II W 819/18

(1)s. J. i M. z domu S. ur. (...) w P. obwinionego o to, że: w dniu 20 marca 2018 roku w P., woj. (...), przy ulicy (...) z terenu (...) dokonał zaboru w celu przywłaszczenia czerwonego wiadra i dwóch kij do mopa wartości około 100,00 zł na szkodę firmy (...) Firma (...) z siedzibą w m. T., tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw orzeka: 1. uznaje obwinionego P. K.

(1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycje art. 119 § 1 kw i za to na podstawie art. 119 § 1 kw wymierza mu karę 14 (czternastu) dni aresztu,

1. zasądza ze Skarbu Państwa na rzecz adw. U. G. kwotę 265,68 (dwieście sześćdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej obwinionemu z urzędu,
2. zwalnia obwinionego od kosztów sądowych przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE J. P. jest pracownicą firmy (...) zajmującej się m.in. sprzątaniem (...) przy ul. (...) w P. Od stycznia 2018 r. na terenie w/w (...) wielokrotnie pojawiał się P. K.

(1), który wykorzystując możliwość swobodnego wejścia do budynku często w nim przesiadywał, korzystał z toalet i spożywał przyniesione przez siebie produkty. Zachowanie obwinionego było uciążliwe dla personelu szpitala, a także dla sprzątaczek, ponieważ w/w zanieczyszczał podłogę i sanitariaty, penetrował kosze z odpadami, znosił nieświeże artykuły zbierane w okolicznych śmietnikach. J. P. wielokrotnie zwracała mu uwagę, a także interweniowała u swoich przełożonych, ale bezskutecznie. Obwiniony w dalszym ciągu przychodził do szpitala, gdzie przeszkadzał jej w pracy, a także szydził z jej widocznej niepełnosprawności. W dniu 19 marca 2018 r. P. K.

(1)grożąc J. P. uderzeniem trzymaną w ręku butelką zabrał jej służbowe wiadro wraz ze środkami czystości. Zdarzenie to jest obecnie przedmiotem odrębnego postępowania, a P. K.

(1)jest tymczasowo aresztowany. W dniu 20 marca 2018 r. wczesnym rankiem P. K.

(1)ponownie przyszedł do (...), gdzie od godz. 5:00 swoje obowiązki służbowe wykonywała także J. P.. Z uwagi na wczesną porę, (...) korytarze były jeszcze puste i poza obwinionym nikogo innego tam nie było. Kobieta myła podłogi korzystając z czerwonego wiadra i mopów, a gdy na krótko oddaliła się zmienić ręczniki, P. K.

(1)wykorzystał ten moment i zabrał w/w wiadro wraz z wodą i dwoma kijami do mopów uciekając ze (...). Wartość zabranego sprzętu wynosiła 100 zł. Dowód: zeznania J. P. k. 3-4v i k. 73-74 W dniu 22 marca 2018 r. po kolejnej wizycie w (...), podczas której P. K.

(1)był agresywny i groził J. P. interweniowała policja, a obwiniony został zatrzymany. Miał przy sobie część sprzętu AGD skradzionego w dniach poprzednich, który zwrócono J. P.. Dowód: protokół zatrzymania osoby k. 8-8v, protokół okazania rzeczy k. 11-12v, pokwitowanie k. 14 P. K.

(1)ma 47 lat, jest bezdzietnym kawalerem o wykształceniu zawodowym. Obecnie przebywa jako tymczasowo aresztowany w AŚ. Wcześniej zajmował się zbieraniem surowców wtórnych i z tego żył. Uprzednio był karany za wykroczenia i przestępstwa. Dowód: oświadczenie obwinionego P. K.

(1)k. 72v, odpisy wyroków k. 48 i k. 49 P. K.

(1)nie jest upośledzony umysłowo, ani chory psychicznie, jednak zdradza inne zakłócenia czynności psychicznych pod postacią uzależnienia od alkoholu i osobowości dyssocjalnej. W czasie popełnienia zarzuconego mu wykroczenia rozumiał jego znacznie i miał zachowaną zdolność pokierowania swoim postępowaniem. Jego poczytalność w trakcie postępowania nie budziła wątpliwości. Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k. 53 Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu wykroczenia utrzymując, że J. P. go oczernia i pomawia, w rezultacie czego trafił do aresztu. Potwierdził, że w dniu zdarzenia, podobnie jak w dniach wcześniejszych, był w(...) przy ul. (...), bo miał w zwyczaju korzystać ze znajdującego się tam automatu do kawy. Dodał, że widział J. P. wraz z rzeczami stanowiącymi przedmiot wykroczenia, ale zaprzeczył aby je zabrał oświadczając, że więcej rzeczy znajduje na śmietnikach. W trakcie rozprawy obwiniony wymagał dyscyplinowania, a ostatecznie nie będąc w stanie zachować spokoju podczas zeznań J. P. zażądał odkonwojowania do AŚ. Dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 72v-73 i k.9-10, k.74 Sąd zważył, co następuje: Wyniki postępowania dowodowego jednoznacznie wskazują, że P. K.

(1)jest sprawcą przypisanego mu wykroczenia, a jego wina nie budzi wątpliwości. Wskazują na to w pierwszej kolejności konsekwentne, rzeczowe i poprawne logicznie zeznania J. P.. Sąd daje wiarę jej relacji nie tylko dlatego, że cechują ją wskazane walory, ale również dlatego, że współgra ona z dowodami nieosobowymi, w postaci protokołu zatrzymania P. K.

(1)oraz protokołu zatrzymania rzeczy odpowiadających swoim rodzajem tym, jakie zginęły w dniu 20 marca 2018 r. Zestawiając ze sobą okoliczności towarzyszące zatrzymaniu obwinionego z przekonującymi zeznaniami J. P. należy dojść do jedynego uzasadnionego logicznie wniosku, że w dniu zdarzenia P. K.

(1)ponowił zamach na własność firmy (...) sięgając po ten sam rodzaj rzeczy, jakie zabrał również dnia poprzedniego grożąc J. P. użyciem przemocy. Należy wykluczyć jakąkolwiek omyłkę w typowaniu sprawcy kradzieży, bowiem w/w bardzo dobrze znała obwinionego z racji ekscesów, jakich niejednokrotnie dopuszczał się na terenie (...), a w dniu zdarzenia był on jedyną osobą, na jaką natknęła się wykonując swoją pracę w bardzo wczesnych godzinach porannych. Tym bardziej należy wykluczyć, aby J. P. świadomie mijała się z prawdą pomawiając i oczerniając obwinionego. Wprost przeciwnie, świadek nie miała żadnego racjonalnego powodu aby go bezzasadnie obciążać narażając się tym samym nie tylko na konsekwencje karne, ale także na niewygody związane z udziałem w postępowaniu i ponowny kontakt z P. K.

(2), którego agresji wyraźnie się obawia. Wniosek o sprawstwie obwinionego wynika również po części z jego własnych wyjaśnień, bowiem P. K.

(1)potwierdził zarówno swoją obecność w(...) w czasie, gdy doszło do kradzieży wiadra i części mopów, jak i przyznał, że widział, jak J. P. z nich korzysta. Jeśli pamiętać, że już poprzedniego dnia podobny sprzęt AGD zainteresował go na tyle, że zabrał go w/w stosując przestępcze środki nacisku, to nie ma powodów wątpić, że była sprawcą kradzieży także w dniu 20 marca 2018 r. Warto dodać, że tylko obwiniony był obecny w miejscu wykroczenia, a jego specyficzny tryb życia i upodobanie do gromadzenia różnego typu rzeczy logicznie korelują z wersją J. P.. Wyjaśnienia obwinionego poza częścią, w której przyznał, że był w (...) w dniu zdarzenia nie zasługiwały na wiarę. Stały bowiem w ewidentnej sprzeczności z wymową pozytywnie ocenionych dowodów, ale również ze zdrowym rozsądkiem i nieodpartą logiką sytuacyjną. Nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do poczytalności P. K.

(1), bowiem nie jest on dotknięty żadną dysfunkcją psychiczną, która w sposób chorobowy stymulowałaby jego zachowanie. Wykroczenie, jakie popełnił ma prostą naturę, a jego naganność jest wiadoma i zrozumiała nawet dla osób o przeciętnym wyrobieniu intelektualnym. Wobec tak przeprowadzonej oceny dowodów P. K.

(1)przepisano wykroczenie z art. 119 § 1 kw. Przedmiotem ochrony art. 119 § 1 kw jest każde cudze mienie ruchome, którego wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę, a to w dacie popełnienia wykroczenia wynosiło 2.100 zł. Kradzież jest dokonana w chwili zaboru, tj. objęcia przedmiotu wykonawczego we władztwo sprawcy i w związku z tym stopień utrwalenia władztwa nad tym mieniem, dalsze losy mienia oraz dalsze zamiary sprawcy względem mienia są obojętne z punktu widzenia oceny prawnej (wyrok SN z dnia 11 stycznia 1988 r., II KR 343/87, OSNKW 1988, nr 7-8, poz. 55). Zachowanie obwinionego wyczerpuje przedstawione znamiona wykroczenia kradzieży. Zgodnie z treścią art. 33 § 1 kw - organ orzekający wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę za dane wykroczenie, oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu i biorąc pod uwagę cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do ukaranego. W szczególności należy baczyć na rodzaj i rozmiar szkody wyrządzonej wykroczeniem, stopień winy, pobudki, sposób działania, stosunek do pokrzywdzonego, jak również właściwości, warunki osobiste i majątkowe sprawcy, jego stosunki rodzinne, sposób życia przed popełnieniem i zachowanie się po popełnieniu wykroczenia. Obwinionemu wymierzono karę najsurowszego rodzaju, ponieważ atakował cenne dobro chronione prawem, sięgając kolejny raz po własność tej samej pokrzywdzonej i w sposób świadczący do dużym rozzuchwaleniu. P. K.

(1)nie działał z pobudek i w wyniku motywacji, które czymkolwiek można usprawiedliwić. Nie sięgnął przecież po rzeczy, które choćby doraźnie były mu niezbędne, a wręcz można odnieść wrażenie, że zabór cudzego mienia, jak sama obecność w miejscu zdarzenia, były dla obwinionego demonstracją poczucia bezkarności i wyrazem uporczywego negowania zasad obowiązujących w (...). W toku postępowania P. K.

(1)nie okazał skruchy, ale atakował J. P. ironizując z jej wypowiedzi i zakłócając przebieg rozprawy śmiechem i niegrzecznymi komentarzami. Na niekorzyść obwinionego zaliczono naganny tryb życia objawiający się wielokrotnymi konfliktami z prawem, brak dążeń do uzyskania stabilności materialnej i nonszalancką, niestosowną postawę przed Sądem. Okoliczności łagodzących właściwie nie sposób się dopatrzeć. P. K.

(1)nie czynił starań o naprawienie szkody, a deficyty środowiskowe nie są w tym wypadku żadnym usprawiedliwieniem dla popełnionej kradzieży. Uznając, że uiszczenie kosztów sądowych byłoby obecnie dla obwinionego zbyt uciążliwe ze względu na brak majątku, stałego źródła dochodów i izolację penitencjarną Sąd zwolnił go z tego obowiązku przyznając obrońcy z urzędu należne mu wynagrodzenie z zasobów Skarbu Państwa.