UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 137/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok

2 kpk ). Mając powyższe uwagi na względzie, uznać obiektywnie należy, że ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego została dokonana przez sąd I instancji z uwzględnieniem zasad sformułowanych w przepisie art.7 kpk. Nie można więc zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej co do oceny wyjaśnień oskarżonego i zeznań przesłuchanych świadków, ze szczególnym uwzględnieniem wskazanych w zarzutach apelacji: T. P., K. M.

(1), P. K., D. W., B. M., E. A., M. K.

(2), F. M., M. S., P. C., M. Z., J. W., T. P., N. A. oraz A. D.. Wywody te są nie tylko przekonywująco przez sąd I instancji uzasadnione ale i odpowiednio obszerne, tak więc nie ma powodu by je powielać ponownie w tym miejscu. Należy jedynie podkreślić, że uwadze skarżącej uszło i to, że twierdzenie ww. osób Sąd Okręgowy w K. weryfikował z należytą ostrożnością, natomiast sugestia apelującej, że ocena ta nosi znamiona dowolnej, jest całkowicie bezpodstawna. Uwaga ta odnosi się zwłaszcza do zeznań składanych przez obie pokrzywdzone, czego dowodem jest krytyczna analiza ich twierdzeń, uwzględniająca m.in. obiektywne opinie psychologiczne. Z kolei skarżąca posiłkując się wypowiedziami i przypuszczeniami osób znających okoliczności sprawy głównie ze słyszenia koncentrowała swoją uwagę na zeznaniach osób obciążających O. J. swoimi zeznaniami, wywodząc w konkluzji, iż te ostatnie są stronnicze i nie zasługują na wiarygodność. Ten sposób argumentacji, z oczywistych wprost powodów nie może być skuteczny, albowiem dowodem w postępowaniu karnym może być wszystko co służy do wyrobienia przez sąd orzekający przekonania o winie lub niewinności oskarżonego, jeżeli zostanie przeprowadzone w trybie przewidzianym przez prawo procesowe. Dowodem są więc także wypowiedzi dla oskarżonego niekorzystne pod warunkiem, że sąd dokona wszechstronnej analizy i w uwzględnieniu innych dowodów, zaś swoje stanowisko rzeczowo i logicznie uzasadni. W sprawie tej wymóg te został spełniony a pogląd sądu I instancji w kwestii wiarygodności dowodów pozostaje pod ochroną art.7 kpk ( vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17.11.2004r., V KK 158/04, publ. OSNKW 2004/11-12/107 ). W tym miejscu wypada więc powtórzyć za Sądem Apelacyjnym w K.( vide: uzasadnienie wyroku z dnia (...),(...) ), że jest oczywistym, iż w razie sprzeczności w zeznaniach ( analogicznie wyjaśnieniach ) osób występujących w procesie karnym wartość dowodowa zeznań złożonych w toku postępowania przygotowawczego jest taka sama jak zeznań, które zostały złożone na rozprawie. Decyzja, którą ze sprzecznych wersji uznać za wiarygodną, należy do sądu orzekającego. Odnosząc się do wypowiedzi świadka T. P. nie można podzielić stanowiska skarżącej, że zostały one pominięte przez sąd I instancji. Nie budziło wątpliwości, że swoją wiedzę na tematy istotne dla sprawy czerpała wyłącznie ze słyszenia, tj. relacji innych osób. Oczywistym jest, że niesie to naturalne ograniczenia w zakresie szczegółowości spostrzeżeń, braku przekłamań, i to niezależnie od zażyłości łączących ją z oskarżonym ( „… może on miał moje zdjęcia w telefonie ale w stroju kąpielowym lub w staniku. Sama mu je wysyłałam…” – vide: (...) ). Z tego też powodu nie miały one jednolitego charakteru. Słusznie okoliczność ta została dostrzeżona przez sąd meriti, który prawidłowo uznał, że mają one dodatnią wartość dowodową w zakresie odnoszącym się do przestępstwa na szkodę M. K.

(1)( vide: (...) uzasadnienia zaskarżonego wyroku ). Są w tym zakresie komplementarne nie tylko z innymi podobnymi osobowymi źródłami dowodowymi ale i opinią biegłej psycholog. Inaczej należy je natomiast oceniać na tle zarzutu stawianego oskarżonemu na szkodę K. M.

(1). Z wypowiedzi z dnia (...) ( vide: (...) ) nie wynika bynajmniej, że nie doszło do zdarzenia, za które skazano oskarżonego. Mało konkretne sformułowania używane przez świadka przeczą jedynie by doszło do gwałtu, a nie że oskarżony poprzestał jedynie na jego usiłowaniu. Dywagacjom obrońcy przeczą też zabezpieczone wydruki korespondencji z komunikatora dostarczone np. przez T. P. w dniu (...) Uwaga ta odnosi się m.in. do dyskusji ww. z K. M.

(1)na (...). Nadto fakt, że ww. nie była zadowolona z tego, że jej związek ze sprawą został wyjawiony przez M. K.

(1), lub też nie chciała jej kontynuacji nie podważa bynajmniej prawidłowości ustaleń Sądu Okręgowego. Także z wypowiedzi z dnia (...) że „… K. mi powiedziała na karuzeli, że boi się, że jak O. wyjdzie to jego rodzina będzie chciała odszkodowanie…” nie wynika jeszcze jednoznacznie i kategorycznie, że ww. składała fałszywe zeznania i bezpodstawnie obciążała oskarżonego. Subiektywnemu wyobrażeniu świadka T. P. na temat przebiegu ww. wydarzeń i braku sprawstwa oskarżonego przeczy w sposób niezwykle dobitny treść cyt. powyżej opinii R. Z. – F. z dnia (...), że procesy spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania zdarzeń przebiegały u K. M.

(1)prawidłowo. Biegła podkreślała też, że zeznania K. M.

(1)spełniają psychologiczne kryteria wiarygodności ( vide: (...) ). Stanowisko to biegła podtrzymała kategorycznie przed sądem, także po zapoznaniu się z materiałami wytworzonymi już w trakcie procesu. Podkreślała przy tym, że nie dostrzegła jakiegoś szczególnego wpływu M. K.

(1)na zeznania K. M.

(1), co przeczy tezie forsowanej przez obrońcę na (...) apelacji. Wręcz przeciwnie wypowiedź ww. świadka oceniła jako „ swobodną, autentyczną” ( vide: (...)). W tej sytuacji zarzut naruszenia dyrektyw z art.7 kpk co do oceny zeznań świadka K. M.

(1)nie sposób uznać za zasadny. Uwaga ta odnosi się także do pozostałych osobowych źródeł dowodowych, w tym zeznań P. C. i F. M.. Ich ocena na s.(...) uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie budzi zastrzeżeń sądu odwoławczego. Skarżąca eksponuje w apelacji fakt, że M. K.

(1)namawiała ww. do pogrążenia oskarżonego, jednakże nie dostrzegła, że okoliczność ta nie jest żadną nowością, albowiem została uwzględniona przez Sąd Okręgowy ( pkt 2 wyroku ) i doprowadziła przecież nie tylko do istotnej zmiany opisu czynu ale i proponowanej w pkt II aktu oskarżenia kwalifikacji prawnej. Ten ostatni, odwołując się do odpowiednich cytatów, wykazał, że jej aktywność w tym zakresie nie dotyczy bynajmniej potwierdzenia faktów, które nie miały w ogóle miejsca w rzeczywistości, ale lansowania swojej wersji wydarzeń by „ jak najbardziej utopić O. ”. Nic więc dziwnego, że okoliczności te sąd meriti miał na względzie przy ocenie jej wiarygodności. Uwaga ta odnosi się rzecz jasna także i do sygnałów przekazywanych przez innych świadków ( np. E. A., M. S., czy A. D. ) oraz biegłą psycholog, które nakazywały sądowi odpowiednią ostrożność przy weryfikacji wypowiedzi M. K.

(1). Wbrew odmiennym sugestiom skarżącej uwarunkowania te zostały należycie uwzględnione przez sąd I instancji. Efektem było przyznanie waloru wiarygodności jej twierdzeniom jedynie w części. Świadczą o tym zapisy uzasadnienia zaskarżonego wyroku na s.(...). Chybione są także wątpliwości obrońcy generowane w zakresie dot. znaczenia świadków J. B., P. K., D. W., B. M., E. A., M. K.

(2), F. M., M. S., P. C., M. Z., J. W., N. A. oraz A. D.. Oczywistym jest bowiem, że ww. nie byli bezpośrednimi świadkami wydarzeń, które opisują, albowiem znają je wyłącznie z relacji innych osób, w tym oskarżonego lub pokrzywdzonych. Uzupełniają je o swoje odczucia i przekonanie co do wiarygodności uczestników zdarzeń objętych aktem oskarżenia. Sąd Okręgowy też miał pełną tego świadomość, tak więc skarżąca nic nowego nie wnosi. W swoim wywodzie na s.(...) apelacji zdaje się przy tym zapominać, że uprzednio sama powoływała się na wypowiedzi T. P., które miały przecież analogiczny walor i charakter. Autora apelacji pomija za to tendencyjnie inne dowody, które obciążają jej mandanta, a mianowicie zabezpieczoną korespondencję z aplikacji M., dot. O. J. oraz M. K.

(1). Nie jest to działanie przypadkowe, albowiem wynika z niej, że oskarżony nie tylko namawiał ww. do kontaktów seksualnych ale i obcował płciowo z tą ostatnią pokrzywdzoną ( vide:(...) ). Dowód ten ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem nie tylko pochodzi od uczestników postępowania ale i pozwala zweryfikować ich późniejsze twierdzenia składane w trakcie śledztwa i procesu. Oczywistym jest zatem, że ma jeszcze dodatkowy walor związany ze swobodą i spontanicznością wypowiedzi, tzn. nie jest obciążony późniejszym interesem procesowym poszczególnych stron. Dopiero w ten sposób można w sposób pełny i wyczerpujący ocenić dowód z tzw. pomówienia, co autorka apelacji postuluje na (...) apelacji. Poza sporem jest bowiem, że wiarygodność wypowiedzi pokrzywdzonych – podobnie jak każdego osobowego źródła dowodowego, w tym i oskarżonego – musi być oceniana w kontekście całokształtu relacjonowanych okoliczności oraz na tle pozostałych dowodów. Postulat ten, przywoływany m.in. w cyt. przez obrońcę wyroku Sądu Apelacyjnego w W.z dni (...) w sprawie (...) został niewątpliwie zrealizowany w realiach niniejszej sprawy. Reasumując należy zaznaczyć, że oparcie przez sąd ustaleń faktycznych na określonej i wyraźnie wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku grupie dowodów i jednoczesne nieuznanie dowodów przeciwnych, nie stanowi uchybienia, które mogłoby powodować zmianę lub uchylenie wyroku, w sytuacji gdy zgodnie z treścią art.424 § 1 pkt 1 kpk, Sąd Okręgowy w K. wskazał jakimi w tej kwestii kierował się względami. Jak wynika z motywów zaskarżonego wyroku sąd I instancji uczynił zadość wymaganiom wskazanego wyżej przepisu, dokonując szczegółowej i wszechstronnej analizy materiału dowodowego oraz wskazując precyzyjnie jakie fakty uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach. Sąd ten odpowiednio wskazał w jakich częściach uznał w/w dowody za wiarygodne, a w jakich za nie zasługujące na wiarę ( lub są nieistotne ), przy czym stanowisko swoje logicznie i przekonywująco uzasadnił. Dowody te pozwoliły przypisać oskarżonemu winę i sprawstwo w zakresie przypisanych mu czynów opisanych w pkt

2 zaskarżonego wyroku z dnia (...) Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku oraz uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Brak skutecznych zarzutów apelacji.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
Zawarta w pkt 2 zaskarżonego wyroku podstawa prawna nadzwyczajnego złagodzenia kary. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności W pkt 2 zaskarżonego wyroku wskazano – jako podstawę nadzwyczajnego złagodzenia kary – przepis art.60 §

§ 6pkt 4 kk.

Ten ostatni przepis odnosi się jednak do przestępstw, których dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności niższa od roku. Przestępstwo z art.200 § 1 kk do takich nie należy i dlatego należało zastosować przepis art.60 §

§ 6pkt 3 kk.

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.
Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 29.03.2021r. w pkt 1-9, z wyłączeniem podstawy nadzwyczajnego złagodzenia kary w pkt
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Brak skutecznych zarzutów apelacji obrońcy i okoliczności podlegających z urzędu. 0.15.
Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.
Przedmiot i zakres zmiany 0.0.1Zawarta w pkt 2 zaskarżonego wyroku podstawa prawna nadzwyczajnego złagodzenia kary. Zwięźle o powodach zmiany W pkt 2 zaskarżonego wyroku wskazano – jako podstawę nadzwyczajnego złagodzenia kary – przepis art.60 §

§ 6pkt 4 kk.

§ 6pkt 3 kk.

0.15.

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.
Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.
Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
Na podstawie art.624 § 1 kpk zwolniono oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, mając na uwadze jego aktualną sytuację materialną.
PODPIS P. G. M. Ś. P. G.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.