(1)oraz A. O. w błąd co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych, będących przedmiotem umowy zamiany, warunków lokalowych mieszkania, mieszczącego się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 7.000 złotych i zamiaru wywiązania się z uregulowania kwoty ustalonej dopłaty w wysokości 100.000 złotych, która to kwota dopłaty w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę B. O.

(1)oraz A. O., tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. II. w okresie od 2009 roku do 15 października 2009 roku w W. oraz we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, działając z góry podjętym zamiarem, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, doprowadził D. B.

(2)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się w miejscowości W. przy ulicy (...), o faktycznej wartości 62.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując niezdolność pokrzywdzonej do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił ją do zawarcia z J. G.

(1)w dniu 15 października 2009 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., niekorzystnej dla niej umowy notarialnej, o numerze repertorium (...) nr. (...), której przedmiotem była sprzedaży lokalu mieszkalnego mieszczącego się w miejscowości W. przy ulicy (...) , której faktyczna wartość wynosiła 26.000 złotych, która to kwota jak

(2)przez J. G.

(1)przed podpisaniem ww. umowy sprzedaży, wprowadzając D. B.

(2)w błąd co do rzeczywistej wartości lokalu mieszkalnego, będącego przedmiotem umowy sprzedaży oraz zamiaru wywiązania się z uregulowania kwoty 26.000 złotych, będącej przyjętą ceną sprzedaży, której to kwoty w rzeczywistości pokrzywdzona nie otrzymała od J. G.

(1)i nie została ona uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę D. B.

(2), tj. przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. III. w okresie od września 2011 roku do 28 października 2011 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, doprowadził W. R.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem znacznej wartości, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła 375.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując trudną sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił go do wyrażenia zgody na spłatę z jego środków finansowych zadłużenia w spółdzielni mieszkaniowej, a następnie po jego spłacie nakłonił W. R.

(1)do zawarcia z B. K.

(1)w dniu 28 października 2011 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., umowy zamiany lokali mieszalnych, o numerze repertorium (...) nr. (...), lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. o zaniżonej wartości 250.000 złotych, na udział wynoszący 1 części we współwłasności lokalu mieszkalnego mieszczący się w miejscowości P., pod numerem (...), gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 7.000 złotych, należącym do B. K.

(1), o zawyżonej wartości 98.000 złotych, za dopłatą wynoszącą 152.000 złotych, która to kwota dopłaty, jak

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem zamiany oraz warunków lokalowych mieszkania w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., a także zamiaru wywiązania się z spłacenia dopłaty w wysokości 152.000 złotych, która nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę W. R.

(1), tj. przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. IV. w w okresie od stycznia 2008 roku do czerwca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, doprowadził D. M. do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła 140.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując trudną sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonej do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił ją do wyrażenia zgody na spłatę z jego środków finansowych zadłużenia w spółdzielni mieszkaniowej, a następnie po jego spłacie nakłonił pokrzywdzoną do zawarcia z J. B.

(1), w dniu 6 stycznia 2009 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W., o wartości 140.000 złotych, na lokal mieszkalny stanowiący własność J. B.

(1), mieszczący się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., o zawyżonej wartości 80.000 złotych, za dopłatą wynosząca 60.000 złotych, która jak

(1), wprowadzając D. M. w błąd, co do rzeczywistej wartości lokalu mieszkalnego w miejscowości P. o faktycznej wartości 14.000 złotych i panujących tam warunków lokalowych i sanitarnych oraz zamiaru wywiązania się z ustnej umowy zakupu w ciągu trzech miesięcy od dnia podpisania aktu notarialnego innego lokalu mieszkalnego mieszczącego w okolicach miejscowości T. oraz spłaty wskazanej w treści aktu notarialnego dopłaty, która to kwota dopłaty do dnia dzisiejszego nie została uregulowana, czym działał na szkodę D. M., tj. przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. V. w okresie od stycznia 2004 roku do czerwca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, doprowadził H. P.

(1)oraz R. P.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr. 1, położonego we W. przy ulicy (...), którego faktyczna wartość wynosiła 119.000 złotych oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem U. (...), gmina U., którego faktyczna wartość wynosiła 25.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując niezdolność pokrzywdzonych do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił ich do zawarcia umów w formie aktów notarialnych, a mianowicie : - w dniu 6 października 2004 roku w Kancelarii Notarialnej we W. przy ulicy (...) do zawarcia z U. K. oraz W. K. umowy notarialnej o numerze repertorium (...) Nr. (...), dotyczącej sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawo do lokalu mieszkalnego nr. (...), położonego we W. przy ulicy (...) za kwotę 118.000 złotych, a następnie wprowadził ich w błąd co do wysokości poniesionych przez niego kosztów związanych z zorganizowaniem i przeprowadzaniem opisanej transakcji handlowej, które to koszty wycenił na 100.000 złotych, i doprowadził do przekazania mu ww. kwoty pieniędzy przez pokrzywdzonych, - w dniu 25 stycznia 2007 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., do zawarcia z J. B.

(1), niekorzystnej dla niego notarialnej umowy zamiany, o numerze repertorium (...) numer (...), lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem P. (...), gmina P. o zawyżonej wartości 25.000 złotych, należącego do J. B.

(1), w zamian za spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, mieszczącego się pod adresem U. (...), gmina U. o wartości 25.000 złotych, wprowadzając H. P.

(1)oraz R. P.

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości lokalu mieszkalnego w miejscowości P. (...), gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 8.000 złotych, oraz panujących w nim warunków lokalowych i sanitarnych, czym działał na szkodę H. P.

(1)oraz R. P.

(1), tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. VI. w okresie od stycznia 2008 roku do czerwca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, działając z góry podjętym zamiarem, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, doprowadził J. K.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...), którego faktyczna wartość wynosiła nie mniej niż 200.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując niezdolność pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił go do zawarcia w dniu 13 maja 2008 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) numer (...) sprzedaży spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) we W., o zaniżonej wartości 131.000 złotych, w zamian za nabycie lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem P. (...), gmina P., stanowiącego własność M. S.

(1), w którego imieniu K. P.

(1)działał jako jego pełnomocnik, o zawyżonej wartości 131.000 złotych, wprowadzając J. K.

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali będących przedmiotem umowy zamiany oraz warunków lokalowych i sanitarnych panujących w lokalu mieszkalnym w miejscowości P. (...), gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 18.000 złotych, a także wywiązania się ustnej umowy dopłaty kwoty 30.000 złotych, w celu przeprowadzenia w przyszłości remontu lokalu w miejscowości P., która to kwota dopłaty w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę J. K.

(1), reprezentowanego przez M. D., tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. VII. w okresie od stycznia 2005 roku do czerwca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, doprowadził B. B.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) we W. o rzeczywistej wartości 97.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując trudną sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonej do należytego pojmowania przedsiębranego działania, zawarł z nią ustna umowę na podstawie, której zobowiązał się zamienić zajmowane przez nią mieszkanie, którego wartość rynkową ocenił na kwotę 100.000 złotych, na lokal mieszkalny w miejscowości P., o takiej samej wartości za dopłatą w kwocie o wartości 30.000 złotych, a następnie nakłonił pokrzywdzoną do zawarcia niekorzystnej dla niej umowy notarialnej, o numerze repertorium (...) numer (...), w dniu 23 maja 2005 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W. z M. S.

(1), której przedmiotem była zamiana spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) we W., o przyjętej zaniżonej wartości 59.780 złotych, w zamian za nabycie lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ul. (...) w W. o zawyżonej wartości 59.780 złotych, podczas gdy rzeczywista wartość tego lokalu, stanowiącego własność M. S.

(1)wynosiła 12.000 złotych, wprowadzając B. B.

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali, będących przedmiotem umowy zamiany, panujących w nich warunków sanitarnych oraz rzeczywistego znaczenia składanych przez pokrzywdzoną przed notariuszem oświadczeń woli, a także co do zamiaru wywiązania się przez K. P.

(1)z ustnej umowy dopłaty kwoty 30.000 złotych do umowy zamiany oraz przeprowadzenia remontu w lokalu mieszkalnym w miejscowości P. (...), gmina P., który to lokal mieszkalny za namową K. P.

(1)pokrzywdzona nabyła za kwotę 8.000 złotych w dniu 13 czerwca 2005 roku od P. W.

(1)oraz A. W.

(1), czym działał na szkodę B. B.

(1), tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. VIII. w okresie od stycznia 2006 roku do lipca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, doprowadził A. K.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła 64.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując trudną sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonej do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił ją do wyrażenia zgody na spłatę z jego środków finansowych zadłużenia w spółdzielni mieszkaniowej oraz do zawarcia w dniu 23 sierpnia 2006 roku z M. S.

(1)w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem (...)we W. o zaniżonej wartości 25.000 złotych, na lokal mieszkalny mieszczący się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P. o zawyżonej wartości 30.000 złotych, wprowadzając A. K.

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem umowy zamiany, warunków sanitarnych oraz lokalowych mieszkania w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 10.000 złotych oraz zamiaru wywiązania się z uregulowania kwoty ustalonej ustnie dopłaty w wysokości 8.000 złotych, która w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę A. K.

(1), tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. IX. w okresie od stycznia 2006 roku do lipca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, działając z góry podjętym zamiarem, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, doprowadził K. F.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem Plac (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła 128.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując trudną sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił go do wyrażenia zgody na spłatę z jego środków finansowych zadłużenia mieszkania w spółdzielni mieszkaniowej oraz do zawarcia w dniu 15 grudnia 2006 roku z J. G.

(1)w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem Plac (...) we W. o zaniżonej wartości 90.000 złotych, na lokal mieszkalny mieszczący się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., o zawyżonej wartości 70.000 złotych, wprowadzając K. F.

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem umowy zamiany, warunków lokalowych mieszkania mieszczący się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 10.000 złotych, czym działał na szkodę K. F.

(1), tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. X. w okresie od stycznia 2012 roku do października 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, działając z góry podjętym zamiarem, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, doprowadził T. P.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła nie mniej niż 200.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując trudna sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonego do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił go do wyrażenia zgody na spłatę z jego środków finansowych zadłużenia z tytułu zaległego czynszu oraz do zawarcia w dniu 8 marca 2012 roku z B. K.

(1)w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W. notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. o wartości 200.000 złotych, na lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem W. ulica (...), stanowiący własność B. K.

(1), o wartości 180.000 złotych, wprowadzając T. P.

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem umowy zamiany, warunków lokalowych mieszkania mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) o rzeczywistej wartości 102.000 złotych oraz wywiązania się z uregulowania dopłaty w łącznej kwocie 20.000 złotych, opisanej w § 5 punkt. 2 umowy notarialnej, która to kwota dopłaty w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę T. P.

(1), tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. XI. w okresie od stycznia 2005 roku do grudnia 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, działając z góry podjętym zamiarem, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, doprowadził R. R.

(1)oraz K. R. do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła 65.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując trudna sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonych do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił ich do wyrażenia zgody na spłatę z jego środków finansowych zadłużenia mieszkania w spółdzielni oraz do zawarcia niekorzystnych dla nich umów notarialnych, a mianowicie: - w dniu 23 marca 2005 roku do zawarcia z D. P.

(1)w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W. notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), na podstawie, której D. P.

(1)sprzedała R. i K. R. za kwotę 40.000 złotych lokal mieszkalny przy ulicy (...) w W. o faktycznej wartości 12.000 złotych, w zamian za nabycie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. o wartości 40.000 złotych, - w dniu 19 kwietnia 2005 roku do zawarcia z D. P.

(2)w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W. notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany na podstawie, której D. P.

(2)tytułem zamiany przeniósł na pokrzywdzonych własność lokalu mieszkalnego nr. (...) w G. numer (...), gmina W., o wartości 15.000 złotych, natomiast R. i K. R. w zamian za to przenieśli na rzecz D. P.

(2)spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu przy ulicy (...) w W., o wartości 20.000 złotych, wprowadzając pokrzywdzonych w błąd co do rzeczywistej wartości i warunków lokalowych lokali mieszkalnych będących przedmiotem umów notarialnych oraz wywiązania się z ustnej umowy przekazania środków finansowych w nieustalonej kwocie, w celu sfinansowania kosztów remontu mieszkania w G., które to pieniądze w rzeczywistości do dnia dzisiejszego nie zostały pokrzywdzonym przekazane przez K. P.

(1), czym działał na szkodę R. i K. R., tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. XII. w okresie od stycznia 2013 roku do listopada 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz kierując wykonywaniem czynu zabronionego przez inne osoby, działając z góry podjętym zamiarem, czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu, doprowadził J. S. oraz A. R. do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła nie mniej niż 200.000 złotych, w ten sposób, że wykorzystując trudną sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonych do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił ich do wyrażenia zgody na spłatę z jego środków finansowych zadłużenia mieszkania w spółdzielni oraz do zawarcia z J. W.

(1)w dniu 8 kwietnia 2013 roku z J. W.

(1)w Kancelarii Notarialnej przy Placu (...) we W. notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. o wartości 200.000 złotych, na lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem W. ulica (...), stanowiący własność J. W.

(2)o wartości 200.000 złotych, wprowadzając pokrzywdzonych w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem umowy zamiany, warunków lokalowych mieszkania mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) o rzeczywistej wartości 102.000 złotych oraz wywiązania się z uregulowania dopłaty w łącznej kwocie 50.000 złotych, opisanej w § 7 umowy notarialnej, która to kwota dopłaty w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę J. S. oraz A. R., tj. o przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. XIII. w okresie od 6 października 2014 roku do 31 maja 2015 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu doprowadził R. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwicie 40.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 6 października 2014 roku w Kancelarii Notarialnej we W. przy ulicy (...) zawarł z pokrzywdzonym umowę pożyczki gotówkowej w łącznej kwicie 42.000 złotych, zobowiązując się do zwrotu pożyczonych pieniędzy do dnia 31 maja 2015 roku, wprowadzając R. K. w błąd co do zamiaru wywiązania się ze spłaty kwoty pożyczki i swoich możliwości finansowych w tym zakresie, następnie w dniu 2 lipca 2015 roku przekazał pokrzywdzonemu tytułem spłaty zadłużenia kwotę 2.000 złotych i do dnia dzisiejszego pomimo, licznych ponagleń nie spłacił pozostałej kwoty pożyczki, czym działał na szkodę R. K., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XIV. w okresie od 9 stycznia 2015 roku do 17 stycznia 2015 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu doprowadził W. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 65.000 złotych, w ten sposób, że w zawarł z nim trzy umowy pożyczek gotówkowych w łącznej kwocie 65.000 złotych, a mianowicie : - w dniu 9 stycznia 2015 roku w Kancelarii Notarialnej we W. przy ulicy (...) notarialną umowę pożyczki kwoty 29.000 złotych, o sygnaturze akt (...) nr. (...), z wskazaniem terminu jej zwrotu do dnia 9 kwietnia 2015 roku, - w dniu 13 stycznia 2015 roku w Kancelarii Notarialnej we W. przy ulicy (...) notarialną umowę pożyczki kwoty 33.000 złotych, o sygnaturze akt (...) nr. (...), z wskazaniem terminu jej zwrotu do dnia 13 kwietnia 2015 roku, - w dniu 17 stycznia 2015 roku pisemną umowę pożyczki kwoty 3.000 złotych, z wskazaniem terminu jej zwrotu do dnia 31 kwietnia 2015 roku, zobowiązując się do zwrotu pożyczonych pieniędzy, wprowadzając W. S. w błąd co do zamiaru wywiązania się ze spłaty kwoty pożyczki i swoich możliwości finansowych w tym zakresie i do dnia dzisiejszego pomimo, licznych ponagleń nie spłacił kwot zaciągniętych pożyczek gotówkowych, czym działał na szkodę W. S., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XV. w okresie od sierpnia 2012 roku do 12 grudnia 2012 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu doprowadził T. R. oraz M. R.

(1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 167.000. złotych stanowiących wartość lokalu mieszkaniowego przy ulicy (...) we W., w ten sposób, że wykorzystując trudną sytuację życiową i niezdolność pokrzywdzonych do należytego pojmowania przedsiębranego działania, nakłonił ich do podjęcia działań, w celu doprowadzania do sprzedaży zajmowanego przez nich lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) we W. i podpisania w dniu 14 sierpnia 2012 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W. potwierdzonych notarialnie oświadczeń o zrzeczeniu się na rzecz M. R.

(2)ich części udziału w spadku po B. R. oraz Z. R., w postaci 1/2 części wkładu mieszkaniowego lokalu przy ulicy (...) we W., repertorium (...) numer (...) i repertorium (...) numer (...), a następnie w dniu 31 grudnia 2012 roku w Kancelarii Notarialnej przy Placu (...) we W., repertorium (...) numer (...), działając na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez M. R.

(2), zawarł z D. L. oraz W. L. umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) we W. o wartości 220.000 złotych, a następnie przekazał M. R.

(2)kwotę 45.000 złotych tytułem odstępnego, natomiast T. R. kwotę 10.00 złotych, wprowadzając w błąd pokrzywdzonych co do rzeczywistej wartości lokalu mieszkaniowego przy ulicy (...) we W. oraz zamiaru wywiązania się z ustnej umowy zakupienia dla T. R. kawalerki pod W. lub spłacenia z kwoty uzyskanej ze sprzedaży ww. mieszkania równowartości jego udziału w spadku, czym działał na szkodę T. R. oraz M. R.

(1), tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. 2. B. K.

(1)o to, że: XVI. w okresie od stycznia 2012 roku do października 2016 roku we W., działając, w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1)oraz innymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wykonując polecenia K. P.

(1)doprowadziła T. P.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła nie mniej niż 200.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 24 stycznia 2012 roku ze środków finansowych przekazanych jej przez K. P.

(1)nabyła od H. P.

(2)lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem W., ulica (...), w celu jego dalszej odsprzedaży, mając świadomość, iż K. P.

(1)nakłonił T. P.

(1)do zawarcia w dniu 8 marca 2012 roku z jej udziałem w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W. notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. o wartości 200.000 złotych, na lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem W. ulica (...), stanowiący jej własność, o wartości 180.000 złotych, wprowadzając T. P.

(1)w błąd co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem umowy zamiany, warunków lokalowych mieszkania mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) o rzeczywistej wartości 102.000 złotych oraz wywiązania się z uregulowania dopłaty w łącznej kwocie 20.000 złotych, opisanej w § 5 punkt. 2 umowy notarialnej, która to kwota dopłaty w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działała na szkodę T. P.

(1), tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XVII. w okresie od 21 września 2011 roku do 28 października 2011 roku we W., działając, w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1)oraz innymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wykonując polecenia K. P.

(1), doprowadziła W. R.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem znacznej wartości, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. , którego faktyczna wartość wynosiła 375.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 21 września 2011 roku aktem notarialnym o sygnaturze akt (...) nr. (...), podpisanym w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., nabyła za kwotę 98.000 złotych, od J. W.

(1), którego reprezentował pełnomocnik K. P.

(1), udział wynoszący 1 części we współwłasności lokalu mieszkalnego nr. 4 położonego w miejscowości P. nr. 6, gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 7.000 złotych, w celu jego dalszej odsprzedaży, a następnie mając świadomość, iż K. P.

(1)nakłonił pokrzywdzonego do zawarcia z nią w dniu 28 października 2011 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., notarialnej umowy zamiany o numerze repertorium (...) nr. (...), lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. o wartości 250.000 złotych, należącego do W. R.

(1)na udział wynoszący 1 części we współwłasności lokalu mieszkalnego mieszczący się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., należącym do B. K.

(1)o wartości 98.000 złotych, za dopłatą wynoszącą 152.000 złotych, która jak

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem zamiany oraz warunków lokalowych mieszkania w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., a także zamiaru wywiązania się ze spłaty dopłaty w wysokości 152.000 złotych, która, to kwota dopłaty w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działała na szkodę W. R.

(1), tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. 3. J. B.

(1)o to, że : XVIII. w okresie od stycznia 2008 roku do czerwca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1)oraz innymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wykonując polecenia K. P.

(1), doprowadził D. M. do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła 140.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 30 maja 2008 roku ze środków finansowych przekazanych mu przez K. P.

(1)w łącznej kwocie 7.000 złotych, nabył od A. K.

(2)lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem P. (...) gmina P., w celu jego dalszej odsprzedaży, a następnie mając świadomość, iż K. P.

(1)nakłonił pokrzywdzoną do zawarcia z nim w dniu 6 stycznia 2009 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., niekorzystnej dla niej, umowy notarialnej o numerze repertorium (...) nr. (...), której przedmiotem była zamiana lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. o wartości 140.000 złotych, na lokal mieszkalny mieszczący się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., o wartości 80.000 złotych, za dopłatą wynosząca 60.000 złotych, która jak

(1)oraz innymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wykonując polecenia K. P.

(1)doprowadził H. P.

(1)oraz R. P.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem U. (...), gmina U., którego faktyczna wartość wynosiła 25.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 22 listopada 2006 roku ze środków finansowych przekazanych mu przez K. P.

(1)w łącznej kwocie 6.000 złotych, nabył od P. W.

(1)oraz A. W.

(1), lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem P. (...) gmina P., w celu jego dalszej odsprzedaży, mając świadomość, iż K. P.

(1)nakłonił pokrzywdzonych do zawarcia z nim w dniu 25 stycznia 2007 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., niekorzystnej dla pokrzywdzonych, notarialnej umowy zamiany, o numerze repertorium (...) numer (...), lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem P. (...), gmina P., o wartości 25.000 złotych, stanowiącego jego własność, w zamian za spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem U. (...), gmina U. o wartości 25.000 złotych, wprowadzając H. P.

(1)oraz R. P.

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości oraz warunków mieszkalnych lokalu mieszczącego się pod adresem P. (...), gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 8.000 złotych, będącego przedmiotem umowy zamiany, czym działał na szkodę H. P.

(1)oraz R. P.

(1)tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 4. M. S.

(1)o to, że: XX. w okresie od stycznia 2008 roku do czerwca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1)oraz innymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wykonując polecenia K. P.

(1), doprowadził J. K.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...), którego faktyczna wartość wynosiła nie mniej niż 200.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 4 kwietnia 2008 roku ze środków finansowych przekazanych mu przez K. P.

(1)w łącznej kwocie 7.000 złotych, nabył od R. P.

(2)lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem P. (...), gmina P., w celu dalszej jego odsprzedaży, a następnie udzielił K. P.

(1)pisemnego pełnomocnictwa do działania w jego imieniu w zakresie prawa własności ww. nieruchomości, mając świadomość, iż K. P.

(1)nakłonił pokrzywdzonego J. K.

(1)do zawarcia w dniu 13 maja 2008 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., umowy notarialnej, o numerze repertorium (...) numer (...), której przedmiotem była sprzedaż spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) we W., o wartości 131.000 złotych, w zamian za nabycie lokalu mieszkalnego, o wartości 131.000 złotych, mieszczącego się pod adresem P. (...), gmina P., stanowiącego jego własność, w którego imieniu działał za jego wiedzą i zgodą, wprowadzając J. K.

(1)w błąd, co wywiązania się z ustnej umowy dokonania dopłaty do zawartej transakcji w kwocie 30.000 złotych oraz rzeczywistej wartości i warunków lokalowych lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem P. (...), gmina P., o rzeczywistej wartości 18.000 złotych, a także wartości spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ul. (...), czym działał na szkodę J. K.

(1)reprezentowanego przez M. D., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXI. w okresie od stycznia 2005 roku do czerwca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1)oraz innymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wykonując polecenia K. P.

(1), doprowadził B. B.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem, ulica (...) we W. , którego faktyczna wartość wynosiła 97.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 18 maja 2005 roku ze środków finansowych przekazanych mu przez K. P.

(1)w łącznej kwocie 25.000 złotych, nabył od D. P.

(3)lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem W., przy ulicy (...), w celu dalszej jego odsprzedaży, mając świadomość, iż K. P.

(1)nakłonił pokrzywdzoną do zawarcia w dniu 23 maja 2005 roku z jego udziałem w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., umowy notarialnej sprzedaży ww. lokalu, w celu uzyskania w zamian spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przy ulicy (...) we W. o wartości 59.780 złotych, o numerze repertorium (...) numer (...), wprowadzając B. B.

(1)w błąd, co do rzeczywistej wartości oraz warunków lokalowych lokalu mieszkalnego, mieszczącego się pod adresem ul. (...) w W., którego faktyczna wartość wynosiła 12.000 złotych, będącego przedmiotem umowy sprzedaży oraz wartości spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W., ul. (...), czym działał na szkodę B. B.

(1), tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. XXII. w okresie od stycznia 2006 roku do lipca 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1)oraz innymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wykonując polecenia K. P.

(1), doprowadził A. K.

(1)do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła 64.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 18 maja 2006 roku ze środków finansowych przekazanych mu przez K. P.

(1)w łącznej kwocie 10.000 złotych, nabył w drodze przetargu od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział regionalny w Z. reprezentowanej przez M. G.

(3), lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem P. (...), gmina P., w celu dalszej jego odsprzedaży, mając świadomość, iż K. P.

(1)nakłonił pokrzywdzoną do zawarcia w dniu 23 sierpnia 2006 roku w Kancelarii Notarialnej, przy ulicy (...) we W., przy jego udziale, umowy notarialnej, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem (...) we W. o wartości 25.000 złotych, na lokal mieszkalny mieszczący się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P. o wartości 30.000 złotych, wprowadzając A. K.

(1)w błąd co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem umowy zamiany, warunków lokalowych mieszkania mieszczący się w miejscowości P. pod numerem (...), gmina P., którego faktyczna wartość wynosiła 10.000 złotych oraz zamiaru wywiązania się z uregulowania ustnie ustalonej kwoty dopłaty w wysokości 8.000 złotych, która to kwota dopłaty w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę A. K.

(1)tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 5. J. W.

(1)o to, że: XXV. w okresie od stycznia 2013 roku do listopada 2016 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z K. P.

(1)oraz z innymi osobami, działając z góry podjętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wykonując polecenia K. P.

(1)doprowadził J. S. oraz A. R. do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła nie mniej niż 200.000 złotych, w ten sposób, że w dniu 28 stycznia 2013 roku ze środków finansowych przekazanych mu przez K. P.

(1), nabył od T. P.

(1)w Kancelarii Notarialnej przy Placu (...) we W. w formie umowy notarialnej, o numerze repertorium (...) nr. (...), lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem ulica (...) we W. o wartości 240.000 złotych, w celu jego dalszej odsprzedaży, mając świadomość, iż K. P.

(1)nakłonił pokrzywdzonych do zawarcia z nim w dniu 8 kwietnia 2013 roku w Kancelarii Notarialnej przy Placu (...) we W. notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), zamiany lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W., na lokal mieszkalny mieszczący się pod adresem W. ulica (...), stanowiący jego własność o wartości 200.000 złotych, wprowadzając pokrzywdzonych w błąd, co do rzeczywistej wartości lokali mieszkalnych będących przedmiotem umowy zamiany, warunków lokalowych mieszkania mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) , którego faktyczna wartość wynosiła 102.000 złotych oraz wywiązania się z uregulowania dopłaty w łącznej kwocie 50.000 złotych, opisanej w § 7 umowy notarialnej, która to kwota dopłaty w rzeczywistości nie została uregulowana do dnia dzisiejszego, czym działał na szkodę J. S. oraz A. R., tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 6. D. P.

(1)o to, że: XXVI. w dniu 23 marca 2005 roku we W., działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, z zamiarem ewentualnym, udzieliła pomocy K. P.

(1)w doprowadzeniu R. R.

(1)oraz K. R. do niekorzystnego rozporządzeniem mieniem, w postaci lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W., którego faktyczna wartość wynosiła 65.000 złotych, w ten sposób, że wyraziła zgodę, a następnie wzięła udział jako strona umowy sprzedaży nieruchomości w transakcji handlowej zawartej w dniu 23 marca 2005 roku w Kancelarii Notarialnej przy ulicy (...) we W., notarialnej umowy, o numerze repertorium (...) nr. (...), na podstawie, której sprzedała R. i K. R. za kwotę 40.000 złotych lokal mieszkalny przy ulicy (...) w W., o faktycznej wartości 12.000 złotych, w zamian za nabycie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem ulica (...) we W. o wartości 40.000 złotych, wprowadzając pokrzywdzonych w błąd co do rzeczywistej wartości i warunków lokalowych lokali mieszkalnych będących przedmiotem umów notarialnych, mając świadomość, iż swoim działaniem ułatwiła popełnienie przez K. P.

(1)przestępstwa oszustwa na szkodę R. i K. R., tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. Wyrokiem z 20 marca 2020 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w sprawie o sygn. II K 68/18 uznał: I. K. P.

(1)za winnego popełnienia czynu: - opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że faktyczna wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się w miejscowości P. wynosiła 14.000 zł, - opisanego w punkcie III części wstępnej wyroku, - opisanego w punkcie VI części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że faktyczna wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 205.000 zł i zmienił kwalifikację prawną czynu uznając, że dopuścił się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, zgodnie z art. 294 § 1 k.k., - opisanego w punkcie X części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że faktyczna wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 215.000 zł, a lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 103.000 zł i zmienił kwalifikację prawną czynu uznając, że dopuścił się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, zgodnie z art. 294 § 1 k.k., - opisanego w punkcie XII części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że faktyczna wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 245.000 zł, a lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) 103.000 zł i zmienił kwalifikację prawną czynu uznając, że dopuścił się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, zgodnie z art. 294 § 1 k.k., przyjmując, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. ciągu przestępstw z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 300 (trzystu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 200 (dwieście) złotych; II. uznał oskarżonego K. P.

(1)za winnego popełnienia czynu: - opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że faktyczna wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się w miejscowości W. przy ul. (...) wynosiła 72.000 zł, - opisanego w punkcie IV części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że rzeczywista wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się w miejscowości P. (...) wynosiła 12.000 zł, - opisanego w punkcie V części wstępnej wyroku, - opisanego w punkcie VII części wstępnej wyroku, - opisanego w punkcie VIII części wstępnej wyroku, - opisanego w punkcie IX części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że czyn ten popełniono w okresie od grudnia 2006 r. do lipca 2016 r., - opisanego w punkcie XI części wstępnej wyroku, przyjmując, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. ciągu przestępstw z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 320 (trzystu dwudziestu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 200 (dwieście) złotych; III. uznał oskarżonego K. P.

(1)za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XIII części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 200 (dwieście) złotych; IV. uznał oskarżonego K. P.

(1)za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XIV części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 200 (dwieście) złotych; V. uznał oskarżonego K. P.

(1)za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku, z tym, że zmienił kwalifikację prawną czynu uznając, że dopuścił się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, zgodnie z art. 294 § 1 k.k. tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 200 (dwieście); 2. B. K.

(1)za winną: VI. popełnienia czynu opisanego w punkcie XVI części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że faktyczna wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 215.000 zł, a lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 103.000 zł i zmienił kwalifikację prawną czynu uznając, że dopuściła się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, zgodnie z art. 294 § 1 k.k. oraz za winną popełnienia czynu opisanego w punkcie XVII części wstępnej wyroku, przyjmując, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. ciągu przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 100 (sto) złotych. 3. J. B.

(1)za winnego : VII. popełnienia czynu opisanego w punkcie XVIII części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że rzeczywista wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się w miejscowości P. (...) wynosiła 12.000 zł, a stwierdzenie „o wartości 80.000 zł” zastąpił zwrotem „o zawyżonej wartości 80.000 zł” oraz za winnego czynu opisanego w punkcie XIX, przyjmując, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. ciągu przestępstw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 100 (sto) złotych; 4. M. S.

(1)za winnego: VIII. popełnienia czynu opisanego w punkcie XX części wstępnej wyroku przy czym ustalił, że faktyczna wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 205.000 zł i zmienił kwalifikację prawną czynu uznając, że dopuścił się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, zgodnie z art. 294 § 1 k.k., za winnego czynu opisanego w punkcie XXI części wstępnej wyroku oraz w punkcie XXII części wstępnej wyroku przyjmując, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności tj. ciągu przestępstw z art. 294 § 1 k.k w zw z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k . w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i, 2 k.k. w zw. z grzywnę w liczbie 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 70 (siedemdziesiąt) złotych. 5. J. W.

(1)za winnego : X. popełnienia czynu opisanego w punkcie XXV części wstępnej wyroku, przy czym ustalił, że faktyczna wartość lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 245.000 zł, a lokalu mieszkalnego mieszczącego się pod adresem W. ulica (...) wynosiła 103.000 zł i zmienił kwalifikację prawną czynu uznając, że dopuścił się przestępstwa w stosunku do mienia znacznej wartości, zgodnie z art. 294 § 1 k.k., tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na podstawie art. 294 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 100 (stu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 70 (siedemdziesiąt) złotych; XI. D. P.

(1)za winną : popełnienia czynu opisanego w punkcie XXVI części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. wymierzył jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności zaś na podstawie art. 33 § 1 i 2 k.k. grzywnę w liczbie 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 80 (osiemdziesiąt) złotych; XII. na podstawie art. 91 § 2 k.k., art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. wymierzył wobec oskarżonego K. P.

(1)w miejsce kar jednostkowych i ciągu przestępstw, wymierzonych w punktach I, II, III, IV i V części dyspozytywnej wyroku, karę łączną 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w liczbie 500 (pięciuset) stawek dziennych, przyjmując, że wysokość jednej stawki wynosi 200 (dwieście) złotych; XIII. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności wobec oskarżonych B. K.

(1), J. B.

(1), M. S.

(1), J. G.

(1), J. W.

(1)i D. P.

(1)na okres 3 (trzech) lat próby; XIV. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonych B. K.

(1), J. B.

(1), M. S.

(1), J. G.

(1), J. W.

(1)i D. P.

(1)pod dozór kuratora, zobowiązując ich do informowania kuratora z okresu przebiegu okresu próby; XV. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu K. P.

(1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie tj. od dnia 13 kwietnia 2017r. godz. 06:10 do dnia 29 listopada 2018r. godz. 15:50; XVI. na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek korzyści majątkowej w postaci sumy pieniężnej osiągniętej z popełnienia przestępstwa w postaci: - kwoty 2.600 zł (dwa tysiące sześćset złotych) od oskarżonej B. K.

(1), - kwoty 2.600 zł (dwa tysiące sześćset złotych) od oskarżonego J. B.

(1), - kwoty 3.900 zł (trzy tysiące dziewięćset złotych) od oskarżonego M. S.

(1), - kwoty 2.600 zł (dwa tysiące sześćset złotych) od oskarżonego J. G.

(1), -kwoty 1.300 zł (jeden tysiąc trzysta złotych) od oskarżonego J. W.

(1), -kwoty 1.300 zł (jeden tysiąc trzysta złotych) od oskarżonej D. P.

(1), na rzecz Skarbu Państwa; XVII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego K. P.

(1)do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę: - na rzecz B. O.

(1)kwoty 300.000 zł (trzysta tysięcy złotych), - na rzecz D. B.

(2)kwoty 41.500 zł (czterdzieści jeden tysięcy pięćset złotych), - na rzecz W. R.

(1)kwoty 190.000 zł (sto dziewięćdziesiąt tysięcy złotych), - na rzecz D. M. kwoty 44.029,02 zł (czterdzieści cztery tysiące dwadzieścia dziewięć złotych i dwa grosze), - na rzecz R. P.

(1)kwoty 89.381,78 zł (osiemdziesiąt dziewięć tysięcy trzysta osiemdziesiąt jeden złotych i siedemdziesiąt osiem groszy), - na rzecz M. D. kwoty 97.814,26 zł (dziewięćdziesiąt siedem tysięcy osiemset czternaście złotych i dwadzieścia sześć groszy), - na rzecz B. B.

(1)kwoty 61.758 zł (sześćdziesiąt jeden tysięcy siedemset pięćdziesiąt osiem złotych), - na rzecz A. K.

(1)kwoty 32.000 zł (trzydzieści dwa tysiące złotych), - na rzecz T. P.

(1)kwoty 76.470,63 zł (siedemdziesiąt sześć tysięcy czterysta siedemdziesiąt złotych i sześćdziesiąt trzy grosze), - na rzecz R. K. kwoty 40.000 zł (czterdzieści tysięcy złotych), - na rzecz W. S. kwoty 65.000 zł (sześćdziesiąt pięć tysięcy złotych); - na rzecz T. R. 38.250 zł (trzydzieści osiem tysięcy dwieście pięćdziesiąt złotych), - na rzecz M. R.

(1)kwoty 38.250 zł (trzydzieści osiem tysięcy dwieście pięćdziesiąt złotych); XVIII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem, a to: - K. P.

(1)solidarnie z J. G.

(1)do zapłaty na rzecz D. B.

(2)kwoty 26.000 zł (dwadzieścia sześć tysięcy złotych), - K. P.

(1)solidarnie z B. K.

(1)do zapłaty na rzecz W. R.

(1)kwoty 152.000 zł (sto pięćdziesiąt dwa tysiące), - K. P.

(1)solidarnie z J. B.

(1)do zapłaty na rzecz D. M. kwoty 45.000 zł (czterdzieści pięć tysięcy), - K. P.

(1)solidarnie z M. S.

(1)do zapłaty na rzecz M. D. kwoty 30.000 zł (trzydzieści tysięcy), - K. P.

(1)solidarnie z M. S.

(1)do zapłaty na rzecz B. B.

(1)kwoty 30.000 zł (trzydzieści tysięcy), - K. P.

(1)solidarnie z M. S.

(1)do zapłaty na rzecz A. K.

(1)kwoty 8.000 zł (osiem tysięcy), - K. P.

(1)solidarnie z J. G.

(1)do zapłaty na rzecz K. F.

(1)kwoty 83.447,91 zł (osiemdziesiąt trzy tysiące czterysta czterdzieści siedem złotych i dziewięćdziesiąt jeden groszy), - K. P.

(1)solidarnie z B. K.

(1)do zapłaty na rzecz T. P.

(1)kwoty 20.000 zł (dwadzieścia tysięcy), - K. P.

(1)solidarnie z D. P.

(1)do zapłaty na rzecz R. R.

(1)i K. R. solidarnie kwoty 19.076,31 zł (dziewiętnaście tysięcy siedemdziesiąt sześć złotych i trzydzieści jeden groszy), - K. P.

(1)solidarnie z J. W.

(1)do zapłaty na rzecz A. R. kwoty 28.400 zł (dwadzieścia osiem tysięcy czterysta złotych); XIX. na podstawie art. 29 Prawo o adwokaturze w zw. z § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. G.

(1)kwotę 3.840 zł (trzy tysiące osiemset czterdzieści złotych i zero groszy) plus VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonej B. K.

(1)z urzędu oraz na rzecz adw. M. G.

(2)kwotę 3.840 zł (trzy tysiące osiemset czterdzieści złotych i zero groszy) plus VAT, tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu J. B.

(2)z urzędu; XX. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 623 k.p.k. i art. 2 ust. 1 pkt 4 i 6 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonych od ponoszenia wydatków postępowania i wymierzył im opłaty: - K. P.

(1)w wysokości 20.600 zł (dwadzieścia tysięcy sześćset złotych), - B. K.

(1)w wysokości 2.180 zł (dwa tysiące sto osiemdziesiąt złotych), - J. B.

(1)w wysokości 1.860 zł (dwa tysiące sto osiemdziesiąt złotych), - M. S.

(1)w wysokości 1.860 zł (jeden tysiąc osiemset sześćdziesiąt złotych), - J. G.

(1)w wysokości 1.860 zł (jeden tysiąc osiemset sześćdziesiąt złotych), - J. W.

(1)w wysokości 1.580 zł (jeden tysiąc pięćset osiemdziesiąt złotych), - D. P.

(1)w wysokości 1.080 zł (jeden tysiąc osiemdziesiąt złotych). Z rozstrzygnięciem tym nie pogodzili się oskarżeni oraz prokurator, którzy zaskarżyli wyrok. I tak: I. Prokurator Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu zaskarżyła wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych K. P.

(1), M. S.

(1), J. W.

(1)i B. K.

(1), zarzucając na podstawie art. 427§1 i 2, art. 433§1 k.p.k., art. 437§1 i 2 k.p.k., art. 438 pkt 1, 1a i 3 k.p.k., zarzucając: 1) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 64 § 2 k.k., w punkcie V części dyspozytywnej wyroku, polegająca na wymierzeniu oskarżonemu K. P.

(1)za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., na podstawie art. 294 § 1 k.k. kary jednostkowej 1 roku pozbawienia wolności, czyli w dolnej granicy zagrożenia z pominięciem uwzględnienia obostrzenia przewidzianego w art. 64 § 2 k.k., które obligowało do wymierzenia kary powyżej dolnego zagrożenia, czyli powyżej 1 roku – zgodnie z art. 294 § 1 k.k., gdzie prawidłowa analiza przepisów prawa materialnego z art. 64 § 2 k.k. i art. 65 k.k. prowadzi do wniosku, iż wymiar kary za opisany czyn winien być wymierzony w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a mianowicie zgodnie z dyspozycją art. 294 § 1 k.k. powyżej 1 roku pozbawienia wolności. 2) obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 286 § 1 k.k., polegającą na pominięciu w punkcie VI części dyspozytywnej wyroku opisanego przepisu w podstawie prawnej wymiaru kary przypisanej oskarżonej B. K.

(2)za czyn opisany w punkcie XVI części wstępnej wyroku podczas gdy przywołana kwalifikacja z art. 294 § 1 k.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy wymiaru kary i należało ten przepis powiązać z określonym typem podstawowym przestępstwa, którym w realiach tej sprawy był art. 286 § 1 k.k. 3) obrazę przepisów prawa materialnego tj. art. 91 § 1 kk., polegająca na niezasadnym zastosowaniu przez Sąd cytowanego przepisu w podstawie prawnej skazania i wymiaru kary w stosunku do oskarżonego M. S.

(1)w punkcie VIII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku za czyny opisane w punktach XX, XXI, XXII części wstępnej wyroku warunkiem przyjęcia ciągu przestępstw jest tożsamość przepisów stanowiących podstawę wymiaru kary dla każdego z przestępstw spiętych klamra ciągłości, a więc przy uznaniu, że wszystkie z nich stanowią typ kwalifikowany, bądź wszystkie z nich stanowią typ podstawowy lub uprzywilejowany, zatem takowa konstrukcja dopuszczalna byłaby w realiach tej sprawy w odniesieniu jedynie do czynów z punktów XXI i XXII części wstępnej wyroku. 4) obrazę przepisów prawa materialnego art. 286 § 1 k.k., polegająca na pominięciu w punkcie VIII części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, w podstawie prawnej wymiaru kary oskarżonego M. S.

(1)za czyny opisane w punktach XX, XXI, XXII części wstępnej wyroku, podczas gdy przywołana kwalifikacja z art. 294 § 1 k.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy wymiaru kary i należało ten przepis powiązać z określonym typem podstawowym przestępstw, którymi w realiach tej sprawy był art. 286 § 1 k.k. 5) obrazę przepisów prawa materialnego art. 286 § 1 k.k., polegająca na pominięciu w punkcie X części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, ww. przepisu w podstawie prawnej wymiaru kary oskarżonego J. W.

(1)za czyn opisany w punkcie XXV części wstępnej wyroku, podczas gdy przywołana kwalifikacja z art. 294 § 1 k.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy wymiaru kary i należało ten przepis powiązać z określonym typem podstawowym przestępstwa, którym w realiach tej sprawy był art. 286 § 1 k.k. 6) obrazę przepisów prawa materialnego, polegająca na pominięciu § w art. 12 k.k. przy przyjętej kwalifikacji prawnej czynów z punktów od I do XXVI części wstępnej wyroku, w zakresie dotyczącym oskarżonych K. P.

(1), M. S.

(2), B. K.

(1), J. B.

(1), D. P.

(1)oraz J. G.

(1), art. 12 k.k., stanowiącą podstawę skazania, podczas gdy zgodnie z obowiązującą od dnia 15 listopada 2018 ro. Ustawą z dnia 4 października 2018 . zmianie ustawy – Kodeks wykroczeń oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018 r., poz. 2077) prawidłowy opis „czynu ciągłego” został uzupełniony o § 1, którego to elementu Sąd nie zawarł w przyjętej kwalifikacji prawnej wskazanego czynu w wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. 7) błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, poprzez pominięcie w punkcie V części dyspozytywnej wyroku odnoszącego się do czynu z punktu XV części wstępnej, wskazania co do uzupełnienia jego opisu wskazującego, oskarżony K. P.

(1)uczynił z popełnienia przestępstwa ”stałe źródło dochodu”, które to sformułowanie omyłkowo nie zostało uwzględnione w zarzucie aktu oskarżenia, a dopiero jego wyraźne wskazanie uprawnia do przyjęcia w podstawie prawnej skazania i wymiaru kary przepisu z art. 65 § 1 k.k. Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o: 8) zmianę zaskrzonego wyroku w części dotyczącej oskarżonych M. S.

(1), B. K.

(2), K. P.

(1)oraz J. W.

(1)poprzez przyjęcie w punktach VI, VIII, X części dyspozytywnej wyroku prawidłowej podstawy skazania, a mianowicie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. 9) o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie dotyczącym oskarżonego K. P.

(1)i wymierzenie mu za czyn XVI opisany w części wstępnej wyroku kary jednostkowej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, uwzględniającej obostrzenia przewidziane w art. 64 § 2 k.k. 10) o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie kwalifikacji prawnej czynów oskarżonego M. S.

(1)i wymierzenie mu za czyn XX części wstępnej wyroku z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. kary jednostkowej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności oraz na zasadzie art. 33 § 1 i 2 k.k. kary grzywny 60 stawek dziennych po 35 złotych każda, natomiast za czyny opisane w punktach XXI i XXII z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. przy zastosowaniu ciągu przestępstw kary jednostkowej 1 roku pozbawienia wolności oraz na zasadzie art. 33 § 1 i 2 k.k. kary grzywny 60 stawek dziennych po 35 złotych każda. Następnie na zasadzie art. 91 § 2 k.k. i art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. wymierzenie kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat oraz karę łączną grzywny 120 stawek dziennych grzywny po 70 złotych każda, przy jednoczesnym zastosowaniu wobec ww. oskarżonego w okresie próby dozoru kuratora sądowego, orzeczeniu przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z popełnienia przestępstw w kwocie 3.900 złotych. Zobowiązaniu do naprawienia solidarnie z K. P.

(1)w całości szkody wyrządzonej przestępstwem w kwotach: 30.000 złotych na rzecz M. D.; 30.000 złotych na rzecz B. B.

(1); 8.000 złotych na rzecz A. K.

(1), a także zasądzeniu od oskarżonego opłaty sądowej i przy jednoczesnym zwolnieniu z ponoszenia kosztów sądowych. 11) o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej oskarżonych: M. S.

(1), B. K.

(2), K. P.

(1), D. P.

(1), J. G.

(1)oraz J. W.

(1)poprzez przyjęcie, zgodnie z obowiązująca od dnia 15 listopada 2018 r. Ustawą z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks wykroczeń oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2017) prawidłowego opisu „czynu ciągłego” z art. 12 § 1 k.k. 12) o zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie V części dyspozytywnej wyroku w zakresie dotyczącym opisu czynu w punkcie XV części wstępnej, poprzez przyjęcie, że oskarżony K. P.

(1)uczynił sobie z popełnienia przestępstwa „stałe źródło dochodu”, który to element opisu uzasadnia przyjętą kwalifikację swoim zachowaniem wyczerpał znamiona ustawowe przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 94 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., czyniąc z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu; przy jednoczesnym utrzymaniu w mocy pozostałych rozstrzygnięć Sadu I instancji. II. obrońca oskarżonego K. P.

(1)zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego, zarzucając: 1/ w odniesieniu do punktu I. części dyspozytywnej skarżonego wyroku, w oparciu o treść art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.: ( dotyczy pokrzywdzonych A. i B. O.

(1)– punkt I części wstępnej wyroku) : - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu w postaci aktu notarialnego – umowy zamiany z dnia 15 października 2010 (rep. (...)), wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań B. O.

(1), w oparciu o które Sąd I instancji doszedł do błędnego wniosku w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego co do popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie I części wstępnej skarżonego wyroku, podczas gdy po analizie w/w dowodów uznać należy, że w wyniku zamiany mieszkań strony umowy spełniły swoje wzajemne zobowiązania, natomiast A. i B. O.

(1)znali przedmiot umowy-zamiany już przed transakcją (tj. lokal mieszkalny położony w miejscowości P. (...)) i na warunki takiej umowy godzili się dobrowolnie, co eliminuje możliwość popełnienia przez oskarżonego przestępstwa na szkodę B. i A. O.; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie I części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; (dotyczy pokrzywdzonego W. R.

(1)– punkt III części wstępnej wyroku) - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu w postaci zeznań W. R.

(1), podczas których to rozpraw w/w wyraźnie wskazuje, że wszelkie roszczenia wynikające z umowy zamiany mieszkań zostały zaspokojone i nie zgłasza on żadnych pretensji wobec oskarżonego K. P.

(1); - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie III części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; ( dotyczy pokrzywdzonego J. K.

(1)– punkt VI części wstępnej wyroku): - obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na wydanie orzeczenia wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego K. P.

(1), częściowych zeznań A. K.

(1), świadczących m.in. o spłacie przez w/w oskarżonego zadłużenia mieszkania pokrzywdzonego J. K.

(1)znajdującego się we W. przy ul. (...), pomocy udzielonej pokrzywdzonemu przez oskarżonego i nie wypełnieniu ustawowych znamion zarzucanego przestępstwa przez oskarżonego; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie VI części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na przyjęciu, że bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest charakter przysługującego pokrzywdzonemu prawa (w tym wypadku ograniczonego prawa rzeczowego w postaci spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu) podczas gdy w/w nie może być chociażby samodzielnym przedmiotem obrotu, a co za tym idzie, nie można w sposób zaproponowany przez Sąd I instancji ustalać wartości lokalu tak jak w operacie szacunkowym z dnia 11 lutego 2017 r. – dot. lokalu przy ul. (...) we W.; ( dot. pokrzywdzonego T. P.

(1)– punkt X części wstępnej wyroku): - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu w postaci aktu notarialnego – umowy zamiany z dnia 8 marca 20212 roku (rep. (...)), wyjaśnień oskarżonego, a także częściowych zeznań T. P.

(1)– w szczególności dotyczących spłaty zadłużenia mieszkania położonego przy ul. (...) we W., w oparciu o które Sąd I instancji doszedł do błędnego wniosku w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego co do popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie X części wstępnej skarżonego wyroku, podczas gdy po analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego uznać należy, że w wyniku zamiany mieszkań strony umowy spełniły swoje wzajemne zobowiązania i na warunki takiej umowy godziły się dobrowolnie, co eliminuje możliwość popełnienia przez oskarżonego przestępstwa na szkodę T. P.

(1); - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie X części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; (dotyczy pokrzywdzonego J. S. i A. R. – punkt XII części wstępnej wyroku) - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu w postaci aktu notarialnego – umowy zamiany z dnia 8 kwietnia 20213 roku (rep. (...).nr (...)), wyjaśnień oskarżonego, w oparciu o które Sąd I instancji doszedł do błędnego wniosku w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego co do popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie XII części wstępnej skarżonego wyroku, podczas gdy po analizie w/w dowodów uznać należy, że w wyniku zamiany mieszkań strony umowy spełniły swoje wzajemne zobowiązania, co eliminuje możliwość popełnienia przestępstwa przez oskarżonego; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie XII części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; - odnosząc się do całości brzemienia punktu I części dyspozytywnej – naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 294 § 1 k.k., art. 12 k.k., art. 65 § 1 k.k., 18 § 1 k.k. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do uznania, że oskarżony dopuścił się czynów zabronionych w stosunku do mienia znacznej wartości, działanie oskarżonego realizowało przesłanki czynu ciągłego, uczynił on sobie rzekomo popełnionych przestępstw stałe źródło dochodu, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez inne osoby, podczas gdy z uwagi na postanowienia umowne stron transakcji oraz wadliwie sporządzone w sprawie operaty szacunkowe nieruchomości, nie można określić wysokości rzekomo wyrządzonych szkód, pomoc niesiona pokrzywdzonym nie była świadczona w krótkich odstępach czasowych i nie cechował jej z góry powzięty zamiar, działanie oskarżonego miało przede wszystkim charakter pomocowy nie zarobkowy, zaś z uwagi na podejmowane suwerenne decyzje pozostałych współoskarżonych przypisywanie sprawstwa kierowniczego oskarżonemu K. P.

(1)jest bezzasadne. 2) w odniesieniu do punktu II części dyspozytywnej skarżonego wyroku, w oparciu o treść art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.: (dotyczy pokrzywdzonej D. B.

(2)– punkt II. części wstępnej wyroku): - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenia a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu w postaci aktu notarialnego – umowy zamiany z dnia 15 października 2009 r. (rep. (...)), wyjaśnień oskarżonego, a także częściowo zeznań pokrzywdzonej D. B.

(2), w oparciu o które Sąd I instancji doszedł do błędnego wniosku w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego co do popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie II części wstępnej skarżonego wyroku, podczas gdy po analizie w/w dowodów uznać należy, że pokrzywdzona D. B.

(2)otrzymała kwotę sprzedaży mieszkania położonego przy u. (...) w W. oraz świadomie godziła się na warunki podpisanej umowy notarialnej, co eliminuje możliwość popełnienia przestępstwa przez oskarżonego; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie II części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; (dotyczy pokrzywdzonej D. M. – punkt IV. części wstępnej wyroku) - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego K. P.

(1), zeznań świadka D. M.

(1), pokrzywdzonej D. M., a także aktu notarialnego z dnia 6 stycznia 2009 r. (rep. (...)) świadczących nie o wypełnieniu ustawowych znamion zarzucanego przestępstwa, a jedynie o udzielonej pokrzywdzonej pomocy; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie IV części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; - obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 170 § 1 pkt 2, 3, 5 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych obrońcy oskarżonego K. P.

(1)z dnia 11 lipca 2019 r. oraz z dnia 12 lutego 2020 r., dotyczących zwrócenia się do Sądu Rejonowego w Żarach o przeslanie odpisu postanowienia o przysądzeniu własności mieszkania pokrzywdzonej D. M. położonego w miejscowości P. (...) oraz dokonania oględzin wydruku księgi wieczystej w/w lokalu świadczących o dalszym zadłużaniu się pokrzywdzonej D. M. w okresie po udzieleniu jej pomocy przez oskarżonego K. P.

(1)co doprowadziło do utraty własności w/w mieszkania, a co miało znaczenie dla oceny zachowania i motywów przedsiębranej czynności zamiany mieszkań przez pokrzywdzoną; (dotyczy pokrzywdzonego H. i R. P.

(1)– punkt V części wstępnej wyroku): - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego K. P.

(1)oraz częściowo pokrzywdzonych H. i R. P.

(1)świadczących nie o wypełnieniu ustawowych znamion zarzucanego przestępstwa, a jedynie o udzielonej pokrzywdzonym pomocy; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie V części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; (dotyczy pokrzywdzonej B. B.

(1)– punkt VII części wstępnej wyroku): - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego K. P.

(1), aktu notarialnego zamiany z dnia 23 maja 2005 r. (rep. (...)) oraz z dnia 13 czerwca 2005 r. (rep. (...)) świadczących nie o wypełnieniu ustawowych znamion zarzucanego przestępstwa, a jedynie o udzielonej pokrzywdzonej pomocy; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie VII części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na przyjęciu, że bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest charakter przysługującego pokrzywdzonym prawa (w tym wypadku ograniczonego prawa rzeczowego w postaci spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu) podczas gdy w/w nie może być chociażby samodzielnym przedmiotem obrotu, a co za tym idzie nie można w sposób zaproponowany przez Sąd I instancji ustalać wartości lokalu tak jak w operacie szacunkowym z dnia 5 lutego 2017 roku – dot. lokalu przy ul. (...) we W.; ( dotyczy pokrzywdzonej A. K.

(1)– punkt VIII części wstępnej wyroku): - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenia a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu w postaci aktu notarialnego – umowy zamiany z dnia 23 sierpnia 2006 r. (rep. (...).nr 8075/2006), wyjaśnień oskarżonego, a także częściowych zeznań pokrzywdzonej A. K.

(1), w oparciu o które Sąd I instancji doszedł do błędnego wniosku w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego co do popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie VIII części wstępnej skarżonego wyroku, podczas gdy po analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego uznać należy, że w wyniku zamiany mieszkań strony umowy spełniły swoje wzajemne zobowiązania i na warunki takiej umowy godziły się dobrowolnie, co eliminuje możliwość popełnienia przestępstwa na szkodę A. K.

(1); - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie VIII części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; (dotyczy pokrzywdzonego K. F.

(1)– punkt IX części wstępnej wyroku): - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenia a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu w postaci aktu notarialnego – umowy zamiany z dnia 15 grudnia 2006 r. (rep. (...).nr 553/2006), wyjaśnień oskarżonego, a także częściowych zeznań pokrzywdzonego K. F.

(1), w oparciu o które Sąd I instancji doszedł do błędnego wniosku w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego co do popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie IX części wstępnej skarżonego wyroku, podczas gdy po analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego uznać należy, że w wyniku zamiany mieszkań strony umowy spełniły swoje wzajemne zobowiązania i na warunki takiej umowy godziły się dobrowolnie, co eliminuje możliwość popełnienia przestępstwa na szkodę K. F.

(1); - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie IX części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; (dotyczy pokrzywdzonych K. i R. R.

(1)– punkt XI części wstępnej wyroku): - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenia a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego K. P.

(1), zeznań pokrzywdzonego K. R., aktu notarialnego zamiany z dnia 19 kwietnia 2005 r. (rep. (...)) oraz z dnia 24 marca 2005 r. (rep. (...)), świadczących nie o wypełnieniu ustawowych znamion zarzucanego przestępstw, a jedynie o udzielonej pokrzywdzonym pomocy; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie XI części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na przyjęciu, że bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest charakter przysługującego pokrzywdzonym prawa (w tym wypadku ograniczonego prawa rzeczowego w postaci spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu), podczas gdy w/w nie może być chociażby samodzielnym przedmiotem obrotu, a co za tym idzie nie można w sposób zaproponowany przez Sąd I instancji ustalać wartości lokalu tak jak w operacie szacunkowym z dnia 5 grudnia 2017 r. – dot. lokalu przy ul. (...) we W.; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 12 k.k., art. 65 § 1 k.k., 18 § 1 k.k., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do uznania, że działanie oskarżonego realizowało przesłanki czynu ciągłego, uczynił on sobie z rzekomo popełnionych przestępstw stałe źródło dochodu, kierował wykonaniem czynu zabronionego przez inne osoby i popełnił zarzucane mu czyny w ramach ciągu przestępstw, podczas gdy pomoc niesiona pokrzywdzonym nie była świadczona w krótkich odstępach czasowych i nie cechował jej z góry powzięty zamiar, działanie oskarżonego miało przede wszystkim charakter pomocowy nie zarobkowy, zaś z uwagi na podejmowane suwerenne decyzje pozostałych współoskarżonych przypisywanie sprawstwa kierowniczego oskarżonemu K. P.

(1)jest bezzasadne. 3) w odniesieniu do punktu III oraz IV części dyspozytywnej skarżonego wyroku (dotyczy pokrzywdzonych R. K. oraz W. S.), w oparciu o treść art. 438 pkt 1 k.p.k. – naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 286 § 1 k.k. oraz 12 k.k., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, ż oskarżony popełnił zarzucany mu czyn, podczas gdy z prawidłowo ustalonego stanu faktycznego wynika, że roszczenia pokrzywdzonych mają charakter wyłącznie cywilnoprawy – są to roszczenia z umowy pożyczki i powinny być dochodzone na drodze postępowania cywilnego, co eliminuje możliwość stosowania przepisów prawa karnego materialnego, w tym art. 12 k.k. 4) w odniesieniu do punktu V części dyspozytywnej skarżonego wyroku (dotyczy pokrzywdzonych M. i T. R.) – w oparciu o treść art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.: - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów, tj. w szczególności dowodu z wyjaśnień oskarżonego K. P.

(1), częściowo zeznań T. R., M. R.

(1)oraz M. R.

(2), a także oświadczenia T. R. o zaspokojeniu roszczenia przez oskarżonego K. P.

(1), w oparciu o które Sąd I instancji doszedł do błędnego wniosku w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego co do popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie XV części wstępnej wyroku, podczas gdy w rzeczywistości działania oskarżonego ukierunkowane były na udzielenie pokrzywdzonym pomocy; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucany mu w punkcie XV części wstępnej orzeczenia czyn, podczas gdy w rzeczywistości swoim zachowaniem nie wypełnił on ustawowych znamion przestępstwa wskazanego w w/w punkcie; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 294 § 1 k.k., art. 12 k.k., art. 65 § 1 k.k., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do uznania, że rzekome przestępstwo odnosi się do mienia znacznej wartości, zostało popełnione w warunkach czynu ciągłego, a sam oskarżony uczynił sobie z rzekomo popełnionego przestępstwa stale źródło dochodu, podczas gdy złożone w postępowaniu operaty szacunkowe nieruchomości sporządzone zostały w sposób wadliwy, co eliminuje możliwość wyliczenia rzekomej szkody, zachowania oskarżonego determinowane były natomiast bieżącymi prośbami pokrzywdzonych, nie zaś z góry powziętym, subiektywnym zamiarem oskarżonego w wyniku których oskarżony nie był nastawiony na uzyskanie gratyfikacji finansowej. 5) w odniesieniu do punktu I, II, V, XVII oraz XVIII części dyspozytywnej skarżonego wyroku, w oparciu o treść art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.: - obrazę przepisu postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów w postaci wszystkich operatów szacunkowych sporządzonych na potrzeby niniejszego postępowania, na podstawie których Sąd I instancji oparł swoje przekonanie co do wartości mieszkań będących w obrębie zainteresowania niniejszym postępowaniem, podczas gdy w/w operaty sporządzone zostały w sposób wadliwy, tj. przede wszystkim bez dokonania oględzin przez biegłą oraz bez uwzględnienia ich charakteru prawnego, co także miało wpływ na wysokości rzekomych szkód powstałych na rzecz pokrzywdzonych; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na treść tego orzeczenia polegający na bezkrytycznym przyjęciu wartości lokali mieszkalnych wskazanych w poszczególnych operatach szacunkowych i błędnym wyliczeniu kwot wskazanych w punktach XVII i XVIII części dyspozytywnej wyroku; - obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k. poprze oddalenie wniosków dowodowych obrońcy oskarżonego K. P.

(1)z dnia 28 czerwca 2019 roku dotyczących zwrócenia się do Urzędów Skarbowych tam wskazanych o przesłanie ewentualnych wątpliwości co do zawartych umów sprzedaży i zamiany od strony podatkowej oraz wniosku z dnia 12 lutego 2020 roku o zwrócenie się do spółdzielni mieszkaniowych tam wskazanych o podanie informacji na temat wysokości wkładu mieszkaniowego wniesionego na poczet spółdzielczych lokatorskich praw do lokalu będących przedmiotem zainteresowania w niniejszym postępowaniu oraz wniosku o ponowne sporządzenie operatów szacunkowych dla wszystkich nieruchomości ujawnionych w aktach sprawy, podczas gdy dowody te mają fundamentalne znaczenia w zakresie wyliczenia wartości mieszkań oraz rzetelności sporządzonych transakcji, a co za tym idzie, także mają wpływ na ewentualne rzekome wysokości powstały na rzecz pokrzywdzonych szkód. Podnosząc powyższe zarzuty, apelujący wniósł o uniewinnienie oskarżonego K. P.

(1)od popełnienia wszystkich zrzucanych mu czynów. III. obrońca oskarżonej B. K.

(1)zaskarżył w części pkt VI, XIII, XIV, XVIII i XX co do winy, w stosunku do obu czynów oskarżonej, na podstawie art. 427§1 i 2 k.p.k. w zw. z: 1) art. 438 pkt 2 k.p.k., naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 424 § k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. – polegające na braku poddania ocenie dowodów dotyczących winy oskarżonej B. K.

(1)i braku dostatecznego wyjaśnienia podstaw prawnych skazania oskarżonej, w tym w szczególności poprzez ograniczenie się przez Sąd I instancji w zakresie oceny czynów zarzucanych oskarżonej wyłącznie do lakonicznego wskazania przepisów prawnych bez jakichkolwiek dalszych wyjaśnień w zakresie oceny prawnej zachowania oskarżonej, w tym powodach przyjętej kwalifikacji prawnej, co skutkowało wydaniem wyroku skazującego bez dostatecznego wyjaśnienia podstaw skazania oraz odniesienia się do linii obrony przemawiającej za brakiem winy oskarżonej w zakresie zarzucanych jej czynów, naruszając tym samym prawo oskarżonej do obrony, w tym poprzez ograniczenie prawa do kontroli instancyjnej wyroku poprzez uniemożliwienie prześledzenia rozumowania Sądu I instancji. 2) art. 438 pkt 2 k.p.k. – naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego wbrew zasadzie swobodnej oceny dowodów oraz zasadzie obiektywizmu, w tym w szczególności przy nieuwzględnieniu zasad logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz niedostrzeżenie przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, skutkujące ustaleniem błędnego stanu faktycznego, w którym to T. P.

(1)i W. R.

(1)zostali doprowadzeni do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, wskutek wprowadzenia ich w błąd co do rzeczywistej wartości lokali będących przedmiotem umowy zamiany, warunków lokalowych oferowanych im mieszkań oraz wywiązania się z uregulowania dopłat, podczas gdy decyzje T. P.

(1)oraz W. R.

(1)co do zamiany nieruchomości były decyzjami świadomymi i umotywowanymi korzyściami wynikającymi z tych transakcji, co podkreślił w szczególności T. P.

(1), wskazując przed sądem I instancji, że umowa przez niego zawarta była zgodna z jego wolą i świadomością co do skutków transakcji, zaś brak uregulowania przez oskarżonego K. P.

(1)ustalonej pomiędzy nim a wyżej wymienionym oskarżonym dopłaty maco najwyżej charakter zwłoki w płatności, co wyłącza możliwość kwalifikacji tego zdarzenia jako przestępstwa o znamionach oszustwa. 3) art. 438 pkt 2 k.p.k. – naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego wbrew zasadzie swobodnej oceny dowodów oraz zasadzie obiektywizmu, w tym w szczególności przy nieuwzględnieniu zasad logicznego rozumowania, wskazań wiedz i doświadczenia życiowego oraz niedostrzeżenie przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, skutkujące ustaleniem błędnego stanu faktycznego, w którym to oskarżona B. K.

(1)działała z góry podjętym zamiarem wprowadzenia w błąd i doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem T. P.

(2)(czyn opisany w punkcie XVI części wstępnej wyroku) i W. R.

(1)(czyn opisany w punkcie XVII części wstępnej wyroku), podczas gdy oskarżona nie miała w rzeczywistości w żadnym zakresie świadomości ewentualnej umyślności i przestępczego charakteru działalności oskarżonego K. P.

(1), co wynikało z szeregu okoliczności sprawy, w tym w szczególności: a) oskarżona była przekonana o legalności działalności oskarżonego K. P.

(1), albowiem oddłużył on w przeszłości, w podobny sposób co do postępowania wobec T. P.

(1)i W. R.

(1), jej matkę, doprowadzając do zamiany zadłużonego przez nią mieszkania na inne lokum wolne od długów, zaś transakcja ta nie budziła jakichkolwiek zastrzeżeń organów ścigania, organów skarbowych czy innych osób trzecich, przez co oskarżona uważała postępowanie oskarżonego K. P.

(1)za normalną i zgodną z prawem działalność zarobkowa, polegającą na oddłużaniu dłużników;

1. b)wszystkie czynności z udziałem oskarżonej dokonywane były w obecności notariusza, podczas oficjalnych czynności notarialnych, co było w opinii oskarżonej gwarantem praworządności wykonywanych za jej pośrednictwem czynności;
2. c)rzekomo pokrzywdzeni działaniem K. P.

(1)przy nieświadomej pomocy B. K.

(1), tj. T. P.

(1)oraz W. R.

(1)przejawiali w sposób jasny i świadomy wolę dokonania czynności notarialnych z ich udziałem, wyrażając przy tym zadowolenie z uzgodnionych wraz z K. P.

(1)warunków danej zamiany, co nie dawało podstaw do powzięcia przez oskarżoną jakichkolwiek wątpliwości co do uczciwości działalności oskarżonego K. P.

(1); d) sposób i zakres zaangażowania oskarżonej B. K.

(1)w działalność K. P.

(1)był nawet nie tyle marginalny, co w ogóle nie dostrzegany przez osoby trzecie, w tym rzekomo pokrzywdzonych działaniem K. P.

(1), tj. T. P.

(1)oraz W. R.

(1), a także przez pozostałe osoby uczestniczące w transakcjach, którzy z zasady jednoznacznie wskazali, że to wyłącznie oskarżony K. P.

(1)aranżował i organizował od strony technicznej wszystkie czynności związane z zawieranymi za pośrednictwem B. K.

(1)transakcjami, przez co oskarżona nie tylko nie miała świadomości działalności przestępczej K. P.

(1), co w ogóle wiedzy o rodzaju podejmowanych za jej pośrednictwem czynności; e) oskarżony K. P.

(1)był członkiem rodziny oskarżonej, w tym ojcem chrzestnym jej dziecka, przez co oskarżona w zaufaniu wynikającym z bliskich więzi rodzinnych żywiła przekonanie co do legalności działalności oskarżonego K. P.

(1)i wiary w jego zapewnienia co do sprowadzenia jej roli w czynnościach notarialnych wyłącznie w kwestiach optymalizacji podatkowej; f) własna sytuacja życiowa oskarżonej determinuje jej podatność na sugestie i manipulacje ze strony osób trzecich, prze co mogła zostać ona wykorzystana nieświadomie do ewentualnych przestępczych działań oskarżonego K. P.

(1); g) oskarżona zaniechała jakiejkolwiek formy kontaktów, a w tym współpracy, z oskarżonym K. P.

(1)niezwłocznie po powzięciu wiedzy o jego rzeczywistych zamiarach i celach działalności ujawniając wszystkie szczegóły jej dotychczasowych relacji z wyżej wskazanym oskarżonym organom ścigania, wyrażając przy tym współczucie wobec osób przez niego poszkodowanych, co poświadcza jej wcześniejszy brak świadomości co do działalności oskarżonego K. P.

(1)i brak zamiaru dopuszczenia się zarzucanych jej przestępstw. 4) art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia co do odpowiedzialności karnej oskarżonej w zakresie czynu opisanego w pkt XVI, polegający na ustaleniu, że oskarżona B. K.

(1)dopuściła się zarzucanego jej przestępstwa w okresie od stycznia 2012 r. do października 2016 r., podczas gdy z przeprowadzonych w toku postępowania dowodów jednoznacznie wynika, że ewentualne działanie oskarżonej miało miejsce co najwyżej w okresie od stycznia 2012 r. do 8 marca 2012 r., tj. od chwili propozycji oskarżonego K. P.

(1)wobec T. P.

(1)co do zamiaru nieruchomości do czasu zawarcia tej umowy zamiany za pośrednictwem oskarżonej, co mogło mieć wpływ na treść wyroku w tym zakresie, a w tym ewentualne przedawnienie karalności przestępstwa. 5) art. 438 pkt 2 k.p.k. – naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego wbrew zasadzie swobodnej oceny dowodów oraz zasadzie obiektywizmu, w tym w szczególności przy nieuwzględnieniu zasad logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz niedostrzeżenie przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, skutkujące ustaleniem błędnego stanu faktycznego, w którym to oskarżona B. K.

(1)miała świadomość i zamiar dopuszczenia się działania co do mienia rzekomo pokrzywdzonych działaniem oskarżonego K. P.

(1), tj. T. P.

(1)oraz W. R.

(1), o znacznej wartości, co skutkowało co najmniej błędną kwalifikacją prawną jej działań, podczas gdy sposób zaangażowania oskarżonej w działalność oskarżonego K. P.

(1)wyłączał jej świadomość co do rzeczywistej treści i znaczeni podejmowanych za jej pośrednictwem czynności, w tym w szczególności świadomość znacznej wartości nieruchomości T. P.

(1)oraz W. R.

(1), albowiem: a) oskarżona nie znała ustaleń pomiędzy oskarżonym K. P.

(1)a rzekomo pokrzywdzonymi wskutek jego działalności T. P.

(1)oraz W. R.

(1), w tym ustaleń co do warunków transakcji i ustaleń co do wartości nieruchomości; b) rola oskarżonej sprowadza się co najwyżej do podpisu dokumentów u notariusza w celu upozorowania przez K. P.

(1)braku jego zaangażowania prawnego w transakcje, bez świadomości i wagi prawnej ustaleń pomiędzy wyżej wymienionym oskarżonym, a druga strona transakcji; c) oskarżona nie była nigdy w faktycznym posiadaniu nieruchomości będących przedmiotem zawieranych za jej pośrednictwem umów, ani nie była obecna w tych nieruchomościach, przez co nie tylko nie znała, ale i nie mogła oszacować wartości tych nieruchomości. 6) art. 438 pkt 2 k.p.k. – naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego wbrew zasadzie swobodnej oceny dowodów oraz zasadzie obiektywizmu, w tym w szczególności przy nieuwzględnieniu zasad logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oraz niedostrzeżenie przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy, skutkujące ustaleniem błędnego stanu faktycznego, w którym to oskarżona B. K.

(1)jest odpowiedzialna solidarnie z oskarżonym K. P.

(1)za szkodę wyrządzoną rzekomo pokrzywdzonymi działaniem oskarżonego K. P.

(1), tj. T. P.

(1)i W. R.

(1), powstałą w związku z niewiązaniem się obowiązku dopłaty z tytułu różnic w wartości nieruchomości, co skutkowało orzeczeniem względem oskarżonej obowiązków naprawienia szkody w tym zakresie w całości, solidarnie z oskarżonym K. P.

(1), podczas gdy po stronie wyżej wymienionych poszkodowanych brak jest w zasadzie aktualnie szkody powstałej w związku z przestępstwem, a w szczególności szkody powstałej w wyniku bezpośredniego zachowania oskarżonej, albowiem: a) W. R.

(1)oświadczył na piśmie, co potwierdził