I C 5042/19

Sygn. akt I C 5042/19 UZASADNIENIE wyroku z dnia 19 listopada 2020 r. Pozwem z dnia 3 kwietnia 2019 r. (data prezentaty) powód M. C. domagał się zasądzenia od (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwoty 250 euro wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 16 września 2018 r. do dnia zapłaty, a także kosztów postępowania w łącznej wysokości 322,20 zł w tym kosztów zastępstwa procesowego - według spisu kosztów. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że na podstawie rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 roku dochodzi od pozwanego zryczałtowanego odszkodowania za opóźnienie w podróży. Wyjaśnił, że w dniu 15 września 2018 r. miał zaplanowany lot na trasie z portu lotniczego w B. do portu lotniczego w P., połączeniem realizowanym przez pozwanego. Lot ten uległ jednak opóźnieniu wynoszącemu 4 godziny i 30 minut. Powód wezwał pozwanego do zapłaty stosownego odszkodowania (pozew – k. 2-3v). W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zaskarżył powyższe orzeczenie i wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz, o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozwany podniósł zarzut braku legitymacji czynnej powoda. Ponadto pozwany podniósł, iż roszczenia z tytułu opóźnienia lotu nie przysługują pasażerom podróżującym bezpłatnie, a powód w toku postępowania nie wykazał, że uiścił jakąkolwiek kwotę tytułem zapłaty za wykonanie usługi. Pozwany wskazał ponadto, że nie jest zobowiązany do zapłaty odszkodowania, bowiem opóźnienie wynikało z nadzwyczajnych okoliczności, tj. niekorzystnych warunków atmosferycznych panujących w A. w chwili lądowania samolotu wykonującego rejs poprzedzający (sprzeciw od nakazu zapłaty – k. 17-21). S ąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 15 września 2018 r. odbył się rejs powietrzny oznaczony numerem (...) na trasie z portu lotniczego w B. (Bułgaria) do portu lotniczego w P., realizowany przez pozwanego przewoźnika (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W.. Przylot samolotu do portu docelowego uległ ponad trzygodzinnemu opóźnieniu (okoliczności bezsporne). M. C. o czasie stawił się do odprawy (dowód: karta pokładowa – k. 5). Pismem z 15 stycznia 2019 r. pełnomocnik M. C. wezwał (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. do zapłaty łącznej kwoty 1250 euro w terminie 30 dni pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego (dowód: wezwanie do zapłaty – k. 8). Rejs z B. do P. został zaplanowany do wykonania na samolocie SP- (...), który uprzednio miał wykonać lot z P. do A.. Podczas podchodzenia do lądowania nad lotniskiem w A. zaistniały niekorzystne warunki pogodowe, a maszyny przylatujące zostały wprowadzone w procedurę „holding” tj. krążenia nad określonym punktem przestrzeni celem oczekiwania na poprawę warunków pogodowych i umożliwienie lądowania. Samolot ostatecznie został skierowany na lotnisko zapasowe w B., skąd następnie został skierowany do A.. W celu zniwelowania opóźnienia przewoźnik wysłał z P. inny samolot do B. (dowód: zeznania świadka S. M. protokół z rozprawy – k. 49-50; twierdzenia pozwanego). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dokumentów oraz ich kserokopii złożonych do akt sprawy. Okoliczności stanu faktycznego jako przyznane przez stronę przeciwną, Sąd na podstawie art. 229 k.p.c. i 230 k.p.c. uznał za udowodnione, ponadto znajdują one potwierdzenie w złożonych do akt dokumentach, co do wiarygodności których Sąd nie miał wątpliwości, ponieważ składają się na spójny, logiczny, korelujący ze sobą obraz stanu faktycznego poddany ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka S. M., ponieważ złożone zostały w sposób szczery, jasny, logiczny, spójny, korespondujący z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie opinii biegłego z zakresu lotnictwa, bowiem okoliczności na jakie został powołany nie były kwestionowane przez powoda. S ąd zważył, co następuje: Podstawą żądania powoda był art. 7 ust. 1 litera a) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r., ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów (dalej jako: rozporządzenie) w związku z art. 509 § 1 i § 2 k.c. i art. 510 § 1 k.c. Ochrona na podstawie przepisów powołanego rozporządzenia obejmuje nie tylko pasażerów lotów regularnych, ale również pasażerów lotów nieregularnych, w tym także lotów stanowiących część zorganizowanych wycieczek (motyw piąty rozporządzenia). Do celów stosowania prawa do odszkodowania, pasażerów opóźnionych lotów traktuje się jak pasażerów odwołanych lotów (por. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawach połączonych C-402/07 i C 432/07). Pozwany nie kwestionował tego, że lot, którego dotyczył pozew, był odpłatny oraz tego, że M. C. stawił się o czasie do odprawy. Nie kwestionował także samego faktu opóźnienia ani tego, że wyniosło ono ponad 3 godziny, jak również odległości pomiędzy lotniskiem w B. a lotniskiem w P.. Podnosił, że do opóźnienia doszło z powodu nadzwyczajnych okoliczności, których nie był w stanie uniknąć. Broniąc się przed żądaniami powoda pozwany podniósł również zarzut braku legitymacji powoda. Zarzut dotyczący legitymacji czynnej podniesiony przez pozwanego nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie Sądu powód w sposób wystarczający wykazał fakt odbycia przez niego podróży lotniczej opóźnionym lotem poprzez przedstawienie dokumentu w postaci kserokopii karty pokładowej, z których wynika dzień zaplanowanej podróży, godzina oraz numer lotu. Dokument ten zawiera także dane niezbędne do identyfikacji przewoźnika lotniczego i terminu lotu oraz potwierdza, że powód stawił się na odprawę. W ocenie Sądu karta pokładowa stanowi także dokument wskazujący na posiadanie potwierdzonej rezerwacji przez pasażerów. Należy w tym miejscu podkreślić, że pasażer legitymujący się kartą pokładową otrzymuje ją przed wejściem na pokład samolotu, po dokonaniu uprzedniej kontroli biletu pod kątem ważności rezerwacji i obecności nazwiska pasażera na liście osób mających uczestniczyć w locie. Z tych względów, nie sposób przyjąć, aby powód legitymujący się kartą pokładową nie wykazał swego uczestnictwa w opóźnionym locie. Powyższe w ocenie Sądu wystarcza, aby uznać, że zarówno M. C. posiada legitymację czynną do wystąpienia z roszczeniem w oparciu o Rozporządzenie nr 261/

1. Niezasadny okazał się również podnoszony przez pozwanego zarzut wyłączenia stosowania Rozporządzenia (WE) nr 261/2004 w oparciu o art. 3 pkt. 3 w niniejszej sprawie. Sąd miał bowiem na względzie, że zgodnie z treścią art. 3 ust. 3 Rozporządzenia nr 261/2004, nie ma ono zastosowania do pasażerów podróżujących bezpłatnie lub na podstawie taryfy zniżkowej, która nie jest bezpośrednio lub pośrednio dostępna powszechnie i dotyczy ona jedynie pasażerów, którzy opłacili wskazany lot. Tymczasem w niniejszej sprawie pozwany nie udowodnił – choć to na nim spoczywał ciężar dowodu w tym zakresie w oparciu o treści art. 6 k.c. - aby powód nie poniósł żadnych kosztów związanych z przelotem na trasie z B. do P.. Dodatkowo na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, brak było podstaw do przyjęcia, że powód podróżował bezpłatnie lub na podstawie taryfy zniżkowej. Sąd nie mógł również uznać tej okoliczności za przyznaną, jedynie w oparciu o twierdzenie strony pozwanej, niepoparte żadnymi dowodami. W tym miejscu stwierdzić należy, że odwołanie lotu czy opóźnienie nie kreuje po stronie pasażerów prawa do odszkodowania, jeżeli przewoźnik lotniczy jest w stanie dowieść, że jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków (art. 5 ust. 3 rozporządzenia), to jest okoliczności, które pozostają poza zakresem skutecznej kontroli przewoźnika lotniczego. W motywie czternastym Rozporządzenia wskazano, że nadzwyczajne okoliczności mogą w szczególności zaistnieć w przypadku destabilizacji politycznej, warunków meteorologicznych uniemożliwiających dany lot, zagrożenia bezpieczeństwa, nieoczekiwanych wad mogących wpłynąć na bezpieczeństwo lotu oraz strajków mających wpływ na działalność przewoźnika. Na zaistnienie takich właśnie okoliczności powoływał się w niniejszej sprawie pozwany, wskazując, że przyczyną opóźnienia rejsu był niekorzystne warunki meteorologiczne na poprzednich odcinkach, na których rejsy wykonywane były maszyną dedykowaną do odbycia skarżonego lotu. Stanowisko pozwanego w ocenie Sądu zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że co do zasady nie budzi wątpliwości, że warunki meteorologiczne mogą stanowić nadzwyczajną, niezależną od przewoźnika przyczynę, jeśli nie mógł on ich racjonalnie przewidzieć i uwzględnić w ramach normalnego wykonywania działalności w danym czasie. W motywie czternastym Rozporządzenia wskazano, że nadzwyczajne okoliczności mogą w szczególności zaistnieć w przypadku destabilizacji politycznej, warunków meteorologicznych uniemożliwiających dany lot, zagrożenia bezpieczeństwa, nieoczekiwanych wad mogących wpłynąć na bezpieczeństwo lotu oraz strajków mających wpływ na działalność przewoźnika. Przekładając powyższe regulacje na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że pozwany w należyty sposób wykazał zaistnienie okoliczności egzoneracyjnych z art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/
2. W ocenie Sądu na kanwie niniejszego postępowania uznać należy, że występujące w dniu 15 września 2018 r. na lotnisku w A. złe warunki meteorologiczne były zjawiskiem pozostającym poza skuteczną kontrolą przewoźnika lotniczego i należy je traktować jako nadzwyczajne okoliczności w rozumieniu Rozporządzenia nr 261/
3. Wystąpienie wskazanego skutku było nieprzewidywalne i niemożliwe do uniknięcia, pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków. Przy czym zauważyć należy, że w oczywisty sposób niekorzystne warunki na pierwszym odcinku rotacji wpływały na skarżony lot, czemu przewoźnik nie był w stanie zapobiec. Jak wskazał świadek warunki meteorologiczne panujące w Turcji utrudniały lądowanie, co spowodowało opóźnienie na dalszych odcinkach. Pozwany przewoźnik wykazał również, że podjął wszelkie racjonalne środki w celu zminimalizowania skutków opóźnienia, bowiem w chwili kiedy było to możliwe wysłał do B. samolot zastępczy. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności, stwierdzić należało, iż pozwany udowodnił wystąpienie po swojej stronie przesłanki egzoneracyjnej uwalniającej go od odpowiedzialności odszkodowawczej z tytułu odszkodowania wynikającego z art. 5 ust. 1 pkt b w wysokości wskazanej w art. 7 ust. 1 a rozporządzenia (WE) nr 261/2004 , wobec czego żądanie powoda podlegało oddaleniu w całości. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sędzia Elżbieta Mojsa ZARZĄDZENIE Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda.