2 umowy, zleceniodawca zlecił, a zleceniobiorca przyjął obsługę prawną, w zakresie działalności prowadzonej przez zleceniodawcę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych.
1 umowy, zleceniobiorca zobowiązał się do wykonywania zlecenia
e swoją najlepszą wiedzą i należytą starannością.
1 umowy, w ramach wykonywania niniejszej umowy zleceniobiorca zobowiązuje się do świadczenia obsługi prawnej
potrzebami zleceniodawcy w wymiarze do 8 osobogodzin tygodniowo.
2, realizacja postanowień umowy może odbywać się prócz stawiennictwa wykonawcy w siedzibie zamawiającego, także drogą elektroniczną za pośrednictwem poczty e-mail w miarę potrzeb przez pięć dni w tygodniu od poniedziałku do piątku, a także pod wskazanym numerem telefonu.
1 umowy, zleceniodawca zobowiązuje się wypłacać zleceniobiorcy z tytułu wykonywania umowy
1 honorarium w wysokości 3660 zł (3000 zł + VAT) miesięcznie.
2 umowy, zleceniodawca zobowiązuje się wypłacać zleceniobiorcy z tytułu wykonywania umowy,
2 honorarium w wysokości 200 zł + 22% VAT za każdą rozpoczętą godzinę.
3 umowy, honorarium określone powyżej jest płatne w terminie 7 dni od wystawienia faktury.
1 umowy, zleceniobiorcy przysługuje pełne wynagrodzenie z tytułu zasądzonego na rzecz zleceniodawcy zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
2 umowy, z tytułu wykonywania zlecenia poza siedzibą zleceniodawcy, zleceniobiorcy przysługuje każdorazowo dodatkowe honorarium w zryczałtowanej wysokości 1220 zł.
1 umowy, zleceniodawcy przysługuje prawo rozwiązania niniejszej umowy za sześciomiesięcznym wypowiedzeniem w wypadku wykonywania przedmiotu umowy przez osobę nieposiadającą stosownych uprawnień
ustawą z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych lub ustawą z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze.
2 umowy, w wypadku rozwiązania umowy, bądź odstąpienia od jej wykonywania z przyczyn innych niż wymienione w ust. 1, zleceniodawca zapłaci zleceniobiorcy karę umowną odpowiadającą wysokości utraconych pożytków przez zleceniobiorcę.
W okresie od dnia 1 października 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r. funkcję likwidatora (...) Urzędu (...)w W.pełnił Z. R., przy czym ostatnie czynności likwidacyjne dokonał jeszcze w sierpniu 2009 r., składając wtedy ostatnie sprawozdanie. Pismem z dnia 22 października 2008 r., pozwany w oparciu o zarządzenie Wojewody (...)z dnia 30 września 2008 r., Nr (...), w sprawie likwidacji (...)Urzędu (...) w W.oraz na podstawie art. 145 ustawy Prawo zamówień publicznych odstąpił od umowy-zlecenia zawartej w dniu 15 kwietnia 2007 r. Równocześnie w trybie art. 740 k.c. w związku z art. 136 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych wezwał powoda do złożenia szczegółowego sprawozdania z wykonania zlecenia oraz zażądał wydania wszelkich informacji i dokumentów z nim związanych. Pismo przesłane zostało przez operatora prywatnego (...) Sp. z o.o.w W.. Decyzję o wypowiedzeniu tejże umowy podjął Z. R., ponieważ jego zdaniem wszystkie umowy zawarte przez (...)w związku z jego likwidacją powinny zostać wypowiedziane. Mniej więcej w połowie października 2008 r. zapoznał się z tą umową i stwierdził, że jest ona wyjątkowo niekorzystna dla Skarbu Państwa. Przewidziane w tej umowie możliwości jej rozwiązania były dla niezrozumiałe i stanowiły w ocenie likwidatora dyktat zleceniobiorcy. Ponadto stwierdził on, że umowa została zawarta na okres 4 lat bez możliwości jej wcześniejszego wypowiedzenia przez zleceniodawcę, a przewidziane w umowie wynagrodzenie wydawało mu się zbyt wysokie. Nie odpowiadała mu także forma świadczenia usług prawnych na odległość, bowiem potrzebował prawnika do bieżących konsultacji i porad prawnych, jak również takiego, który znałby proces likwidacji. Przed podjęciem decyzji o rozwiązaniu umowy z W. K.zasięgnął opinii u prawników Urzędu (...)nadzorującego (...)Dowiedział się, iż może wypowiedzieć umowę w trybie art. 145 w związku ze szczególną sytuacją (...), czyli w związku z jego likwidacją. Z uwagi na fakt, że likwidacja rozpoczęła się 1 października 2008 r. to
powołanym przepisem prawa, dokonał wypowiedzenia umowy w terminie ustawowym. Korespondencję w tym przedmiocie odebrał ojciec powoda - K. K.
ww. umową, w dniu 31 grudnia 2008 r. pełnomocnik powoda wystawił pozwanemu fakturę VAT na kwotę 3660 zł, w dniu 31 stycznia 2009 r. pełnomocnik powoda wystawił pozwanemu fakturę na kwotę 3660 zł za usługę prawną
ww. umową. Pismem z dnia 31 stycznia 2009 r., pełnomocnik powoda wezwał pozwanego do zapłaty w ciągu 7 dni kwot: 3660 zł z faktury VAT nr (...) z dnia 30 listopada 2008 r., 3660 zł z faktury VAT nr (...) z dnia 31 grudnia 2008 r., 3660 zł z faktury VAT nr (...) z dnia 31 stycznia 2009 r., odsetek z tytułu zwłoki w zapłacie faktury VAT nr (...) z dnia 31 października 2008 r. Pismem z dnia 15 lutego 2009 r., pozwany poinformował powoda, że jego żądanie zapłaty wynagrodzenia z tytułu umowy z dnia 15 kwietnia 2007 r. za okres po 1 listopada 2008 r. nie znajduje uzasadnienia, albowiem pozwany odstąpił w dniu 28 października 2008 r. od umowy łączącej strony. Według stanu na dzień 28 marca 2009 r. radca prawny W. K. widniał na stronie internetowej pozwanego jako osoba świadcząca obsługę prawną pozwanego. W dniu 30 marca 2009 r. zawarta została umowa pomiędzy pozwanym, a radcą prawnym B. C., obejmująca świadczenie pomocy prawnej w zakresie bezpośrednio związanym z likwidacją (...)Urzędu (...) w W.. Umowa ta została zawarta w związku z koniecznością dokonania czynności kończących proces likwidacji. W dniu 2 listopada 2009 r. ojciec powoda, K. K.
art. 61 § 1 zd. 1 k.c., oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Nie budzi wątpliwości, że powód mógł zapoznać się z treścią ww. oświadczenia woli. Zatem Sąd Rejonowy uznał, że oświadczenie woli zawierające odstąpienie od umowy zostało złożone powodowi skutecznie. Oświadczenie powoda z dnia 22 października 2008 r. nie jest sprzeczne ze stanem faktycznym ustalonym w sprawie. Przesłanki odstąpienia od umowy określone zostały w art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych stanowiącym, iż w razie zaistnienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, że wykonanie umowy nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy, zamawiający może odstąpić od umowy w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o tych okolicznościach. W ocenie Sądu I instancji, zaszła okoliczność powodująca, że wykonanie umowy łączącej strony nie leżało w interesie publicznym, której nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy. Okolicznością tą była likwidacja jednostki organizacyjnej pozwanego, której obsługę prawną prowadzić miał powód. Słusznie uznał likwidator Z. R., że warunki prowadzenia obsługi prawnej ustalone w tej umowie nie były dostosowane do warunków prowadzenia likwidacji tejże jednostki organizacyjnej. Proces likwidacji wymaga większego zaangażowania obsługi prawnej oraz pociąga za sobą konieczność bieżących konsultacji i porad prawnych, a także szczególnej znajomości postępowania likwidacyjnego. Niewątpliwie forma świadczenia usług prawnych na odległość, nie spełniała tych wymogów. Aczkolwiek § 4 ust. 1 umowy obejmował zobowiązanie do świadczenia obsługi prawnej
potrzebami zleceniodawcy w wymiarze do 8 osobogodzin w tygodniu, to jednak zobowiązanie to mogło być realizowane także drogą elektroniczną za pośrednictwem poczty e-mail w miarę potrzeb przez pięć dni w tygodniu od poniedziałku do piątku, a także pod wskazanym numerem telefonu. Nawet gdyby uznać, że powód faktycznie stale świadczył obsługę prawną 8 godzin tygodniowo, to jednak możliwość świadczenia także na odległość, nie dawała należytej gwarancji, że powód nie skorzysta ze swych uprawnień do świadczenia usług na odległość. Faktyczne świadczenie usług nie miało zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, tym samym znaczenia nie miał również dowód w postaci przedstawionej przez powoda informacji publicznej. Z powyższych względów Sąd Rejonowy uznał, że interes publiczny - konieczność sprawnego i prawidłowego przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, usprawiedliwiał odstąpienie od umowy. Okoliczność likwidacji jednostki, niewątpliwie nie mogła być przewidziana w chwili zawarcia umowy. Termin odstąpienia od umowy wskazany w ww. przepisie został zachowany. W umowie zlecenia z dnia 31 października 2008 r. podpisanej z radcą prawnym B. C.podniesione wyżej okoliczności zostały uwzględnione. Prawidłowe przeprowadzenie procesu likwidacji wymagało zawarcia dodatkowej umowy z radcą prawnym B. C., obejmującą świadczenie pomocy prawnej w zakresie bezpośrednio związanym z likwidacją (...). Umowa ta została zawarta w związku z koniecznością dokonania czynności kończących proces likwidacji, co wynika z jej treści. Zatem należało uznać, że poprzednio zawarta umowa z B. C.obejmowała świadczenie pomocy prawnej w zakresie bezpośrednio związanym z likwidacją (...) w związku z koniecznością dokonania czynności w trakcie procesu likwidacji. W korelacji z treścią art. 145 ust. 2 Prawa zamówień publicznych, stanowiącym, że w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wykonawca może żądać wyłącznie wynagrodzenia należnego z tytułu wykonania części umowy Sąd Rejonowy wywiódł, że w okresie likwidacji powód nie świadczył na rzecz pozwanego żadnych usług prawnych. Okoliczność, że radca prawny W. K. widniał na stronie internetowej pozwanego jako osoba świadcząca obsługę prawną jeszcze 28 marca 2009 r. jest w tym przypadku bez znaczenia wobec tego, że dla ewentualnego prawa powoda do wynagrodzenia istotne znaczenie miałaby umowa w tym względzie, która jednak ustała na skutek skutecznego oświadczenia o odstąpieniu od niej. Nadto wynagrodzenie na podst. art. 145 ust. 2 Prawa zamówień publicznych byłoby dla powoda należne za ewentualne faktyczne wykonywanie czynności przez radcę prawnego, które stosownie do okoliczności traktować należałoby albo jako zawarcie umowy per facta concludentia, bądź jako prowadzenie cudzych spraw bez zlecenia. Sąd Rejonowy w pkt. 2 wyroku orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. W pkt. 3 Sąd orzekł na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych tytułem wydatków poniesionych przez Skarb Państwa na poczet czynności biegłego. Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wywiódł powód, zaskarżając wyrok w całości. wniósł o jego zmianę i uwzględnienie powództwa w całości, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sądowi l instancji do rozpoznania w innym składzie, przy uwzględnieniu kosztów postępowania apelacyjnego. Orzeczeniu zarzucił: 1) obrazę przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 217 k.p.c. poprzez: a.) pominięcie przy wyrokowaniu przez Sąd Rejonowy dowodu z kart wejścia do siedziby strony pozwanej jak i niekwestowanej przez stronę pozwaną (fakt przyznany) wielokrotnej obecności powoda w siedzibie strony pozwanej po rzekomym doręczeniu oświadczenia o wypowiedzeniu - co stanowi dodatkowy argument, że oświadczenie to nie zostało skutecznie doręczonego powodowi w ustawowym terminie, b.) pominięcie przy wyrokowaniu przez Sąd Rejonowy dowodu z rejestru działalności gospodarczej z którego wynika w sposób bezsporny iż w dniu 28 października 2008 r. powód nie prowadził działalności pod adresem wskazanym na przesyłce stąd brak faktycznie możliwości dostarczenia przesyłki (oświadczenia woli) pod ten adres, c.) pominięcie przy wyrokowaniu przez Sąd Rejonowy dowodu z zeznań świadka R. który zeznał, że nigdy nie spotkał się powodem po objęciu funkcji likwidatora aż do dnia 18 listopada 2008 roku - co tylko potwierdza fakt braku podstaw merytorycznych podjęcia decyzji o odstąpieniu od umowy motywowanego sposobem wykonywania usługi; - art. 231 k.p.c. w zw. z art. 135 § 1 k.p.c. poprzez błędne uznanie, że z ustalonego przez sąd faktu odebrania przez ojca powoda - K. K.
którymi gospodarstwo pomocnicze było jednostką organizacyjną (gospodarczą forma działalności) jednostki organizacyjnej statio fisci Skarbu Państwa jakim jest Wojewoda (...) - fakt znany Sądowi z urzędu. Likwidowane gospodarstwo pomocnicze było w istocie jednostką Skarbu Państwa, dlatego też przeprowadzona likwidacja nie wiązała się z prawnym i faktycznym unicestwieniem tego podmiotu w ścisłym tego słowa znaczeniu a tylko powrotem uprzednio wyodrębnionych środków do jednostki organizacyjnej (macierzystej) nie mogącej prowadzić działalności gospodarczej; - art. 233 k.p.c. poprzez: a.) naruszenie swobodnej oceny dowodów przez dowolne uznanie, że wskazane przez powoda podpisy jako pochodzące od niego są nieczytelne, a więc w istocie nie są podpisami powoda gdy strona pozwana nie kwestionowała
ciężarem dowodowym, że podpisy te są podpisami powoda; b.) sformułowanie na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie błędnego wniosku, prowadzącego do uznania, że likwidacja jednostki organizacyjnej pozwanego stanowi istotną zmianę okoliczności powodującej, że wykonanie umowy nie leży w interesie publicznym; c.) wyprowadzenie z materiału dowodowego wniosków z niego nie wynikających, tj. że warunki prowadzenia obsługi prawnej ustalone w umowie łączącej powoda z pozwanym, a w szczególności zawarta w tej umowie możliwość świadczenia przez powoda usług prawnych na odległość (przedstawiana przez sąd jako przesłanka samoistna) nie spełniały wymogów prowadzenia obsługi prawnej w warunkach prowadzenia likwidacji jednostki organizacyjnej pozwanego - z zastrzeżeniem treści zgłoszonych wyżej zarzutów - jak i dalsza realizacja tej umowy nie leży w interesie publicznym; - art. 328 k.p.c. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu skarżonego wyroku dowodów, na których Sąd się oparł rozstrzygając, że: likwidacja jednostki pozwanego jest okolicznością powodującą, że wykonanie umowy nie leży w interesie publicznym, czego nie można było przewidzieć w chwili zawarcia umowy, ustalone w umowie łączącej powoda z pozwanym warunki prowadzenia obsługi prawnej - w tym możliwość świadczenia przez powoda usług prawnych na odległość - nie były dostosowane do warunków prowadzenia likwidacji jednostki pozwanego; 2) obrazę przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych poprzez: a.) błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, skutkiem czego sąd błędnie przyjął, iż zaszły przesłanki do odstąpienia od umowy z tej podstawy prawnej, b.) wadliwe przyjęcie przez Sąd Rejonowy, że strona pozwana dochowała ustawowemu terminowi 30 dni na dokonanie odstąpienia licząc ten termin od dnia 28 października 2009 roku, podczas gdy decyzja Wojewody (...) o likwidacji podjęta została 30 września 2009 roku. Skoro
brzmieniem art. 145 zamawiający może odstąpić od umowy w ciągu 30 dni od powzięciu wiadomości o tych okolicznościach to tymi okolicznościami jest wydanie decyzji o likwidacji przez Wojewodę (...) jako organu powołującego i rozwiązującego swoje gospodarstwo pomocnicze, a więc termin ten upłynął 1 października 2008 roku, a nie jak mylnie przyjął Sąd Rejonowy 1 listopada 2008 roku. 3) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu, że K. K. odebrał przesyłkę (...) nr (...), w której znajdowało się oświadczenie o odstąpieniu od umowy, podczas materiał dowodowy zebrany w sprawie nie dawał podstaw do takiego ustalenia; 4) nie rozpoznanie o całości roszczenia - strona powodowa prócz roszczenia o zapłatę złożonych faktur wnosiła o zasądzenie odsetek za zwłokę w zapłacie faktury VAT nr (...), w tym zakresie Sąd Rejonowy nie wypowiedział się co do zgłoszonego pozwem roszczenia,. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja podlegała oddaleniu. Sąd II instancji przyjął za własne poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne stwierdzając, że znajdują umocowanie w prawidłowo ocenionym materiale dowodowym, jak również podzielił w całej rozciągłości wnioski sądu meriti, jako wywiedzione z tych ustaleń w sposób logiczny, przy prawidłowym uwzględnieniu porządku prawnego. Wbrew twierdzeniom apelacji za bezpodstawny należało uznać pierwszy zarzut apelacji, w tym zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., albowiem zdaniem sądu II instancji ocena materiału dowodowego została przez Sąd Rejonowy przeprowadzona w sposób wnikliwy, niewątpliwie bez przekroczenia granic zakreślonych treścią powyżej powołanej normy prawnej, a w związku z tym, wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło do naruszenia tego przepisu. W ocenie Sądu II instancji okoliczności związane z wejściem do siedziby pozwanego (...)nie świadczą o wykonywaniu na jego rzecz pracy po odstąpieniu od umowy, zatem przypisywanie przez powoda, iż powołany dowód wykazuje okoliczność jego aktywności zawodowej wobec pozwanego, nie jest zasadne. W przedmiocie podnoszonej kwestii podpisów należało zważyć, iż takowe nie były kwestionowane. Jednak innych wniosków z tej okoliczności nie sposób wywieść. Istotna zmiana okoliczności, stanowi zmianę znaczącą, która niewątpliwie jest likwidacja uprzednio prosperującego (...). Nie sposób marginalizować tej okoliczności, która w istocie prowadzi przecież do zaprzestania działalności pozwanego. W takich jednoznacznych okolicznościach sprawy, wykonanie przedmiotu zamówienia publicznego w istocie nie leżało w interesie publicznym. Jednoznacznym jest bowiem, że warunki obsługi prawnej zagwarantowane przez powoda w umowie uprzednio łączącej strony, nie umożliwiały, jak zasadnie zeznał likwidator pozwanego, uzyskiwania w szerokim zakresie pomocy i porad prawnych w przedmiocie likwidacji pozwanego (...)Urzędu (...) w W.. Powód przecież miał zagwarantowane czynności w ramach zlecenia w wymiarze ośmiu godzin tygodniowo, co w istocie w wymiarze czasu pracy 40 godzin tygodniowo, jest znikome, zwłaszcza w korelacji z koniecznością prowadzenia czynności likwidacyjnych. Strony umowy nadto umożliwiły powodowi świadczenie obsługi prawnej nie tylko osobiście, ale też drogą elektroniczną lub przez telefon. Niewątpliwie taki wymiar czasu obsługi prawnej w skali tygodnia i miesiąca w wymiarze 32 godzin, jest minimalny w sytuacji działań likwidatora, którego celem jest przeprowadzenie całego procesu likwidacji, bez zwłoki w tym przedmiocie. Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych m.in. w oparciu o depozycje świadka będącego likwidatorem pozwanego (...)Urzędu (...)w W., który jednoznacznie zeznał, że potrzebował prawnika do bieżących porad i konsultacji , codziennych, czego nie gwarantowała mu umowa z powodem. Nadto jak zasadnie zeznał powołany świadek, likwidator realizując umowę z pozwanym, nie miałby także gwarancji bezpośredniości porady prawnej. Wbrew zarzucanemu naruszeniu art. 217 k.p.c. podnieść należało, że okoliczności związane z wejściem i wyjściem powoda z siedziby pozwanego, nie świadczą, iż doszło do ponownego nawiązania stosunku prawnego między stronami, brak jest dowodu w tym przedmiocie. Okoliczności te nie stanowią również o nieskuteczności lub zaniechaniu doręczenia powodowi pisma odstępującego od umowy uprzednio wiążącej strony. Natomiast nie można uznać, jak to sugeruje powód, wywodząc okoliczność „rzekomego doręczenia oświadczenia o wypowiedzeniu”, iż takowe w istocie miało miejsce z uwagi na fakt, że pozwany dokonał odstąpienia od umowy, nie zaś jej wypowiedzenia. Powód wywodzi, że z dowodu z rejestru działalności gospodarczej wynika, że 28 października 2008 r. nie prowadził działalności gospodarczej pod adresem wskazanym przez pozwanego na przesyłce stanowiącej odstąpienie od umowy, wywodził także, że już z tej okoliczności wynikał brak możliwości doręczenia tam negowanego dokumentu niwelującego umowę stron. Apelujący złożył do akt zaświadczenie o wpisie do ewidencji własnej działalności gospodarczej, prawniczej, wystawione w dniu 20 lipca 2007 r. z którego wynika, że prowadził działalność gospodarczą pod adresem G. ul. (...)oraz umowę z dnia 30 maja 2007 r. zawartą z E. K.
art. 6 k.c. od jakiej kwoty i za jaki okres żąda odsetek ustawowych za podnoszoną zwlokę w zapłacie. Zatem również ten zarzut apelacji nie mógł stanowić podstawy dla uwzględnienia jednego z dwóch wniosków wywiedzionego środka zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 385 k.p.c., orzekając o kosztach procesu za drugą instancję według zasady z art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c.,
którą strona przegrywająca proces zobowiązana jest do zwrotu kosztów przeciwnikowi. Zasądzoną kwotę stanowi 1.200 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika pozwanej, obliczonego od wartości przedmiotu zaskarżenia na podstawie § 6 pkt 5 w zw. z § 12. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.