na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Turku z 24 stycznia 2022r., sygn. akt II K 354/21 I. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: - z opisu czynu przypisanego oskarżonemu eliminuje, że oskarżony czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku sygn. akt IIK606/15 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i przyjmuje kwalifikację prawną tego czynu z art.
.k., i za przestępstwo to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; - zmienia orzeczony w punkcie 2 środek karny w ten sposób, że na podstawie art.42§2k.k. w zw. z art.43§1k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 (pięciu) lat; - wysokość orzeczonego w punkcie 3 świadczenia pieniężnego obniża do 5.000zł (pięciu tysięcy złotych). II. Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części. III. Zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze w tym od opłaty za obie instancje. Agata Wilczewska UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 116/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
w zw. z art. 106 k.k. i art. 107 § 4a i §6 k.k. oraz art. 42 § 3 w zw. z art. 43 § 1 k.k. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się zasadna i doprowadziła do wydania orzeczenia o charakterze reformatoryjnym. Sąd odwoławczy w toku kontroli instancyjnej podzielił stanowisko obrony, iż w sprawie błędnie ustalono, iż oskarżony był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, co skutkowało błędnym wskazaniem w kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego art.
Jak wynika z akt sprawy, R. R. był wcześniej skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku, sygn. akt II K 606/15, którym wymierzono mu karę grzywny, zobowiązano go do zapłaty świadczenia pieniężnego oraz orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kat. B prawa jazdy na okres 3 lat. Środek karny rozpoczął swój bieg 12 września 2015 r., zatem wykonany został 12 września 2018 r. Oskarżony uiścił orzeczoną karę grzywny w maju 2016 r., a świadczenie pieniężne w czerwcu 2016 r. Z uwagi na powyższe, nie ulega wątpliwości iż 12 września 2018 r. doszło do zatarcia skazania w sprawie II K 606/15, zatem stosownie do treści art. 106 k.k. skazanie to uważa się za niebyłe. W Niemczech natomiast oskarżony został skazany za przestępstwo nieumyślnego prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwym. Zatem w ocenie Sądu odwoławczego oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona jedynie czynu z art.
Mając na uwadze powyższe, Sąd odwoławczy z opisu czynu przypisanego oskarżonemu wyeliminował, że oskarżony czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku sygn. akt II K606/15 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i przyjął kwalifikację prawną tego czynu z art.
k.k., i za przestępstwo to na podstawie tego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. W konsekwencji Sąd zmienił również orzeczony w punkcie 2 środek karny w ten sposób, że na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Nadto Sąd odwoławczy za zasadne uznał obniżenie orzeczonego w punkcie 3 świadczenia pieniężnego do 5.000 złotych. Tak ukształtowany wymiar kary jest odpowiedni do stopnia winy oskarżonego, stopnia społecznej szkodliwości czynu jak i uwzględnia wszystkie dyrektywy wymiaru kary, określone w art. 53 k.k. Uwzględnia stan nietrzeźwości oskarżonego i spowodowane przez niego zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Oskarżony był już w chwili czynu skazany na karę pozbawienia wolności w innej sprawie o sygn. akt IIK 70/20 przez SR w Ostrowie W.. stąd nie było możliwości warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności w niniejszej sprawie. Wskazany okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest odpowiedni z uwagi na cele prewencyjne, z uwagi na wysoki stan nietrzeźwości i spowodowaną przez oskarżonego kolizję, co sprawie że spowodowane przez oskarżonego zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym było bardzo duże. Minimalna kwota orzeczonego świadczenia pieniężnego uwzględnia sytuację majątkową oskarżonego, a przy tym będzie stanowić odpowiednio dotkliwą sankcję o charakterze finansowym. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd odwoławczy nie znajdując przy tym uchybień określonych w art. 440 k.p.k., podlegających uwzględnieniu z urzędu i powodujących konieczność dalszej zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia – na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. orzekł jak w wyroku. Wniosek Obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Mimo zasadności zarzutu apelacyjnego, niezasadny okazał się jednak wniosek obrońcy, bowiem w sprawie brak jest podstaw do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Uchybienie Sądu I instancji nie stanowi naruszenia z art. 439 § 1 k.p.k. czy art. 440 k.p.k. które winno skutkować uchyleniem orzeczenia. W sprawie nie zachodzi również konieczność przeprowadzenia w całości na nowo postępowania dowodowego. Sąd odwoławczy za zasadną uznał jedynie zmianę wyroku we wskazanym zakresie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy Wina oskarżonego w zakresie przestępstwa z art.
k.k., zaliczenie na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 5 lipca 2021 r. oraz rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów za postępowanie przed Sądem I instancji. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Sprawstwo i wina oskarżonego w zakresie przestępstwa z art.
nie budzi wątpliwości Sądu odwoławczego. Sąd odwoławczy w toku kontroli instancyjnej nie dopatrzył się błędu w zaliczeniu na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 5 lipca 2021 r. Brak jest przy tym błędów w zakresie kosztów postępowania przed Sądem I instancji. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Sąd odwoławczy na skutek apelacji obrońcy oskarżonego z opisu czynu przypisanego oskarżonemu wyeliminował, że oskarżony czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku sygn. akt II K606/15 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości i przyjmuje kwalifikację prawną tego czynu z art.
k.k., i za przestępstwo to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. W konsekwencji, Sąd odwoławczy zmienił orzeczony w punkcie 2 środek karny w ten sposób, że na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Nadto Sąd odwoławczy za zasadne uznał obniżenie orzeczonego w punkcie 3 świadczenia pieniężnego do 5.000 złotych. Zwięźle o powodach zmiany Z uwagi na fakt, iż w toku kontroli instancyjnej stwierdzono iż w sprawie doszło do zatarcia skazania, z opisu czynu przypisanego oskarżonemu wyeliminowano, że oskarżony czynu dopuścił się go będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Turku sygn. akt II K606/15 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Sąd odwoławczy przyjął kwalifikację prawną czynu oskarżonego z art.
i za przestępstwo to na podstawie tego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. W konsekwencji, Sąd odwoławczy zmienił orzeczony w punkcie 2 środek karny w ten sposób, że na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Zasadne okazało się również obniżenie orzeczonego w punkcie 3 świadczenia pieniężnego do 5.000 złotych. 5.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.