(postanowienie – rozprawa z dnia 12 maja 2022 roku e-protokół (...):06:02 – 00:06:15 – płyta CD – k. 186) Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2022 roku sąd postanowił pominąć zgłoszony przez pełnomocnika ZUS wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii kardiologa i ortopedy na fakt tego czy w datach 5.03.2020 r. i 17.02.2020 r. wnioskodawca mógł uzyskać zdolność do pracy na jeden dzień i ponownie ją utracić następnego dnia na podstawie art.
(postanowienie – rozprawa z dnia 30 czerwca 2022 roku e-protokół (...):03:30 – 00:04:49 – płyta CD – k. 219) Na rozprawie w dniu 30 czerwca 2022 roku pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. (rozprawa z dnia 30 czerwca 2022 roku e-protokół (...):00:17 – 00:03:30 – płyta CD – k. 219) Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny Z danych zawartych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej wynika, iż T. K. posiada wpis w w/w ewidencji z następującymi danymi: data rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej – 02.01.2011 r. , przeważająca działalność gospodarcza (kod (...)) – kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, w dniu 30.08.2021 r. zmiana danych we wpisie na działalność związaną z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych. (wypis z (...) k. 24, k. 64 załączonych do sprawy akt organu rentowego) Z tytułu prowadzenia w/w działalności skarżący zgłosił się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych tj. emerytalnego, rentowych, i wypadkowego oraz do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego, a także do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego od 2.01.2011 r. (okoliczność bezsporna) Ubezpieczony w (...) zgłaszał zawieszenia prowadzenia działalności m.in. na okresy: od 1.02.2019 r. do 28.02.2019 r., od 18.03.2019 r. do 16.04.2019 r., od 18.04.2019 r. do 17.05.2019 r., od 19.11.2019 r. do 18.12.2019 r., od 20.12.2019 r. do 18.01.2020 r., od 8.08.2020 r. do 6.09.2020 r. , od 8.09.2020 r. do 7.10.2020 r., od 1.04.2021 r. do 30.04.2021 r., od 2.05.2021 r. do 31.05.2021 r. (okoliczność bezsporna, karta zasiłkowa – k. 55-58, zestawienie zaświadczeń – k. 59-60) Po dniu 28 lutego 2019 r. wnioskodawca wznawiał w (...) prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej od 1.03.2019 r. do 17.03.2019 r., na dzień 17.04.2019 r., od 18.05.2019 r. do 18.11.2019 r., na dzień od 19.12.2019 r., od 19.01.2020 r. do 7.08.2020 r., na dzień od 7.09.2020 r., od 8.10.2020 r. do 31.03.2021 r., na dzień 1.05.2021 r. oraz od 1.06.2021 r. (okoliczność bezsporna, karta zasiłkowa – k. 55-58, zestawienie zaświadczeń – k. 59-60) Przy prowadzonej działalności gospodarczej wnioskodawca nie zgłaszał do ubezpieczeń pracowników, zleceniobiorców czy osób współpracujących. (okoliczność bezsporna) Po zakończeniu pobierania zasiłku chorobowego za okres od 18.01.2019 r. do 31.01.2019 r. już od następnego dnia tj. od 1.02.2019 r. wnioskodawca zgłosił zawieszenie prowadzenia działalności. Ponownie wnioskodawca zgłosił wznowienie prowadzenia działalności gospodarczej od 1.03.2019 r., a już od 2.03.2019 r. stał się niezdolny do pracy z powodu choroby. (wykaz wypłaconych świadczeń – k. 18 verte – 20 załączonych do sprawy akt organu rentowego, karta zasiłkowa – k. 55-58, zestawienie zaświadczeń – k. 59-60, dokumentacja medyczna – k. 30, k. 68-70 verte, k. 90-134, k. 138-179 ) Wnioskodawca jest właścicielem działek inwestycyjnych zlokalizowanych na ul. (...) w Ł.. (wydruki ofert (...) – k. 12-17) (...) 8 P. W., (...) S.C. w piśmie z dnia 3 czerwca 2022 roku wskazała, że współpracowała z wnioskodawcą w zakresie tworzenia animacji graficznej związanej z prowadzoną inwestycją. (pismo – k. 192) W toku postępowania wnioskodawca przedstawił następujące faktury:
jako niestotnych dla rostrzygnięcia sprawy, a ponadto pominął zgłoszony przez pełnomocnika ZUS wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu z opinii kardiologa i ortopedy na fakt tego czy w datach 5.03.2020 r. i 17.02.2020 r. wnioskodawca mógł uzyskać zdolność do pracy na jeden dzień i ponownie ja utracić następnego dnia na podstawie art.
jako nieprzydatny oraz zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania. Zdaniem sądu zebrany w sprawie materiał był wystarczający do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu odwołanie podlega oddaleniu. Decydujące znaczenie dla rozważenia zasadności stanowiska strony odwołującej miało rozstrzygnięcie kwestii, czy wnioskodawca jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowo ubezpieczeniom/u: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od dnia 1 marca 2019 roku oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 marca 2019 roku. Aby rozstrzygnąć powyższą kwestię, należy dokonać szczegółowej wykładni przepisów ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.2022.0.1009.), zwanej dalej ustawą systemową. Zgodnie z treścią art.6 ust.1 punkt 5 i art.12 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu. Ubezpieczeniu chorobowemu osoby prowadzące pozarolniczą działalność podlegają dobrowolnie na swój wniosek (art.11 ust.2 ww. ustawy). Obowiązkowo ubezpieczeniu wypadkowemu podlegają osoby podlegające ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym (art.12 ust.1 ww. ustawy). Za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców lub innych przepisów szczególnych, z wyjątkiem ust. 6a (art.8 ust.6 punkt 1 ww. ustawy). Okres podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom określa przepis art.13 punkt 4 ww. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym osoby prowadzące pozarolniczą działalność obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu podlegają w okresie od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności, zostało zawieszone na podstawie art. 36aa oraz przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (tj. Dz. U. z 2019 r. , poz.1292). W orzecznictwie Sądu Najwyższego, jednolicie przyjmuje się, że wykonywanie tejże działalności, to rzeczywista działalność zarobkowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 14 września 2007 r., III UK 35/07, LEX nr 483284; z dnia 18 lutego 2009 r., II UK 207/08, LEX nr 736738; z dnia 19 lutego 2009 r., II UK 215/08, LEX nr 736739; z dnia 19 lutego 2010 r., II UK 186/09, LEX nr 590235; z dnia 22 lutego 2010 r., I UK 240/09, LEX nr 585723; z dnia 18 listopada 2011 r., I UK 156/11, LEX nr 1102533). Definicja działalności gospodarczej do 29 kwietnia 2018 r. była ujęta w art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2017 r. , poz. 2168). Stosownie do tego przepisu działalnością gospodarczą była zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. W chwili obecnej art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców określa, iż działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. W judykaturze powszechnie przyjętym jest pogląd, że podstawą do powstania obowiązku ubezpieczenia w oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy jest faktyczne wykonywanie działalności pozarolniczej (art. 13 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych), w tym gospodarczej, co oznacza, że prowadzenie tejże działalności – to rzeczywista działalność zarobkowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły (vide: wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 25 listopada 2005 r., I UK 80/05 OSNAPiUS 2006, nr 19-20, poz. 309; z dnia 14 września 2007 r., III UK 35/07; z dnia 18 lutego 2009 r., II UK 207/08; z dnia 19 lutego 2009 r., II UK 215/08; z dnia 19 lutego 2010 r., II UK 186/09; z dnia 22 lutego 2010 r. I UK 240/09; z dnia 18 listopada 2011 r., I UK 156/11). Prowadzenie działalności gospodarczej o tyle stanowi tytuł podlegania ubezpieczeniom, o ile faktycznie ubezpieczony działalność tę wykonuje. Przesłanka wykonywania działalności gospodarczej w sposób ciągły nie jest rozumiana jako konieczność jej wykonywania bez przerwy, lecz jako zamiar powtarzalności, określonych czynności, w odróżnieniu od ich przypadkowości, sporadyczności lub okazjonalności. Samo stwierdzenie „prowadzi działalność” zakłada określony ciąg działań, a nie tylko pojedyncze czynności. Przedsiębiorcą jest więc tylko ten, kto wykonuje czynności powtarzalne i to w taki sposób, że tworzą one pewną całość, a nie stanowią oderwanego świadczenia, czy też świadczeń określonych rzeczy lub usług. Tylko, jeżeli takie działania mają charakter gospodarczy lub zawodowy istnieją podstawy do uznania, że podejmujący je podmiot jest przedsiębiorcą (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 7 sierpnia 2006 r., I Acz 441/06, LEX nr 279953). W ocenie Sądu Okręgowego, z poczynionych ustaleń faktycznych wynika, że stanowisko organu rentowego w kwestii faktycznego niewykonywania przez skarżącego działalności gospodarczej w spornym okresie tj. od dnia 1 marca 2019 roku jest uzasadnione. Świadczy o tym całokształt okoliczności sprawy. Wnioskodawca w spornym okresie podejmował pewne czynności ale miały one charakter jedynie epizodyczny i nie zmierzały do osiągnięcia zarobku. Analiza okresów zawieszania działalności oraz zwolnień lekarskich doprowadziła Sąd do wniosku, iż tak naprawdę trudno uznać z punktu widzenia ekonomicznego, że skarżący miałby prowadzić działalność gospodarczą do dnia wydania zaskarżonej decyzji jedynie w pojedynczych dniach i okresach: 01.03.2019 r, 17.04.2019 r., 18.05.2019 r., 1.07.2019 r., 1.09.2019 r., 19.12.2019 r., 19.01.2020 r., 17.02. 2020 r., 05.03.2020 r., 09.04.2020 r., 11.05.2020 r., 27.06.2020 r., 28.06.2020 r. oraz od dnia 26.07.2020 r. do 07.08.2020 r., 07.09.2020 r., 26.10.2020 r., 28.12.2020 r., od 15.02.2021 r. do 16.02.2021 r., 05.03.2021 r. do 7.03.2021 r., 01.05.2021 r. skoro przez pozostałą większość czasu jego działalność podlegała zawieszaniu, albo przebywał na zwolnieniach lekarskich. Tym samym w kontekście powyższego nie wiadomo kiedy odwołujący miałby realizować usługi o jakich jest mowa w przedstawionych przez niego fakturach. Co również istotne, gdy wnioskodawca przebywał na długotrwałych zwolnieniach lekarskich nikt nie prowadził w jego imieniu przedmiotowej działalności gospodarczej. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następują na wniosek przedsiębiorcy, chyba że przepis odrębny stanowi inaczej. W przypadku przedsiębiorcy wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej i trwa do dnia wskazanego w tym wniosku albo we wniosku o wznowienie wykonywania działalności gospodarczej albo do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego. Wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej oraz o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej w przypadku przedsiębiorców podlegających obowiązkowi wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej następuje na podstawie przepisów o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W przypadku zobowiązań o charakterze publicznoprawnym zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej wywiera skutki prawne od dnia, w którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności gospodarczej (art. 24 ust 1,2,4,7 ustawy z dnia z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców). Samo zaś sporadyczne podejmowane działań nie świadczy o faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej. Podkreślić w tym miejscu należy, że nawet dokonanie pojedynczych, okazjonalnych usług, ale bez istotnego zaangażowania sił i środków, bez organizacji i planowania, które by wskazywało na możliwość prowadzenia przez daną osobę usług, nie ma cech działalności gospodarczej, ponieważ podjętym przez wnioskodawcę działaniom nie można przypisać ani zawodowego, ani zarobkowego charakteru, ani też rzeczywistego, a nie tylko pozorowanego zamiaru uczestnictwa w obrocie gospodarczym, czego zaprzeczeniem są działania jednorazowe, okazjonalne. Prowadzenie działalności gospodarczej, powinno być bowiem działaniem konsekwentnym i przemyślanym, pod względem organizacyjnym, technicznym, ekonomicznym, finansowym, marketingowym, handlowym itd. Działania podjęte przez wnioskodawcę niewątpliwie nie odpowiadają powyższym warunkom. Zwłaszcza, że już w samym odwołaniu od zaskarżonej decyzji skarżący wskazywał, że sporadycznie wykonywał wizualizacje, animację i montaż filmów architektonicznych, a ponadto dokonał ogłoszenia sprzedaży w internecie należących do niego działek inwestycyjnych. Odnośnie jeszcze przedłożonych przez wnioskodawcę faktur należy zauważyć, że część z nich została wystawiona w dniach, w których skarżący przebywał na zwolnieniach lekarskich. Faktura Nr (...) została wystawiona w dniu 18.06.2019 r., a faktura Nr (...) została wystawienia w dniu 10.06.2020 r. Wszystkie powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że z założenia wynik finansowy działalności nie był istotny. Może też wskazywać na intencję (element subiektywny) nie tyle podjęcia i wykonywania zarobkowej działalności gospodarczej, lecz włączenia do systemu ubezpieczeń społecznych w celu uzyskania świadczeń (uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z 13 września 2016 r., I UK 455/15). Jednakże uzyskanie świadczeń z ubezpieczenia społecznego nie może być jedyną przesłanką prowadzenia działalności gospodarczej. W takiej bowiem sytuacji prowadzenie działalności gospodarczej, a ściślej realizowanie jednego z aspektów tej działalności, czyli osiąganie zysku, polegałoby tylko na pozyskiwaniu świadczeń z ubezpieczenia społecznego. W okolicznościach sprawy zachowanie wnioskodawcy świadczyło wyraźnie o zamiarze uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego, zachowania ciągłości ubezpieczenia społecznego jednocześnie przy niskich kwotach opłaconych składek i braku rzeczywistego prowadzenia działalności gospodarczej. Podsumowując Sąd przyjął za prawdziwe stanowisko organu rentowego, że wnioskodawca od dnia 1 marca 2019 roku faktycznie nie prowadził działalności gospodarczej, a co za tym idzie nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. Wobec powyższego Sąd na podstawie art.477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art.98 k.p.c. zasądzając od wnioskodawcy na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddziału w Ł. kwotę 180 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Sąd ustalił zgodnie z § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. , poz.265). A.B. ZARZĄDZENIE odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia apelacji doręczyć wnioskodawcy.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.