Sygn. akt IX U 2095/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Kużdrzał-Kiermaszek Protokolant: Monika Holona przy udziale: po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania E. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rentę rodzinną na skutek odwołania E. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 30 października 2013r. Znak (...) oddala odwołanie. Sędzia Sygn. akt IX U 2095/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 30.10.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonej E. G. prawa do renty rodzinnej po zmarłym mężu M.. W uzasadnieniu decyzji powołano treść art. 70 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych [Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.], podając, że ubezpieczona nie spełnia żadnego z warunków wymienionych w tym przepisie. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczona domagała się jej zmiany i przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia. Ubezpieczona twierdziła, iż renta rodzinna została przyznana jej przez ZUS w 1995r., jednak ona zrezygnowała z pobierania renty, bowiem nie mogła pobierać renty i zasiłku dla bezrobotnych jednocześnie. Dodatkowo podkreśliła, iż złożyła wniosek o rentę rodzinną przed wejściem w życie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczona E. G., urodzona (...), pozostawała w związku małżeńskim z M. G.
(1), który trwał do dnia jego śmierci tj. 28.12.1994r. W styczniu 1995r. ubezpieczona wystąpiła do ZUS z wnioskiem o ustalenie prawa do renty rodzinnej dla dwóch małoletnich córek: A. G. (ur. (...)) i M. G.
(2)(ur. (...)). Decyzją z dnia 5.02.1995r. małoletnie córki zmarłego A. G. i M. G.
(2)nabyły prawo do renty rodzinnej po ojcu. Renta rodzinna uległa podziałowi na dwie równe części i była wypłacana do rąk ubezpieczonej E. G. jako opiekuna małoletnich córek. W dniu 8.09.2005r. ubezpieczona złożyła wniosek o przyznanie jej prawa do renty rodzinnej po mężu, który został odmownie załatwiony przez organ rentowy w prawomocnej decyzji z dnia 26.09.2005r. wobec nie spełnienia przez nią warunków do tego świadczenia wynikających z ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 24.10.2013r. ubezpieczona złożyła ponowny wniosek o rentę rodzinną po zmarłym mężu. Decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 30.10.2013r. odmówiono skarżącej prawa do renty rodzinnej po zmarłym mężu M., gdyż nie spełnia ona żadnych warunków do renty rodzinnej z art. 70 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zebrane dowody Sąd uznał za wyczerpujące, logiczne i wzajemnie się uzupełniające, a poprzez to mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Sąd, zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 70 ust. 1, 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004r., Nr 39, poz. 353 ze zm.), wdowa ma prawo do renty rodzinnej, jeżeli: 1) w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat lub była niezdolna do pracy albo 2) wychowuje co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do renty rodzinnej po zmarłym mężu, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole - 18 lat życia, lub jeżeli sprawuje pieczę nad dzieckiem całkowicie niezdolnym do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolnym do pracy, uprawnionym do renty rodzinnej.
- Prawo do renty rodzinnej nabywa również wdowa, która osiągnęła wiek 50 lat lub stała się niezdolna do pracy po śmierci męża, nie później jednak niż w ciągu 5 lat od jego śmierci lub od zaprzestania wychowywania osób wymienionych w ust. 1 pkt
- Bezspornym jest, iż ubezpieczona w chwili śmierci męża nie osiągnęła wieku 50 lat (w dacie zgonu męża miała zaledwie 31 lat) i nie orzeczono u niej niezdolności do pracy. Warunków tych ubezpieczona również nie spełniła w ciągu 5 lat od śmierci męża i od zaprzestania wychowywania młodszej córki M.. Wiek 50 lat ubezpieczona osiągnęła dopiero w dniu 20.11.2013r. Obecnie ubezpieczona nie wychowuje żadnego z dzieci uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym mężu i nie sprawuje opieki nad dzieckiem z orzeczoną całkowitą niezdolnością do pracy. W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do przyznania ubezpieczonej prawa do renty rodzinnej w oparciu o art. 70 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd rozpatrując odwołanie ubezpieczonej wziął pod uwagę stan prawny obowiązujący w dacie złożenia wniosku o rentę rodzinną (24.10.2013r.) tj. przepisy obecnie obowiązującej ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Z mocy art. 116 ust. 1 ustawy o FUS postępowanie w sprawie o przyznanie prawa do świadczeń wszczyna się na wniosek, gdyż brak jest w tym zakresie odrębnej regulacji prawnej. I właśnie data złożenia wniosku wskazuje na to, jaki stan prawny winien być brany pod uwagę jako kryterium ustalenia - czy zostały spełnione przesłanki do przyznania prawa do świadczenia. Wynika to z przepisu art. 186 ustawy o FUS, w szczególności z jego ustępu 2 pkt 1 wskazującego, że przepisy ustawy stosuje się do wniosków o świadczenia zgłoszonych począwszy od dnia jej wejścia w życie. Przepis art. 186 ustawy o FUS nie przewiduje natomiast - jako zasady - możliwości stosowania poprzedniego stanu prawnego, jeżeli tylko wniosek o przyznanie prawa do świadczenia został zgłoszony po jej wejściu w życie. Zweryfikować tę zasadę mogą wyłącznie przepisy intertemporalne (tak wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 6.03.2013r. sygn. akt III AUa 1806/12). Ubezpieczona nigdy nie występowała z wnioskiem o rentę rodzinną w czasie obowiązywania ustawy z dnia 1.02.1983r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin, i organ rentowy nigdy nie ustalił ubezpieczonej uprawnień do górniczej renty wdowiej w oparciu o te przepisy. W związku z tym w chwili obecnej nie można ubezpieczonej przyznać prawa do górniczej renty wdowiej w oparciu o nieaktualną ustawę o zaopatrzeniu emerytalnym górników, a obecnie obowiązujące przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie przewidują już takiego świadczenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał złożone odwołanie za nieuzasadnione i z mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. Sędzia