Sygn. akt IV P 110/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 maja 2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska - Rozmus Ławnicy: Wojciech Krztoń Leokadia Wawirowicz Protokolant: stażysta Tomasz Miłosz po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy z powództwa M. R. przeciwko (...) Sp. z o.o. w Ł. o przywrócenie do pracy orzeka: I oddala powództwo, II nie obciąża powoda kosztami procesu na rzecz pozwanego. Sygn. akt IV P 110/14 UZASADNIENIE Powód M. R. - w pozwie, skierowanym przeciwko J. sp. z .o. o w B. wniósł początkowo o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę z dnia 17 czerwca 2013r. za bezskuteczne, a w przypadku rozwiązania stosunku pracy o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach pracy i płacy. Wniósł też o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, iż oświadczenie o rozwiązaniu z nim umowy o pracę w trybie art. 53 § 1pkt 1b kp - zawiera błędy - w postaci błędnej daty rozpoczęcia pracy u pozwanego oraz nie zawiera informacji, z jaką datą „wypowiedzenie jest skuteczne”. Wskazał bowiem, że datą rozpoczęcia pracy był dzień 11.12.2008r. nie zaś jak wskazał pracodawca 05.03.2009r. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych pozwu w zakresie wskazania wartości przedmiotu sporu roszczenia, dotyczącego uznania wypowiedzenia za bezskuteczne wskazał, że wnosi o zasądzenie w przypadku uznania przez Sąd wypowiedzenia za skuteczne - odszkodowania w kwocie 6.000 zł jako zadośćuczynienia za skrócony okres wypowiedzenia , który w jego przypadku zatrudnionego na umowę na czas nieokreślony wynosi 3 miesiące. Na rozprawie w dniu 08 maja 2014r. ostatecznie sprecyzował, że nie zgadza się z wypowiedzeniem mu umowy o pracę bez wypowiedzenia, nie mniej jednak z uwagi na swój stan zdrowia i pobieranie renty - wnosi o odszkodowanie od pracodawcy. W odpowiedzi na pozew pozwana J. sp. z .o. o w B. -wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że pracodawca prawidłowo rozwiązał z powodem umowę o pracę w trybie art. 53§1 pkt 1 lit. b kp, któremu decyzją z dnia 11.03.2011r. przyznane zostało prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 18.
- do 12.11.2013r. (po wyczerpaniu okresu zasiłkowego). Pozwany podkreślił, że fakt wskazania w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia - błędnej daty rozpoczęcia pracy u pozwanego – 2009 r. (zamiast 2008 r.) nie stanowi błędu formalnego oświadczenia, a jest jedynie oczywistą omyłką i w związku z tym nie ma znaczenia dla skuteczności oświadczenia. Oświadczenie to nie musi zawierać informacji kiedy jest „skuteczne”, skoro zgodnie z art. 61§1 kc w zw. z art. 300 kp jest ono skuteczne, z chwilą z którą doszło do adresata. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód zatrudniony był u pozwanego od dnia 11.12.2008r., początkowo na okres próbny, a od dnia 05.03.2009r. na czas określony do dnia 31.12.2012r. na stanowisku magazyniera, zaś zgodnie z aneksem z dnia 01.04.2010r. strony oświadczyły, że z dniem 01.04.2010r. zmieniły postanowienia ww. umowy o pracę – z czasu określonego na czas nieokreślony. (dowód: akta osobowe powoda – umowa o pracę k: 3 B, 9 B, 16 B) W okresie od 17.09.2012r. powód przebywał na zwolnieniu lekarskim i pobierał zasiłek chorobowy. Okres zasiłkowy zakończył się z dniem 17.03.2013r. Decyzją z dnia 11.03.2013r. ZUS przyznał powodowi prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres: - od 18.03.2013r. do 15.06.2013r. w wysokości 90% podstawy wymiaru, oraz od 16.06.2013r. do 12.11.2013r. w wysokości 75% podstawy wymiaru. (dowód: decyzja z dnia 11.03.2013r. k: 26 B ; wniosek o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego k: 24 B - akt osobowych powoda) Oświadczeniem z dnia 17 czerwca 2013r. pozwany rozwiązał z powodem umowę o pracę bez wypowiedzenia w trybie art. 53 § 1pkt 1 b kp. Przyczyną wypowiedzenia była niezdolność do pracy powoda, trwająca dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku (182 dni) oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące. W oświadczeniu wskazano, iż rozwiązaniu uległa umowa z 05.03.2009r.. (dowód: rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia k: 8) Sąd zważył, co następuje: Roszczenie powoda nie znajduje podstaw do jego uwzględnienia. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 1 kp - pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia: 1) jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa: a) dłużej niż 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy, b) dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową, A zatem - w przypadku choroby pracownika - § 1 art. 53 kp - przewiduje dwa rodzaje okresów ochronnych. I tak w przypadku powoda zastosowanie znalazł pkt b) dotyczący - okresu pobierania wynagrodzenia i zasiłku chorobowego oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące w przypadku zatrudnienia u danego pracodawcy co najmniej przez 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy była spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową. Poza sporem bowiem było, że w okresie od 17.09.2012r. powód przebywał na zwolnieniu lekarskim i pobierał zasiłek chorobowy, zaś decyzją z dnia 11.03.2011r. przyznane mu zostało prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres od 18.
- do 12.11.2013r. (po wyczerpaniu okresu zasiłkowego). Powód podnosił natomiast, że domaga się od pozwanego pracodawcy odszkodowania, albowiem pismo o rozwiązaniu z nim umowy o pracę bez wypowiedzenia zawierało błędy formalne - w postaci błędnej daty rozpoczęcia pracy u pozwanego oraz nie zawierało informacji, z jaką datą „wypowiedzenie jest skuteczne”. W ocenie Sądu, wskazanie przez pracodawcę podczas redagowania pisma o rozwiązaniu umowy o pracę umowy z dnia 05.03.2009r. nie stanowi omyłki bądź błędu, które można zakwalifikować jako błąd formalny oświadczenia o rozwiązaniu umowy i na tej podstawie dochodzić odszkodowania od pracodawcy w związku z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie (art. 30§4 kp w zw. z art. 56§1 kp ). Dodatkowo oświadczenie o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia - wbrew twierdzeniom powoda - nie musiało zawierać informacji o tym, kiedy jest ono „skuteczne” ( kiedy wywołuje skutki prawne) skoro w myśl z art. 61§1 kc w zw. z art. 300 kp wywołuje ono skutek z chwilą, z którą adresat mógł się z nim zapoznać. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego - oświadczenie woli pracodawcy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia jest złożone pracownikowi z chwilą, gdy doszło do niego w taki sposób, że mógł się zapoznać z jego treścią, chociaż tego nie uczynił (por. wyrok SN z dnia 16.03.1995r. I PRN 2/95). Zatem - niewskazanie w oświadczeniu woli daty rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia również nie uzasadnia roszczenia pracownika, przewidzianego w art. 56 k.p. Mając na uwadze powyższe Sąd w oparciu o powołane przepisy orzekł jak w pkt I wyroku. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 102 kpc, mając na uwadze sytuację materialną powoda, który aktualnie pobiera rentę i z powodu stanu zdrowia nie może podjąć żadnego zatrudnienia (pkt II wyroku). SSR Grażyna Giżewska-Rozmus