V P 253/19

Sygn. akt VP 253/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 29 marca 2021 roku Sąd Rejonowy / Okręgowy w Rybniku V Wydział Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Wiesław Jakubiec Sędziowie Ławnicy: Magdalena Święty Teresa Pieczka Protokolant: Hanna Beer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2021 roku w Rybniku sprawy z powództw B. F. T. L. M. M. przeciwko (...) S.A. w K. o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę i odprawę pieniężną 1. umarza postępowanie z powództwa M. M.; 2. odstępuje od obciążania pozwanej (...) S.A. w K. kosztami sądowymi; 3. zasądza od pozwanej (...) S.A. w K. na rzecz powoda T. L. kwotę:

1. a)54 364, 98 zł brutto (pięćdziesiąt cztery tysiące trzysta sześćdziesiąt cztery złote 98/100) tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 3.10.2019 r.;
2. b)2 645 zł netto (dwa tysiące sześćset czterdzieści pięć złotych) tytułem wynagrodzenia za lipiec 2019 r.;
3. c)33 750 zł brutto (trzydzieści trzy tysiące siedemset pięćdziesiąt złotych) tytułem odprawy z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 3.10.2019 r.; 4. umarza postępowanie z powództwa T. L. w zakresie kwoty 1 531, 08 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie; 5. zasądza od strony pozwanej (...) S.A. w K. na rzecz powoda T. L. kwotę 7 495 zł (siedem tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 2 880 zł (dwa tysiące osiemset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 6. wyrokowi w pkt 3 co do kwoty 18 121, 66 zł (osiemnaści tysięcy sto dwadzieścia jeden złotych 66/100) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności; 7. odstępuje od obciążania pozwanej kosztami sądowymi; 8. oddala powództwo powódki B. F.; 9. zasądza od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2 880 zł (dwa tysiące osiemset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 10. odstępuje od obciążania powódki kosztami sądowymi. Wiesław Jakubiec Magdalena Święty Teresa Pieczka Sygn. akt V P 253/19 UZASADNIENIE Powód M. M. wniósł przeciwko pozwanej (...) S.A. w K. pozew (doręczony pozwanej 3.10.2019r.) o zasądzenia na jego rzecz kwoty 125 312,25 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty oraz kwoty 33 750 zł tytułem odprawy pieniężnej wraz z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty. Nadto, wniósł o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że był zatrudniony u pozwanej od 10 lutego 2014 roku ostatnio na stanowisku dyrektora operacyjnego ślusarki aluminiowej. Powód dodał, że podane przez pozwaną przyczyny wypowiedzenia polegające na utracie zaufania pracodawcy, negatywna ocena realizacja powierzonych obowiązków, a także przyczynienie się do pogorszenia sytuacji finansowej pozwanej są bezpodstawne i niejasne. Powód wskazał, że obowiązki pracownicze wykonywał prawidłowo, a dział produkcji którym kierował generował ciągły wzrost obrotu. W ocenie powoda złożone mu wypowiedzenie nastąpiło z przyczyn niedotyczących pracownika. Po ostatecznym sprecyzowaniu żądania powód T. L. wniósł przeciwko pozwanej (...) S.A. w K. pozew o zasądzenie na jego rzecz kwoty 54 364,98 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem wraz z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kwoty 2 645,66 tytułem wynagrodzenia za lipiec 2019 roku, a także o zasądzenie kwoty 33 750 zł tytułem odprawy pieniężnej wraz z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty. Nadto, wniósł o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że był zatrudniony u pozwanej od 1 lipca 2013 roku ostatnio na stanowisku zastępcy kierownika produkcji ślusarki aluminiowej i kierownika magazynu profili. Powód zaznaczył, że pozwana za okres od 1 do 31 lipca 2019 roku nie wypłaciła mu 1/3 premii przysługującego mu na podstawie aneksu z 1 lutego 2019 roku. Powód dodał, że podane przez pozwaną przyczyny wypowiedzenia polegające na utracie zaufania pracodawcy, negatywna ocena realizacja powierzonych obowiązków, a także przyczynienie się do pogorszenia sytuacji finansowej pozwanej są nieprawdziwe, a nadto niekonkretne oraz niezrozumiałe. Powód podkreślił, że przez cały okres zatrudnienia u pozwanej nie otrzymał kar porządków, a dział w którym pracował generował ciągły wzrost obrotu. Powód nadmienił, że pozwana we wszystkich czterech wypowiedzeniach złożonych pracownikom w tym samym czasie, podała te same przyczyny wypowiedzenia. W ocenie powoda złożone mu wypowiedzenie nastąpiło z przyczyn niedotyczących pracownika. Powódka B. F. wniosła przeciwko pozwanej (...) S.A. w K. pozew o zasądzenie na jej rzecz kwoty 29 853,33 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem wraz z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty oraz kwoty 19 902,22 zł tytułem odprawy pieniężnej wraz z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia pozwanej odpisu pozwu do dnia zapłaty. Nadto, wniosła o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że była zatrudniona u pozwanej od 4 września 2012 roku na stanowisku kadrowej. Powódka zaznaczyła, że podane przyczyny wypowiedzenia polegające na utracie zaufania oraz negatywnej ocenie realizacji jej obowiązków w tym m.in. poprzez zawarcie umowy ze swoim synem oraz brak należytego nadzoru w zakresie czynności zmierzających do ograniczenia liczby nadgodzin są bezpodstawne i nieuzasadnione. Powódka wskazała, w spółce nie obowiązywał zakaz zatrudniania członków rodziny, a nadto uzyskała zgodę na zatrudnienia syna zarówno od ówczesnego prezesa zarządu oraz od kierownika utrzymania ruchu. Powódka dodała, że to kierownicy poszczególnych zakładów mieli w zakresie obowiązków kontrolę czasu pracy podległych im pracowników. W ocenie powódki złożone jej wypowiedzenie nastąpiło z przyczyn niedotyczących pracownika. W odpowiedzi na pozew B. F. pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zwrot kosztów procesu. Pozwana wskazała, że powódka przekroczyła swoje uprawnienia nie tylko poprzez pominięcie oficjalnej ścieżki zatrudniania pracowników ale także zawarła umowę o pracę ze swoim synem na warunkach niewystępujących u pozwanej. Pozwana podkreśliła, że powódka nie dopełniła obowiązku kontrolowania liczby nadgodzin pracowników, w następstwie czego naraziła pozwaną na konieczność wypłacenia znaczących sum tytułem wynagrodzenia za pracę ponad normatywny wymiar. W odpowiedzi na pozwy T. L. i M. M. pozwana wniosła o oddalanie powództw oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że analiza pracy powodów poprzedzająca złożenie im wypowiedzeń, wykazała znaczący spadek wydajności pracy osób z działu w którym byli zatrudnieni. Pozwana dodała, że wraz ze wzrostem kosztów pracy działu oraz zwiększeniem zatrudnienia – wbrew jej oczekiwaniom rosła ilość reklamacji oraz spadała wydajność, a aktywność zawodowa powodów nie była skorelowana z ich znacznym uposażeniem. Pozwana podkreśliła, że jako pracodawca posiada swobodę doboru pracowników. Zarządzeniem z 7 grudnia 2019 roku Sąd na podstawie 219 k.p.c. połączył sprawę V P 255/19 (z powództwa T. L.) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą V P 253/19 ( z powództwa M. M.). Zarządzeniem z 7 grudnia 2019 roku Sąd na podstawie 219 k.p.c. połączył sprawę V P 254/19 (z powództwa B. F.) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą V P 253/19 ( z powództwa M. M.). Na rozprawie 31 stycznia 2020 roku powodowie zgodzili się z wyliczeniami średnich wynagrodzeń za pracę. Na rozprawie 11 marca 2020 roku strony (M. M.- (...) S.A. w K. ) zawarły ugodę przed Sądem. Zgodnie z jej treścią strona pozwana (...) S.A. w K. oświadczyła, że cofa wypowiedzenie umowy o pracę złożone 16.08.2019r., a powód M. M. wyraża na to zgodę (pkt 1), strony zgodnie oświadczyły, że umowa o pracę zawarta 1.12.2015r., rozwiązania została w trybie porozumienia stron z dn. 30.11.2019r. (pkt 2), strona pozwana zobowiązała się wydać sprostowane świadectwo pracy w terminie 7 dni od otrzymania poprzedniego świadectwa pracy (pkt 3), strona pozwana zobowiązała się zapłacić na rzecz powoda kwotę 30 000 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę ( pkt 4), strony zgodnie oświadczyły, że ugoda wyczerpała wszelkie roszczenia powoda M. M. i strony pozwanej objęte sprawą pod sygn. V P 253/19 zawisłą przed Sądem Rejonowym w Rybniku. Sąd ustalił co następuje: W okresie od 1 lipca 2013 roku do 30 listopada 2019 roku powód T. L. był zatrudniony w pozwanej (...) S.A. w K. ostatnio na stanowisku kierownika produkcji ślusarki aluminiowej i kierownika magazynu. Do obowiązków powoda należało m.in.: - planowanie i organizacja pracy na przydzielonym obszarze przy optymalnym wykorzystaniu zasobów ludzkich i maszyn, - nadzór nad systematycznym przygotowaniem profili według planu produkcyjnego, - kontrola ilościowa dostaw materiału, zgłaszanie braków i ilości do zamówienia, - nadzór nad prawidłowością stosowania procedury magazynowania opakowań zwrotnych, - nadzór i kontrola jakości obrabianego materiału i wycofanie elementów z zauważonymi błędami. Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda wynosiło 18 121,66 zł. Zgodnie z treścią § 1 aneksu z 1 lutego 2019 roku powodowi przysługiwała premia uznaniowa: kwota 350 zł netto z każdego miliona obrotu działem aluminium, obliczana na podstawie miesięcznego obrotu działu z czego 2/3 tak wyliczonej kwoty to kwota stała, a 1/3 kwota uznaniowa przyznawana przez bezpośredniego przełożonego. Za okres od 1 do 30 lipca 2019 roku pozwana nie wypłaciła powodowi 1/3 premii obliczonej zgodnie z treścią ww. aneksu pomimo zaistnienia przesłanek do jej wypłacenia i jej przyznania przez bezpośrednio przełożonego. Pozwana nie podała powodowi przyczyn niewypłacenia premii. Dział produkcji aluminium w którym pracował powód generował zyski. W styczniu 2019 roku obrót wyniósł 17 milinów złotych, w maju ponad 19 milionów złotych, w czerwcu ponad 22 miliony złotych, a w lipcu ponad 22 miliony złotych. Raporty z audytów wewnętrznych z 2017 i 2018 roku nie zawierały uwag do działu w którym pracował powód. W treści raportu z audytu z 2018 wskazano na prawidłową gospodarkę odpadami w dziale aluminium. Suma odpadów w lipcu 2019 roku była mniejsza niż w lipcu 2018 roku przy jednoczesnym wzroście obrotu o 64,33%. Reklamacje w dziale aluminium miały tendencję spadkową przy jednoczesnym wzrośnie produkcji. Do czasu rozwiązania z powodem umowy o pracę, pozwana nie zgłaszała powodowi zastrzeżeń co do jakości wytwarzanych produktów przez dział produkcji. Stan zatrudnienia u pozwanej na dzień 1 lipca 2019 roku wynosił 7 166 osób, a 30 września 2019 roku 7 095 osób. W ww. okresie z pozwaną zakończyło stosunek pracy 106 osób na moc porozumienia stron, 164 osoby z upływem czasu na jaki umowy były zwarte, 177 osób z powodu oświadczenia pracodawcy o rozwiązaniu umów bez wypowiedzenia, 3 osoby z powodu oświadczeń pracodawcy o rozwiązaniu umów o pracę za wypowiedzeniem, 149 osób z powodu oświadczeń pracowników o rozwiązaniu umów, a 4 przypadkach doszło do wygaśnięcia stosunków pracy z powodu śmierci pracowników. W okresie od 1 lipca 2019 roku do 30 września 2019 roku nie zredukowano stanowisk. W 2019 roku ogólna kondycja finansowa pozwanej zaczęła się pogorszać. Podczas spotkania powoda i innych pracowników pozwanej z kadrą zarządzającą 16 sierpnia 2019 roku, pracodawca przedstawił pracownikom możliwość podpisaniu aneksów do umów o pracę, które zmniejszały ich wynagrodzenia (stała wysokość wynagrodzenia nieuzależniona obrotu), rozwiązanie umów za porozumieniem stron lub wypowiedzenie umów. Powód nie zaakceptował zmian warunków zatrudnienia. Pismem z 14 sierpnia 2019 roku pozwana wypowiedziała powodowi T. L. umowę o pracę poczynając od 16 sierpnia 2019 roku ze skutkiem rozwiązującym na dzień 30 listopada 2019 roku podając przyczyny: utratę zaufania pracodawcy w stosunku do pracownika oraz negatywną ocenę realizacji powierzonych mu obowiązków w szczególności:
4. a)brak właściwego nadzoru oraz naruszenie zasady właściwej organizacji środowiska pracy poprzez niedotrzymanie terminu realizacji zleceń produkcyjnych co spowodowało opóźnienia w wysyłkach zamówień do klientów,
5. b)niezadowalająca ocena efektów pracy na zajmowanym stanowisku, co przejawiało się w stratach ponoszonych przez pracodawcę,
6. c)brak właściwego nadzoru nad podległymi pracownikami w zakresie kontroli norm jakościowych obowiązujących w zakładzie pracy, co przekładało się: zmniejszoną wydajność podległych mu pracowników, pojawiające się sytuacje braku kompletności realizacji, uzasadnione uwagi co do niewłaściwej jakości wytwarzanych produktów oraz wadliwa gospodarka odpadami, d)przyczynienie się go pogorszenia ogólnej sytuacji finansowej pracodawcy, co uniemożliwiało utrzymanie wysokości wynagrodzeń (ze wszystkimi składnikami) na dotychczasowym poziomie w szczególności w zakresie wysokości pobieranej premii. Innym pracownikom pozwanej (łącznie 4 osoby w tym dwóm powodom), którzy nie zaakceptowali zmian warunków płacy również złożono wypowiedzenia umów wskazując przy tym tożsame co powodowi przyczyny. Dwie osoby z wyżej wymienionych wyraziły -po czasie -zgodę na zmianę warunków płacy na mniej korzystne i ostatecznie nie rozwiązano z nimi umów o pracę. W okresie od 4 września 2012 roku do 30 listopada 2019 roku powódka B. F. była zatrudniona w pozwanej (...) S.A. w K. ostatnio na stanowisku kierownika działu personalnego. Bezpośrednim przełożonym powódki był dyrektor administracji. Do obowiązków powódki należało kierowanie działem kadr i płac, a w szczególności: - bieżący nadzór nad czasem pracy podległych pracowników, - nadzór nad czasem pracowników zatrudnionych w firmie, - zarządzenie działem personalnym i organizacja pracy, - nadzór nad wykonywanymi obowiązkami zespołu, -bieżąca kontrola dysponowania pracy zgodnie z posiadanymi przez pracowników uprawnieniami, szkoleniami BHP oraz badaniami lekarskimi. Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki obliczone jako ekwiwalent za urlop wynosiło 7 000 zł netto (wynagrodzenia stałe) oraz 4 642,17 zł brutto (wynagrodzenie zmienne). 1 lipca 2019 roku pozwana reprezentowana przez powódkę zawarła z K. P. (synem powódki) umowę o pracę na okres próbny od 1 lipca 2019 roku do 31 sierpnia 2019 roku. Początkowo umowa K. P. była przygotowana na okres 3 miesięcy. Na podstawie decyzji powódki umowa została zawarta na okres 2 miesięcy. Zgodnie z treścią umowy K. P. został zatrudniony na stanowisku mechanika w pełnym wymiarze czasu pracy, a na jego wynagrodzenie składała się płaca zasadnicza w kwocie 3 920 zł brutto oraz premia uznaniowa. K. P. urodzony (...) posiadał tytuł technika. Przed rozpoczęciem ww. zatrudnienia u pozwanej K. P. odbywał u niej bezpłatne praktyki. U pozwanej nie występował zakaz zatrudniania osób z rodziny. Osoby spokrewnione nie mogły jednak podlegać sobie służbowo. Zgodnie ze stosowaną u pozwanej praktyką, czynnością wprost poprzedzającą zawarcie umowy o pracę było sporządzenie i podpisanie formularza „wniosek o zawarcie umowy o pracę”. W ww. dokumencie określało się m.in. na jakim stanowisku i na jakich warunkach dana osoba miała zostać zatrudniona. Wniosek taki każdorazowo wypisywał przyszły zwierzchnik pracownika tj. kierownik wskazując na zapotrzebowanie w dziale. Przy tym kierownicy poszczególnych działów potwierdzali konieczność zatrudnienia danej osoby. Zatrudnienie K. P. nie zostało poprzedzone złożeniem ww. wniosku. Pozwana nie zatrudniała pracowników „na okres wakacji” czy na okres krótszy niż 3 miesiące. Nadto, u pozwanej nie występowała możliwość odbywania płatnych praktyk wakacyjnych. Powyższe wynikało z podstawowej dewizy panującej u pozwanej zgodnie z którą, w początkowym okresie to pracodawca inwestował czas i środki w pracownika, którego praca dopiero w dłuższej perspektywie miała przynosić zyski. Cykl szkoleniowy każdego pracownika trwał kilka miesięcy. Pozwana oferując od 1 czerwca 2018 roku atrakcyjne wynagrodzenie dla określonej kategorii pracowników, planowała po czasie zawrzeć z nimi umowy na czas nieokreślony. Powódka wprowadziła najpierw w błąd ówczesnego Prezesa A. W.