(1)za winnego tego, że w okresie od listopada 2020 roku do 07 czerwca 2021 roku w Ż. w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie kierował groźby pozbawienia życia i zdrowia oraz zniszczeniem mienia w postaci pojazdu i mieszkania wobec M. B., które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnione obawy, iż zostaną spełnione, przy czym zarzuconemu mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie 01 marca 2017 roku do 09 stycznia 2020 roku z zaliczeniem na poczet kary okresów rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 08 czerwca 2014 roku i od 30 maja 2016 roku do 30 sierpnia 2016 roku, kary łącznej 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 18 września 2018 roku w sprawie II K 643/17, którego węzłem objęto wyrok łączny Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 22 czerwca 2017 roku w sprawie II K 208/17, który swoim zasięgiem objął wyrok Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 30 lipca 2015 roku w sprawie II K 232/16 za umyślne przestępstwo podobne z art. 207 § 1 i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. za które wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz wyrok Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 30 sierpnia 2017 roku w sprawie II K 392/16 za umyślne przestępstwo podobne z art. 281 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. za które wymierzono karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, czym wyczerpał znamiona występku z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. przy zast. art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 57b k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2. w ramach czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku uznaje oskarżonego M. M.

(1)za winnego tego, że w dniu 07 czerwca 2021 roku w Ż. działając w miejscu publicznym i bez powodu, okazując tym samym rażące lekceważenie porządku prawnego poprzez uderzenie otwartą ręką w twarz oraz pięścią po całym ciele M. B. spowodował u niej obrażenia ciała w postaci wstrząśnienia mózgu, zaburzenia mowy o charakterze zacinania się, powierzchowne urazy obejmujące inne kombinacje okolic ciała, które to obrażenia ciała spowodowały naruszenie czynności narządów jej ciała na okres do 7 dni, przy czym zarzuconemu mu czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu w okresie 01 marca 2017 roku do 09 stycznia 2020 roku z zaliczeniem na poczet kary okresów rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 08 czerwca 2014 roku i od 30 maja 2016 roku do 30 sierpnia 2016 roku, kary łącznej 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 18 września 2018 roku w sprawie II K 643/17, którego węzłem objęto wyrok łączny Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 22 czerwca 2017 roku w sprawie II K 208/17, który swoim zasięgiem objął wyrok Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 30 lipca 2015 roku w sprawie II K 232/16 za umyślne przestępstwo podobne z art. 207 § 1 i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. za które wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz wyrok Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 30 sierpnia 2017 roku w sprawie II K 392/16 za umyślne przestępstwo podobne z art. 281 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. za które wymierzono karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności, czym wyczerpał znamiona występku z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art.

(1)karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 4. na podstawie art. 41a § 1 i § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego M. M.

(1)środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną M. B. w każdej formie i zbliżania się do niej na odległość nie mniejszą niż 50 metrów przez okres 5 (pięciu) lat; 5. na podstawie art.

(1)na rzecz pokrzywdzonej M. B. nawiązkę w kwocie 2.000 zł (dwóch tysięcy złotych);

1. na podstawie art. 63 § 1 i § 5 k.k. na poczet orzeczonej w punkcie 3 kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 30 czerwca 2021 roku godz.15.30;
2. na zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. L. kwotę 504 zł (pięćset cztery złote), powiększoną o stawkę podatku VAT 23 %, łącznie 619,92 zł (sześćset dziewiętnaście złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu M. M.

(1)w postępowaniu sądowym; 8. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (DZ.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn.zm.) zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa.