19.30 w E. na ul. (...) , których to prawidłowość ustaleń nikt nie kwestionował w toku postępowania. Podobnie nikt nie kwestionował prawidłowości poczynionego pomiaru stanu nietrzeźwości oskarżonego . W tej sytuacji , dokonując prawno-karnej oceny zachowania oskarżonego w ramach czynu przypisanego mu w pkt. I wyroku uznać należało, iż oskarżony kierował samochodem w stanie nietrzeźwości zarówno na trasie K.-D. (jak i następnie w E. ulicą (...) jak i (...)), tak jak to wynikało z opisu aktu oskarżenia (za wyjątkiem trasy D.-E., kiedy oskarżony został odwieziony przez świadka R. P.). W sprawie przesłuchano bowiem świadków, z których relacji wynika, że oskarżony musiał być nietrzeźwy. Wszystkie zgromadzone dowody, ocenione jak wyżej, pozwalały na przyjęcie czegoś więcej niż jedynie prawdopodobieństwa, że oskarżony w chwili prowadzenia pojazdu na trasie K.-długie znajdował się w stanie po użyciu alkoholu (tj. popełnił wykroczenie z art. 87§1 kw) ale znajdował się w stanie nietrzeźwości, co dawało w tym zakresie pewność i podstawę do skazania za czyn z art.
Tym bardziej, że oskarżony do prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości, tak jak to wynika z postawionego mu zarzutu , a zatem już od godziny 18.00 przyznawał się (sprzeczne z ustaleniami stanu faktycznego wyjaśnienia złożył w istocie w zakresie zachowania obejmującego prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w E., które to zachowanie w zakresie ustaleń faktycznych nie jest obje te zarzutem apelacji na korzyść). Zarazem jednak wobec braku możliwości ustalenia jednoznacznie stanu nietrzeźwości na podstawie badań retrospektywnych co do czynu opisanego w pkt. I wyroku , należało przyjąć, że był to stan nietrzeźwości wyrażający się w najniższej wartości granicznej. Z pewnością nie był to jedynie stan po użyciu alkoholu biorąc pod uwagę sposób zachowania się oskarżonego, a więc sposób wypowiadania się, poruszania się a także taktykę jazdy – okoliczności te wskazują na osobę istotnie nietrzeźwą, nie zaś osobę, która znajduje się w stanie po użyciu alkoholu. Ad. zarzutu rażącej niewspółmierności środka karnego, podniesionego w obu apelacjach. Powyższy zarzut jedynie wywiedziony na niekorzyść oskarżonego uznać należy za zasadny, natomiast w kierunku wskazanym przez obrońcę tj. na korzyść oskarżonego na uwzględnienie nie zasługiwał. Zauważyć bowiem należało, iż oskarżonemu przypisać należało dwa czyny z których pierwszy bardziej karygodny, niż przyjęty przez sąd I instancji. Przy wymiarze tego środka karnego sąd odwoławczy wziął pod uwagę, ostatecznie znaczny stan nietrzeźwości o czym świadczy jego zachowanie na drodze. Do tego Sąd odwoławczy miał na względzie w szczególności szkodliwość społeczną czynu oskarżonego (głównie poziom nietrzeźwości, taktykę jazdy, prowadzenie w godzinach popołudniowych , zarówno na drodze podmiejskiej jak i w centrum miasta, ponowne podjęcie się prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości pomimo uprzedniego upomnienia bez wyciągania sankcji prawnych w postaci wezwania Policji przez świadków), brak szczególnych okoliczności świadczących o atypowej sytuacji motywacyjnej w której znalazł się oskarżony, które można byłoby uznać za łagodzące. Zdaniem sądu z uwagi na kumulację okoliczności obciążających, w tym rażące lekceważenie porządku prawnego i zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez oskarżonego, który był w pełni świadom swojego stanu zezwalając na odwiezienie się przez znajomych do E. (R. P.), środek karny nie mógł być orzeczony w wymiarze niższym niż 4 lata. Wskazane okoliczności wskazują bowiem na duże niebezpieczeństwo dla bezpieczeństwa w komunikacji ze strony oskarżonego , brak mechanizmów samokontroli. Wniosek I. Apelacja Prokuratora: o zmianę wyroku poprzez : - uznanie, że zachowanie oskarżonego J. G. na trasie K. - D. stanowi przestępstwo z art.
kk, i wymierzenie za ten czyn kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat oraz orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5000 złotych, - orzeczenie za czyn polegający na prowadzeniu w dniu 23.07.2021 roku około godz. 19:30 w E. na ul. (...) i ul. (...) samochodu marki D. (...) o nr rej. (...) w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,50 mg/dm 3 alkoholu w wydychanym powietrzu, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, - orzeczenie kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat, orzeczenie łącznego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 lat. II. Apelacja obrońcy: o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów w pkt II w wymiarze 6 miesięcy. ☐ zasadny x częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny x częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny x częściowo zasadny ☐ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny x niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Jak w części dotyczącej oceny zarzutów oraz w sekcji 5.1 i 5.2 dotyczącej zakresów utrzymania w mocy i zmiany wyroku. 1 OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Nie stwierdzono okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, niezależnie od podniesionych zarzutów – art. 439 kpk i art. 440 kpk. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności Jak wyżej. 1 ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.1 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Zaskarżony wyrok utrzymano w mocy w zakresie: -ustalenia sprawstwa i winy co do czynów przypisanych oskarżonemu w pkt. I i IV (z zastrzeżeniem przyjętej co do pkt. I surowszej kwalifikacji prawnej z art.
kk); -warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 3 lat próby; - orzeczonego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej oraz jego wymiaru tj.5.000zł. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sprawstwo i wina oskarżonego w zakresie obu przypisanych mu czynów niebyły kwestionowane, podobnie jak rozstrzygnięcie w zakresie warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności oraz wymierzonego środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej jak i jego wysokości. Nadto żadna ze stron nie kwestionowała orzeczenia o kosztach sądowych ani co do zasady ani wysokości. 0.1 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że: 1. W pkt I wyroku oskarżonego J. G. uznał za winnego tego, że w dniu 23 lipca 2021 roku około godz. 18:00 kierował samochodem D. (...) o nr rej. (...) na trasie K. – D. znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym nie mniej niż 0,5% alkoholu w wydychanym powietrzu tj. czyn z art.
87§1 kw, skutkowało koniecznością uchylenia rozstrzygnięcia z pkt. II i III wyroku, dotyczącego orzeczonego za wykroczenie środka karnego oraz zliczenia na jego poczet faktycznego okresu zatrzymania prawa jazdy. Powyższe w zakresie zmiany kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu w pkt. I przestępstwa z art.
kk oraz z uwagi na okoliczności popełnienia czynu z art.
IV wyroku, w świetle okoliczności sprawy uzasadniało skazanie oskarżonego za ciąg przestępstw (popełnionych w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem tej samej sposobności), a w konsekwencji uchylenie orzeczenia o karze pozbawienia wolności za czyn przypisany oskarżonemu w pkt. IV wyroku i wymierzenie jednej kary pozbawienia wolności na podstawie art. 91§1 kk . W ocenie Sądu Okręgowego wymierzona kara pozbawienia wolności w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do okoliczności podmiotowo-przedmiotowych popełnionych przestępstw, ich stopnia społecznej szkodliwości nadto w należytym stopniu uwzględnia jej cele wychowawcze i represyjne oraz prewencyjne w aspekcie indywidualnym jak i generalnym. Tak ukształtowana kara , której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby trzech lat, z jednoczesnym orzeczeniem śródków karnych mianowicie w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000zł, nadto z nałożonym obowiązkiem uiszczenia kosztów sądowych, stanowi w pełni adekwatną do popełnionych czynów represję karną. Jednocześnie w pkt. VI wyroku Sąd podwyższył orzeczony wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres do 4 (czterech) lat, co zostało uzasadnione szczegółowo uzasadnione w części dotyczącej oceny zarzutu rażącej niewspółmierności środka karnego. Zaliczenie oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 23.07.2021r. , nastąpiło stosownie do dyspozycji art. 63 § 4 kk. 0.15.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.