w zw. z art. 33 §
k.k., Sąd wymierzył mu karę grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, za występek z art. 58 ust. 1 ww. ustawy, działając na podstawie art. 58 ust. 1 ww. ustawy w zw. z art. 37a §
w zw. z art. 33 §
k.k., Sąd wymierzył mu karę grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, za kolejny występek z art. 62 ust. 1 ww. ustawy, działając na podstawie art. 62 ust. 1 ww. ustawy w zw. z art. 37a §
w zw. z art. 33 §
k.k., Sąd wymierzył mu karę grzywny w rozmiarze 150 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, zaś za występek z art. 178a § 1 k.k., działając na podstawie art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 33 §
k.k., wymierzył mu z kolei karę grzywny w rozmiarze 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 §
w zw. z art. 33 § 3 k.k. orzeczone jednostkowe kary grzywny połączono i wymierzono oskarżonemu karę łączną grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych. Tak orzeczona kara, ze względu na jej rodzaj i rozmiar, uwzględnia zarówno naganność postawy oskarżonego mającego pełną świadomość tego, iż sięga po narkotyki (i udziela je innym osobom), a więc środki których posiadanie jest zabronione i pod ich wpływem prowadzi pojazd na drodze publicznej, zaś z drugiej strony bierze pod uwagę właściwości (wiek) i warunki osobiste sprawcy (który w ocenie Sądu będzie w stanie wyciągnąć pozytywne wnioski na przyszłość co do swego zachowania). W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie zawarte w wyroku w pełni odzwierciedla negatywną ocenę jego czynów, a zarazem będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, jak również powstrzyma go od takiego postępowania w przyszłości i wdroży do poszanowania porządku prawnego. Kara taka da jednocześnie wyraz społecznemu poczuciu sprawiedliwości i kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa. Osiągnięty zostanie, w ocenie Sądu, wobec oskarżonego także cel wychowawczy i zapobiegawczy na przyszłość, tak by w przyszłości, jak sam deklarował, nie sięgał po środki odurzające czy substancje psychotropowe. Określona wyrokiem kara będzie zatem odpowiednią, w ocenie Sądu, dolegliwością karną dla niego, a jednocześnie właściwą dla zrozumienia i uświadomienia sobie własnego zachowania i wystarczającą dla oskarżonego przestrogą na przyszłość. M. B. II. I. Ponadto, działając na podstawie art. 70 ust. 2 ww. ustawy orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci woreczka foliowego z zapięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielono-brunatnego, opisanego w wykazie dowodów rzeczowych pod poz. Drz. 35/21/In, przechowywanego w KPP w S., poprzez jego zniszczenie. M. B. VI. III. Z kolei działając również na podstawie art. 70 ust. 2 ww. ustawy orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci reklamówki z napisem house z zawartością suszu roślinnego koloru zielono-brązowego oraz torebki foliowej z zapięciem strunowym z zawartością suszu roślinnego koloru zielono-brązowego i zawiniątka z papieru z zawartością części tabletki koloru różowego, ujawnionych w schowku pojazdu marki P. o nr rej. (...), opisanych w wykazie dowodów rzeczowych pod poz. Drz. 35/21/In, przechowywanych w KPP w S., poprzez ich zniszczenie. M. B. IV. II. Na podstawie art. 70 ust. 4 ww. ustawy orzeczono wobec oskarżonego obowiązek zapłaty nawiązki w kwocie 500,00 złotych na rzecz Ośrodka (...) od Środków Psychotropowych S. D. w C. na cele związane z zapobieganiem i zwalczaniem narkomanii. M. B. VIII. IV. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, z wyłączeniem pojazdów objętych kategorią T. Przy orzekaniu tego środka karnego Sąd miał na uwadze to, że zgodnie z zaleceniami Sądu Najwyższego zawartymi w wyroku z dnia 24.04.1982 r. (V KRN 106/82 - OSNPG 1982/8/108) przesłanką stosowania kary dodatkowej (wg starego kodeksu karnego) zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych jest zagrożenie, które mogłoby w przyszłości spowodować prowadzenie pojazdu mechanicznego przez daną osobę. Zakres, a także czas trwania tego środka karnego powinien zależeć zatem od stopnia zagrożenia jakie może stwarzać powrót sprawcy do ruchu. Mają tu również znaczenie cechy osobowości sprawcy: częstotliwość nadużywania alkoholu lub innych środków, doświadczenie w prowadzeniu pojazdów mechanicznych. W ocenie Sądu fakt prowadzenia przez oskarżonego pojazdu w stanie pod wpływem środków odurzających był zdarzeniem, które już w przyszłości się nie powtórzy (tzw. pozytywna prognoza na przyszłość). Z drugiej zaś strony, należało mieć na uwadze, że siadając za kierownicę miał on pełną świadomość, że w jego organizmie znajduje się narkotyk, a mimo to zdecydował się na jazdę w takim stanie. Zdawał on sobie także doskonale sprawę, iż kierowanie pojazdami mechanicznymi w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem narkotyków jest przestępstwem. Brak było więc obiektywnych okoliczności, które usprawiedliwiałyby decyzję oskarżonego o kierowaniu pojazdem w takim właśnie stanie. Realia niniejszej sprawy w pełni to potwierdzały. Dlatego też Sąd uznał, że koniecznym a zarazem wystarczającym dla potrzeb prewencji indywidualnej (przestroga co do zachowania oskarżonego na drodze w przyszłości) będzie określenie wymiaru środka karnego na okres trzech lat i objęcie jego zakresem wszelkich pojazdów mechanicznych, z wyłączeniem pojazdów objętych kategorią T prawa jazdy (oskarżony utrzymuje się z prowadzenia gospodarstwa rolnego), co w konsekwencji będzie odpowiednim dla uświadomienia sobie przez sprawcę własnego niewłaściwego zachowania. W świetle powyższych okoliczności, przyjąć, także należało, iż brak było podstaw do uznania, że zachowanie oskarżonego na drodze było wynikiem jego wysoce negatywnego stosunku do porządku prawnego, uzasadniającego pozbawienie go uprawnień do kierowania na dłuższy aniżeli orzeczony okres. M. B. X. IV. Na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000,00 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. B. XII. I.-IV. Na podstawie art. 63 §
zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie od dnia 15 sierpnia 2021 r. godz. 20:00 do dnia 16 sierpnia 2021 r. godz. 17:20 tj. 1 dzień.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.