poprzez jego niezastosowanie i zwrot pozwu w sytuacji, gdy obowiązek opłaty od pisma powstał na skutek rozszerzenia żądania w toku postępowania, co zgodnie z art.
skutkować powinno nie zwrotem pozwu ale wynikającym z ustawy obowiązkiem prowadzenia sprawy przez Sąd postępowania bez jego wstrzymywania, z jednoczesnym obowiązkiem orzeczenia przez Sąd uiszczenia opłaty w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. W uzasadnieniu podkreślono, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego w sytuacji, gdy dochodzi do zwrotu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powoda w oparciu art. 102 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych termin do uiszczenia opłaty biegnie od dnia doręczenia profesjonalnemu pełnomocnikowi zarządzenia o zwrocie wniosku. W tym zakresie wypowiedział się Sąd Najwyższy, przyjmując w postanowieniu z dnia 27 lipca 2012r. wydanym w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I UZ 81/12. W tej sytuacji niedopuszczalnym było wydanie przez Sąd zarządzenia o zwrocie pozwu jako nieopłaconego przed bezskutecznym upływem siedmiodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie wniosku o zwolnienie powoda od uiszczenia kosztów sądowych. Wskazano nadto, że w przedmiotowej sprawie termin siedmiu dni na uiszczenie opłaty nie upłynął bezskutecznie albowiem przed jego upływem, tj. w dniu 25.01.2016r. powód uiścił opłatę. Zdaniem powoda pozew opłacony był należycie. Stąd nie było podstawy do jego zwrotu. Powód nadmienił też, że w art. 130 2 § 1 k.p.c. mowa jest o zwrocie pisma, które zostało nienależycie opłacone. Jeżeli zatem przyjąć, że pozew był odrębnym, innym pismem procesowym od pisma w którym zawarte było rozszerzenie powództwa - a tak w przedmiotowej sprawie było, to zwrotu pozwu nie można było dokonać w oparciu o brak opłaty od innego od pozwu pisma. Posługując się konsekwentnie zastosowaną przez Sąd I- szej instancji logiką zwrot nie powinien dotyczyć pozwu ale dalszego pisma powoda zawierającego zmianę ilościową żądania. Podkreślono również, że zgodnie z art.
jeżeli obowiązek uiszczenia lub uzupełnienia opłaty powstał na skutek rozszerzenia lub innej zmiany żądania , przewodniczący wzywa zobowiązanego do uiszczenia należnej opłaty w terminie tygodnia, a jeżeli mieszka on lub ma siedzibę za granicą i nie ma w kraju przedstawiciela - w terminie nie krótszym od miesiąca. W razie bezskutecznego upływu terminu, sąd prowadzi sprawę bez wstrzymywania biegu postępowania, a o obowiązku uiszczenia opłaty orzeka w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji, stosując odpowiednio zasady obowiązujące przy zwrocie kosztów procesu. Biorąc pod uwagę powyższą regulację brak uiszczenia opłaty od rozszerzonego powództwa nie może skutkować zwrotem pozwu. W takiej sytuacji następuje skutek prawny ipso iure w postaci obowiązku dalszego prowadzenia przez Sąd sprawy i orzeczenia o kosztach w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Na powstanie takiego skutku prawnego nie ma wpływu, czy rozszerzenia pozwu dokona sama strona czy też reprezentujący jej pełnomocnik zawodowy. Art.
nie zawiera w swej treści takiego rozgraniczenia. Takie stanowisko jest przyjmowane zarówno w literaturze jak i judykaturze. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie skutkowało uchyleniem zaskarżonego zarządzenia. W tej sprawie zaistniały problem sprowadzał się do zagadnienia dotyczącego momentu czasowego podjęcia odpowiedniego rozstrzygnięcia o wysokości należnej opłaty. Jest niesporne, że opłata sądowa pozwu w niniejszej sprawie ma charakter stosunkowy i wynosi 5% od wartości dochodzonego roszczenia, co przy dochodzonej kwocie przez powoda 75.000 zł stanowi stały 3.750 zł. Powód w postępowaniu reprezentowany jest nadto przez profesjonalnego pełnomocnika. Z akt sprawy wynika także, że żądanie pozwu zostało rozszerzone na drugi dzień po wniesieniu pozwu, w chwili gdy nie został on jeszcze doręczony drugiej stronie, z to z uwagi na potrzebę wprowadzenia procedury naprawczej z uwagi na jego braki formalne. Zgodnie z art.
jeżeli obowiązek uiszczenia lub uzupełnienia opłaty powstał na skutek rozszerzenia lub innej zmiany żądania, z innych przyczyn niż wymienione w § 1, albo po wysłaniu odpisu pisma innym stronom, a w braku takich stron - po wysłaniu zawiadomienia o terminie posiedzenia, przewodniczący wzywa zobowiązanego do uiszczenia należnej opłaty w terminie tygodnia, a jeżeli mieszka on lub ma siedzibę za granicą i nie ma w kraju przedstawiciela - w terminie nie krótszym od miesiąca. W razie bezskutecznego upływu terminu, sąd prowadzi sprawę bez wstrzymywania biegu postępowania, a o obowiązku uiszczenia opłaty orzeka w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji, stosując odpowiednio zasady obowiązujące przy zwrocie kosztów procesu. Zastosowanie komentowanego przepisu jest uzależnione do tego, czy odpis pisma został wysłany innym stronom lub do strony zostało wysłane zawiadomiona o terminie posiedzenia. Podjęcie takiej czynności wyklucza możliwość zastosowania do pisma podlegającego opłacie przepisów wskazanych art. 126 1, 126 2, 130 § 1 i 1 1 oraz art. 130
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.