Sygn. akt III Ca 1465/20 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 lipca 2020 roku, sygn. akt I C 2344/18 w sprawie z powództwa P. D. przeciwko Towarzystwu (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o za

§ 2

pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 z późn. zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, zaliczka na poczet opinii biegłego w kwocie 500 zł. Na koszty postępowania w kwocie 4.024,97 zł po stronie pozwanego złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w kwocie 3600 zł,

§ 2

pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265), zaliczka na poczet opinii biegłego w kwocie 424,97 zł. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. Mając na uwadze, że powód przegrał sprawę w 56,13%, powinien ponieść koszty postępowania w kwocie 4.896,76 zł, a skoro poniósł koszty w wysokości 4.699 zł, należało zasądzić od powoda na rzecz pozwanego kwotę 197,77 zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania. O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. znosząc je wzajemnie pomiędzy stronami. Pozwany poniósł koszty w kwocie 1 300 zł (opłata od apelacji -400 zł + wynagrodzenie pełnomocnika procesowego – 900 zł,

§ 2pkt 4 w zw.

z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Powód poniósł koszty w wysokości 900 zł, odpowiadające wynagrodzeniu pełnomocnika procesowego,

§ 2pkt 4 w zw.

z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 z późn. zm.). Łącznie koszty wyniosły 2 200 zł. Apelujący pozwany wygrał sprawę w 39,10 %, a zatem obciążają go koszty w kwocie 1 339,80 zł, zaś powoda w kwocie 860,20 zł. W tym stanie rzeczy, skoro żadna ze stron nie uległa w przeważającej części swego żądania, a koszty poniesione przez obie strony były bardzo zbliżone, podstawą ich rozstrzygnięcia uczyniono art. 100 k.p.c.