← Polska

VII AGa 379/21

Sygn. akt VII AGa 379/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 lutego 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydział VII Gospodarczy i Własności Intelektualnej w składzie: Przewodniczący: sędz

§ 1

, ustanowiono czasowe ograniczenie prowadzenia przez przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców oraz przez inne podmioty działalności:

  1. a)polegającej na przygotowywaniu i podawaniu posiłków i napojów gościom siedzącym przy stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, spożywanych na miejscu (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 56.10.A), z wyłączeniem realizacji usług polegających na przygotowywaniu i podawaniu żywności na wynos lub jej przygotowywaniu i dostarczaniu oraz działalności restauracyjnej lub barowej prowadzonej w środkach transportu, wykonywanej przez oddzielne jednostki,
  2. b)związanej z organizacją, promocją lub zarządzaniem imprezami, takimi jak targi, wystawy, kongresy, konferencje, spotkania, włączając działalności polegające na zarządzaniu i dostarczaniu pracowników do obsługi terenów i obiektów, w których te imprezy mają miejsce (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 82.30.Z),
  3. c)twórczej związanej z wszelkimi zbiorowymi formami kultury i rozrywki (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w dziale 90.0),
  4. d)związanej ze sportem, rozrywkowej i rekreacyjnej (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w dziale 93.0), w szczególności polegającej na prowadzeniu miejsc spotkań, klubów, w tym klubów tanecznych i klubów nocnych oraz basenów, siłowni, klubów fitness,
  5. e)związanej z projekcją filmów lub nagrań wideo w kinach, na otwartym powietrzu lub w pozostałych miejscach oraz działalności klubów filmowych (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 59.14.Z),
  6. f)związanej z konsumpcją i podawaniem napojów (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 56.30),
  7. g)związanej z prowadzeniem obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 55.20),
  8. h)związanej z prowadzeniem kasyn, z wyłączeniem kasyn internetowych Ograniczenia, o których mowa w §5 ust. 1 pkt 1 polegały na całkowitym zakazie prowadzenia wymienionych w tych przepisach rodzajów działalności. Taką samą zasadę powtórzono w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. Kolejny akt Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 31 marca 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 566) w §8 ust. 1 ustanawiał czasowe ograniczenie prowadzenia przez przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców oraz przez inne podmioty, działalności:
  9. a)polegającej na przygotowywaniu i podawaniu posiłków i napojów gościom siedzącym przy stołach lub gościom dokonującym własnego wyboru potraw z wystawionego menu, spożywanych na miejscu (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 56.10.A), z wyłączeniem realizacji usług polegających na przygotowywaniu i podawaniu żywności na wynos lub jej przygotowywaniu i dostarczaniu oraz działalności restauracyjnej lub barowej prowadzonej w środkach transportu, wykonywanej przez oddzielne jednostki,
  10. b)związanej z organizacją, promocją lub zarządzaniem imprezami, takimi jak targi, wystawy, kongresy, konferencje, spotkania, włączając działalności polegające na zarządzaniu i dostarczaniu pracowników do obsługi terenów i obiektów, w których te imprezy mają miejsce (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 82.30.Z),
  11. c)twórczej związanej z wszelkimi zbiorowymi formami kultury i rozrywki (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w dziale 90.0),
  12. d)związanej ze sportem, rozrywkowej i rekreacyjnej (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w dziale 93.0), w szczególności polegającej na prowadzeniu miejsc spotkań, klubów, w tym klubów tanecznych i klubów nocnych oraz basenów, siłowni, klubów fitness,
  13. e)związanej z projekcją filmów lub nagrań wideo w kinach, na otwartym powietrzu lub w pozostałych miejscach oraz działalności klubów filmowych (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 59.14.Z),
  14. f)związanej z konsumpcją i podawaniem napojów (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 56.30),
  15. g)związanej z prowadzeniem kasyn, z wyłączeniem kasyn internetowych,
  16. h)związanej z fryzjerstwem i pozostałymi zabiegami kosmetycznymi (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 96.02.Z),
  17. i)związanej z działalnością salonów tatuażu i piercingu (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 96.09.Z),
  18. j)usługowej związanej z poprawą kondycji fizycznej (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 96.04.Z),
  19. k)związanej z prowadzeniem usług hotelarskich w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 238). Stan całkowitego zakazu prowadzenia wymienionych rodzajów działalności, w tym związanej ze sportem, rozrywkowej i rekreacyjnej (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w dziale 93.0), w szczególności polegającej na prowadzeniu miejsc spotkań, klubów, w tym klubów tanecznych i klubów nocnych oraz basenów, siłowni, klubów fitness, trwał do Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii z dnia 7 sierpnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 1356). Zgodnie z § 8 do odwołania prowadzenie przez przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców oraz przez inne podmioty działalności twórczej związanej z wszelkimi zbiorowymi formami kultury i rozrywki (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w dziale 90.0) i działalności związanej z projekcją filmów lub nagrań wideo w kinach, na otwartym powietrzu lub w pozostałych miejscach oraz działalności klubów filmowych (ujętej w Polskiej Klasyfikacji Działalności w podklasie 59.14.Z) jest dopuszczalne: 1) w pomieszczeniach, w tym w klubach muzycznych i salach widowiskowo-sportowych, a także w amfiteatrach oraz muszlach koncertowych pod warunkiem:
  20. a)udostępnienia widzom lub słuchaczom co drugiego miejsca na widowni, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 1,5 m pomiędzy widzami lub słuchaczami,
  21. b)zapewnienia, aby widzowie, słuchacze, zwiedzający lub uczestnicy realizowali obowiązek zakrywania ust i nosa,

§ 24ust.

1; 2) na obiektach sportowych na otwartym powietrzu (otwartych lub półotwartych, z miejscami siedzącymi dla widzów lub bez) pod warunkiem:

  1. a)udostępnienia co drugiego miejsca na widowni, w rzędach naprzemiennie, w przypadku braku wyznaczonych miejsc na widowni przy zachowaniu odległości 1,5 m, z tym że nie więcej niż 50% liczby miejsc przewidzianych dla publiczności,
  2. b)zapewnienia, aby widzowie, słuchacze, zwiedzający lub uczestnicy realizowali obowiązek zakrywania ust i nosa,

§ 24ust.

1; 3) na otwartym powietrzu pod warunkiem:

  1. a)zapewnienia, aby jednocześnie liczba widzów, słuchaczy, zwiedzających lub uczestników była nie większa niż 1 osoba na 5 m2,
  2. b)zachowania odległości co najmniej 1,5 m od innych osób przez wyznaczenie znakami poziomymi miejsc dla publiczności uwzględniających zachowanie odległości 1,5 m,
  3. c)zapewnienia, aby widzowie, słuchacze, zwiedzający lub uczestnicy realizowali obowiązek zakrywania ust i nosa,

§ 24ust.

1, chyba że zostanie zachowana odległość nie mniej niż 1,5 m od innych osób, z wyłączeniem osób, o których mowa w ust.

  1. Dług pozwanego w dochodzonej wysokości powstał wobec braku postępowania na wypadek zawieszenia bądź ograniczenia prowadzenia działalności przez pozwanego przewidzianego umową oraz wobec braku kwalifikowania się do wstrzymania pobierania opłat. Nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy zarzut naruszenia art. 15l ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19, innych chorób zakaźnych i wywołanych nimi sytuacji kryzysowych. Wychodząc naprzeciw ograniczeniu do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem (...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych dodano art. 15l ustawą z dnia 31 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 568), która weszła w życie 31 marca 2020 r., z mocą od 8 marca 2020 r. Zgodnie z art. 15l w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, od przedsiębiorców w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców wstrzymuje się pobieranie wynagrodzeń dla organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi wynikających z umowy, której przedmiotem jest korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych lub pobór wynagrodzenia za takie korzystanie, a wynagrodzenia te nie są określane jako wprost zależne od faktycznego przychodu lub dochodu tego podmiotu za świadczenie przez niego usług w danym okresie. Jednym z warunków skorzystania z wstrzymania poboru wynagrodzeń i opłat było uiszczenie wynagrodzeń i opłat za okresy rozliczeniowe przypadające przed dniem 8 marca 2020 r. Nie było przedmiotem sporu, że pozwany do wytoczenia powództwa nie uregulował zryczałtowanego wynagrodzenia autorskiego za okresy rozliczeniowe przypadające przed dniem 8 marca 2020 roku. Pozwany do dnia wytoczenia powództwa i w dacie orzekania przed Sądem pierwszej instancji nie kwalifikował się do wstrzymania poboru wynagrodzeń za okres od kwietnia do września 2020 roku. Przepis art. 15l posługuje się terminem „wstrzymania poboru wynagrodzeń i opłat”. Znaczenie językowe „wstrzymać się” według Słownika Języka Polskiego PWN oznacza
  2. «spowodować zatrzymanie się czegoś będącego w ruchu»,
  3. «odłożyć na później, zawiesić coś»,
  4. «powstrzymać się przez chwilę od czegoś». Prawny sens uregulowania wstrzymania poboru wynagrodzeń skierowany jest na przyszłość, a nie anulowanie długu już powstałego. Złożenie dowodu opłaty uiszczenia wynagrodzeń za okresy rozliczeniowe przypadające przed dniem 8 marca 2020 roku w postępowaniu apelacyjnym wpływa więc na korzystanie ze wstrzymania poboru wynagrodzeń przyszłych, następujących po momencie uregulowania. Sąd Apelacyjny uznaje, że uregulowanie ex post za okresy rozliczeniowe przypadające przed dniem 8 marca 2020 roku, nie uprawnia pozwanego do skorzystania ze zwolnienia,

art. 15l ustawy z dnia 2 marca 2020 r. dla tych rozliczeń, które stały się wymagalne przed momentem uregulowania Ingerencja ustawodawcy w stosunki prawne nie może zmierzać do nadania wykładni art. 15l nie wynikającej z przepisu. Wstrzymanie poboru wynagrodzeń nie jest równoznaczne w anulowaniem wymagalnych wynagrodzeń. Stanowisko, jakoby możliwość skorzystania z dyspozycji przepisu art. 15l, uwarunkowana była uiszczeniem w jakimkolwiek terminie wymagalnych wynagrodzeń za okresy rozliczeniowe przypadające przed dniem 8 marca 2020 r. aby uwolnić się od wymagalnych wynagrodzeń po 8 marca 2020 r., stoi w sprzeczności z funkcjonalną wykładnią wskazanego przepisu. Celem ustawodawcy nie było premiowanie przedsiębiorców, którzy nie regulowali wynagrodzeń w okresach rozliczeniowych poprzedzających sytuację epidemiologiczną, a przez to nie kwalifikowali się do wstrzymania pobierania wynagrodzeń. Przychylne traktowanie przedsiębiorców, którzy dotychczas wywiązywali się z obowiązków wynikających z zawartych umów, oznaczało że ewentualne problemy z płatnościami podyktowane były nadzwyczajną sytuacją wywołaną koronawirusem. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 410 k.c. w zw. z art. 5 k.c., gdyż nie można mówić o bezpodstawnym wzbogaceniu po stronie powoda, który pobierał należne mu wynagrodzenie na podstawie umowy stron, a pozwany nie dopełnił swoich obowiązków wynikających z umowy i nie powiadomił powoda o ograniczeniu czy zaprzestaniu działalności, nie skontaktował się z powodem nawet po otrzymaniu od niego wezwania do zapłaty w celu wyjaśnienia swojej sytuacji i ewentualnego uniknięcia sporu sądowego. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się także naruszenia zasad współżycia społecznego po stronie powoda. Ocena jurydyczna komunikatu umieszczonego na stronie internetowej (...)u (załącznik do sprzeciwu od nakazu zapłaty) została powyżej przeprowadzona. Dodatkowo powód zachęcał do kontaktu z inspektorami terenowymi w celu uzyskania odpowiedzi na pytania związane z ówczesną sytuacją. Tego rodzaju informacje nie mogły być jednakże odbierane przez pozwanego jako prawnie wiążące deklaracje w obliczu zobowiązań umownych łączących z powodem oraz treści art. 15l ustawy z dnia 2 marca 2020 r. Nie można także pomijać faktu, że kwestię naruszenia przez jedną ze stron zasad współżycia społecznego należy oceniać przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy. Jak już wielokrotnie podkreślono, pozwany przed wytoczeniem niniejszego procesu wykazywał bierność, nie zabezpieczył w wystarczającym stopniu swoich interesów, nie zareagował na wezwanie do zapłaty, nie skorzystał z przysługujących środków prowadzących do zwolnienia z obowiązku zapłaty wynagrodzenia za okres, w którym prowadzenie działalności było zakazane. W tej sytuacji orzeczenie Sądu pierwszej instancji, w zakresie objętym rozpoznaniem, należało uznać za prawidłowe i Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację w punkcie drugim sentencji wyroku. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono w punkcie trzecim sentencji wyroku na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. i art. 99 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny zasądził na rzecz powoda koszty postępowania apelacyjnego w pełnej wysokości, zgodnie z wnioskiem, ponieważ powód cofnął powództwo wraz ze zrzeczeniem się roszczenia co do części kwoty, którą pozwany uiścił na jego rzecz w toku postępowania. Nie istnieją zatem podstawy do uznania, że powód w tej części żądania uległ pozwanemu. Kwota 1 350 zł stanowi koszty zastępstwa procesowego ustalone na podstawie § 2 pkt 4 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 374 k.p.c. albowiem żadna ze stron nie złożyła wniosku o przeprowadzenie rozprawy. Skład Sądu Apelacyjnego wynikał z wynikał z art. 15 zzs 1 ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w brzmieniu nadanym Dz.U. z 2020r, poz. 1090. Jolanta de Heij-Kaplińska

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.