← Polska

VIII U 1190/21

Sygn. akt VIII U 1190/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 listopada 2021 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca Sędzia SO Grażyna Łazowska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2021 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy U. J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania U. J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 19 sierpnia 2021r. nr (...)- (...) oddala odwołanie. (-) Sędzia SO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 1190/21 UZASADNIENIE Decyzją z 19 sierpnia 2021r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonej U. J. prawa do przyznania emerytury z powszechnego wieku emerytalnego za okres od 7 lutego 2013r. do 30 września 2014r., gdyż ubezpieczona nie wystąpiła z wnioskiem o ustalenie uprawnień do emerytury z chwilą osiągnięcia wieku powszechnego oraz, gdy decyzja z 13 listopada 2014r. przyznająca ubezpieczonej emeryturę jest prawomocna i nie była przedmiotem postępowania odwoławczego. W odwołaniu od decyzji ubezpieczona podniosła, że domaga się korekty stanowiska zajętego przez organ rentowy. Wskazała, że w lutym 2013r. nie miała wiedzy kiedy trzeba tak naprawdę złożyć wniosek ( zagapiła się ), co teraz skutkuje pomniejszeniem emerytury na okres 20 miesięcy. Dodała, że chce obecnie naprawić błąd i w związku z powyższym składa nowy wniosek o przyznanie emerytury z powszechnego wieku emerytalnego od 7 lutego 2013r., który zaspokoiłby brakujące miesiące. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w decyzji skarżonej. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z 30 czerwca 2008r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej U. J. prawo do emerytury wcześniejszej na podstawie art.46 w związku z art.29 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, od 1 kwietnia 2008r., to jest od miesiąca zgłoszenia wniosku. W dniu 27 października 2014r. ubezpieczona złożyła wniosek o przyznanie prawa do emerytury i organ rentowy decyzją z 13 listopada 2014r. przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego od 1 października 2014r., czyli od miesiąca zgłoszenia wniosku. Wysokość świadczenia organ rentowy ustalił w oparciu o art.25 i art.26 oraz na podstawie art.25b ustawy emerytalnej. Emeryturę z powszechnego wieku emerytalnego pomniejszył o sumy kwot pobranych emerytur. Organ rentowy zawiesił wypłatę emerytury z powszechnego wieku emerytalnego, ponieważ okazała się ona świadczeniem niej korzystnym niż dotychczas wypłacane świadczenie. W dniu 26 marca 2019r. ubezpieczona złożyła skargę o wznowienie postępowania i domagała się uchylenia decyzji o przyznaniu emerytury i jej obliczenia z uwzględnieniem art.25 ust.1b ustawy emerytalnej. Wniosła o wydanie nowej decyzji, w której emerytura zostanie obliczona bez zastosowania ww. przepisu. W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy decyzją z 26 kwietnia 2019r. ponownie ustalił wysokość emerytury z powszechnego wieku emerytalnego i podjął wypłatę świadczenia od 1 marca 2019r., to jest od miesiąca zgłoszenia wniosku, obliczając świadczenie bez pomniejszenia o kwoty pobranej wcześniejszej emerytury. W dniu 25 lutego 2020r. ubezpieczona wystąpiła z wnioskiem o wypłatę świadczenia emerytalnego za okres od 1 marca 2013r. do 28 lutego 2020r. i organ rentowy decyzją z 18 marca 2020r. odmówił wypłaty wyrównania emerytury od miesiąca jej przyznania, to jest od 1 października 2014r. Ubezpieczona odwołała się od tej decyzji i Sąd Okręgowy w Gliwicach postanowieniem z 15 lipca 2020r. sygn. VIII U 549/20 zawiesił postępowanie w sprawie. W związku z wejściem w życie ustawy z 19 czerwca 2020r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz.U. z 2020r., poz.1222 ) organ rentowy decyzją z 14 stycznia 2021r. ponownie ustalił wysokość emerytury i wypłacił wyrównanie za okres od 1 października 2014r. do 28 lutego 2019r. W konsekwencji wydania tej decyzji Sąd Okręgowy w Gliwicach postanowieniem z 2 czerwca 2020r. podjął zawieszone postępowanie oraz stwierdził, że postępowanie w sprawie umarza. Postanowieniem z 6 lipca 2021r. Sąd Okręgowy w Gliwicach przekazał wniosek ubezpieczonej o przeliczenie wyrównanie emerytury za okres od lutego 2013r. do września 2014r. do rozpoznania organowi rentowemu. W konsekwencji organ rentowy wydał decyzję skarżoną omówioną na wstępie. Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego jako okoliczności jednoznacznie wynikające z tych dowodów, niekwestionowane przez strony. Sąd zważył, co następuje: odwołanie U. J. nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu organ rentowy słusznie odmówił ubezpieczonej prawa do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego za okres od 7 lutego 2013r. do 30 września 2014r. Bezsporne jest, że ubezpieczona wniosek o przyznanie prawa do emerytury z powszechnego wieku emerytalnego złożyła w dniu 27 października 2014r. W takiej sytuacji organ rentowy nie mógł wcześniej przyznać ubezpieczonej świadczenia niż od dnia 1 października 2014r., czyli od miesiąca zgłoszenia wniosku o emeryturę z powszechnego wieku emerytalnego, co uczynił decyzją z 13 listopada 2014r., której ubezpieczona nie skarżyła doprowadzając tym samym do jej uprawomocnienia. Przyznanie świadczenia od wskazanej powyżej daty było zgodne z art.129 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( Dz.U. tj. z 2021r., poz.291 ), który stanowi, że świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust.2. Okoliczność, że ubezpieczona przesłanki do emerytury spełniła wcześniej nie ma znaczenia dla sprawy, jeżeli ubezpieczona nie zgłosiła w tym przedmiocie wniosku w odpowiednim czasie. Samo spełnienie przez ubezpieczonego przesłanek warunkujących prawo do świadczenia in abstracto nie stanowi podstawy do wypłaty świadczenia. Generalna zasada prawa emerytalno-rentowego przewiduje, że świadczenia wypłaca się na wniosek zainteresowanego, poczynając od dnia powstania prawa do emerytury lub renty (tj. spełnienia ustawowych warunków ich przyznania), lecz nie wcześniej niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o wypłatę świadczenie. Powyższa zasada wyklucza możliwość wstecznego wypłacania świadczeń, to jest za okres po nabyciu prawa, ale przed złożeniem wniosku oświadczenie (jego wypłatę) - por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 maja 2020r. III UK 164/19 Lex nr 3223669. W konsekwencji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, gdy brak jest podstaw do wypłaty ubezpieczonej emerytury z powszechnego wieku emerytalnego za okres przed złożeniem wniosku o to świadczenie, czyli za okres od 7 lutego 2013r. do 30 września 2014r. i stąd odwołanie ubezpieczonej z mocy art.477

(14)§1 k.p.c. oddalił jako bezzasadne. (-) sędzia Grażyna Łazowska

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.