Sygn. akt II K 52/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 marca 2021 roku Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Natalia Dąbrowska Protokolant: st.

§ 1kk III.

w okresie od 12 stycznia 2019 roku do dnia 04 marca 2020 roku w C. gm. R. woj. (...)- (...) uchylał się od wykonania ciążącego na nim wynikającego z mocy wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 26 marca 2018 roku o sygn. akt III RC 83/17 obowiązku łożenia na utrzymanie syna M. G. renty alimentacyjnej w wysokości 350,00 złotych miesięcznie przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych czym naraził go na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych tj. o czyn z art. 209 § 1 i 1a kk

1. P. W., syna R. i B. z domu G., urodzonego (...) w W. oskarżonego o to, że: I. w dniu 13 lutego 2020 roku w miejscowości C. woj. (...)- (...) działając wspólnie i w porozumieniu z P. W. dokonał zaboru w celu krótkotrwałego użycia ciągnika rolniczego marki M. (...) o nr rej. (...) wartości 150 000 złotych, działając na szkodę A. R., przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy karny pozbawienia wolności, będąc skazanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowym w Wąbrzeźnie II Wydział Karny z sygn. akt II K 109/17 z dnia 25 października 2017 roku, na karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo określone m.in. w art. 278 § 1 kk i, którą odbył w okresie od 21 lutego 2017 roku godz. 10.05 do dnia 19 września 2018 roku godz. 14.10 z zaliczeniem okresu od 22 listopada 2014 roku do 24 czerwca 2015 roku tj. o czyn z art. 289 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk orzeka:
2. oskarżonego Ł. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie
3. I, to jest występku z art. 289 § 1 kk i za to na podstawie art. 289 § 1 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,
4. oskarżonego Ł. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie
5. II, z tym ustaleniem czyn ten popełnił będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 29 września 2009 roku w sprawie IIK 200/09, tj. przestępstwa określonego w art.

§ 1

i § 4 kk i za to na podstawie art.

§ 4kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 3.

na podstawie art. 42 § 4 kk orzeka wobec oskarżonego Ł. G. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio;

1. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego Ł. G. świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w W.;
2. oskarżonego Ł. G. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie
3. III, to jest występku z art. 209 § 1 i § 1a kk i za to na podstawie art. 209 § 1a kk wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
4. na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk łączy orzeczone wobec Ł. G. w punkcie 1, 2 i 5 wyroku kary pozbawienia wolności i wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;
5. oskarżonego P. W. , uznaje za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie
6. I, z tym ustaleniem, że działał wspólnie i w porozumieniu z Ł. G., to jest występku z art. 289 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to na podstawie art. 289 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
7. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu Ł. G. na poczet wymierzonej w punkcie 6 wyroku łącznej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie od dnia 13 lutego 2020 roku, godz. 02:35 do dnia 14 lutego 2020 roku, godz. 12:33 jako jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności, przyjmując że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;
8. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu P. W. na poczet wymierzonej w punkcie 7 wyroku kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie od dnia 13 lutego 2020 roku, godz. 02:35 do dnia 14 lutego 2020 roku, godz. 12:33 jako jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności, przyjmując że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;
9. zwalania oskarżonych w całości od ponoszenia kosztów sądowych, a wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.