III AUz 159/14

Sygn. akt III AUz 159/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Dorota Goss-Kokot Sędziowie: SSA Katarzyna Wołoszczak SSA Wiesława Stachowiak (spr.) Protokolant: inspektor ds. biurowości Krystyna Kałużna po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek zażalenia wnioskodawcy A. N. na zarządzenie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2014 r. sygn. akt VII U 6248/13 p o s t a n a w i a : zmienić zaskarżone zarządzenie w ten sposób, że je uchylić i sprawę przekazać Sądowi pierwszej instancji do dalszego prowadzenia, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. SSA Wiesława Stachowiak (spr.) SSA Dorota Goss-Kokot SSA Katarzyna Wołoszczak UZASADNIENIE Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Poznaniu zarządzeniem z 20 stycznia 2014 roku, w sprawie VII U. 6248/13 zwrócił odwołanie A. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P., w przedmiocie dalszej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że A. N. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych odwołania, poprzez oznaczenie w szczególności decyzji ZUS, której odwołanie dotyczy, oraz sformułowania zarzutów i wniosków pod jej adresem. Przewodniczący uznał, że odwołujący w piśmie nadesłanym w wykonaniu wezwania braków nie uzupełnił, natomiast ponownie opisał dolegliwości, na które cierpi. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano jego podstawę prawną oraz podkreślono, że obowiązujące przepisy do minimum sprowadzają warunki, jakim powinno odpowiadać pismo procesowe, inicjujące postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Nadto A. N. kwestionował już w przeszłości niekorzystną dla siebie decyzję organ rentowego i w postępowaniu w sprawie VIII U. 1036/12 zakończonym prawomocnie, w sposób prawidłowy wywiódł odwołanie. Przyjąć zatem można, iż odwołujący jest zaznajomiony z wymogami dotyczącymi pism procesowych. A. N. złożył zażalenie na zarządzenie, wskazując decyzję, której dotyczyło jego odwołanie. Skarżący wskazał, że to stan zdrowia powoduje jego nieporadność. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. art. 477 10 § 1 k.p.c. odwołanie powinno zawierać oznaczenie zaskarżonej decyzji, określenie i zwięzłe uzasadnienie zarzutów i wniosków oraz podpis ubezpieczonego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Odwołanie od decyzji organu rentowego jest szczególnym – kwalifikowanym, pismem procesowym, które wszczyna postępowanie sądowe i jednocześnie stanowi środek zaskarżenia. Odwołanie nie podlega rygorom przewidzianym w art. 187 k.p.c., ma natomiast w odniesieniu do niego zastosowanie art. 126 k.p.c. dotyczący wymogów formalnych pisma procesowego. W niniejszej sprawie odwołujący już na wstępie wskazał, że domaga się przyznania prawa do renty. W dalszej kolejności podał, że odwoływał się już od decyzji organu rentowego, wydanej na podstawie orzeczenia komisji ZUS z grudnia 2012 roku. A. N. wskazał, że złożył ponowny wniosek do organu rentowego. Z pisma procesowego złożonego w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków formalnych odwołania, wynika, iż odwołujący uskarża się na liczne dolegliwości, w tym w szczególności zaburzenia pamięci i kłopoty z koncentracją. Istotnym jest, że organ rentowy, przekazując odwołanie do właściwego Sądu, do czego zobowiązuje art. 477