← Polska

VII K 575/13

Sygnatura akt VII K 575/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wołowie w składzie: Przewodniczą

§ 1kk I.

uznaje oskarżoną M. R. za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo z art.

§ 1

kk i za to na podstawie tego przepisu wymierza jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza oskarżonej wykonanie wymierzonej kary pozbawienia wolności na okres 3 lat próby; III. na podstawie art. 49 § 2 kk orzeka od oskarżonej świadczenie pieniężne w wysokości 100 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej; IV. na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat; V. na podstawie art. 63 § 2 kk zalicza oskarżonej na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od 11 września 2013 r.; VI. na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżoną od zapłaty kosztów sądowych, w tym od opłaty. Sygn. akt VII K 575/13 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. R. w dniu 11 września 2013 r. ok. godziny 7:25 wracała od koleżanki zamieszkałej w N. i kierowała samochodem O. (...) o nr rej. (...). W B. przy ul. (...) została zatrzymana przez patrol policji do kontroli drogowej. Pierwsze badanie alkomatem wykonane o godzinie 07:39 wykazało u M. R. 1,25 mg/l, a drugie badanie wykonane o godzinie 08:04 wykazało 1,18 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Dowód: - wyjaśnienia oskarżonej – k. 30; - protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego – k. 2; - zeznania świadka K. K.

(1)– k. 13; - zeznania świadka K. K.
(2)– k. 14. Oskarżona M. R. zarówno w trakcie dochodzenia, jak i w postępowaniu przed Sądem w całości przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Sąd zważył: W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina, sprawstwo i okoliczności popełnienia przez oskarżoną przypisanego jej przestępstwa nie budziły wątpliwości Sądu. Ustalając stan faktyczny, Sąd oparł się na dowodach z wyjaśnień oskarżonej i zeznań świadków oraz dowodach z dokumentów załączonych do aktu oskarżenia. Powyższym dowodom Sąd dał wiarę w całości, albowiem były one spójne, korelujące ze sobą i brak było jakichkolwiek powodów, aby zakwestionować ich wartość dowodową. Wyjaśnienia oskarżonej znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania, a w szczególności w zeznaniach świadków i protokole badania alkomatem. Dowody w jednoznaczny sposób wskazują zatem, że oskarżona dopuściła się przypisanego jej czynu, tj. przestępstwa z art.

§ 1kk - kierowała bowiem samochodem, będąc w stanie nietrzeźwości.

Wymierzając oskarżonej karę, Sąd miał na uwadze dyspozycje określone w art. 53 kk. Rozstrzygając o karze, Sąd stanął na stanowisku, że kara sześciu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres czterech lat próby będzie karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżoną czynu. Jazda samochodem w stanie nietrzeźwości (w szczególności stwierdzonym u oskarżonej) jest czynem o znacznej społecznej szkodliwości z uwagi na zagrożenie jakie stwarzają osoby nietrzeźwe uczestniczące w ruchu drogowym. Okolicznością obciążającą oskarżoną jest znaczny stopień nietrzeźwości, który podczas pierwszego badania przekroczył pięciokrotnie dolną granicę stanu nietrzeźwości ustaloną na poziomie 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Okolicznością obciążającą oskarżoną była również uprzednia karalność, w tym za przestępstwo z art.

§ 1kk, choć popełnione przed wydaniem wyroku w przedmiotowej sprawie.

Jedyną okolicznością przemawiającą na korzyść M. R. jest to, że oskarżona przyznała się do winy i w żaden sposób nie kwestionowała swojego sprawstwa zarówno w postępowaniu przygotowawczym, jak i w postępowaniu przed Sądem. W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne wymierzenie oskarżonej kary pozbawienia wolności. Mając na uwadze wyrażoną skruchę i prezentowaną przed Sądem postawę oraz fakt, że uprzednie przestępstwo z art.

§ 1

kk popełnione zostało przed wydaniem wyroku w przedmiotowej sprawie, Sąd zdecydował o warunkowym zawieszeniu wykonania kary. W stosunku do oskarżonej zachodzą przesłanki do orzeczenia środka karnego w postaci długiego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Oskarżona była już bowiem karana za przestępstwo z art.

§ 1kk.

Ponadto za orzeczeniem środka karnego w czteroletnim wymiarze przemawia znaczny stopień stwierdzonego u oskarżonej stężenia alkoholu. W celu dodatkowego uświadomienia oskarżonej naganności jej postępowania, na podstawie art. 49 § 2 kk orzeczono od oskarżonej świadczenie pieniężne w wysokości stu złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Ustalając wysokość świadczenia, Sąd wziął pod uwagę możliwości zarobkowe i sytuację materialną i osobistą oskarżonej, uznając, że obowiązek zapłaty 100 zł nie będzie stanowił dla niej dolegliwości przekraczającej jej możliwości finansowe, tym bardziej, że zwolniono oskarżoną od zapłaty kosztów sądowych.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.