Sygn. akt VIII Pa 181/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Teresa Ka

§ 3

, pracownikowi przysługują należności na pokrycie kosztów podróży służbowej odpowiednio według przepisów,

§ 2

. W toku postępowania sądowego ustalono, że u pozwanej nie było układu zbiorowego pracy, regulaminu wynagradzania,. W umowie o pracę wskazano jedynie, że powodowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości „najniższej krajowej plus premia lub delegacja”. W takiej sytuacji pracownikowi przysługują należności na pokrycie kosztów podróży służbowej według przepisów ,

§ 2

. Przepis § 5 nie odsyła wprost do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, ale stanowi, że pracownik ma otrzymać należności według przepisów powołanego rozporządzenia. Jest tylko jedno ograniczenie wynikające z § 4 art. 775 kp – a dotyczące wysokości należności z tytułu podróży służbowej . Powód w niniejszym postępowaniu dochodził diet od pozwanej po 588 euro miesięcznie. Co miesiąc, oprócz minimalnego wynagrodzenia, otrzymał dodatkowo 1060 euro, 1057 euro, 950 euro, 1050 euro, 909 euro,950 euro. Należy przyjąć, że ustalone dodatkowo wynagrodzenie w wysokości po 7 euro za godzinę pracy stanowiło w części należność na pokrycie kosztów podróży służbowej. Tak to wynagrodzenie było traktowane przez niektórych pracowników przesłuchanych w toku postępowania sądowego. Zaznaczyć należy, że tak ustalona stawka godzinowa przekraczała należności z tytułu podróży służbowej wynikające z powołanego rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki z dnia 19 grudnia 2002 r. Zdaniem Sądu Okręgowego nie doszło do naruszenia przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o czasie pracy kierowców, art. 755 Kodeksu pracy, ani przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju. Sąd Rejonowy właściwie ocenił materiał dowodowy, słusznie przyjął, że wynagrodzenie otrzymane w euro należy zaliczyć na poczet należności z tytułu podróży służbowej. Jest to zgodne a postanowieniami art. 755 §§ 3 i 5. Kodeksu pracy. Wysokość otrzymanego wynagrodzenia była wynagrodzeniem godziwym. Oscylowało ono w granicach około 5000 złotych netto miesięcznie ( przy jednym tygodniu wolnym od pracy). Zdaniem sądu apelację należało oddalić jako bezpodstawną na podstawie art. 385 kpc. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono w oparciu o art. 98 kpc w związku z § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U 2013 poz. 461). (-) SSR (del.) Agnieszka Kubis (-) SSO Teresa Kalinka (spr.) (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sędzia Przewodniczący Sędzia