k.k., objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK(...) i pozostawionego w tym zakresie do odrębnego wykonania, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 25 sierpnia 2012 roku do 23 sierpnia 2021 roku kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.
orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 24 marca 2010 roku sygn.. II K (...), objętym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. II K (...) tj. o przestępstwo z art.
w zw. z art. 64 § 1 k.k. orzeka: I. uznaje oskarżonego J. N. za winnego tego, że w dniu 24 listopada 2021 roku około godz. 19:40 w miejscowości B. kierował w ruchu lądowym motocyklem marki Y. o nr rej. (...) 4 (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem o godz. 19:55 0,27 mg/dm
k.k., objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...) i pozostawionego w tym zakresie do odrębnego wykonania, tj. występku z art.
i za to na podstawie art.
wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, III. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000,- zł (dziesięć tysięcy złotych), IV. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 554/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. J. N. CZYN PRZYPISANY: w dniu 24 listopada 2021 roku około godz. 19:40 w miejscowości B. kierował w ruchu lądowym motocyklem marki Y. o nr rej. (...) 4 (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem o godz. 19:55 0,27 mg/dm
k.k., objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...) i pozostawionego w tym zakresie do odrębnego wykonania, tj. występek z art.
Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 24 listopada 2021 r. około godziny 19:40 funkcjonariusze Policji zatrzymali do kontroli motocykl marki Y. o niemieckich numerach rejestracyjnych (...), którym kierował J. N.. Badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, przeprowadzone urządzeniem AlkoQuant 6020 plus nr (...) dało wynik 0,27 mg/dm 3 o godz. 19:55 i 0,26 mg/l o godz. 20:
Ostatnio odbywał w okresie od 25 sierpnia 2012 r. do dnia 23 sierpnia 2021 r. karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. II K(...). Karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.
orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 24 marca 2010 roku sygn.. II K (...), objętą wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w(...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. II K (...)odbył w okresie 30-03-2012 r. – 25.08.2012 r. (została objęta wyrokiem łącznym jako kara wykonana; wg obliczenia kary początkowo 30.03.2012 r. – 30.01.2013 r.). W dniu 24 listopada 2021 r. J. N. obowiązywał zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych od 10 kwietnia 2018 roku do 23 sierpnia 2023 roku orzeczony wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 grudnia 2012 roku sygn. II K(...) za przestępstwo z art.
W momencie orzeczenia zakazu na okres 2 lat oskarżony był pozbawiony wolności, więc bieg terminu 2 lat rozpoczął się po opuszczeniu przez niego zakładu karnego w dniu 23 sierpnia 2021 roku.
k.k., objętego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...) i pozostawionego w tym zakresie do odrębnego wykonania, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 25 sierpnia 2012 roku do 23 sierpnia 2021 roku kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.
orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w(...) z dnia 24 marca 2010 roku sygn.. II K 250/09, objętym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. II K (...), tj. o przestępstwo z art.
w zw. z art. 64 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Nie udowodniono, że zarzucanego mu czynu J. N. dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.
W rzeczywistości w.w karę zakończył odbywać w dniu 25 sierpnia 2012 r. j.w.
k.k.: prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 24 marca 2010 roku sygn. II K (...)oraz wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 grudnia 2012 roku sygn. II K (...). Ponadto oskarżony kierował motocyklem w okresie obowiązywania od 10 kwietnia 2018 roku do 23 sierpnia 2023 roku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 grudnia 2012 roku sygn. II K (...) za przestępstwo z art.
Zakaz ten orzeczono na okres 2 lat, ale z uwagi na pobyt oskarżonego w zakładzie karnym jego koniec należało określić na moment 23 sierpnia 2023 r., a więc 2 lata po opuszczeniu zakładu karnego (zgodnie z art. 43 § 2a k.k.: „okres, na który orzeczono zakazy, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo”) Jednocześnie jednak wbrew zarzutowi aktu oskarżenia oskarżony nie dopuścił się tego czynu w warunkach z art. 64 § 1 k.k. Zgodnie z art. 64 § 1 k.k. recydywa podstawowa zachodzi wtedy, gdy sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany. Słusznie prokurator zauważył, że kara 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie z dnia 24 marca 2010 roku sygn. II K (...) została objęta wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w (...) z dnia 9 listopada 2017 roku sygn. IIK (...), a karę łączną orzeczoną tym wyrokiem J. N. odbywał w okresie od 25 sierpnia 2012 r. do 23 sierpnia 2021 r. Jednak uwadze oskarżyciela umknęło, że kara 10 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II K(...) została przez Sąd Okręgowy połączona węzłem wyroku łącznego wg zasad obowiązujących przed 1 lipca 2015 r. – jako kara już wykonana. Jej odbywanie, zgodnie z aktualnymi danymi z systemu NOE-SĄD J. N. zakończył w dniu 25 sierpnia 2012 r., a więc więcej niż 5 lat przed popełnieniem czynu będącego obecnie przedmiotem osądu. Natomiast druga z kar za przestępstwo z art.
– w wymiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczona wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 20 grudnia 2012 roku sygn. II K (...), była zbyt krótka, by stanowić podstawę przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa w warunkach recydywy. 3.
przewiduje jedynie karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Sąd oczywiście miał możliwość sięgnięcia do kar rodzajowo łagodniejszych po zastosowaniu art. 37a k.k., jednak uznał to za nieuprawnione. Przepis art. 53 k.k. stanowi, że sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu. Przy tym, okoliczności wpływające na wymiar kary uwzględnia się tylko co do osoby, której dotyczą. Do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył przyznanie się oskarżonego do winy i złożenie szczerych wyjaśnień. Do okoliczności obciążających należało zaliczyć: - wcześniejszą karalność oskarżonego (w tym oczywiście z art.
i to dwukrotnie; w sumie 20 pozycji w karcie karnej); - wieloletnie pobyty w zakładzie karnym i popełnienie kolejnego przestępstwa już po zaledwie 3 miesiącach od wykonania kar pozbawienia wolności w wymiarze 9 lat; - przewożenie pasażera (vide: notatka k. 2), - prowadzenie pojazdu bezpośrednio po spożywaniu alkoholu (tego samego dnia). Należy w tym miejscu zaznaczyć, że stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego był znaczny, działał on bowiem umyślnie, mając pełną świadomość karalności zachowania w postaci prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Sąd zważył zatem stopień demoralizacji oskarżonego, który przejawia się przez notoryczne popadanie w konflikty z prawem i doszedł do wniosku, że istnieją podstawy do twierdzenia, że J. N. jest osobą już całkowicie zdemoralizowaną, o czym świadczy jego uprzednia wielokrotna karalność, m.in. za przestępstwa przeciwko mieniu oraz z art.
k.k. Dotychczasowe pobyty w zakładzie karnym nie wywołały u oskarżonego żadnej refleksji odnośnie nieopłacalności popełniania przestępstw. Dopuszczenie się kolejnego przestępstwa było jego świadomym wyborem przestępnego stylu życia, łatwego i szybkiego zdobycia doraźnych korzyści w zależności od bieżących kaprysów. Na podstawie art. 42 § 3 k.k. Sąd zobowiązany był orzec wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, nie określając ich rodzaju, we wszystkich strefach ruchu – dożywotnio. Zgodnie bowiem z tym przepisem Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art.
Na podstawie art. 43a § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000,- zł, czyli minimalnej, uznając, że sytuacja majątkowa oskarżonego nie pozwoli na uiszczenie tego świadczenia w wyższej kwocie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.