II K 199/21

Sygn. akt II K 199/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01/10/2021 r. Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący - Sędzia Agata Makowska - Boniecka Protokolant - st. sekr. sądowy M. C. przy udziale Prokuratora - --- po rozpoznaniu w dniu 01/10/2021 r. sprawy: A. B. s. S. i T. z domu K. ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: w okresie od 18 kwietnia 2020 r. do 15 stycznia 2021 r. w C. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego w kwocie łącznej 300 zł miesięcznie na rzecz syna S. B. wynikającego z wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 12 marca 2009 r. o sygn. akt III RC 38/09, czym naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a powstała zaległość stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, tj. o przestępstwo z art. 209 § la k.k. orzeka: I. uznaje oskarżonego A. B. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w akcie oskarżenia, tj. występku z art. 209 § 1a k.k. i za to na podstawie art. 209 § 1a k.k. i art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. wymierza mu karę 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym, II. na podstawie art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 punkt 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego do bieżącego wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna S. B., III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. Ponieważ wniosek o uzasadnienie wyroku obejmował jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd ograniczył uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 199/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.
2. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.
3. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty
4. OCENA DOWODÓW 2.
5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.
6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
7. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.
8. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I A. B. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony w okresie od 18 kwietnia 2020 r. do 15 stycznia 2021 r. w C. uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego w kwocie łącznej 300 zł miesięcznie na rzecz syna S. B. wynikającego z wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 12 marca 2009 r. o sygn. akt III RC 38/09, czym naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a powstała zaległość stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych. Swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa określonego w art. 209 § 1a k.k. 3.
9. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.
10. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.
11. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.
12. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
13. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. B. I I Sąd uznał, że karą adekwatną do wagi popełnionego czynu i wysokiego stopnia jego społecznej szkodliwości będzie kara 2 lat ograniczenia wolności, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary opisane w art. 53 § 1 i 2 k.k. Tak ukształtowana kara jest odpowiednia do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwość czynu, jednocześnie nie przekraczając ich ponad miarę. Przepis art. 209 § 1a k.k. przewiduje trzy rodzaje kar: grzywny, ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności w wymiarze od 1 miesiąca do 2 lat. Wybierając rodzaj kary Sąd miał na uwadze, iż wobec sprawcy przestępstwa niealimentacji zasadniczo należy w pierwszej kolejności rozważyć stosowanie kary wolnościowej, pozwalającej na regulowanie zobowiązań alimentacyjnych. Okoliczności łagodzące: - oskarżony przyznał się do winy, - okres niealimentacji obejmuje niecały rok, - poprawa zachowania oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, który zmienił swoją postawę, po opuszczeniu zakładu karnego znalazł pracę (co prawda dorywczą) i wreszcie zaczął dokonywać wpłat tytułem alimentów na rzecz syna. Okoliczności obciążające: - wysoka społeczna szkodliwość czynu, - uprzednia karalność, w tym trzykrotnie z art. 209 k.k. Faktem jest, że oskarżony nie wywiązywał się z obowiązku alimentacyjnego pomimo orzeczenia wobec niego za wcześniej popełnione przestępstwa kar o charakterze wolnościowym i izolacyjnym. Niemniej jednak będące obecnie przedmiotem osądu przestępstwo oskarżony popełnił jeszcze przed ostatnim pobytem w zakładzie karnym (wykonanie kary pozbawienia wolności w sprawie II K 262/19). Ostatni pobyt w zakładzie karnym spowodował u oskarżonego pożądaną refleksję o nieopłacalności popełniania przestępstw. W swoich wyjaśnieniach deklarował on, że teraz już na pewno zmieni swoje postępowanie, znalazł pracę i dokonał już czterech wpłat tytułem alimentów na rzecz syna. Należy mieć na względzie to, że kara pozbawienia wolności jest z katalogu kar przewidzianych w art. 209 § 1a k.k. najbardziej dolegliwą dla sprawcy, a w kontekście nałożonych na sprawcę obowiązków alimentacyjnych wydaje się zasadne, by oskarżony podjął zatrudnienie i łożył na utrzymanie dziecka. W ocenie Sądu bardziej celowe było wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności w maksymalnym wymiarze i pozostawanie oskarżonego na wolności po to, by wreszcie zaczął płacić alimenty, niż jego bezproduktywny pobyt w warunkach izolacji penitencjarnej. Jeśli bowiem oskarżony znów trafi do zakładu karnego, to jedynym tego skutkiem będzie utrata dopiero co znalezionego zatrudnienia i ponowne zaprzestanie płacenia alimentów. A. B. II II Dla pełnej realizacji celów kary, Sąd na podstawie art. 72 § 1 pkt 3 k.k. w zw. z art. 34 § 3 k.k. w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie syna S. B..
14. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
15. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
16. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Uznając, że sytuacja materialna oskarżonego nie jest zbyt dobra i że nie będzie on w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty sądowej na podstawie art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.). Ponadto Sąd nie obciążył oskarżonego kosztami postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa. Podstawą prawną do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu był przepis art. 624 § 1 k.p.k.
17. PODPIS C., dnia 21 października 2021 r. SSR Agata Makowska-Boniecka C., dnia 21 października 2021 roku