← Polska

VI Ka 320/22

Warszawa, dnia 3 sierpnia 2022 r. Sygn. akt VI Ka 320/22 1. 2.WYROK 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz Sędziowie: SO Aleksandra Mazurek SR (del.) Izabela Kościarz-Depta protokolant: protokolant sądowy – stażysta Weronika Zych 4.przy udziale prokuratora Marka Traczyka po rozpoznaniu dnia 3 sierpnia 2022 r. 5.sprawy M. D.

(1)syna M. i G., ur. (...) w W. 6.oskarżonego o czyny z art. 279 § 1 kk, art. 180a kk, art. 178b kk, art. 87 § 1 kw 7.na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę 8.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie 9.z dnia 1 grudnia 2021 r. sygn. akt III K 807/21 11.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. SSO Michał Bukiewicz SSO Aleksandra Mazurek SSR (del.) Izabela Kościarz-Depta UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 320/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 2
  1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
  2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 1.12.2021 sygn. akt III K 807/21 1.
  3. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
  4. Granice zaskarżenia 1.1.
  5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
  6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
  7. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
  8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.
  9. Ustalenie faktów 1.1.
  10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
  11. M. D.
(1)oskarżony jest osobą karaną informacja z KRK 399-40 2.1.1.2. M. D.
(1)zachowanie oskarżonego w czasie pobytu w izolacji więziennej było poprawne opinia Dyrektora AŚ W. (...) 467-472 1.1.
  1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
  2. 1.
  3. Ocena dowodów 1.1.
  4. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.1.1.1 informacja z KRK Sąd Okręgowy obdarzył wiarą informację z KRK albowiem została wystawiona przez uprawniony podmiot, w zakresie jego kompetencji a jej autentyczność nie była kwestionowana przez strony 2.1.1.2 opinia Dyrektora AŚ W. (...) Sad Okręgowy obdarzył wiarą opinię o oskarżonym albowiem została wystawiona przez uprawniony podmiot, w zakresie jego kompetencji a jej autentyczność nie była kwestionowana przez strony 1.1.
  5. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
  6. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
  7. Rażąca niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonego kary , środków karnych oraz obowiązku naprawienia szkody ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Z przeprowadzonej przez Sąd Okręgowy kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia wynika, że ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego były prawidłowe i pozwoliły na jednoznaczne stwierdzenie, że oskarżony popełnił przypisane mu czyny. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie o spójny, kompleksowo zebrany i ujawniony w toku przewodu materiał dowodowy i właściwą jego oceną zgodną z regułami art. 7 kpk. W ocenie Sądu Okręgowego, wysokość wymierzonych przez sąd I instancji wobec oskarżonego kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności nie cechuje się rażącą niewspółmiernością, wobec czego powyższy zarzut formułowany przez obrońcę i oskarżonego uznać należało za niezasadny. Zaznaczyć należy w pierwszej kolejności, że rażąca niewspółmierność kary zachodzi wówczas, gdy sąd I instancji w sposób jaskrawy nie wyważy rodzaju i wysokości wymierzanej kary z okolicznościami przewidzianymi w art. 53 § 1 i 2 k.k., co skutkować będzie nieproporcjonalnością tej kary. Podkreślić należy przy tym, że na gruncie art. 438 pkt. 4 k.p.k. nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby, również w potocznym znaczeniu tego słowa, „rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się zaakceptować. Zmiana zaskarżonego wyroku z powodu rażącej niewspółmierności orzeczonej kary może mieć zatem miejsce dopiero wtedy, gdy wykazana zostanie wyraźna dysproporcja między karą wymierzoną przez sąd I instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2004 roku, sygn. akt II AKa 514/04). Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę proporcjonalną i adekwatną do realiów przedmiotowej sprawy, co następnie w należyty i wyczerpujący sposób uzasadnił, dokładnie omawiając zarówno okoliczności przemawiające na niekorzyść, jak i na korzyść podsądnego. Sąd Okręgowy w pełni zgadza się z przedstawionymi przez Sąd Rejonowy motywami, prowadzącymi do wymierzenia M. D. kary takiego rodzaju i takiej wysokości, jak w sentencji. Fakt, że oskarżony pracuje w areszcie śledczym i stara się tam funkcjonować prawidłowo zasługuje oczywiście na pochwałę, natomiast nie może on w żaden sposób podważyć prawidłowości wyroku Sądu Rejonowego, wobec tego, że nie można w tym momencie mówić o pozytywnej prognozie kryminologicznej wobec oskarżonego. Zważyć należy, że oskarżonemu wymierzono karę z uwzględnieniem jego karalności. Jak wynika z aktualnej informacji z KRK jest on osobą karną za czyn z art. 279 par 1 kk na karę bezwzględną. Świadczy to o tym ,że oskarżony zdecydował się na ponowne przestępstwo przeciwko mieniu mając świadomość toczącego się postepowania karnego przeciwko niemu za takie samo zachowanie. Tym samym nie ma podstaw do wymierzenia kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia . Kara łączna uwzględnia z kolei związek podmiotowo przedmiotowy między czynami oraz cele jakie ma osiągnąć wobec sprawcy. W ocenie sądu II instancji, słusznie Sąd Rejonowy zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego obowiązek naprawienia szkody we wskazanej wysokości złotych. Powyższa kwota jest adekwatna do wielkości straty której doświadczył M. H. a którą wykazał swoimi zeznaniami. Nie sposób czynić zarzutu nienależytej wyceny albowiem nie odbiegała ona w świetle zasad doświadczenia życiowej od obiektywnie istniejących cen za przedmioty specjalistyczne tego rodzaju. Strony na etapie postępowania przez sądem I instancji również nie kwestionowały wiarygodności pokrzywdzonego w tym zakresie a zatem zarzuty na tym etapie stanowią jedynie nieuzasadnioną próbę umniejszenia zakresu odpowiedzialności odszkodowawczej wbrew słusznemu interesowi poszkodowanego do dochodzenia należności w postepowaniu karnym. Także rozmiar orzeczonego środka karego zakazu prowadzenia pojazdów odpowiada stopniu społecznej szkodliwości czynów, zawinieniu i celom prewencyjnym w zakresie potrzeby wyeliminowania oskarżonego z ruchu drogowego z uwagi na całkowite lekceważenie jego zasad, bezpieczeństwa innych uczestników i dotychczas podejmowanych wobec niego środków mających na celu wymuszenie postawy zgodnej z porządkiem prawnym. Wniosek zmiana wyroku i orzeczenie kary łagodniejszej, w rozmiarze wnioskowanym przez prokuratora na rozprawie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec niepodzielenia zarzutów i argumentacji skarżących wniosek nie mógł być uwzględniony.
  8. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
  9. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
  10. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
  11. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
  12. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 1.12.2021 sygn. akt III K 807/21 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Podniesiona w apelacjach argumentacja obrońcy i oskarżonego nie mogła podważyć słusznych i prawidłowo uzasadnionych wniosków wywiedzionych przez Sąd Rejonowy. Z tego względu, zarzuty skarżących uznano za niezasadne, a wyrok utrzymano w mocy. 1.
  13. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
  14. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.
  15. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
  16. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
  17. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
  18. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
  19. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
  20. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
  21. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
  22. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
  23. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Zgodnie bowiem. z art. 624 § 1 k.p.k., sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. W ocenie Sądu Okręgowego, okoliczności przedmiotowej sprawy, zwłaszcza sytuacja materialna oskarżonego , mającego odbyć długoterminowa karę pozbawienia wolności uzasadniały zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.
  24. PODPIS SSO Michał Bukiewicz SSO Aleksandra Mazurek SSR (del.) Izabela Kościarz-Depta 1.
  25. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 0.1.1.3.
  26. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
  27. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
  28. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 1.
  29. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 2 Podmiot wnoszący apelację oskarżony Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja 0.1.1.3.
  30. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.
  31. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.
  32. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.