Sygn. akt VI U 1281/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lutego 2022r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku Sekcja ds. Ubezpieczeń Społecznych w VI Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Spo

§ 3

kpc rozpoznał co do istoty sprawy poprzez oddalenie odwołania podobnie jak oddalenie odwołania na podstawie art.

§ 1kpc co do zasiłku za okres po 25 września 2015 r.

do 28 września 2015 r. Sąd uznał również za konieczne orzec co do istoty sprawy i przyznać powodowi prawo do zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 12 maja 2015 r. do 25 września 2015 r. Sąd uznał w tym zakresie, że o ile decyzja z 6 lipca 2021 r. uchyliła zaskarżoną decyzję z dnia 23 września 2015 r., to poza jej uchyleniem czyli wyeliminowaniem z obrotu w całości, nie rozstrzygnęła o prawie powoda do zasiłku za sporny okres, w szczególności decyzja nie zawiera pozytywnego rozstrzygnięcia o prawie, które nie może być zastąpione ogólnikową informacją, że nastąpi wypłata zasiłku. Mając powyższe na uwadze Sąd nie uznał za zasadne umorzyć postępowania na podstawie art. 477 13 § 1 kpc, tylko stosując art.

§ 2kpc przyznać powodowi prawo do zasiłku chorobowego za okres od 12 maja 2015 r.

do 25 września 2015 r.. Kolejne nowe żądania powoda o przyznanie prawa do świadczeni rehabilitacyjnego, jednorazowego odszkodowania oraz odsetek od zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego i jednorazowego odszkodowania zawarte w pismach powoda z dnia 4 marca 2021 r. oraz 13 sierpnia 2021 r. Sąd wyłączył i przekazał do rozpoznania pozwanemu, o czym orzekł w punkcie III wyroku. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 476 § 2 pkt 1 kpc przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących ubezpieczeń społecznych. Zatem po zgłoszeniu żądania wypłaty jakiegoś świadczenia z ubezpieczeń społecznych powinna zostać wydana decyzja organu rentowego (Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) w tym przedmiocie, i dopiero gdy strona nie zgadza się z treścią decyzji, może złożyć odwołanie od tej decyzji i wówczas sprawa może się toczyć przed sądem. W niniejszej sprawie w pierwszej kolejności ZUS jest organem właściwym do rozpoznania żądań zgłoszonych przez powoda. Zgodnie zaś z treścią art. 464 § 1 kpc odrzucenie pozwu nie może nastąpić z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, gdy do rozpoznania sprawy właściwy jest inny organ. W tym wypadku sąd przekaże mu sprawę. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 464 § 1 kpc należało sprawę w zakresie zgłoszonych nowych w/w żądań przekazać do rozpoznania pozwanemu. Od decyzji pozwanego będzie dopiero przysługiwać prawo odwołania na drodze sądowej – do właściwego sądu rejonowego. Orzekając w punkcie IV wyroku o kosztach postępowania, które to stanowiły żądane przez pozwanego koszty zastępstwa procesowego, Sąd uznał, że zachodzą podstawy do zastosowania wobec powoda dobrodziejstwa z art. 102 kpc. W tej mierze Sąd miał na uwadze, że rozstrzygnięcie sprawy wymagało wiadomości specjalnych związanych z ustaleniem mechanizmu i przyczyny urazu powoda oraz okresu niezdolności do pracy. Powód takich wiadomości nie posiadał, pozwany czerpie wiadomości specjalne dzięki swoim lekarzom orzecznikom, a Sąd korzysta w tym zakresie na podstawie art. 278 § 1 kpc z biegłych sądowych. Tak też stało się w niniejszej sprawie, gdzie Sąd z urzędu dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych, a jedna z nich posłużyła do ustaleń faktycznych, a te przesądziły, że odwołanie powoda w części było zasadne. W tych okolicznościach powód mając świadomość doznanego urazu w wyniku wypadku przy pracy, miał prawo – zdaniem Sądu - pozostawać w subiektywnie usprawiedliwionym przekonaniu, że doznany uraz będzie skutkować niezdolnością do pracy z ubezpieczenia wypadkowego. Należy również pamiętać, że pozwany w części sprawę przegrał uznając część żądań powoda za uzasadnione, czemu dał wyraz w decyzji z 6 lipca 2021 r. Zdaniem Sądu, powyższe uzasadnia odstąpienie od obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz pozwanego. Nie należy też pomijać okoliczności, iż strona wygrywająca (pozwany organ rentowy) korzystała ze stałej obsługi prawnej i nie poniosła dodatkowych nakładów na prowadzenie procesu (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 4 stycznia 2018r, III AUa 461/17, LEX nr 2445201). W powyższych okolicznościach obciążanie powoda kosztami postępowania nie byłoby słuszne zdaniem Sądu. Na oryginale właściwy podpis