VII W 434/21

Sygn. akt VII W 434/21 UZASADNIENIE Obwiniony P. B. był skazany wyrokiem Sądu (...) w P. (...) z dnia 30.01.2017r. w sprawie (...) za czyn z art.178a § 1 kk, gdzie m. in. orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Wyrok uprawomocnił się w dniu 04.04.2017r. Środek karny w/w został wykonany z dniem 04.04.2020r. Od tego czasu P. B. nie posiada żadnych uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, gdyż nie ubiegał się o ich przywrócenie. P. B. jest m.in. właścicielem pojazdu mechanicznego – ciągnika rolniczego m-ki S. (...)który nie od 2017r. nie został zarejestrowany. W dniu 10 maja 2021 r. P. B. przebywał w miejscowości G. (...), gm. M., powiat (...), gdzie posiada gospodarstwo rolne. W godzinach południowych ok. 14:00 P. B. przewoził ciągnikami rolniczymi z naczepą arkusze blachy od sąsiada. W tym celu wjeżdżał na drogę publiczną asfaltową, a następnie wjeżdżał na swą nieutwardzoną drogę polną na swą posesję. Kiedy P. B. kierował ciągnikiem m-ki S. z naczepą z blachą z drogi publicznej i próbował kilkakrotnie wjechać z drogi asfaltowej do swej posesji, zahaczył o znajdujący się przy drodze publicznej słup telekomunikacyjny. Kiedy obwinionemu nie udało się wymanewrować w/w ciągnikiem, celowo przechylił ten słup, aby wjechać na swoje podwórko. Całe zdarzenie obserwowali jego bezpośredni sąsiedzi D. K. i jego żona, którzy o wszystkim powiadomili Komisariat Policji w G.. Po przyjeździe na miejsce funkcjonariusze z KP w G. ok. godz.17:10 zastali w miejscowości G. pomiędzy nr 46 i 47 przechylony słup telekomunikacyjny i opuszczony przewód telekomunikacyjny, na słupie znajdowały otracie i ślady lakieru koloru czerwonego. Zaś na posesji nr (...) za zabudowania znajdował się ciągnik rolniczy m-ki S. koloru czerwonego oraz przyczepą, na której znajdowały się arkusze blach. Policjanci ustalili, że ciągnik rolniczy nie posiadał nr rejestracyjnych oraz stwierdzili brak aktualnych badań technicznych i ubezpieczenia OC. /dowód: częściowo wyjaśnienia P. B. k. 56 verte, zeznania świadków: D. K. k. 63 verte, 7-8 , H. K. k.64, częściowo G. M. k.65verte; Notatka urzędowa, k. 1- 2; k. 3-4; Protokół oględzin rzeczy, k. 9; Protokół oględzin miejsca, k. 10; Zawiadomienie o braku OC, k. 11; Materiał fotograficzny, k. 12- 18; Pismo Starostwa Powiatowego, k. 24; Karta karna, k. 41; Odpisy wyroków, k. 45- 46; Zawiadomienie o wykonaniu środka karnego, k. 47-48 / P. B. ma 61 lat. Ma wykształcenie podstawowe, nie ma zawodu, obecnie jest rencistą o całkowitej niezdolności do pracy, pobiera rentę w wysokości ok. 1060 zł. Jest kawalerem , nie ma nikogo na utrzymaniu. Obwiniony był już karany sądownie. /dowód: dane osobopoznawcze obwinionego k.55, karta karna 41/ Obwiniony P. B. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia drogowego i wyjaśnił, iż nie miał kontaktu z drogą publiczną. Nie miał potrzeby skorzystania z drogi publicznej. Podał, że nie podchodził do nowego egzaminu na prawo jazdy i nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami. Pzryznał, że jechał ciągnikiem, a za siedliskiem obok płotu dojechał do rowu publicznego, gdzie odebrał z samochodu ciężarowego garaż metalowy, wtedy uszkodził sobie błotnik w ciągniku przez słup telekomunikacyjny. Wg. niego ten słup stoi nielegalnie na posesji rodziców. Pierwsza przyczepa dojechała do rowu publicznego, na przodzie do przodu traktora była zapięta przyczepa. Zaprzeczył, aby jeździł po drodze publicznej, jedynie do niej dojeżdżał. To sąsiedzi wezwali policję, bo uszkodził słup. Traktor kupił w 2017r., ale on nie jeździ, nie przerejestrował go, gdyż wg. niego tysiące traktorów jest bez dokumentów, a ten traktor nie uczestniczy w ruchu na drodze publicznej. /dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 56verte/ Sąd zważył, co następuje : Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd oparł się na osobowym i nieosobowym materiale dowodowym w postaci zeznań świadków: D. K., H. K., częściowo G. M. oraz Notatka urzędowa, k. 1- 2; k. 3-4; Protokół oględzin rzeczy, k. 9; Protokół oględzin miejsca, k. 10; Zawiadomienie o braku OC, k. 11; Materiał fotograficzny, k. 12- 18; Pismo Starostwa Powiatowego, k. 24; Karta karna, k. 41; Odpisy wyroków, k. 45- 46; Zawiadomienie o wykonaniu środka karnego, k. 47-

1. Wskazane dowody wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą, dlatego też Sąd dał im wiarę. Natomiast w przedmiotowej sprawie wyjaśnienia obwinionego Sąd uznał za całkowicie niewiarygodne, które dotyczą przede wszystkim okoliczności związanych z kierowaniem ciągnikiem m-ki S. po drodze publicznej, albowiem tym wyjaśnieniom obwinionego zaprzecza cały zebrany w sprawie materiał dowodowy, w szczególności ten rzeczowy. Bowiem jak wynika z materiału fotograficznego, ujawnionych śladów na słupie i na traktorze, wynika jasno, że otarcia błotnika ciągnika, uszkodzenia słupa nie mogły powstać w sposób opisywany przez P. B., w sytuacji kiedy przyczepa była podczepiona z przodu ciągnika, a tylko kiedy obwiniony wjeżdżał traktorem z doczepiona z tyłu naczepą, na której znajdowały się arkusze blachy z drogi publicznej na swą posesję. Nieudolna była w sprawie próba ze strony obwinionego zdyskredytowania zeznań świadków D. i H. K., którzy jako sąsiedzi naocznie obserwowali manewry P. B. i uszkodzenie celowo przez niego słupa, a w konsekwencji powiadomili o zdarzeniu policję. Odnośnie drugiego czynu nie budziło żadnych wątpliwości, iż przedmiotowy ciągnik marki S. (...) nie był i nie jest dopuszczony do ruchu, nie posiada żadnych badań technicznych, ubezpieczenia OC itd. W przedmiotowej sprawie zeznania świadka M. K., nie wnosiły niczego do sprawy, gdyż w/w zaprzeczyła, aby ona cokolwiek wiedział o przewożeniu blach przez obwinionego. Zaś zeznania świadka G. M. były w części niespójne i sprzeczne z zeznaniami D. i H. K.. Świadek dokładnie opisywała manewry jakie wykonywał obwiniony traktorem z naczepą, w sytuacji kiedy zakleszczył się i zawadził o słup, a nawet podkładała kamienie pod koła naczepy, aby ta nie zsunęła się na drogę asfaltową, a w dalszej części zaprzeczała, aby obwiniony jechał po drodze publicznej. Dlatego Zebrany materiał dowodowy pozwolił na bezsporne ustalenie, iż obwiniony w dniu zdarzenia popełnił oba zarzucane mu wykroczenia drogowe tj. I. w dniu 10 maja 2021r. około godz. 14:00 w m. G. Pierwsze gm. M. pow. (...) na drodze publicznej prowadził ciągnik rolniczy marki S. nie posiadając do tego uprawnień, tj. o czyn z art. 94 § 1 kw II. w dniu w tym samym dniu i miejscu co w podpunkcie I prowadził ciągnik rolniczy marki S. pomimo braku dopuszczenia pojazdu do ruchu, tj. o czyn z art. 96 § 1 pkt 4 kw Dlatego Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, ponieważ nie zachodzi żadna okoliczność wyłączająca winę w rozumieniu Kodeksu wykroczeń. Obwiniony nie dał posłuchu normie prawnej, mimo iż miał taką możliwość. Oceniając, iż stopień społecznej szkodliwości czynu jest dość znaczny Sąd wziął pod uwagę - rodzaj dobra naruszonego przez zachowanie obwinionego jakim jest porządek ruchu drogowego. Jako obciążające okoliczności Sąd poczytał uprzednie karalności za przestępstwa. Mając na uwadze powyższe kwestie, a także zważając, aby kara była współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także, aby zrealizowała cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego oraz wytyczne w zakresie prewencji ogólnej, Sąd wymierzył obwinionemu łączną karę grzywny w wysokości 300 złotych na podstawie art.94 § 1 kw w zw. z art.9 § 2 kw. Sąd jest przekonany, że kara grzywny w takiej wysokości spełni zadania w zakresie prewencji indywidualnej i będzie ostrzeżeniem także dla innych potencjalnych sprawców tego typu wykroczeń drogowych. Jednocześnie wysokość grzywny została orzeczona w oparciu o art.2 § 1 kw uwzględniając datę popełnienia wykroczeń tj. przed zaostrzeniem karalności za wykroczenia drogowego z dniem 01.01.2022r. Z uwagi na obecność obrońcy w postępowaniu, zasądzono na rzecz obrońcy koszty nieopłaconej pomocy udzielonej obwinionemu z urzędu – minimalne powiększone o podatek VAT (zgodnie z § 17 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.
2. poz.1714). Mając na względzie sytuację majątkową i rodzinna obwinionego, jego stan zdrowia, który jest osobą o niewielkich dochodach, Sad zwolnił go od kosztów postępowania i od opłaty karnej na podstawie art. 119 kpow w zw. z art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. – o opłatach w sprawach karnych /tj. Dz. U. z 1983 r. nr 49 poz. 223 z późn. zm/. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji.