1 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2021 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu IV Wydział Karny–Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: sędzia Hanna Bartkowiak 2 Protokolant: p.o. sta

§ 2

bieg przedawnienia przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej rozpoczyna się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności tej należności. Jeżeli sprawca przestępstwa skarbowego dopuścił się uszczuplenia lub narażenia na uszczuplenie należności celnej, bieg jego przedawnienia rozpoczyna się z dniem, w którym powstał dług celny; jeżeli nie jest możliwe określenie dnia powstania długu celnego, bieg przedawnienia przestępstwa skarbowego rozpoczyna się z dniem najwcześniejszym, w którym istnienie długu celnego zostało ustalone. § 4. W wypadkach przewidzianych w §

§ 2

, jeżeli dokonanie przestępstwa skarbowego zależy od nastąpienia określonego w kodeksie skutku, bieg przedawnienia rozpoczyna się od czasu, gdy skutek nastąpił. § 5. Jeżeli w okresie przewidzianym w §

§ 2

wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy, karalność popełnionego przez niego przestępstwa skarbowego określonego w § 1 pkt 1 ustaje z upływem 5 lat, a przestępstwa skarbowego określonego w § 1 pkt 2 - z upływem 10 lat od zakończenia tego okresu. §

1. Przedawnienie nie biegnie, jeżeli przepis ustawy nie pozwala na wszczęcie lub dalsze prowadzenie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe. Sąd Okręgowy badając uwarunkowania przedawnienia karalności czynu z pkt II aktu oskarżenia wedle reguły z art. 44 § 1 pkt 1 kks rozważył przy tym dokonaną przez ustawodawcę w międzyczasie zmianę w zakresie rodzaju i wysokości kary za przestępstwo z art. 62 § 2 kks. Ostatecznie tutejszy Sąd uznał, że skoro w czasie popełnienia zarzucanego oskarżonemu w pkt II czynu obowiązywała ustawa względniejsza w zakresie sankcji karnej za to przestępstwo, tj. było zagrożenie karą do 240 stawek dziennych grzywny, w myśl art. 2 § 2 kks należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio bo jest względniejsza dla sprawcy. Surowsza odpowiedzialność za występek z art. 62 § 2 kks tj. kara grzywny do 720 stawek dziennych albo kara pozbawienia wolności na czas nie krótszy od roku, albo obie te kary łącznie wprowadzona została w dniu 1 stycznia 2017 r. poprzez art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. (Dz.U. z 2016 r. poz. 2024). Wobec powyższego przyjąć należało, iż w zakresie przedawnienia karalności przestępstwa skarbowego zastosowanie do czynu II z aktu oskarżenia ma przepis art. 44 § 1 pkt 1 i § 5 kks. Zatem okres przedawnienia łącznie 10-letni liczony od końca roku, w którym upłynął termin płatności należności, przypadał z dniem 31 grudnia 2020 r. Uwzględnić tu jeszcze należało okres, w którym termin przedawnienia nie biegł (art. 44 § 7 kks). Zgodnie z art. 15 zzr ust. 1 i 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID nie biegło przedawnienie karalności czynu oraz przedawnienie wykonania kary w sprawach o przestępstwa, przestępstwa i wykroczenia skarbowe oraz w sprawach o wykroczenia. Przepis ten został dodany do wskazanej ustawy w oparciu o art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw. Zatem początkową datą zawieszenia biegu przedawnienia karalności czynów zabronionych jest dzień ogłoszenia ustawy, tj. 31 marca 2020 r. Jednocześnie należało wskazać, że powyżej opisany art. 15 zzr został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875). Zgodnie z art. 68 ust. 5 wskazanej ustawy, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoczyna się bieg przedawnienia karalności czynu oraz przedawnienia wykonania kary w sprawach o przestępstwa, przestępstwa i wykroczenia skarbowe oraz w sprawach o wykroczenia. Ustawa z dnia 14 maja 2020 r. weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r. Obliczając zatem, od dnia zawieszenia biegu przedawnienia karalności (31 marca 2020 r.) do dnia uchylenia przepisu z art. 15 zzr (16 maja 2020 r.) upłynęło 46 dni. Sąd Okręgowy przyjął zatem, iż termin przedawnienia karalności w przypadku przestępstwa skarbowego z pkt II przypadł na dzień 16 lutego 2021 r. Odmienne zaliczenie okresu przerwania biegu przedawnienia zaproponowane przez apelującego w oparciu o art. 68 ust. 7 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. okazało się nieprawidłowe, gdyż podany przepis dotyczy biegu przerwanych terminów procesowych. Wniosek Wniosek końcowy ewentualny - Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego B. R. od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z art. 56 § 2 kks w zbiegu z art. 76 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i w zw. z art. 7 § 1 kks popełnionego w sposób opisany w pkt I wyroku oraz uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 kpk postępowania w zakresie zarzuconego przestępstwa z art. 62 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i w zbiegu z art. 61 § 1 kks w zw. z art. 7 § 1 kks popełnionego w sposób opisany w pkt II wyroku z uwagi na przedawnienie karalności tego przestępstwa ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Uwzględniony został jedynie wniosek o częściowe uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania z uwagi na przedawnienie karalności czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt II. W zasadniczym zaś zakresie wniosek o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia wszystkich stawianych B. R. zarzutów nie przyniósł oczekiwanych rezultatów wobec nieprzyznania racji apelującemu co do błędnych ustaleń faktycznych będących podstawą wyrokowania przez Sąd I instancji.
2. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.). Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.
3. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
4. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1.3 1 Przedmiot utrzymania w mocy Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w zakresie skazania oskarżonego za przestępstwo z art. 56 § 2 kks w zbiegu z art. 76 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i w zw. z art. 7 § 1 kks popełnionego w sposób opisany w pkt I wyroku oraz co do wymiaru za nie kary. Utrzymano również związane z tą częścią skazującą rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt 4 zaskarżonego wyroku. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Sąd Okręgowy uznał, że Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego i na jej podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne co do sprawstwa i winy oskarżonego, a także dokonał prawidłowej subsumpcji prawnej jego zachowania w kontekście postawionego mu zarzutu. Również orzeczona za ten czyn kara grzywny 120 stawek dziennych przy ustaleniu jednostkowej stawki na 100 zł uwzględnia należycie wszystkie okoliczności istotne przy ich wymiarze. Sąd I instancji w uzasadnieniu wystarczająco dokładnie przedstawił jakie okoliczności wziął pod uwagę kształtując taki wymiar kary. Stwierdzono brak podstaw do uznania, że wymierzona oskarżonemu kara jest rażąco niewspółmierna w rozumieniu przepisu art.438 pkt. 4 kpk. Utrzymaniu podlegała także część orzeczenia o kosztach z pkt 4, dotycząca skazania za czyn z pkt I. W związku z tym, że duża część wydatków sądowych wiązała się z kosztami podróży świadka zeznającego na okoliczności dotyczące czynu z pkt II, konieczne będzie wydanie przez Sąd I instancji w trybie art. 626 § 2 kpk uzupełniającego postanowienia zawierającego kwotowe obliczenie kosztów w utrzymanej w mocy części skazującej. 0.15.
5. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1.3.1
6. Przedmiot i zakres zmiany Uchylenie pkt 3 o karze łącznej. Zwięźle o powodach zmiany. Uchylenie orzeczenia o karze łącznej było konieczne wobec zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej co do czynu z pkt II i uchylenia zaskarżonego wyroku oraz następczego umorzenia postępowania w tej części. Brak skazania oskarżonego za czyn z pkt II wymagał aby w wyroku Sądu II instancji dokonano zmiany i usunięto orzeczenie o karze łącznej, na którą składała się m.in. kara za czyn z tegoż pkt II. 0.15.
7. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
8. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia Uchylenie i umorzenie postępowania nastąpiło w pkt 2 wyroku Sądu Okręgowego. Przyczyna i podstawa prawna uchylenia: Przedawnienie karalności przestępstwa zarzuconego oskarżonemu w pkt II zakwalifikowanego z art. 62 § 2 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i w zbiegu z art. 61 § 1 kks w zw. z art. 7 § 1 kks, stanowiło bezwzględną przesłankę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, skutkując koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku w zakresie czynu z pkt II, przypisanego oskarżonemu w pkt
9. Zakres: Zarzut z pkt II ☒ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. Przedawnienie karalności czynu z pkt II spowodowało konieczność ingerencji w zaskarżony wyrok odnośnie drugiego z zarzucanych oskarżonemu przestępstw karnoskarbowych, tj. uchylenie orzeczenia skazującego i umorzenie postępowania w tym zakresie. Szczegółowe omówienie powodów takiej decyzji nastąpiło w pkt 3.
10. w związku z zarzutem odwoławczym zgłoszonym przez obrońcę oskarżonego.
11. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.
12. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. 0.15.3.
13. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
14. Koszty Procesu Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności.
15. Na podstawie art. 630 kpk i art. 632 pkt 2 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks obciążono Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie w części umarzającej, tj. dotyczącej czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt II. Art. 630 kpk reguluje sytuacje gdy następuje częściowe uniewinnienie lub umorzenie postępowania stanowiąc, że wydatki związane z oskarżeniem w tej części ponosi Skarb Państwa. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nastąpiła w związku z umorzeniem postępowania w zakresie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt II. Zgodnie zaś z zasadą z art. 632 pkt 2 kpk w sprawie z oskarżenia publicznego w razie uniewinnienia lub umorzenia postępowania koszty ponosi Skarb Państwa. To powodowało, że również koszty postępowania odwoławczego w tej części obciążają Skarb Państwa. Przyjęto regułę, że część umarzająca obejmuje koszty w ½ części za II instancję.
16. Wobec nieuwzględnienia apelacji obronnej w zakresie skazania za czyn z pkt I, oskarżony był zobowiązany ponieść połowę kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Podstawę prawną zasądzenia kosztów od oskarżonego stanowi przepis art. 636 § 1 kpk w zw. z art.113 § 1 kks. Sąd Okręgowy zasądził zatem od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 10 zł tytułem połowy ryczałtu za doręczenie wezwań i innych pism, co wynika z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 663 ze zm.) oraz na podstawie art. 21 pkt 1 i art. 10 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) wymierzył mu opłatę za obie instancje w kwocie 1 200 zł.
17. PODPIS Hanna Bartkowiak