Sygn. akt VIII Gz 104/13 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Wojciech Wołoszyk Sędzia : SSO Elżbieta K

kpc i n. polegające na błędnym przyjęciu, iż powód uprawdopodobnił roszczenie, którego zabezpieczenia dochodzi w niniejszym procesie jak i wykazał interes prawny w udzieleniu przedmiotowego zabezpieczenia oraz nadmiernym obciążeniu pozwanej udzielonym zabezpieczeniem

1. naruszenie przepisów prawa materialnego –art. 344 § 1 zd.1 kc – poprzez jego błędną wykładnię i uznanie roszczenia powódki za prawdopodobne, gdy w świetle nie budzących wątpliwości przepisów prawa, przewidywać należy, racjonalnie oceniając stan rzeczy, iż roszczenie powódki w procesie nie zostanie uwzględnione
2. naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 344 § 1 zd. 2 in fine kc- poprzez jego błędną wykładnię i uznanie roszczenia powódki za prawdopodobne, gdy z uwagi na istniejące orzeczenie organu- Prokuratury Rejonowej (...) w B. stan posiadania pozwanej dniu 1 lipca 2013 r. był zgodny z prawem, a zatem racjonalnie oceniając stan rzeczy roszczenie powoda nie zostanie uwzględnione
3. błędne ustalenie faktyczne polegające na stwierdzeniu, że między stronami istnieje spór dotyczący wręczenia weksla oraz że nie doszło do rozwiązania umowy najmu z dnia 10 sierpnia 2011 r. jak i wydania lokalu przez powódkę. W uzasadnieniu pozwana wskazywała w szczególności , iż nieprawdziwym jest twierdzenie powódki, iż w przedmiocie najmu pozostały jakiekolwiek leki, „narkotyki” czy leki psychotropowe – zostały one bowiem przeniesione do innego lokalu w celu zapewnienia im odpowiednich warunków. Pozwana podnosiła również, iż powódka sama zrezygnowała z prowadzenia działalności w przedmiotowym lokalu i dobrowolnie opuściła go w dniu 30 czerwca 2013 r. Zdaniem pozwanej świadczy o tym pismo powódki z dnia 1 lipca 2013 r., w którym wzywała ona pozwaną do zwrotu kosztów za poniesione nakłady. Ponadto pozwana twierdziła, iż powódka przyjęła od nowego najemcy 20.000 zł w ramach wzajemnych rozliczeń oraz oświadczyła mu, iż natychmiast opuszcza przedmiotowy lokal, który został już prawie w całości przygotowany i wyremontowany przez nowego najemcę. Pozwana wskazywała dalej, iż powódka po otrzymaniu wezwania do opuszczenia lokalu, podjęła czynności związane z jego opróżnieniem- przy okazji dewastując go i niszcząc. W dniu 30 czerwca 2013 r. powódka nie prowadziła już w wynajmowanym lokalu działalności, gdyż został on przez nią opuszczony i poróżniony- de facto porzucony. Pomimo wielokrotnych telefonów i próśb spotkania celem spisania protokołu zniszczeń powódka odmawiała spotkania. Z uwagi na zachowanie powódki oraz brak zabezpieczenia roszczeń w postaci weksla in blanco pozwany skorzystał z ustawowego prawa zastawu na mocy art. 670 kc tj. przez zastaw na rzeczach stanowiących własność powódki. Zastawione przedmioty zgromadzono w oddzielnym pomieszczeniu i został spisany protokół z zajęcia. Przedmiotem zastawu była również lodówka, która została wydana powódce w dniu 1 sierpnia 2013 r. z pośrednictwem Prokuratury Rejonowej B.- Północ, przy udziale funkcjonariusza Policji. Pismem z dnia 1 lipca 2013 r. pozwana poinformowała powódkę, iż w przypadku zapłaty zaległego czynszu oraz świadczeń dodatkowych pozwany wyda objęte zastawem ruchomości, wezwała również powódkę do odbioru wszystkich dokumentów znajdujących się w lokalu. Pozwana wskazywała, iż w dniu 3 lipca 2013 r. sporządzono protokół wejścia do lokalu, który potwierdza wydanie recept, faktur i innych dokumentów, tak że w aptece nie pozostały żadne dokumenty – powódce umożliwiono również wykonanie raportów do NFZ. Pozwana podniosła również, iż udzielone zabezpieczenie nadmiernie obciąża pozwanego, co jest niezgodne z art.

§ 3kpc.

Pozwany zawarł już umowę z nowym najemcą, zaś zobowiązanie do wydania przedmiotowego lokalu powódce skutkować będzie naruszeniem tej umowy, co spowoduje dotkliwą odpowiedzialność odszkodowawczą. Pozwana argumentowała ponadto, iż w związku z wynajęciem lokalu osobie trzeciej, a co za tym idzie utraty faktycznego władania, nie jest ona legitymowaną biernie w niniejszym postępowaniu. W odpowiedzi na zażalenie powódka wniosła o oddalenie zażalenia pozwanej oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie pozwanej zasługiwało na uwzględnienie. Przesłankami umożliwiającymi udzielenie zabezpieczenia są w myśl art.

§ 1

kpc uprawdopodobnienie roszczenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Przesłanki te muszą wystąpić łącznie. Uprawdopodobnienie roszczenia polega na wykazaniu, że istnieje słuszna podstawa do przypuszczenia, że ono istnieje, nie musi natomiast polegać na udowodnieniu istnienia roszczenia. Ponadto zgodnie z art.

§ 3

kpc , przy wyborze sposobu zabezpieczenia sąd uwzględni interesy stron lub uczestników postępowania w takiej mierze, aby uprawnionemu zapewnić należytą ochronę prawną, a obowiązanego nie obciążać ponad potrzebę. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należało, iż powódka nie uprawdopodobniła dostatecznie zarówno dochodzonego pozwem roszczenia, jak i interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia. Jak wynika z załączonych przez strony dokumentów , powódka zamierzała opuścić zajmowane przez nią lokale najpóźniej do dnia 14 lipca 2013 r. – termin ten został bowiem oznaczony w piśmie pozwanej zawierającej oświadczenie o odstąpieniu od umowy (k. 127), zaś wolę opuszczenia lokalu do dnia 14 lipca 2013 r. powódka przyznała w zeznaniach złożonych na Policji w dniu 4 lipca 2013 r. ( k. 35 ) , cyt. : „ My w dniu 14 lipca 2013 r. chcieliśmy opuścić zajmowany lokal..”. Ponadto w świetle chociażby dołączonych przez pozwaną zdjęć lokali zajmowanych pierwotnie przez powódkę można przypuszczać jak również , iż procedura opuszczania lokali pozwanej została przez powódkę co najmniej rozpoczęta. O prawdopodobnym zamiarze opuszczenia lokali może świadczyć także pismo powódki z dnia 1.07.2013 r., w którym wzywa ona pozwaną do zapłaty z tytułu zwrotu kosztów za poniesione nakłady (k. 97). Można domniemywać , iż domagając się zwrotu nakładów , powódka nie zamierzała kontynuować swojego posiadania. Pośrednio o tym może też świadczyć sporządzony przez pozwaną protokół zniszczeń z dnia 1 lipca 2013 r. ( k-169 ). Istnieje zatem zasadnicza wątpliwość czy w dniu 1 lipca 2013 r. powódka była jeszcze posiadaczem spornych lokali. W tym miejscu zauważyć należy, iż ocena zasadności powództwa w kontekście przesłanek z art. 344 § 1 kc, w szczególności zaś ustalenia ostatniego stanu posiadania i jego naruszenia , należeć będzie do Sądu Rejonowego właściwego do merytorycznego badania sprawy, po przeprowadzeniu stosownego postępowania dowodowego. W tym kontekście Sąd Okręgowy , jako badający jedynie kwestię zasadności zabezpieczenia powództwa , uznał , iż w świetle szeregu istniejących wątpliwości niemożliwych do usunięcia na etapie niniejszego postępowania , nie została wypełniona przez powódkę przesłanka dostatecznego uprawdopodobnienia roszczenia , gdyż pozwana przedstawiła istotne argumenty mogące świadczyć o niezasadności powództwa. Sąd odwoławczy uznał za zasadny również zarzut pozwanego, co do naruszenia przez Sąd Rejonowy art.

kpc , poprzez przyjęcie, iż w niniejszej sprawie powódka uprawdopodobniła interes prawny w zabezpieczeniu. Trudno bowiem na obecnym etapie postępowania przyjąć , iż powódka posiada taki interes prawny , skoro niekwestionowany przez nią termin do opuszczenia lokalu upłynął jeszcze przed wytoczeniem przez nią powództwa w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy na podstawie art.

kpc, a contrario w zw. z art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji. Na mocy art. 745 § 1 k.p.c. o kosztach postępowania zabezpieczającego sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, a o kosztach postępowania zabezpieczającego później powstałych rozstrzyga na wniosek strony sąd, który udzielił zabezpieczenia. Jako że niniejsze postanowienie nie stanowi orzeczenia kończącego w sprawie, należało tym samym zaniechać rozstrzygania o kosztach postępowania zabezpieczającego.