UZASADNIENIE Decyzją z dnia 22 stycznia 2020 r. Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił I. P. prawa do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że została ona wydana w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej Kasy z dnia 17 stycznia 2020 r., która stwierdziła, że wnioskodawczyni nie jest całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym. /decyzja k.143 akt KRUS/ W dniu 10 października 2020 r. I. P. odwołała się od powyższej decyzji, wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. /odwołanie k.3/ Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 11 marca 2020 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie. /odpowiedź na odwołanie k.5 – 5 odwrót/ Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: I. P. urodziła się (...) Do dnia 31 października 2019 r. była uprawniona do renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy. /okoliczności bezsporne/ U ubezpieczonej występują zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne odcinka szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, bez istotnych deficytów neurologicznych. W dniu 15 lutego 2017 r. przebyła zabieg operacyjny leczenia kręgozmyku L5/S1 (wykonano stabilizację przeznasadową), następnie była poddawana rehabilitacji. W dniu 16 września 2020 r. przedłużono stabilizację przeznasadową do 14 (L4-L5-S10), usunięto torbiel stawową L4-L5 po stronie lewej. Wykonano diasectomię L4-L5 i stabilizację międzytrzonową (...) i wstawiono autogenną kość. /okoliczności bezporne – dokumentacja medyczna/ Z neurologicznego punktu widzenia - stwierdzone u I. P. naruszenie sprawności organizmu nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Ewentualny neurochirurgiczny zabieg operacyjny może być wykonany w ramach (...). /opinia biegłego sądowego lekarza neurologa J. B. k.30 – 33 / Wskazane zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne z zespołem bólowym nie powodują istotnego upośledzenia funkcji z ortopedycznego punktu widzenia. Stan zdrowia wnioskodawczyni nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, gdyż nie utraciła ona zdolności do osobistego wykonywania w nim pracy. /opinia biegłego biegłego lekarza chirurga ortopedy M. S. k.41 – 44/ Z neurochirurgicznego punktu widzenia I. P., po dacie utraty prawa do renty rolniczej, nadal była całkowicie niezdolna do pracy w gospodarstwie rolnym - do 30 czerwca 2021 roku z powodu schorzenia narządu ruchu i stwierdzonego utrwalonego deficytu neurologicznego i zaburzeń lokomocji oraz funkcji statycznej i dynamicznej kręgosłupa lędźwiowego. W okresie tym wymagała dalszej wielospecjalistycznej diagnostyki intensywniejszego leczenia farmakologicznego i rehabilitacyjnego, zaopatrzenia ortopedycznego pomagającego w lokomocji. Nie mogła wówczas okresie prowadzić pojazdów mechanicznych w tym orki, siewów, zasiewów, nie mogła przeprowadzać zbiorów plonów rolnych. Ból i niepełnosprawność ruchowa uniemożliwiały wykonywanie codziennych czynności wokół inwentarza. Utraciła zatem czasowo zdolność do wykonywania pracy odpowiadającej potrzebom gospodarstwa rolnego. W tym czasie dalej utrzymywał się w organizmie ubezpieczonej proces chorobowy o charakterze postępującym. Pogłębienie kręgozmyku, blizna pooperacyjna okołokorzeniowa L5-S1, bólowe ograniczenie ruchomości kręgosłupa lędźwiowego nasilające się po wysiłkach fizycznych, wystąpienie przepukliny dyskowej na poziomie wyższym L4-L5 z deficytem korzeniowym, który to deficyt nasila torbiel stynowaialna stawu L4-L5 i zmiany zwyrodnieniowe stawów kręgosłupa. Przebyty w 2017 r. zabieg operacyjny m.in. kręgozmyku L5-S1 nie powstrzymał rozwoju choroby, dolegliwości jak i udokumentowanych ograniczeń ruchowych, skutkując ponownym leczeniem operacyjnym w 2020 r. Naturalnym procesem chorobowym jest powstanie zmian w segmencie ruchowym wyższym od operowanego w przebiegu stabilizacji kręgosłupa lędźwiowego, co związane jest również z wysiłkiem fizycznym. Zaostrzenia neurologiczne, korzeniowe z przewlekłym ćmiącym bólem powodują ograniczenie sprawności ruchowej i świadczeniu pracy. Stan ten rozwijał się od operacji w 2017 r., czego wynikiem był zabieg przeprowadzony w 2020 r., kiedy to przedłużono stabilizację przeznasadową o przestrzeń wyżej z uwagi na zmiany anatomiczne kręgosłupa i upośledzenie sprawności ruchowej, usunięto również wytworzoną przed wydaniem zaskarżonej decyzji torbiel stawową L4-L5 po stronie lewej, dodatkowo niestabilność kręgosłupa wzmocniono implantem międzytrzonowym. Zabieg operacyjny zarówno pierwszy jak i drugi to skomplikowane zabiegi operacyjne, wykonywane u pacjentów chorych z zaawansowanym kręgozmykiem kręgosłupa, z towarzyszącym utrwalonym deficytem korzeniowym, przewlekłym bólem i utratą jakości życia. Orzeczony okres po drugiej operacji był niezbędny do prawidłowego wygojenia implantów, użytej autogennej kości i wygojenia wnioskodawczyni. /opinie biegłego sądowego lekarza neurochirurga J. B. k.103 – 105, k 174-175 / W dniu 22 października 2019 r. I. P. złożyła wniosek o rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy. /wniosek k.122 – 124 odwrót akt KRUS/ Lekarz Rzeczoznawca KRUS nie uznał I. P. za całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. Nie znalazł również podstaw do stwierdzenia u niej niezdolności do samodzielnej egzystencji. /orzeczenie z dnia 19 listopada 2019 r. k.136 akt KRUS/ I. P. wniosła sprzeciw od powyższego orzeczenia. /okoliczność bezsporna/ Komisja Lekarska Kasy nie uznała I. P. za całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym. U I. P. nie stwierdzono niezdolności do samodzielnej egzystencji. /orzeczenie z dnia 17 stycznia 2020 r. k.141 akt KRUS/ Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie dowodów z pisemnych opinii biegłych sądowych lekarzy – specjalistów z dziedzin schorzeń, na które cierpi ubezpieczona. O ile ze złożonych przez biegłych neurologa i chirurga ortopedę opinii wynikało, że – z punktu widzenia ich specjalizacji - schorzenia występujące u wnioskodawczyni nie powodują u niej całkowitej niezdolności do pracy, o tyle biegły sądowy neurochirurg wskazywał, że stan zdrowia skarżącej po dniu 31 października 2019 r. kwalifikują ją do osób całkowicie niezdolnych do pracy w gospodarstwie rolnym. Biegły sądowy lekarz neurochirurg szczegółowo wyjaśnił motywy leżące u podstaw tej tezy, wskazując że badanie samej funkcji statycznej kręgosłupa i powierzchowne badanie neurologiczne było błędnym ustaleniem faktów w tej sprawie , a co za tym idzie wydanych decyzji. Biegły ten wprost wskazał, że okresie od 1 listopada 2019 r. do 30 czerwca 2021 r. dalej utrzymywał się w organizmie ubezpieczonej proces chorobowy o charakterze postępującym; pogłębienie kręgozmyku, blizna pooperacyjna okołokorzeniowa L5-S1, bólowe ograniczenie ruchomości kręgosłupa lędźwiowego nasilające się po wysiłkach fizycznych, wystąpienie przepukliny dyskowej na poziomie wyższym L4-L5 z deficytem korzeniowym, który to deficyt nasila torbiel stynowaialna stawu L4-L5 i zmiany zwyrodnieniowe stawów kręgosłupa. Z opinii omawianego biegłego neurochirurga wynika wprost stwierdzenie, że przebyty przez I. P. w 2017 r. zabieg operacyjny m.in. kręgozmyku L5-S1 nie powstrzymał rozwoju choroby, dolegliwości jak i udokumentowanych ograniczeń ruchowych, skutkując ponownym leczeniem operacyjnym w 2020 r.; naturalnym procesem chorobowym jest powstanie zmian w segmencie ruchowym wyższym od operowanego w przebiegu stabilizacji kręgosłupa lędźwiowego, co związane jest również z wysiłkiem fizycznym, zaś zaostrzenia neurologiczne, korzeniowe z przewlekłym ćmiącym bólem powodują ograniczenie sprawności ruchowej i świadczeniu pracy. Biegły J. B.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.