezpieczone wyłącznie do wysokości kwoty 74.188zł złożonej na rachunek depozytowy przez pozwanego. Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy oddalił zażalenie stosownie do art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 zd. 1 kpc. Postanowienie Sądu Okręgowego wydane na skutek zażalenia pozwanego nie jest orzeczeniem kończącym sprawę w pierwszej instancji, wobec czego sąd nie orzekał o kosztach postepowania zażaleniowego (art. 108 § 1 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.