Sygn. akt II Ca 1121/21 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 września 2021r. Sąd Rejonowy zasądził od strony pozwanej Towarzystwa (...) S.A. w W. na rzecz powoda T. P. kwotę 5 958 zł z odsetkami ustawowymi, oddalił dalej idące powództwo oraz orzekł o kosztach procesu. W apelacji od powyższego wyroku, zaskarżonego w części, co do pkt I i III strona pozwana zarzuciła: - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 kpc, polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów oraz braku wszechstronności i selektywność przy ocenie zebranego materiału dowodowego, - naruszenie przepisu art. 217 § 1 w zw. z art. 227 kpc, poprzez nieuwzględnienie wniosku pozwanej o dopuszczanie dowodu z opinii biegłego z zakresu motoryzacji na okoliczność uzasadnionego technologicznie czasu naprawy, - naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 361 § 1 kc, - naruszenie przepisów art. 354 § 2 i art. 826 § 1 kc, poprzez pominięcie obowiązku pozwanego minimalizacji szkody. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu motoryzacji na okoliczność uzasadnionego technologicznie czasu naprawy, zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz orzeczenie o kosztach procesu za obie instancje. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację zważył co następuje. Apelacja strony pozwanej podlegała częściowemu uwzględnieniu. Nie można zatem odmówić racji skarżącej w zakresie w jakim zakwestionowała ona zastosowane przez powoda stawki za dzień najmu pojazdu zastępczego. Jak wynika zatem z korespondencji mailowej wysłanej przez pozwaną na adres wskazany w zgłoszeniu szkody (k. (...)), informowała ona o sposobie nawiązania kontaktu, poprzez wskazanie numeru telefonu, w przypadku potrzeby poszkodowanego skorzystania z pojazdu zastępczego oraz o akceptowanej przez nią stawce najmu za pojazd klasy (...), tj. 120 zł. brutto za dobę. Znamiennym zaś jest to, że jak wynika z zeznań poszkodowanego, świadka Ł. B. (k. (...)odwr.), po pierwsze był on przekonany, że wynajmuje samochód od ubezpieczyciela, a zatem nie uzyskał on od wynajmującego – powoda, rzetelnej informacji co do zasad i podmiotu od którego wynajmuje pojazd, a po drugie nie znał on nawet ani stawki dziennej za wynajmowany przez niego pojazd oraz wygenerowanych za ten najem kosztów, ani też nie została mu przekazana informacja o stawce akceptowanej przez ubezpieczyciela. Z tych zatem względów po przedstawieniu przez pozwaną informacji o warunkach organizowanego przez nią najmu i braku jakiejkolwiek reakcji poszkodowanego, a także zważywszy na wyżej wskazany nierzetelny sposób działania powoda, zasadnym było przyjęcie, co akceptowała w odpowiedzi na pozew pozwana, stawki najmu za okres pierwszych 5 dni, tj. do czasu przekazania powyższej informacji, w kwocie stosowanej przez powoda, tj. 246 zł brutto za dzień, a za dalszy okres w kwocie akceptowanej przez pozwaną, tj. 120 zł brutto za dzień najmu. Nie jest natomiast zasadne stanowisko pozwanej i podniesione na jego uzasadnienie zarzuty odnośnie uzasadnionego okresu najmu samochodu zastępczego przez poszkodowanego. W okolicznościach sprawy faktem bowiem jest, że poszkodowany nie dysponował jego pojazdem, nie wydanym mu przez zakład naprawczy do dnia 28 lipca 2020r., a powód przez ten czas wynajmował mu samochód zastępczy. Zwrot tego pojazdu nastąpił przez poszkodowanego w dniu wydania przez pozwaną decyzji o przyznaniu odszkodowania, co miało właśnie miejsce w dniu 28 lipca 2020r. Nie przekonuje przy tym argumentacja skarżącej, że zakład naprawczy powinien wydać poszkodowanemu jego pojazd wcześniej, skoro dysponował jego zobowiązaniem do pokrycia kosztów naprawy w przypadku braku odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń. Skarżąca pomija jednak, że w okolicznościach sprawy, nie zachodziła okoliczność braku jej odpowiedzialności, a jedynie stan oczekiwania na wydanie przez nią decyzji, która w rezultacie przecież przyznawała jednak poszkodowanemu odszkodowanie. A po wtóre to przede wszystkim pozwana ponosiła odpowiedzialność wobec poszkodowanego, za naprawienie jego szkody i brak jest podstaw do przyjęcia, że jej opóźnienie w wypłacie odszkodowania mogłoby w istocie usprawiedliwiać przyjęcie skrócenia uzasadnionego czasu najmu pojazdu zastępczego przez poszkodowanego – uprawnionego z odpowiedzialności cywilnej sprawcy zdarzenia. Nie ma zatem też racji skarżąca strona pozwana, podnosząc zarzut naruszenia art. 217 § 1 w zw. z art. 227 kpc, że celem ustalenia uzasadnionego okresu naprawy samochodu poszkodowanego, niezbędne było dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu motoryzacji. Zgodnie z art. 505
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.