III Ca 795/21

Sygn. akt III Ca 795/21 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 8 września 2017 r. Ł. G. wystąpił o zasądzenie od (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 8000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 31 sierpnia 2017 r. do dnia zapłaty i kosztów procesu tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną w dniu 6 marca 2017 r. w wypadku samochodowym, którego sprawca korzystał z ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu, wskazując, iż powód nie doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia skutkujących krzywdą. Ponadto ewentualne odsetki winny być zasądzone od dnia wyrokowania. Wyrokiem z dnia 15 września 2020r. Sąd Rejonowy w Zgierzu zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31 sierpnia 2017r. do dnia zapłaty oraz oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia w zakresie uwzględniającym powództwo wniosła strona pozwana. Skarżąca zarzuciła rozstrzygnięciu: 1.naruszenie przepisów postepowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c., mające wpływ na treść orzeczenia, poprzez błędną, sprzeczną z zasadami doświadczenia życiowego ocenę dowowów i ustalenie, że w wyniku zdarzenia powód doznał obrażeń ciała, w tym urazu kręgosłupa szyjnego, podczas gdy z opinii biegłego sądowego ds. technicznej i kryminalistycznej rekonstrukcji przebiegu wypadków drogowych oraz biegłego sadowego z zakresu medycyny wypadkowej, które to opinie zostały uznane za w pełni wiarygodne przez Sąd I instancji wynika, że powód w wyniku zdarzenia nie mógł doznać jakichkolwiek obrażeń ciała; 2.naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 436 k.c. w zw. z art. 445 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i ustalenie, że w realiach niniejszej sprawy powód doznał krzywdy, która uzasadniałaby zadośćuczynienie w wysokości 3000 zł, podczas gdy w wyniku zdarzenia powód nie doznał jakichkolwiek obrażeń ciałom jak również brak podstaw do ustalenia rozstroju zdrowia u powoda. W konkluzji skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów postepowania za obie instancje w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację powód wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postepowaniu apelacyjnym. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie jest zasadna. Wbrew zarzutom podniesionym w apelacji, Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, znajdujących pełne oparcie w zabranym w spamie materiale dowodowym i trafnie określił konsekwencje prawne z nich wynikające. Ustalenia stanu faktycznego poczynione przez Sąd I instancji, Sąd Okręgowy przyjmuje za własne bez konieczności ponownego ich przytaczania. W szczególności, nie znajduje żadnego uzasadnienia zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. W niniejszej sprawie skarżący podniósł, że roszczenie jest bezzasadne z uwagi na brak jakiejkolwiek krzywdy powoda na skutek kolizji z dnia 6 marca 2017 r. Jak wynika z materiału dowodowego zebranego w sprawie, powód na skutek kolizji z dnia 6 marca 2017 r. doznał stłuczenia i skręcenia kręgosłupa szyjnego, stłuczenia barku lewego i łokcia lewego, stłuczenia żeber po lewej stronie i lewego kolana. Obrażenia te nie skutkowały trwałym ani długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu powoda, jednakże powód odczuwał dolegliwości bólowe wymagające systematycznego stosowania leków, które trwały przez okres ok. 2 miesięcy od wypadku. U powoda po urazie okolicy kręgosłupa szyjnego obecnie pozostaje mierny okresowy zespół o typie dyskomfortu w okolicy karku. Powód odczuwał również lęk związany z jazdą samochodem, co skłoniło go do wizyty w (...). W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji prawidłowo ustalił stan zdrowia powoda będący następstwem wypadku na podstawie opinii biegłego ortopedy dr n. med. A. W.