III Kop 18/13

Sygn. akt III Kop 18/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2013r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Mariusz Wiązek Protokolant: Emilia Rąk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Klaus po rozpoznaniu w sprawie D. O. oskarżonego o przestępstwo z art. z art. 159 k.k. i art. 157 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. przestępstwo z art. 190 § 1 k.k., przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. z wniosku Sądu Rejonowego w Oławie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Strzelinie z dnia 26 stycznia 2013r. (data wpływu), sygn. akt VII K 7/13 w przedmiocie wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania na podstawie art. 607 a k.p.k. postanawia wydać europejski nakaz aresztowania w stosunku do obywatela polskiego D. O. , ur. (...) w S., syna K. i Z. z domu K., ostatnio zamieszkałego: ul. (...), (...)-(...) S. oskarżonego, o to że:

1. w dniu 10 października 2010 roku w S. działając wspólnie i w porozumieniu z A. W. używając niebezpiecznego narzędzia w postaci noża wziął udział w pobiciu S. K. zadając mu trzykrotnie uderzenia nożem w okolice brzucha i innych części ciała w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci rany ciętej powłok jamy brzusznej w okolicy nadbrzusza, rany ciętej lewego ramienia obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała Sławomira K. na okres powyżej dni siedmiu przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem II K 243/03 Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 15 października 2004 roku za czyn z art. 157 § 1 k.k. na karę dwóch lat pozbawienia wolności objętą wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w S.. akt II K 22/07 z dnia 26 lutego 2007 r. którą odbył w okresie od 10.05.2003r. do 11.02.2004 r. i od 21.04.2004 r. do 3.08.2004 r. tj. o czyn z art. 159 k.k. i art. 157 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k.
2. w okresie pomiędzy 10 a 14 października 2010 roku w S. wypowiadał pod adresem S. K. groźby karalne, które wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k.
3. w dniach 14-18 czerwca 2010 r. w O., we W. i w S., usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem bank (...) na kwotę 25.600 zł, w ten sposób, że posługując się jako autentycznym uprzednio podrobionym zaświadczeniem o zatrudnieniu w firmie (...) złożył wniosek o pożyczkę gotówkową usiłując następnie zawrzeć umowę pożyczki, wprowadzając w błąd bank, co do autentyczności przedłożonego zaświadczenia jak i zamiaru i możliwości spłaty pożyczki, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę udzielenia pożyczki wynikającą z faktu ujawnienia podrobionego dokumentu o zatrudnieniu, czym działał na szkodę (...) SA, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 4 października 2006 roku, sygn. akt II K 87/06 za czyn z art. 286 k.k. i inne na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, objętego wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Strzelinie z dnia 26 lutego 2007 r. sygn. akt II K 22/07 wymierzającego mu karę łączną w wysokości 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 22 lutego 2000 roku do 24 lutego 2000 roku iw okresie od 6 września 2005 roku do 4 marca 2008 roku, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. UZASADNIENIE W dniu 30 maja 2011r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Strzelinie wniósł do Sądu Rejonowego w Strzelinie (obecnie Sądu Rejonowego w Oławie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w S.) akt oskarżenia przeciwko D. O. zarzucając mu popełnienie wskazanych powyżej czynów - przestępstwa z art. z art. 159 k.k. i art. 157 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. W toku postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy w Strzelinie (obecnie Sąd Rejonowy w Oławie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w S.), sygn. akt II K 233/11 oskarżony D. O. wzywany na adres wskazany przez niego w postępowaniu przygotowawczym oraz inne adresy nie stawiał się na terminy rozprawy głównej planowane z jego udziałem. Oskarżony poprzez swoją konkubinę wskazał, że będzie przebywał poza granicami Polski i pomimo zapewnienia nie stawiał się na kolejne terminy rozprawy głównej. a podjęte Czynności poszukiwawcze nie przyniosły rezultatów. Konsekwencją ukrywania się D. O. przed organami wymiaru sprawiedliwości było wydanie przez Sąd Rejonowy w Strzelinie, w dniu 6 września 2011r. postanowienia sygn. akt II K 233/11 o tymczasowym aresztowaniu oskarżonego D. O. na okres 2 miesięcy od daty zatrzymania, a w dniu 17 maja 2012r. postanowienia o poszukiwaniu go listem gończym. W dniu 13 października 2011r. do sprawy tej dołączono celem łącznego rozpoznania przekazaną z Sądu Rejonowego w Oleśnicy sprawę przeciwko D. O., sygn. akt II K 369/11 o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. Sprawę prowadzono pod sygnaturą II K 233/
4. Obecnie, po zmianach organizacyjnych w sądownictwie powszechnym sprawa prowadzona jest Sąd Rejonowy w Oławie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w S., sygn. akt VII K 5/
5. Mając na uwadze tę okoliczność Sąd Rejonowy w Oławie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w S.wystąpił do Sądu Okręgowego we Wrocławiu w kwestii wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania (dalej: ENA) wobec oskarżonego. Wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Warunki wydania ENA określone w art. 607a k.p.k. zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. D. O.jest osobą oskarżoną o przestępstwa podlegające jurysdykcji polskich sądów karnych, a podejrzenie, że przebywa on obecnie prawdopodobnie na terytorium kraju Unii Europejskiej – wynika wprost ze zgromadzonych dokumentów. Brak jest przy tym, określonych w art. 607b k.p.k., negatywnych przesłanek wydania ENA. D. O.jest bowiem jest bowiem oskarżony o popełnienie przestępstw zagrożonych karą pozbawienia wolności przekraczającą rok. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.