VIII U 1215/21

Sygn. akt VIII U 1215/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodnicząca sędzia Grażyna Łazowska Protokolant Anna Krzyszkowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2022r. w Gliwicach sprawy N. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. przy udziale L. L. o podleganie ubezpieczeniom społecznym i podstawę wymiaru składek na skutek odwołania N. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia 3 sierpnia 2021r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż stwierdza, że ubezpieczona N. K. jako pracownik L. L. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu poczynając od 18 stycznia 2021 roku. (-) Sędzia Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 1215/21 UZASADNIENIE Decyzją z 3 sierpnia 2021r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. na podstawie przepisów ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że N. K. jako pracownik u płatnika składek L. L. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu od 18 stycznia 2021r. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że zgromadzona dokumentacja nie stanowi potwierdzenia, że N. K. faktycznie wykonywała umowę o pracę u L. L., bowiem: nie przedłożono materialnych dowodów wykonywania pracy; nie przedłożono orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do pracy na stanowisku kierowcy; strony nie przekazały ewidencji czasu pracy; bezpośrednio przed zgłoszeniem do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu umowy o pracę N. K. nie posiadała tytułu do podlegania ubezpieczeniom, co wiązało się z brakiem możliwości korzystania ze świadczeń z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; po upływie miesiąca od momentu zgłoszenia odwołującej do ubezpieczeń społecznych odwołująca stała się niezdolna do pracy, a niezdolność ta ma związek z ciążą. Organ rentowy wskazał, że wątpliwa jest także realna potrzeba zatrudnienia pracownika w pełnym wymiarze czasu pracy skoro w związku z długotrwałą nieobecnością N. K. płatnik nie zatrudnił nowego pracownika, lecz w „ w razie potrzeby ” L. L. przejmuje obowiązki ubezpieczonej. Organ rentowy stwierdził, że płatnik nie miał potrzeby zatrudnienia N. K. na utworzonym stanowisku i stąd należy uznać, że umowa została zawarta dla pozoru w rozumieniu art.83§1 k.c., a faktycznym zamiarem stron było uzyskanie przez ubezpieczoną świadczenia z ubezpieczenia społecznego ( zasiłku chorobowego, a następnie zasiłku macierzyńskiego ). Odwołanie od decyzji wniosła N. K. domagając się jej zmiany przez ustalenie, że podlega obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu, wypadkowemu, chorobowemu od 18 stycznia 2021r. oraz zasądzenie od organu rentowego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że faktycznie wykonywała pracę na podstawie zawartej umowy o pracę we wskazanym w decyzji okresie. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Firma (...) powstała w 2005r. i zajmuje się transportem krajowym. Świadczy przede wszystkim usługi transportowe dla Poczty Polskiej i (...). Posiada około 20 samochodów, które naprawiane są we własnym zakresie. Firma zatrudnia około 20 pracowników – kierowców do prowadzenia głównie samochodów ciężarowych, ale także mniejszych dostawczych. Większość przesyłek jest dostarczanych dużymi samochodami powyżej 3,5 tony, natomiast w centrach miast przesyłki muszą być dowożone mniejszymi samochodami, gdyż samochody ciężarowe nie są w stanie tam dojechać. Część pracowników otrzymuje wynagrodzenie w gotówce, a część ma wypłacane wynagrodzenie na rachunek bankowy. W dniu 18 stycznia 2021r. L. L. zawarł z odwołującą N. K. umowę o pracę na czas określony od 18 stycznia 2021r. do 18 stycznia 2022r. na stanowisko kierowcy w pełnym wymiarze czasu pracy, za wynagrodzeniem minimalnym, firma poszukiwała pracownika na stanowisko kierowcy mniejszego samochodu. Przed zatrudnieniem odwołującej jej umiejętności kierowcy sprawdził A. S., który jest kierownikiem warsztatu i transportu. Ubezpieczona nie była kierowana na badania wstępne, gdy w przychodni, z którą ma podpisaną umowę zainteresowany L. L. powiedziano jej, że poprzednie zaświadczenie o zdolności do pracy na stanowisku kelnerki jest ważne, a przychodnia ta nie robiła w tym czasie wstępnych badań z uwagi na epidemię. Przed zawarciem tej umowy odwołująca nie była kierowana na badania wstępne. Odwołująca wcześniej pracowała jako kelnerka w lokalu gastronomicznym, lecz z uwagi na wprowadzenie stanu pandemii uzyskiwała niskie zarobki z uwagi na zamykanie lokali gastronomicznych i stąd poszukiwała pracy. O pracy u L. L. powiedział jej mąż, który jest zatrudniony u ww. jako kierowca samochodu ciężarowego. Ubezpieczona zajmowała się odbieraniem przesyłek z dużych samochodów ciężarowych i rozwożeniem na poszczególne rejony. Rozwoziła je samochodem poniżej 3,5 tony – busem. Przed zatrudnieniem ubezpieczonej, na takim stanowisku była zatrudniona inna osoba, lecz zwolniła się ona z pracy i przez pewien okres pracę taką świadczył A. S.. W czasie zatrudnienia odwołującej, A. S. codziennie do niej dzwonił i mówił, z którym kierowcą i gdzie ma się skontaktować, żeby odebrać paletę. Kierowca przekazywał odwołującej listy przewozowe z adresami odbiorców. Odwołująca miała rozwieźć przesyłki do tych odbiorców. Były to mniejsze paczki do miejsc, gdzie samochód ciężarowy nie mógł dojechać. Pracę wykonywała od poniedziałku do piątku, mniej więcej od godziny 8 do godziny 16. Odwołująca kierowała samochodem marki M. (...), do prowadzenia którego wystarczy prawo jazdy kat. B. Odwołująca w większości pracowała z K. K. i A. K.