Organ rentowy uzasadniał ten wniosek nowymi okolicznościami i dodatkowymi badaniami, które wskazywałyby na przekazanie sprawy do postępowania orzeczniczego ZUS II instancji. W przypadku nieuwzględnienia tego wniosku organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. ( pismo procesowe organu rentowego – k. 54 ). Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku organu rentowego o zastosowanie art.
poprzez uchylenie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, umorzenie postępowania i przekazania sprawy organowi rentowemu. Po pierwsze, organ rentowy w uzasadnieniu tego wniosku nie wskazał jakie nowe okoliczności dotyczące stwierdzenia niezdolności do pracy ubezpieczonego M. K. pojawiły się po wniesieniu odwołania. Stwierdzone przez biegłych schorzenia występowały u ubezpieczonego także przed wniesieniem odwołania oraz w czasie rozpoznawania przez organ rentowy wniosku o rentę. Za nowe okoliczności w rozumieniu art.
nie mogą być uznane powoływane w opinii biegłych badania MR kręgosłupa oraz echo serca, które stanowiły jedynie potwierdzenie schorzeń ubezpieczonego występujących w jego organizmie przed wniesieniem odwołania. Badania te nie ujawniły natomiast nowych schorzeń ubezpieczonego, których nie mogły zdiagnozować lekarskie organy orzecznicze ZUS w postępowaniu wszczętym na skutek wniosku o rentę. Z załączonej do sprawy przez organ rentowy dokumentacji orzeczniczej wynika, iż choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych, dna moczanowa, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca oraz przewlekły zespół bólowy korzeniowy w przebiegu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa stwierdzone zostały zarówno w zaświadczeniu o stanie zdrowia z dnia 18 czerwca 2012r., jak i w opinii lekarskiej Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 22 sierpnia 2012r. Podkreślić przy tym należy, iż organ rentowy nie wniósł merytorycznych zastrzeżeń do opinii zespołu biegłych sądowych z dnia 22.10.2013r. W ocenie Sądu Okręgowego dowód ten pozwalał na wydanie w niniejszej sprawie stanowczego rozstrzygnięcia, gdyż biegli szczegółowo zanalizowali aktualny stan zdrowia ubezpieczonego z punktu widzenia jego możliwości wykonywania pracy zgodnie z posiadanymi przez niego kwalifikacjami zawodowymi na stanowiskach brukarza czy betoniarza. Poważne i liczne schorzenia ubezpieczonego rozpoznane przez biegłych sądowych , powstałe na długo przez wniesieniem w niniejszej sprawie odwołania , czynią go częściowo niezdolnym do pracy. Wiarygodność i moc dowodowa tej opinii wynika także z faktu, iż wnioski biegłych sądowych stanowią logiczną konsekwencję prawidłowych ustaleń faktycznych, które uwzględniają realia towarzyszące wykonywaniu przez ubezpieczonego pracy na wyżej wskazanych stanowiskach. Częściowa niezdolność ubezpieczonego do pracy nie może być kwestionowana, skoro z wywiadu zawodowego ( k. 42 akt rentowych) praca ubezpieczonego w zawodzie brukarza – betoniarza charakteryzowana jest jako bardzo ciężka, wymagająca sprawności obu rąk, długiego stania, chodzenia, wymuszonej pozycji, schylania się, przebywania na wysokości i podnoszenia noszenia) ciężarów. Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm., dalej: „ustawa emerytalna") renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki: 1) jest niezdolny do pracy; 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy; 3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Ostatniej przesłanki ( powstanie niezdolności do pracy w określonym czasie ) nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy. W myśl art. 12 ustawy emerytalnej niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym za całkowicie niezdolną do pracy uznaje się osobę, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zgodnie natomiast z treścią art. 13 ust. 1 tej ustawy przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: 1) stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, 2) możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Zebrany w sprawie materiał dowodowy w sposób nie budzący wątpliwości wykazał, iż ubezpieczony M. K. jest częściowo niezdolny do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji zawodowych. Organ rentowy nie kwestionował w toku procesu spełnienia przez ubezpieczonego pozostałych przesłanek nabycia prawa do renty. W tym stanie rzeczy na podstawie art.
w związku z powołanymi wyżej przepisami ustawy emerytalnej Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres orzeczony przez biegłych sądowych. Przy ustaleniu początkowej daty przyznania świadczenia Sąd miał też na uwadze, iż zgodnie z art. 100 ust. 2 jeżeli ubezpieczony pobiera świadczenie rehabilitacyjne, to prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy powstaje z dniem zaprzestania pobierania tego świadczenia. W punkcie II wyroku Sąd nie stwierdził odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, i której mowa w art. 118 ust. 1a ustawy emerytalnej , gdyż biegli sądowi dokonywali swoich ustaleń także na podstawie wyników nowych badań dostarczonych przez ubezpieczonego ( vide opinia k. 37 akt sprawy ). Na oryginale właściwy podpis.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.