I C 609/19

(1), M. M.

(1), K. M., M. M.

(2)z udziałem interwenienta ubocznego po stronie powodowej Gminy M. G. o eksmisję I. oddala powództwo; II. kosztami postępowania obciąża powoda uznając je za uiszczone; III. kosztami interwencji obciąża interwenienta uznając je za uiszczone. Sygn. akt IC 609/19 UZASADNIENIE Powód – (...) Państwowe Spółka Akcyjna z siedzibą w W. pozwem z dnia 25 czerwca 2019 roku wniosła o nakazanie pozwanym D. K., N. W.

(1), M. M.

(1), K. M. i M. M.

(2)opróżnienie i wydanie powodowi lokalu numer (...) w budynku znajdującym się w G. przy ulicy (...) pod numerem 8. W uzasadnieniu powód wskazał, iż powód jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości i właścicielem budynku, w którym znajduje się wskazany powyżej lokal mieszkalny. Pozwani zajmują lokal bez żadnego tytułu prawnego i nie regulują należności z tytułu bezumownego korzystania z lokalu. (vide: pozew, k. 3-5) Interwencję uboczna po stronie powodowej zgłosiła Gmina M. G.. Wniosła o oddalenie powództwa i ustalenie, iż pozwanym nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego. W uzasadnieniu wskazała, iż nieznane są jej okoliczności uzasadniające przyznanie pozwanym prawa do lokalu socjalnego. (interwencja uboczna, k. 62) Pozwana D. K. w oświadczeniu złożonym na rozprawie wskazała, iż w lokalu zamieszkiwała wraz z dziadkami – J. N. i F. N. od drugiego roku życia, to jest od roku 1979 i była w tym lokalu od tego czasu zameldowana na stałe. J. N. miał umowę najmu z (...) - było to mieszkanie zakładowe. J. N. zmarł w roku 1992, zaś F. N. w dwa lata później, od tego momentu powódka tam dalej nieprzerwanie przebywa. N. W.

(1)wskazał, iż przebywa w przedmiotowym lokalu. W chwili obecnej pracuje na podstawie umowy zlecenia otrzymując kwotę 1.300,00 złotych oraz alimenty w kwocie 500,00 złotych. (oświadczenie na rozprawie, k. 90 verte) Stan faktyczny: W karcie lokatorskiej lokalu mieszkalnego położonego w G. przy ulicy (...) z dnia 3 kwietnia 1965 roku J. N. wskazany jest jako najemca lokalu zamieszkujący w nim min. wraz ze swoją małżonką F. N.. (karta lokalowa, k. 110-111) J. N. zmarł w dniu 25 listopada 1989 roku. F. N. zmarła w dniu 4 maja 1993 roku. (akt zgonu, k. 236, wydruk z systemu PESEL, k. 290 -291 ) W piśmie z dnia 14 czerwca 1993 roku Urząd Miasta G. informuje (...), iż D. B. figuruje jako zameldowana na pobyt stały w lokalu numer (...) przy Placu (...) od dnia 18 kwietnia 1979 roku. (pismo, k. 234) W kolejnym piśmie z dnia 21 lipca 1993 roku do (...) w R. (...) wskazuje, iż „J. N. zmarł i lokalu tym pozostała niepełnoletnia wnuczka – D. B.” (pismo, k. 233) 8 lipca 1996 roku D. K. zwróciła się do (...) z prośba o zawarcie umowy najmu Pismem z dnia 11 czerwca 1997 roku skierowanym do D. K. (...) poinformował ją o tym , iż była objęta umową na lokal przy ulicy (...) w R., a zatem posiadała tytuł prawny do tamtego lokalu. Tym samym uznano, iż powódka nie ma uprawnień najemcy i jest traktowana jako osoba bezumownie korzystająca z lokalu. D. K. znalazła się w mieszkaniu w G. przy ulicy (...) od drugiego roku życia. Wychowywała się u dziadków – F. i J. N., albowiem jej matka nie poczuwała się do obowiązku wychowywania jej. Powyższe mieszkanie stanowiło nieprzerwanie jej centrum życiowe. Matkę pozwana odwiedzała okazjonalnie, w okresie późnego dzieciństwa i młodości, raz na trzy – cztery miesiące. W okolicach miejsca zamieszkania powódka uczęszczała do szkoły podstawowej (SP nr 5 w C.) oraz szkoły zasadniczej. (pismo, k. 112, zeznania powódki, k. 319 verte - 320) D. K. pracuje w wymiarze 3/4 etatu jako sprzątaczka na podstawie umowy o pracę. Średni miesięczny dochód otrzymywany przez nią to kwoty 1.800,00 złotych z czego potrącana jest kwota 500 złotych na poczet wierzytelności związanych z opłatami za zajmowane mieszkanie. Otrzymuje świadczenie 500+ na troje dzieci w kwocie 1.500,00 złotych oraz kwotę świadczenia rodzinnego – 560 złotych. Od czterech lat mieszka sama. Ojciec trojga małoletnich dzieci jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na kwotę 1.500,00 złotych. W chwili obecnej powódka otrzymuje powyższe kwoty z funduszu alimentacyjnego (od dwóch lub trzech lat). Ponoszone przez powódkę opłaty to kwota 785,00 złotych w wymiarze miesięcznym za energię elektryczną, gaz w butlach i media. Ponadto powódka jest obciążona opłata za korzystanie z lokalu w kwocie 690,00 złotych, której nie płaci w ogóle. Przed czterema laty w wyniku pożaru lokalu znajdującego się ponad lokalem zajmowanym przez powódkę jej lokal został zalany i uszkodzeniu uległy meble oraz sprzęt gospodarstwa domowego. Powódka w związku z tym pożyczyła pieniądze w kwocie 8.000,00 złotych na remont lokalu, z których wróciła 6.000,00 złotych. Powódka ma troje małoletnich dzieci w wieku 10, 13 i 15 lat oraz pełnoletnią córkę N. W.

(2)– osiemnastoletnią. Powódka leczy się na agorafobie, co wiąże się z lekiem przed przebywaniem w dużych skupiska ludzi. Córka powódki N. W.

(1)otrzymuje od swojego ojca alimenty w kwocie 500,00 złotych miesięcznie. Pracuje na podstawie umowy zlecenia jako sprzątaczka w S. za wynagrodzeniem w kwocie 1.300,00 złotych na rękę. (zeznania powódek, k. 88 verte – 89 oraz k. 319 verte - 320) Sąd zważył co następuje: Sąd uznał za wiarygodne przeprowadzone dowody z dokumentów, zeznań świadków i stron. Podstawą wystąpienia przez powoda z roszczeniem o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego przez pozwaną i jej dzieci było założenie, iż pozwani zajmują lokal mieszkalny bez tytułu prawnego. W ocenie Sądu nie można przyjąć, aby taka okoliczność miała miejsce. W ocenie Sądu niespornym było to, iż F. i J. N. przysługiwał tytuł najemców lokalu mieszkalnego objętego żądaniem eksmisyjnym. Powyższe wynikało ponadto ze złożonej przez powoda dokumentacji lokatorskiej, zwłaszcza karty lokalowej. Zgodnie z przepisem art. 691 kodeksu cywilnego z brzmienia obowiązującego w chwili śmierci J. N. i F. N. w razie śmierci najemcy mieszkania osoby bliskie najemcy, które stale z nim mieszkały aż do chwili jego śmierci, wstępują w stosunek najmu. Jednakże osoby te mogą wypowiedzieć najem z zachowaniem ustawowych terminów wypowiedzenia; w razie wypowiedzenia najmu przez niektóre z nich najem kończy się względem tych, które wypowiedzenia. Z kolei przepis, na które powołano się w odmowie uznania pozwanej za najemcę mieszkania, to jest art. 8 ustawy o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych wszedł w życie z dniem 12 listopada 1994 roku. Skoro zatem jak wykazano w niniejszym postępowaniu pozwana D. K. zamieszkiwała w przedmiotowym lokalu nieprzerwanie od 1979 roku to w chwili śmierci najemców J. N. i F. N. wstąpiła w stosunek najmu po zmarłych. W ocenie Sądu powyższa okoliczność potwierdzają zeznania pozwanej, która wskazuje, iż w mieszkaniu objętym pozwem przebywała od drugiego roku życia, albowiem F. i J. N. podjęli się jej wychowania. Matka zamieszkująca w R. nie interesowała się jej losem, a kontakt z nią podjęty w późnym dzieciństwie ograniczał się do krótkich i rzadkich wizyt. W mieszkaniu objętym sporem koncentrowało się życie pozwanej od wczesnego dzieciństwa. A zatem w ocenie Sądu spełniała ona w chwili śmierci najemców przesłanki wstąpienia w stosunek najmu. Mając na względzie powyższe nie można uznać, iż powód zasadnie dochodził swojego roszczenia, albowiem pozwani przeciwstawili mu przysługujący roszczeniu tytuł wynikający z wstawienia w stosunek najmu. Niezależnie od powyższego należy zauważyć, iż pozwani D. K. oraz małoletni M. M.

(1), K. M. i M. M.

(2)spełniali przesłanki do nabycia lokalu socjalnego, z uwagi na niepełnoletność pozwanych dzieci D. K.. Z kolei w przypadku N. W.

(1)przesłanka taka nie zaistniała wobec uzyskiwanych przez pozwaną dochodów w kwocie 1300,00 złotych – z tytułu umowy zlecenia i 500,00 złotych – z tytułu alimentów, co warunkuje możliwość wynajęcia pokoju. O kosztach Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 98 k.p.c.