← Polska

XI Ka 1035/21

Sygn. akt XI Ka 1035/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2021 roku Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący Sędzia Włodzimierz Śpiewla Protokolant Katarzyna Wójcik przy udziale prokuratora Ewy Włodek po rozpoznaniu dnia 30 grudnia 2021 roku sprawy P. S.

(1)s. W. i H. z d. N. ur. (...) w Ł. oskarżonego z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i in. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 28 września 2021 roku sygn. akt II K 813/19 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. K. Kancelaria Adwokacka w L. 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym; III. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ustalając, iż wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa. Włodzimierz Śpiewla UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt XI Ka 1035/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
  1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z dnia 28 września 2021 r. wydany w sprawie sygn. akt II K 813/19 1.
  2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
  3. Granice zaskarżenia 1.1.
  4. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
  5. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
  6. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.
  7. Ustalenie faktów 1.1.
  8. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
  9. - 1.1.
  10. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
  11. - 1.
  12. Ocena dowodów 1.1.
  13. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu - 1.1.
  14. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu - STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
  15. 1) Obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść wyroku, a mianowicie: a) art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości wynikających z opinii z zakresu pisma ręcznego biegłej P. S.
(2)na niekorzyść oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych polegających na uznaniu, że oskarżony dokonał zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów; b) naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez naruszenie swobodnej oceny materiału dowodowego i poczynienia oceny dowolnej polegającej na: - uznaniu za niewiarygodne zeznań świadków H. S. oraz A. S.
(1)w zakresie, w jakim świadkowie twierdzili, że w czasookresie objętym aktem oskarżony nie mieszkał razem z matką, a także uznaniu, że zeznania tych świadków służą jedynie wsparciu linii obrony oskarżonego, a także w zakresie w jakim matka oskarżonego opisała wystrój domu; - niedaniu wiary wyjaśnieniom oskarżonego w sytuacji, w której jego wyjaśnienia są spójne, jasne i znajdują odzwierciedlenie w materiale dowodowym, m.in. zeznaniach matki; - nadaniu nieprawidłowego waloru dowodowego zeznaniom świadka A. S.
(2), z których to jasno wynika, że to S. S. był prawdopodobnie w posiadaniu dowodu osobistego oskarżonego; - niedaniu prawidłowego waloru dowodowego zeznaniom M. S., z których wynika, że jej mąż był w posiadaniu dowodu osobistego oskarżonego, a także że to on zaciągał zobowiązania, których następnie nie spłacał co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a to uznania, iż zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k., art. 297 § 1 k.k. 2) Rażąca surowość orzeczonej wobec oskarżonego kary, która to kara jest nadmierna. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wbrew twierdzeniu apelującej Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy przepisów proceduralnych wyliczonych w środku odwoławczym. Przede wszystkim brak jest podstaw do powzięcia wątpliwości w odniesieniu do ustaleń poczynionych na podstawie opinii biegłej z zakresu pisma ręcznego, a zatem słusznie Sąd Rejonowy nie zastosował reguły wynikającej z art. 5 § 2 k.p.k. Opinia ta zawiera wszelkie niezbędne elementy - w tym wnioski biegłej i jako jeden z dowodów w sprawie podlegała kompleksowej ocenie zgodnej z przewidzianymi w tym zakresie regułami. Okoliczność, że wnioski przedstawione w opiniach ( k.486-491v,567-573v) nie są w pełni kategoryczne nie pozwala sama przez się na dyskwalifikację tych opinii, a Sąd Rejonowy trafnie uznał je za wiarygodne, nie znajdując podstaw do przeciwstawnej konstatacji. Fakt, iż jeden z wiarygodnych dowodów stanowiących podstawę ustaleń faktycznych nie przesądza wprost o winie oskarżonego nie powinien skutkować wątpliwościami, o których mowa powyżej. Dopiero gdy całokształt materiału dowodowego nie pozwala na poczynienie pewnych ustaleń dopuszczalne staje się posłużenie przywołaną przez obrońcę regułą, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zaistniała, ze względu na treść zeznań świadków, które słusznie zostały uznane za wiarygodne. Ponadto nie można tracić z pola widzenia treści pierwszej opinii biegłej z zakresu klasycznego badania dokumentów ( k.170-174v ), w której wnioski końcowe są stanowcze. Wszystkie te dowody ocenione łącznie pozwalają na odtworzenie rzeczywistego przebiegu zdarzeń ujętych w zarzutach postawionych oskarżonemu. Sąd Rejonowy nie uchybił także regułom ustanowionym w art. 7 k.p.k., albowiem wskazał przyczyny dla których odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznaniom H. S. i A. S.
(1), a także A. S.
(2)i M. S., a przeprowadzony wywód nie zawiera błędów logicznych, ani nie sprzeciwia się regułom wiedzy i doświadczenia życiowego. Mając na uwadze, iż zarzut błędu w ustaleniach faktycznych skarżący oparł na już omówionych zarzutach w zakresie oceny materiału dowodowego, stwierdzić należy, że skoro w sferze proceduralnej nie zaistniały uchybienia przepisom kodeksu postępowania karnego w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego, to nie sposób skutecznie podważyć poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych poprzez zarzuty w zaprezentowanym kształcie. Z pewnością kary wymierzone oskarżonemu, zarówno jednostkowe jak i łączna, nie rażą surowością. Sąd I instancji właściwie ocenił poziom zawinienia oskarżonego oraz stopień społecznej szkodliwości przypisanych mu czynów. W szczególności trafnie została podkreślona motywacja działania sprawcy, premedytacja z którą działał, a także znaczne straty poniesione przez pokrzywdzonych. W polu widzenia Sądu pozostała również uprzednia wielokrotna karalność oskarżone, oczywiście z uwzględnieniem okoliczności za jakie przestępstwa i na jakie kary był uprzednio skazywany. Wymierzone oskarżonemu kary spełnią wszystkie przypisane im funkcje w zakresie prewencyjnym i uwzględniają wszystkie okoliczności, które winny mieć wpływ na ich ukształtowanie. Wniosek Zmiana zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego od stawianych mu zarzutów. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Brak podstaw do uwzględnienia zarzutów zawartych w apelacji. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
  1. - Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności - ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
  2. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
  3. Przedmiot utrzymania w mocy Całość wyroku. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku jest prawidłowy. 1.
  4. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
  5. Przedmiot i zakres zmiany - Zwięźle o powodach zmiany - 1.
  6. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
  7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
  8. - ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia - 5.3.1.2.
  9. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia - 5.3.1.3.
  10. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia - 5.3.1.4.
  11. - ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia - 1.1.
  12. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania - 1.
  13. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 2 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r. (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 18), Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. K. K. Kancelaria Adwokacka w L. kwotę 516,60 zł tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ustalając, iż wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa. PODPIS Włodzimierz Śpiewla 1.
  14. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość wyroku 0.1.1.3.
  15. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
  16. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
  17. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.