← Polska

II AKa 310/20

Sygn. akt: II AKa 310/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lutego 2021 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSA Waldemar Szmidt Sędziowie SSA

§ 1ak.p.k.

poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu wniosku obrońcy oskarżonego w przedmiocie dopuszczenia nowej opinii sądowo-psychiatrycznej i psychologicznej opracowanej przez innych biegłych psychiatrów i psychologa, wówczas gdy opinie główna i uzupełniające opracowane przez biegłych lekarzy psychiatrów B. Ż.

(2)i A. N. były niezupełne, niewystarczająco uzasadnione, lapidarne, bez jakiegokolwiek rozpytania oskarżonego o jego stan zdrowia, bez przeprowadzenia badania jego stanu psychicznego i testów psychologicznych, bez wzywania go na badanie przed wydaniem opinii uzupełniającej i bez wnikliwej i rzetelnej analizy dokumentacji medycznej zgromadzonej w sprawie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut dotyczący nieprawidłowego oparcia się przez sąd I instancji na niepełnych, czy niewystarczających zdaniem obrońcy i oskarżonego opiniach sądowo-psychiatrycznych wydanych w tym postępowaniu karnym i naruszającego przepisy Kodeksu postępowania karnego niedopuszczenia dowodu z nowej opinii innych biegłych nie był zasadny. W ramach postępowania karnego prowadzonego w tej sprawie w końcowej fazie śledztwa opinię sądowo-psychiatryczną, po przeprowadzeniu krótkiego badania ambulatoryjnego skazanego w dniu 24 czerwca 2019 r., wydali biegli sądowi lekarze psychiatrzy B. Ż.
(2)i A. N. (k. 1899-1901). Na podstawie tego badania obejmującego bezpośredni kontakt i rozmowę z oskarżonym oraz w oparciu o całą dostępną wówczas wcześniejszą dokumentację medyczną, tj. historię choroby z Poradni (...) w T., gdzie oskarżony uczęszczał na wizyty od maja 2017 r. oraz historię leczenia z Poradni (...) w T., biegli stwierdzili, że u R. S. brak jest objawów choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego bądź innych zakłóceń czynności psychicznych w rozumieniu art. 31 § 1 i 2 k.k., występuje u niego natomiast patologiczny hazard oraz zaburzenia osobowości i nastroju (wg wywiadu), a jego poczytalność w chwili zarzucanego czynu oraz opiniowania nie budzi wątpliwości. Ci sami biegli w toku postępowania jurysdykcyjnego, w oparciu o dalszą dokumentację włączoną w międzyczasie do akt sprawy, wydali w dniu 6 marca 2020 r. uzupełniającą opinię sądowo-psychiatryczną, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko i stwierdzając, że dla prawidłowego opiniowania nie jest konieczne kolejne badanie oskarżonego. Biegli zaznaczyli, że w okresie zarzucanych czynów tj. w latach 2012-2016 rozpoznane były tylko zaburzenia adaptacyjne i patologiczny hazard, które nie mają wpływy na poczytalność, zaś zaburzenia afektywne-dwubiegunowe zaczęto u niego rozpoznawać od 2018 roku i nie należy brać ich pod uwagę przy ustalaniu poczytalności oskarżonego in tempore criminis. Sąd odwoławczy podziela stanowisko sądu I instancji, że mimo swej zwięzłości wydane w niniejszej sprawie pisemne opinie sądowo-psychiatryczne przez biegłych lekarzy psychiatrów B. Ż.
(2)i A. N. są rzetelne oraz wyczerpujące i prawidłowo przeanalizowano w nich kwestię poczytalności oskarżonego w chwili czynów, czyli w okresie, który wg zmian dokonanych przez sąd odwoławczy zamyka się na kwietniu 2014 roku. Sąd Okręgowy nie naruszył przepisów art. 201 k.p.k. oraz art. 170 §

§ 1ak.p.k.

oddalając wnioski obrońcy o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych lekarzy psychiatrów, gdyż nie było realnych powodów do zakwestionowania opinii wydanych przez biegłych powołanych przez organy prowadzące postępowanie karne w tej sprawie. Powodem takim nie może być wydanie opinii niezgodnej z założeniami linii obrony, tudzież poglądami obrońcy czy oskarżonego, jak również fakt krótkotrwałości badania ambulatoryjnego przez biegłych przeprowadzonego w toku śledztwa. Tego typu badanie winno trwać tak długo, jak to jest potrzebne biegłym do zaopiniowania poczytalności oskarżonego w chwili czynu oraz w dacie opiniowania i jeśli kwestia ta jawi się biegłym jako ewidentna, nie ma potrzeby przedłużania badania, czy też jego ponownego przeprowadzania. Główne zadanie biegłych lekarzy psychiatrów opiniujących na potrzeby postępowania karnego nie polega na trosce o dobrostan psychiczny pacjenta i jego ewentualne leczenie, a na rozpoznaniu, czy z uwagi na istotne zaburzenia czynności psychicznych można stwierdzić, że oskarżony dopuszczając się zarzucanych mu czynów nie wiedział, co czyni, bądź nie był w stanie świadomie kierować swoim postępowaniem. Jest to rola dalece odmienna od zadań lekarza psychiatry starającego się udzielać pomocy medycznej zgłaszającemu się doń pacjentowi, jakim jest np. w stosunku do oskarżonego lekarz psychiatra M. Z., którego zaświadczenia składano do akt sprawy (np. k. 2043), a badania psychiatrycznego na potrzeby postępowania karnego nie należy mylić z badaniem przeprowadzanym w ramach udzielanej pomocy medycznej zgłaszającemu się po nią pacjentowi, czy seansem u psychoterapeuty. Trafność opinii biegłych wydanych w ramach tej sprawy wspiera szereg okoliczności. Do roku 2017, kiedy rozpoczynały się już czynności postępowań karnych przeciwko oskarżonemu, nie podejmował on żadnego leczenia dolegliwości natury psychicznej. Zgłaszane przez oskarżonego zaburzenia nie wiążą się z obiektywnie obserwowalnymi symptomami, dlatego słusznie biegli podkreślali, że diagnozy oparte były o wywiad z oskarżonym. Takie przypadłości, jak patologiczny hazard, zaburzenia nastroju, czy nawet choroba afektywna dwubiegunowa, nie oznaczają automatycznie wyłączenia lub ograniczenia poczytalności osoby nimi dotkniętej, gdyż nie zaburzają jej sfery poznawczej, mogąc jedynie w jakimś stopniu wpływać na możność pokierowania swym postępowaniem. W przypadku oskarżonego R. S. nie ulega wątpliwości, że przez długi okres podejmował on bardzo złożone, wysoce wyspecjalizowane działania w postaci inwestowania na szeroką skalę na rynku walutowym F., przy użyciu środków finansowych osób, które skłaniał do powierzenia mu w tym celu ich środków finansowych. Zborność i sprawność tych działań, w zestawieniu ze sposobem wypowiadania się o nich przez oskarżonego, a nawet sposób prowadzenia obrony (np. skryte nagranie przez oskarżonego badania psychiatrycznego) dawała biegłym pełne podstawy do przyjęcia, że w chwili czynów poczytalność R. S. nie była całkowicie wyłączona lub ograniczona w znacznym stopniu i był on w stanie racjonalnie kierować swoim postępowaniem, z właściwym rozeznaniem znaczenia swych czynów. Trafności wniosków przedstawionych przez biegłych lekarzy psychiatrów powołanych do opiniowania w tej sprawie nie były w stanie podważyć pojawiające się kolejne zaświadczenia lekarskie wystawiane w ostatnim czasie, znów głównie w oparciu o wywiad z oskarżonym, czy przedstawiony przez oskarżonego na rozprawie odwoławczej rzewny opis jego drogi życiowej. Przedstawione w nim traumatyczne doznania, których prawdziwości sąd odwoławczy nie był w stanie i de facto nie miał potrzeby zweryfikować, nie wpływają na ocenę trafności i rzetelności opinii biegłych, na których oparł się sąd I instancji, bo trudno przyjąć, aby doznanie w odległej przeszłości molestowania seksualnego, czy alkoholizm ojca mogły realnie wpłynąć na czyny oskarżonego będące przedmiotem niniejszego postępowania karnego. Dlatego sąd odwoławczy nie stwierdził, aby sąd I instancji oddalając wniosek obrońcy o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych lekarzy psychiatrów naruszył przepisy art. 201 k.p.k. lub art. 170 §

§ 1ak.p.k.

Wniosek O uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie o zmianę w całości na korzyść oskarżonego zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ze względu na uznanie zarzutu odwoławczego za niezasadny, nie było podstaw do uwzględnienia opartych na nim wniosków odwoławczych. 3.11. Zarzut z punktu 4 apelacji obrońcy: naruszenia art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 31 § 1 k.k. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, w sytuacji kiedy postępowanie w niniejszej sprawie powinno być umorzone wobec oskarżonego z uwagi na jego chorobę psychiczną, z powodu której oskarżony nie był w stanie w chwili popełnienia czynów rozpoznać ich znaczenia i pokierować swoim postępowaniem. Zarzut z punktu 5 apelacji obrońcy: z ostrożności procesowej - naruszenia art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i skazaniu go na kary pozbawienia wolności wymienione w zaskarżonym wyroku, w sytuacji kiedy wobec znacznie ograniczonych zdolności rozpoznania znaczenia swoich czynów i zdolności pokierowania swoim postępowaniem z uwagi na zaburzenia psychiczne występujące u oskarżonego sąd powinien był co najmniej nadzwyczajnie złagodzić kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy przepisów powołanych w obu przytoczonych wyżej zarzutach, gdyż trafnie, w oparciu o zasługującą na podzielenie opinię biegłych lekarzy psychiatrów stwierdził, że R. S. w chwili przypisanych mu czynów nie miał wyłączonej ani ograniczonej w znacznym stopniu zdolności rozpoznania znaczenia swych czynów i pokierowania swym postępowaniem. Rozważania dotyczące możliwości oparcia się przy wyrokowaniu na opiniach biegłych B. Ż.

(2)i A. N. zostały przedstawione w poprzednim punkcie niniejszego uzasadnienia. Wniosek O uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie o zmianę w całości na korzyść oskarżonego zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec nietrafności zarzutów nie można było uwzględnić wniosków odwoławczych sformułowanych przez obrońcę w apelacji, jak również nie zasługiwała na podzielenie zawarta w zarzucie sugestia o zasadności zastosowania wobec oskarżonego nadzwyczajnego złagodzenia kary. 3.
  1. Zarzut z punktu 6 apelacji obrońcy: naruszenia art. 624 § 1 k.p.k. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych obejmujących opłatę w kwocie 10.400 zł i wydatki w wysokości 613 zł, wówczas gdy powinien był zwolnić oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, albowiem uiszczenie ich jest dla oskarżonego zbyt uciążliwe ze względu na sytuację majątkową i wysokość dochodów, a dodatkowo z uwagi na orzeczoną wobec niego karę grzywny w kwocie 50.000 złotych. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd I instancji nie naruszył przepisu art. 624 § 1 k.p.k. Przepis ten określa nie obligatoryjną, a jedynie fakultatywną ("może zwolnić") możliwość zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych, będącą w wypadku jej zastosowania odstępstwem od zasady przewidzianej w art. 627 k.p.k. ponoszenia w całości kosztów sądowych przez oskarżonego w wypadku jego skazania. Dlatego skoro sąd I instancji nie dopatrzył się podstaw do fakultatywnego zwolnienia od kosztów, nie mógł naruszyć dyspozycji art. 624 § 1 k.p.k., a w orzecznictwie (np. post. Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2017 r., sygn. WZ 5/17, LEX nr 2297434) podnosi się nawet, że braku zwolnienia od kosztów sąd meriti nie musi uzasadniać. Wniosek Z tym zarzutem nie powiązano w apelacji żadnego wniosku odwoławczego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Nie było podstaw do zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych za I instancję, gdyż sąd meriti uprawniony był do uznania, że w tym przypadku brak jest podstaw do zwolnienia od kosztów. 3.
  2. Zarzut z punktu II.1 apelacji obrońcy: naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 60 § 2 pkt 2 k.k. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i skazaniu go na kary pozbawienia wolności wymienione w zaskarżonym wyroku, w sytuacji kiedy postawa oskarżonego, w tym składane przez niego w sprawie wyjaśnienia i próby naprawienia przez niego szkód wyrządzonych pokrzywdzonym polegające na spłatach na ich rzecz środków pieniężnych przemawiały za nadzwyczajnym złagodzeniem orzeczonych wobec niego kar. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Także i ten przepis nie mógł zostać naruszony przez sąd I instancji, ponieważ przewiduje on fakultatywne, a nie obligatoryjne podstawy do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary, których ocena pozostawiona została przez ustawodawcę ocenie sędziowskiej. W tym przypadku Sąd Okręgowy słusznie nie znalazł podstaw do zastosowania wymienionego w zarzucie przepisu, gdyż postawa oskarżonego po popełnieniu przestępstwa nie była wyjątkowa na tyle, aby należało stwierdzić, że nawet najniższa kara przewidziana za przypisane mu przestępstwo była zbyt surowa. Starania R. S. o wyrównanie szkód pokrzywdzonym w zdecydowanej większości spełzły na niczym, a jego wyjaśnienia nie stanowiły przełomowego dowodu dla losów tego postępowania, ponadto nie w całej rozciągłości zasługiwały na wiarę. Nie można było więc zasadnie twierdzić, że sąd meriti wydał orzeczenie z obrazą przepisu art. 60 § 2 pkt 2 k.p.k. Wniosek Z tym zarzutem nie powiązano w apelacji żadnego wniosku odwoławczego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Rysujący się na tle tego zarzutu wniosek o wymierzenie oskarżonemu kary z nadzwyczajnym jej złagodzeniem nie mógł zostać wzięty pod uwagę w świetle braku realnych podstaw do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary. 3.
  3. Zarzut z punktu II.2 apelacji obrońcy: naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 65 § 1 k.k. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na zastosowaniu tego przepisu w niniejszej sprawie pomimo braku spełnienia przesłanek z niego wynikających, tj. pomimo tego, że oskarżony nie uczynił sobie z zarzucanych mu czynów stałego źródła dochodu, nie popełniał ich w zorganizowanej grupie ani związku mających na celu popełnienie przestępstwa, jak również oskarżony nie popełnił przestępstwa o charakterze terrorystycznym oraz polegające na uznaniu, że dla uczynienia stałego źródła dochodu z przestępstwa wystarczy inwestowanie przekazywanych pieniędzy na rynku finansowym. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut nie był zasadny. Sąd I instancji ustalił, że oskarżony uczynił sobie z popełnianego przestępstwa stałe źródło dochodu i to nie ze względu na inwestowanie przekazywanych pieniędzy na rynku finansowym, tylko z uwagi na okresowe uzyskiwanie dochodu dla siebie z całej działalności. Na temat trafności ustalenia, że R. S. uczynił sobie z popełnienia przestępstwa stałe źródło dochodu, przedstawiona już została szczegółowa argumentacja - w punkcie 3.4 niniejszego uzasadnienia. Wniosek O uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie o zmianę w całości na korzyść oskarżonego zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec bezzasadności zarzutu, nie było podstaw do uchylenia bądź zmiany zaskarżonego wyroku postulowanej w apelacji. 3.
  4. Zarzut z punktu II.3 apelacji obrońcy: naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i art. 65 § 1 k.k. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że oskarżony dopuścił się przestępstwa oszustwa w typie kwalifikowanym, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wówczas gdy dla wystąpienia tego przestępstwa niezbędne jest podejmowanie działań w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i precyzyjne określenie wysokości mienia, które to okoliczności nie wystąpiły w sprawie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Według ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd I instancji, poszerzonych i zmodyfikowanych przez sąd odwoławczy w oparciu o szczegółową analizę materiału dowodowego, a w szczególności zeznań osób występujących w tym postępowaniu jako pokrzywdzeni, co opisano dokładnie w punktach 3.1, 3.4 i 3.5 niniejszego uzasadnienia, prawidłowe były ustalenia, że oskarżony, działając w celu osiągnięcia korzyści finansowej, z powziętym z góry zamiarem gromadził środki finansowe osób fizycznych, obciążając je następnie ryzykiem inwestycyjnym poprzez obrót nimi na rynku walutowym F., a jednocześnie wprowadzał inwestujących w błąd co do prawdopodobieństwa osiągnięcia zysków i rzeczywistego ryzyka inwestycyjnego oraz wyzyskiwał ich błędne przekonanie, że zainwestowane pieniądze zostaną im zwrócone, przez co doprowadzał je do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Których osób i dokładnie jakich kwot to dotyczyło - zostało opisane w punkcie 1 wyroku sądu odwoławczego, gdzie wskazano również, że łączna wartość przedmiotu przestępstwa wyniosła 2.057.623,- złote. Takie ustalenia uzasadniały przyjęcie kwalifikacji prawnej działań oskarżonego jako przestępstwa z art. 171 ust. 1 ustawy - Prawo bankowe i z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., w zw. z art. 11 § 2 k.k. i w zw. z art. 65 § 1 k.k. Przy subsumpcji ustalonego stanu faktycznego pod wskazane przepisy materialnego prawa karnego nie doszło do ich naruszenia, gdyż wg poczynionych ustaleń faktycznych spełnione zostały wszystkie znamiona ujęte w wymienionych przepisach, a dokonana wykładnia zawartych w nich norm prawa karnego nie budziła wątpliwości. Dlatego zarzut nie nadawał się do uwzględnienia. Wniosek O uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w całości, ewentualnie o zmianę w całości na korzyść oskarżonego zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Nie można było uwzględnić wniosków zawartych w apelacji w oparciu o zarzut, który okazał się bezzasadny. 3.
  5. Zarzut z punktu II.4 apelacji obrońcy: naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 86 § 1 k.k. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności w sytuacji, kiedy wobec orzeczenia najwyższej kary 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwo określone w pkt. 2 wyroku Sąd mógł wymierzyć oskarżonemu karę pozbawienia wolności niższą niż 4 lata pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd I instancji nie naruszył przepisu art. 86 § 1 k.k. przy wymierzaniu oskarżonemu w swym wyroku kary łącznej pozbawienia wolności, gdyż jak zauważa sama apelująca, zgodnie z zawartymi w tym przepisie regułami określania wymiaru kary łącznej mógł wymierzyć taką karę pozbawienia wolności, jaka została wymierzona. To, że mógł też wymierzyć tę karę w niższym lub wyższym wymiarze nie świadczy o obrazie wymienionego przepisu prawa materialnego. Zarzut ten zdezaktualizował się po zmianach dokonanych wyrokiem sądu odwoławczego, gdyż R. S. skazany został ostatecznie za popełnienie tylko jednego przestępstwa w kumulatywnej kwalifikacji prawnej i nie było potrzeby wymierzania mu kary łącznej. Wniosek Z tym zarzutem nie został powiązany żaden wniosek odwoławczy. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Postulat wymierzenia oskarżonemu niższej kary, w szczególności wskazywanej w zarzucie kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności, nie mógł zostać zrealizowany, gdyż po zmianach zawartych w wyroku sądu II instancji, odpadły podstawy do wymierzania kary łącznej. 3.
  6. Zarzut z punktu II.5 apelacji obrońcy: naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 22 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2115 i 2193), § 2 pkt 1 i 2, § 4 ust. 1, ust. 2 pkt 1, 3, 4 i ust. 3, § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu z dnia 3 października 2016 r., tj. z dnia 30 listopada 2018 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 68) poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na zasądzeniu od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego M. K.
(7)kwoty 2.490,01 zł, a zatem nie obejmujących w całości kosztów obrony z urzędu i całości kosztów dojazdu, które w sumie wynoszą 2.584,59 zł, a przy uwzględnieniu opłaty 150% za obronę z urzędu uzasadnionej wysokim nakładem pracy obrońcy, w tym czasem poświęconym na rozprawy, w większości kilkugodzinne, liczbą stawiennictw w sądzie (10 rozpraw), obszernością materiału dowodowego i stopniem zawiłości sprawy koszty obrony z urzędu wraz z kosztami dojazdu powinny być zasądzone od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego w wysokości 3.617,79 zł (tj. 1680 zł x 1,5 + VAT + 518,19 zł), ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zasadnie obrońca oskarżonego podniosła, że sąd I instancji zasądził na jej rzecz koszty obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu przygotowawczym i przed sądem I instancji w zaniżonej wysokości. Brak podstaw do stwierdzenia, aby wynikało to z obrazy przywołanych w zarzucie przepisów prawa i było raczej efektem błędnych ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd meriti, stanowiących podstawę wyliczenia należnych kwot lub wynikało z popełnionej na którymś etapie wyliczeń omyłki rachunkowej. Nie ulega wątpliwości, że prawidłowo wyliczone na podstawie wskazanych w apelacji przepisów prawa koszty obrony z urzędu powinny obejmować następujące kwoty: 600,- zł za obronę przed Sądem Okręgowym + 1.080 zł za 9 dodatkowych rozpraw przed S.O. + VAT w stawce 23% od tych kwot, czyli 386,40 złotych + zwrot kosztów dojazdu w wysokości 518,19 zł, co daje sumę 2.584,59 zł zamiast zasądzonej przez sąd I instancji kwoty 2.490,01 zł. Sąd odwoławczy nie podzielił natomiast poglądu obrońcy, że stawka opłaty za obronę powinna być w tym wypadku podwyższona do 150 % zwykłej opłaty z uwagi na okoliczności przywołane w zarzucie, gdyż w ocenie sądu II instancji sprawa ta nie należała do wyjątkowo zawiłych a koszty wielokrotnego stawiennictwa zostały zrekompensowane poprzez wymagane przepisami doliczenie 20 % opłaty za obronę za każdy dodatkowy dzień rozprawy. Z tych wszystkich względów zarzut zasługiwał tylko na częściowe uwzględnienie. Wniosek O zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za I instancję w wysokości 3.617,79 zł ☐ zasadny ☒ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Zgodnie z przedstawionymi wyżej rozważaniami, sąd odwoławczy uznał za zasadną zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 5 dotyczącym zasądzenia na rzecz obrońcy z urzędu kosztów obrony udzielonej z urzędu za postępowanie przed sądem I instancji, poprzez podwyższenie zasądzonej kwoty do 2.584,59 złotych. 3.
  1. Ostatni zarzut z apelacji obrońcy oskarżonego: rażącej niewspółmierności orzeczonej względem oskarżonego kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz w relacji do celów, jakie kara ta powinna spełnić w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania, a także wobec faktu, że oskarżony nie był dotychczas karany, poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 2 lat pozbawienia wolności, kary 3 lat pozbawienia wolności i kary 1 roku pozbawienia wolności i w związku z tym kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Po zmianach dokonanych przez sąd odwoławczy wyrokiem wydanym w II instancji, jak już wskazywano, odpadła potrzeba orzekania względem oskarżonego R. S. kary łącznej, ponieważ skazany zostaje za popełnienie tylko jednego przestępstwa. Okoliczności, które zostały uwzględnione przy wymiarze kar za to przestępstwo zostały szczegółowo przedstawione w punkcie 3.1 in fine niniejszego uzasadnienia. Wniosek Z tym zarzutem nie powiązano konkretnego wniosku odwoławczego ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
  2. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
  3. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
  4. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
  5. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
  6. Przedmiot utrzymania w mocy Utrzymano wyrok w pozostałym zakresie wykraczającym poza dokonane zmiany. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Brak było podstaw do dalszych ingerencji w zaskarżone rozstrzygnięcie, zarówno ze względu na bezzasadność dalej idących zarzutów i wniosków odwoławczych, jak również wobec braku podstaw do uwzględniania jakichś okoliczności z urzędu przez sąd odwoławczy poza granicami wniesionych apelacji. 1.
  7. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
  8. Przedmiot i zakres zmiany W punkcie 1a) wyroku sądu odwoławczego zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce dwóch osobnych skazań za dwa odrębne przestępstwa ujęte w punktach 1 i 2 zaskarżonego wyroku, przyjęto, że opisane w tych punktach zachowania stanowią jeden czyn, dokonano jego nowego opisu i kumulatywnej kwalifikacji prawnej, po czym wymierzono oskarżonemu jedną karę 3 lat pozbawienia wolności. Zwięźle o powodach zmiany Powody zmiany zostały szczegółowo omówione w punkcie 3.1 niniejszego uzasadnienia 5.2.
  9. Przedmiot i zakres zmiany W punkcie 1b) wyroku sadu odwoławczego uchylono zawarte w punkcie 3 zaskarżonego wyroku skazanie oskarżonego za odrębne pojedyncze przestępstwo oszustwa na szkodę A. K.
(1)i uniewinniono R. S. od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku. Zwięźle o powodach zmiany Sąd odwoławczy stwierdził w oparciu o analizę zeznań świadka - pokrzywdzonego, że nie został zrealizowany w pełni zestaw znamion zarzucanego przestępstwa oszustwa, gdyż nie można przypisać oskarżonemu umyślnego wprowadzania pokrzywdzonego w błąd lub wyzyskania jego błędu przed rozporządzeniem przez pokrzywdzonego własnym mieniem. Dokładniej podstawy wydania takiego rozstrzygnięcia zostały opisane w punktach 3.6 oraz 3.1 niniejszego uzasadnienia. 5.2.
  1. Przedmiot i zakres zmiany W punkcie 1c) wyroku sądu odwoławczego uchylono zawarte w punkcie 4 zaskarżonego wyroku rozstrzygnięcie o karze łącznej. Zwięźle o powodach zmiany Wobec dokonanych zmian zaskarżonego wyroku w instancji odwoławczej, oskarżonemu zostają wymierzone kary tylko za jedno przestępstwo, wobec czego odpadają podstawy do orzekania kary łącznej. 5.2.
  2. Przedmiot i zakres zmiany W punkcie 1d) wyroku sądu odwoławczego podwyższono do wysokości 2.584,59 zł wynagrodzenie dla radcy prawnego M. K.
(7), zasądzone w punkcie 5 zaskarżonego wyroku, za obronę udzieloną oskarżonemu z urzędu przed sądem I instancji. Zwięźle o powodach zmiany Powody te zostały zaprezentowane w punkcie 3.17 niniejszego uzasadnienia. 1.
  1. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
  2. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
  3. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
  4. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
  5. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
  6. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
  7. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
  8. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
  9. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Zasądzono od Skarbu Państwa wynagrodzenie na rzecz adw. A. B. za obronę udzieloną oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym w kwocie 738 zł z VAT. Podstawę prawną tego rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 619 § 1 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. oraz przepisy § 2, § 4 ust. 1 i 3 oraz § 17 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 18). 4 Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania odwoławczego na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., nie znajdując realnych podstaw do zwolnienia oskarżonego z obowiązku ich uiszczenia. Na wysokość wydatków złożyły się kwoty 20,- złotych ryczałtu za doręczanie pism i wezwań w postępowaniu odwoławczym oraz 738,- zł wynagrodzenia przyznanemu obrońcy z urzędu. Wysokość opłaty za obie instancje określono zgodnie z przepisami art. 2 ust.

3 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (j.t. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223, z późn. zm.).

  1. PODPIS SSO (del.) Rafał Doros SSA Waldemar Szmidt SSA Robert Kirejew 1.
  2. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja rozstrzygnięcie o zakwalifikowaniu czynu zarzucanego w punkcie I aktu oskarżenia jako dwóch odrębnych przestępstw ujętych w punktach 1 i 2 zaskarżonego wyroku; brak orzeczenia obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego Ł. Z.

(1)1.3.
  1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
  2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
  3. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.
  4. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja rozstrzygnięcie o winie i karze wymierzonej oskarżonemu 1.3.
  5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
  6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☒ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
  7. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.