na mocy wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 04.08.2015r sygn akt (...) tj czynu kwalifikowanego z art.
i za ten czyn na podstawie art.
wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio III. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka wobec oskarżonego T. B.
w zw z art. 64§1k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 2 listopada 2019 roku o godzinie 03:00 na drodze publicznej w N. przy ul. (...), oskarżony T. B.
w zw z art. 64§1k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.2.1 Okoliczność, iż czynu kwalifikowanego z art.
64§1k.k. 1.2.
jak i w szczególności z art. 64§1k.k. albowiem pierwotnie istotnymi w tym zakresie pozostają wyroki jednostkowe dające podstawę do ustaleń w zakresie kwalifikacji prawnej czynu za który została wymierzona kara (niezbędne przy kwalifikacji z art.
.k.) oraz wymiaru kary, która winna być nie niższa niż 6 miesięcy (zgodnie ze wskazaniami z art. 64§1k.k.).
w zw z art. 64§1k.k. Art.
stanowi, że jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 był wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo za przestępstwo określone w art. 173, 174, 177 lub art. 355 § 2 popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo dopuścił się czynu określonego w § 1 w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Ustawodawca wprowadził w ten sposób nowy typ kwalifikowany, poprzez wskazanie trzech alternatywnie określonych znamion kwalifikujących. - pierwsze z nich stanowi przypadek recydywy ogólnej jednorodnej - znamieniem wpływającym na zwiększenie zagrożenia karą jest uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z art.
k.k., niezależnie od tego, na jaką karę sprawca został skazany, czy była to kara bezwzględna, a jeśli tak - jaką część kary skazany odbył. Ustawodawca nie podaje tu żadnych terminów, a zatem należy przyjąć, iż sprawca czynu z art.
będzie ponosił taką zaostrzoną odpowiedzialność do momentu zatarcia poprzedniego skazania. - drugim znamieniem przewidzianym przez ustawodawcę jest popełnienie jednego z trzech przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji lub takiego przestępstwa z części wojskowej kodeksu karnego, popełnionych w stanie nietrzeźwości lub odurzenia. Jest to rodzaj recydywy ogólnej niejednorodnej. - kolejnym znamieniem jest popełnienie przestępstwa z art.
w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. Z opisu czynu zawartego w akcie oskarżenia niniejszej sprawy wynikało – choć nie w sposób jednoznaczny - iż w sprawie mamy do czynienia z pierwszym z wymienionych znamion kwalifikujących. Na wstępie ustalić jednak należało, czy zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona czynu z art.
Art.
. § 1 k.k. stanowi, iż kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Przeprowadzone badanie krwi pobranej od oskarżonego wykazało, iż w dniu 02.11.2019r oskarżony kierując samochodem znajdował się pod wpływem amfetaminy w stężeniu 159,2 ng/ml i 9 (...) w stężeniu 8,0 ng/ml. Odnotowane poziomy ww. środków w organizmie człowieka odpowiadały stężeniom realnie wpływającym negatywnie na sprawność psychofizyczną kierowcy (ograniczenie funkcji narządu wzroku – zaburzenia widzenia, ośrodkowego układu nerwowego – koncentracja, uwaga, zdolność do właściwej oceny sytuacji i podjęcia odpowiedniej reakcji). Tym samym swym zachowaniem T. B.
Jak wynika natomiast z akt sprawy na mocy wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 04.08.2015r sygn akt (...) oskarżonemu została wymierzona kara 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, która to kara została mu wymierzona za popełnienie czynu kwalifikowanego z art.
Tym samym zachowanie oskarżonego, który w dniu 02.11.2019r - mając świadomość ilości i rodzaju przyjętych narkotyków zdecydował się prowadzić pojazd mechaniczny wypełniło znamiona czynu z art.
.k., a z uwagi na fakt, iż oskarżony zachował się w ten sposób będąc uprzednio karanym za takie samo przestępstwo zachowanie stanowiło czyn z art.
Z uwagi na wymiar orzeczonej w sprawie (...) kary pozbawienia wolności tj. 5 miesięcy brak było jednak podstaw do przyjęcia, iż w dniu 02.11.2019r oskarżony działał w warunkach recydywy. Zgodnie bowiem z treścią art. 64§1k.k.sprawca musi uprzednio odbyć co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo podobne. W sprawie nie zaistniały okoliczności wyłączające bezprawność popełnionego przez oskarżonego czynu. Mając na uwadze: rodzaj naruszonego dobra, jakim jest bezpieczeństwo życia i zdrowia ludzi uczestniczących w ruchu drogowym (i to zarówno kierowców jak i pasażerów oraz pieszych), wagę naruszonych zasad bezpieczeństwa w ruchu (które w swej istocie są podstawowymi, bo to, iż pojazd mechaniczny może prowadzić osoba nie będąca pod wpływem narkotyków stanowi punkt wyjścia), pełną świadomość oskarżonego co do łamania przez niego zasad bezpieczeństwa (wiedział, że nie może prowadzić samochodu bo jazdę taką wykluczały przyjęte narkotyki) uznać należy, iż stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu był znaczny. Brak było w sprawie podstaw do uznania, że zaistniały przewidziane kodeksem okoliczności wyłączające winę sprawcy. Wobec powyższego zasadnym było stwierdzenie, że oskarżony świadomie zachował się w sposób niezgodny z przewidzianą w art.
normą prawną. ☐ 3.
ale również z art. 244 k.k. gdy nie stosował się on do orzeczonego wobec niego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Postawa oskarżonego jednoznacznie więc wskazuje, iż jedynie kara pozbawienia wolności i to o charakterze bezwzględnym może odnieść stawiane jej cele w zakresie prewencji indywidualnej. Oskarżony mając pełną świadomość popełnionego uprzednio przestępstwa i rodzaju wymierzonej kary i środków karnych po raz kolejnych prowadził pojazd mechaniczny będąc pod wpływem narkotyków. Taka postawa wskazuje, iż za nic ma on obowiązujące przepisy zarówno Kodeksu Karnego jak i Ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wynikających z przepisów obowiązków nie przestrzega wskazując tym samym, iż nie uważa ich za ważne, istotne, zasadne. Na podstawie art. 42§3 k.k. sąd orzekł wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Sąd stanął na stanowisku, iż z uwagi na uprzednią karalność za czyn z art.
ale także z art. 244 k.k., niedługi czas jaki upłynął od uprawomocnienia się orzeczenia do popełnienia kolejnego przestępstwa oraz sposób zachowania się przy popełnieniu przestępstwa objętego aktem oskarżenia w niniejszej sprawie brak jest okoliczności uzasadniającej odstąpienie od orzeczenia zakazu właśnie na okres dożywotni. R. legis środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych polega bowiem na tym, by osoby nieprzestrzegające zasad bezpieczeństwa ruchu z braku wyobraźni, czy też poczucia odpowiedzialności, były z ruchu tego wyłączone, przy czym zachodzi zależność tego rodzaju, że im większe jest zagrożenie, które mogłoby w przyszłości spowodować prowadzenie pojazdu mechanicznego przez taką osobę, tym dłuższy winien być okres obowiązywania środka karnego. Jest to bowiem najskuteczniejszy sposób wzmożenia bezpieczeństwa na drogach, zmuszenia naruszających zasady bezpieczeństwa do ich przestrzegania w przyszłości, tudzież przekonania wszystkich uczestników ruchu o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym w tej mierze regułom. W niniejszej sprawie oskarżony swym zachowaniem – gdy nie respektował on orzeczonego wobec niego środka karnego (za co został czterokrotnie ukarany) a następnie ponownie prowadził pojazd mechaniczny będąc pod wpływem narkotyków – wykazał, iż nie jest osobą, która winna korzystać z uprawnienia jakim jest możliwość prowadzenia pojazdów mechanicznych. Na podstawie art 43a§ 2 k.k. sąd orzekł będąc do tego zobligowanym od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10.000zł (dziesięciu tysięcy złotych), a więc w najniższym z możliwych wymiarze mając na uwadze w szczególności sytuacje majątkową i możliwości zarobkowe oskarżonego. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. B.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.