UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 622/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
- CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
- Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 8 lipca 2021 roku w sprawie sygn. akt VII K 114/21 1.
- Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
- Granice zaskarżenia 1.1.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
- Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.
- Ustalenie faktów 1.1.
- Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
- 1.1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
- 1.
- Ocena dowodów 1.1.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
- Zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych co do tego, że oskarżony włamał się do piwnicy i zabrał z niej rzeczy oraz że działał z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim, a jego wina została udowodniona i powiązane ściśle z tymi zarzutami zarzuty obrazy prawa procesowego, tj. art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk poprzez wadliwą ocenę zeznań świadka M. P. i pokrzywdzonego oraz pominięcie faktu zniknięcia kłódki zabezpieczającej piwnicę. Ponadto w uzasadnieniu obrońca podnosi zarzut braku rozważenia przypisania oskarżonemu czynu w formie usiłowania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego i na tej podstawie poczynił właściwe ustalenia faktyczne. Sąd odwoławczy w pełni ocenę tę i wynikające z niej ustalenia aprobuje, więc nie będzie tych argumentów powielał, dość wskazać, że zostały one we wzorowy sposób przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, które jest ( powinno być) stronom znane. Co do zeznań M. P. i pokrzywdzonego, to przecież nie twierdzili oni, że widzieli na własne oczy przełamywanie przez oskarżonego zabezpieczenia wejścia do piwnicy, ale M. P. widziała bezpośrednio, jak oskarżony przenosi zabrane z niej rzeczy do miejsca ich ukrycia na strychu. W połączeniu ze zmiennymi wypowiedziami oskarżonego na temat pochodzenia tych przedmiotów formułowanymi wobec policjantów oraz z jego reakcją na zwrócenie mu uwagi przez M. P. ( jest to szczegółowo omówione w zaaprobowanym przez Sąd odwoławczy uzasadnieniu zaskarżonego wyroku więc nie będzie tu powielane) prowadzi to do logicznego wniosku, że to oskarżony włamał się do piwnicy pokrzywdzonego usuwając zabezpieczającą drzwi wejściowe kłódkę i dokonał zaboru znajdujących się we wnętrzu pomieszczenia przedmiotów. Argument, że M. P. zeznawała na niekorzyść oskarżonego, bo ten był w konflikcie z pokrzywdzonym, z którym wówczas jeszcze świadek mieszkała, nie jest zasadny, albowiem już wtedy między M. P. a pokrzywdzonym rysował się ostry spór (obecnie toczy się postępowanie związane ze sprawowaniem pieczy nad ich dzieckiem). Poza tym również istnienie rzekomego sporu między oskarżonym a pokrzywdzonym jest wyolbrzymione, pokrzywdzony napomknął jedynie, że kiedyś oskarżony uszkodził mu samochód, ale sprawa ta dawno została rozwiązana. Zresztą, gdyby pokrzywdzony i w/w świadek kierowali się chęcią obciążenia oskarżonego z jakiejś zemsty, to nie zeznawaliby o tym, że pokrzywdzony wcale zdarzenia nie widział, a świadek nie widział bezpośrednio momentu włamywania się do piwnicy. Tymczasem ich zeznania są szczere, obiektywne i wyważone. Słusznie więc dano im wiarę. Oskarżony popełnił przypisany mu czyn w formie dokonania, a nie usiłowania ( jak sugeruje obrońca w uzasadnieniu apelacji), albowiem przywłaszczył sobie zabrane z piwnicy przedmioty i przeniósł je do zaplanowanego miejsca ich ukrycia na strychu ( do którego to pomieszczenia miał własny klucz). To, że pokrzywdzony dzięki interwencji policji odzyskał te przedmioty w krótkim czasie po dokonaniu ich zaboru oraz, że znajdowały się w tym samym budynku nie oznacza, że czyn nie wszedł w fazę dokonania. Oskarżony chowając te przedmioty w zaplanowany sposób i w miejscu, do którego miał dostęp zawładnął nimi i dokonał przypisanego mu przestępstwa. Zarzut naruszenia zasady in dubio pro reo jest chybiony. O naruszeniu art. 5 § 2 kpk możemy mówić tylko wtedy, gdy pomimo podjętych starań nie zgromadzono w postępowaniu dowodów, które pozwoliłyby na usunięcie istniejących w sprawie wątpliwości. Zatem zastosowanie tego uregulowania ma miejsce, gdy mimo przeprowadzenia wszystkich możliwych dowodów oraz dokonania ich oceny spełniającej wymogi określone w art. 7 kpk pojawią się wątpliwości, których nie da się wyeliminować ( wyr. SN z 1.2.2012 r., II KK 141.11, Legalis Nr 480432). W przedmiotowej sprawie nie miała miejsca sytuacja, w której Sąd powziąłby jakiekolwiek wątpliwości co do okoliczności zarzucanego oskarżonemu czynu i jego sprawstwa. Nie zachodziły więc niedające się usunąć wątpliwości - to apelant usiłuje podważyć prawidłowe ustalenia faktyczne Sądu i doszukuje się wątpliwości tam, gdzie ich nie ma. To, że skarżący nie zgadza się z oceną dowodów zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie jest równoznaczne z występowaniem w sprawie nieusuniętych wątpliwości. Tymczasem ocena ta prowadzi do jedynego logicznego wniosku, że to oskarżony włamał się do piwnicy usuwając uprzednio zabezpieczającą wejście kłódkę, a następnie pozbywając się jej z miejsca włamania ( miał na to dostatecznie dużo czasu i sposobność). Nie może być mowy o sytuacji, w której ktoś inny włamał się do piwnicy kradnąc część rzeczy, a oskarżony zabrał resztę z już otwartego pomieszczenia, albowiem wszystkie skradzione przedmioty znaleziono w miejscu ich ukrycia przez oskarżonego. Co do zabezpieczenia wejścia do piwnicy zamkniętą kłódką, to wynika to z wiarygodnych zeznań pokrzywdzonego i M. P. oraz z zasad doświadczenia życiowego ( mieszkając w bloku czy kamienicy nie pozostawia się otwartej piwnicy, a już na pewno nie robi się tak, jeżeli przechowuje się w niej wartościowe i łatwe do wyniesienia rzeczy, jak było w tym przypadku). Zatem fakt, że nie odnaleziono zniszczonej przez oskarżonego kłódki nie powoduje pojawienia się nieusuwalnych wątpliwości, bo zostały one usunięte w drodze korzystającej z ochrony art. 7 kpk oceny dowodów. Wniosek O zmianę wyroku i uniewinnienie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wyrok jest słuszny, a zarzuty apelacji bezzasadne. 3.
- Zarzut obrazu prawa procesowego tj. art. 627 kpk poprzez obciążenie oskarżonego kosztami procesu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Oskarżony co prawda nie wykazuje majątku, ale jest młodym, zdrowym mężczyzną mającym wystarczające możliwości zarobkowe, aby choć w części ponieść koszty procesu. Sąd Rejonowy przecież zwolnił go od opłaty, a zasądził od niego jedynie wydatki postępowania w kwocie 1487,28 zł, oskarżony przy swoim potencjale zarobkowym jest w stanie takie koszty ponieść. Wniosek O zwolnienie oskarżonego od kosztów procesu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. W zakresie wydatków za postępowanie przygotowawcze i pierwszoinstancyjne wniosek jest bezzasadny, co zostało powyżej wyjaśnione. Od opłaty za pierwszą instancję oskarżony został już zwolniony przez Sąd Rejonowy. Co do kosztów za drugą instancję zostanie to omówione w dalszej części uzasadnienia. 3.
- Zarzut rażącej niewspółmierności ( surowości ) kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Oskarżony mimo młodego wieku był już wielokrotnie karany za czyny podobne, odpowiadał w warunkach recydywy wielokrotnej z art. 64 § 2 kk, dlatego wymierzona mu kara jest sprawiedliwa. Wniosek O złagodzenie kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Było to już omówione.
- OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
- Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
- Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok jest słuszny i sprawiedliwy, a apelacja bezzasadna. 1.
- Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
- Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.
- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
- Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
- Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
- Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Zasądzono wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu według stawek minimalnych. 3 Na podstawie art. 624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego od wydatków za postępowanie odwoławcze i od opłaty za drugą instancję, albowiem biorąc pod uwagę koszty procesu, którymi już został obciążony w wyroku Sądu pierwszej instancji dalsze obciążanie go tymi wydatkami mogłoby spowodować niemożność zaspokojenia przez niego podstawowych potrzeb życiowych.
- PODPIS 1.
- Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok skazujący 0.1.1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
- Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
🔗 Do źródła urzędowego
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.