← Polska

VIII C 220/21

Obsah (4)§ 7§ 10§ 13§ 2

Sygn. akt VIII C 220/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lipca 2022 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Asesor sądowy Justyna

§ 7uchwały z 2012 r.

i analogicznie § 6 uchwały z 2021 r. Pozostałe lokale mieszkalne przeznacza się dla osób, których średni miesięczny dochód na członka gospodarstwa domowego z ostatnich trzech miesięcy przed złożeniem wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego nie przekracza: 1) 255% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym; 2) 205% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym. Ustęp 2 powołanych przepisów reguluje pierwszeństwo wobec osób z kategorii w nim wymienionych. Rozdział 6 uchwały z 2021 roku, a także rozdział 6 uchwały z 2012 roku, regulował tryb rozpatrywania i załatwiania wniosków o najem lokalu oraz sposób podania tych spraw kontroli społecznej. Zgodnie z § 8 ust. 1 uchwały z 2012 r. wnioski osób występujących o najem lub zamianę lokalu, a także wnioski osób o przyznanie prawa najmu do pomieszczenia tymczasowego, powinny być składane w kancelarii wynajmującego. Wnioski te są analizowane i opracowywane przez wynajmującego (ust. 2) Wynajmujący rozstrzyga o zakwalifikowani i umieszczeniu na liście osób uprawnionych do najmu lokalu, jego zamiany, a także do najmu pomieszczenia tymczasowego.

§ 10ust.

1 realizacji list następuje poprzez złożenie wnioskodawcy, co najwyżej trzech propozycji najmu lokali o parametrach wynikających z ustawy. Zarówno uchwała z 2012 r., jak i uchwała z 2021 r. przewidują możliwość zawarcia umowy w razie utraty przez najemcę tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego z przyczyny określonej w art. 11 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów.

§ 13

pkt 1) (obu uchwał) umowa najmu może być zawarta z dotychczasowym najemcą, jeżeli dług zostanie uregulowany w całości. W tym miejscu należy przypomnieć, iż powódka interpretowała powołany powyżej przepis § 13 uchwały z 2012 r. w ten sposób, iż biorąc pod uwagę obowiązki Gminy wskazane w art. 4 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów należało przyjąć, iż Gmina ma obowiązek zawarcia z powódką jako dotychczasową najemczynią umowy najmu lokalu, biorąc pod uwagę jej kryterium dochodowe. Sąd Rejonowy nie podziela tej interpretacji. Zdaniem Sądu Gmina nie ma obowiązku zawierania nowej umowy najmu tego samego lokalu z dotychczasowym najemcą po utracie przez niego tytułu prawnego wskutek wypowiedzenia umowy na podstawie art. 11 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zdaniem Sądu realizacja obowiązku Gminy wynikającego z art. 4 ust. 2 ustawy polegającego na zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych gospodarstw domowych o niskich dochodach realizowane jest w trybie umożliwienia składania wniosku o najem lokalu mieszkalnego i umieszczenia na listach osób oczekujących na lokal zgodnie z Rozdziałem 6 obu uchwał. Art. 4 ust. 2 daje potencjalnym najemcom możliwość ubiegania się o nieoznaczony lokal z zasobu mieszkaniowego gminy, a nie o konkretny lokal. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że powódka nie złożyła wniosku o umieszczenie jej na listę osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu w ramach zasobu mieszkaniowego gminy. Była ona zainteresowana wynajęciem konkretnego lokalu nr (...) przy ul. (...) w Ł.. Zatem nie przysługuje jej żądanie zobowiązania Gminy M. Ł. do zawarcia umowy najmu tego konkretnego lokalu. Nie zmienia tego fakt, iż to, że dokonała ona określonych nakładów w przedmiotowym lokalu, nie powoduje powstania po stronie pozwanej obowiązku zawarcia umowy najmu. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż żadna z pracownic obsługujących powódkę nie miała uprawnienia do umieszczenia powódki na listę osób oczekujących na lokal. Jednocześnie należy wskazać, iż w pozwie z dnia 16 lutego 2021 r. nie wskazano jako podstawy faktycznej zawarcia umowy przedwstępnej najmu lokalu mieszkalnego, jednak i do tego Sąd się odniesie.

art. 389 k.c. umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Zgodnie z art. 390 k.c. jeżeli strona zobowiązana do zawarcia umowy przyrzeczonej uchyla się od jej zawarcia, druga strona może żądać naprawienia szkody, którą poniosła przez to, że liczyła na zawarcie umowy przyrzeczonej. Strony mogą w umowie przedwstępnej odmiennie określić zakres odszkodowania. (§1) Jednakże gdy umowa przedwstępna czyni zadość wymaganiom, od których zależy ważność umowy przyrzeczonej, w szczególności wymaganiom co do formy, strona uprawniona może dochodzić zawarcia umowy przyrzeczonej. (§2)

art. 660 k.c. umowa najmu nieruchomości lub pomieszczenia na czas dłuższy niż rok powinna być zawarta na piśmie. W razie niezachowania tej formy poczytuje się umowę za zawartą na czas nieoznaczony. Oznacza to, że umowa przedwstępna dotycząca zawarcia umowy o najem lokalu na czas nieoznaczony może być zawarta w formie ustnej. Jednak nie ulega wątpliwości, iż osoba zawierająca taką ustną umowę przedwstępną, winna jest mieć do tego uprawnienie do działania w imieniu pozwanego (pełnomocnictwo). Jak wynika, zaś z materiału dowodowego żadna z pracownic obsługujących powódkę nie miała takiego pełnomocnictwa do zawarcia umowy najmu, zaś takie umowy są zawierane po podjęciu decyzji przez Biuro Rewitalizacji i Mieszkalnictwa, na tzw. Rejonie (...) Najemców. Oznacza to, że również zawarcie umowy przedwstępnej nie mogłoby się odbyć poza formalną procedurą ustaloną w (...), zaś do jej ustnego zawarcia potrzebne byłoby pełnomocnictwo pracownika pracującego prawdopodobnie w Biurze Rewitalizacji i Mieszkalnictwa. Zatem żadne zapewnienia, iż sprawa zostanie załatwiona po spłacie przez powódkę zadłużenia, złożone przez pracownice reprezentujące powódkę nie dają podstaw do uznania, że doszło do zawarcia umowy przedwstępnej najmu lokalu. Biorąc pod uwagę powyżej wskazane okoliczności, Sąd oddalił powództwo. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty te złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w kwocie 270 zł ustalone wg wartości przedmiotu sporu

§ 2pkt 2 Rozporządzenia MS z dnia 22 października 2015 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800), powiększone o odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.