244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 19 lutego 2014 r. sygn. akt II K 1551/13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. S.w pkt IV części dyspozytywnej w ten sposób, że przyjmuje, iż środek karny orzeczono na podstawie art. 87 § 4 kw w zw. z art. 9 § 2 kw, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. I. M. kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym, IV .zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VIKa 188/14 UZASADNIENIE K. S.oskarżony został o to, że: 1. w dniu 21 sierpnia 2013r. w miejscowości J., będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,37 mg/l i 0,44 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował rowerem po drodze publicznej oraz wbrew orzeczonemu zakazowi kierowania rowerami na okres 1 roku na postawie wyroku sygn. akt II K 1901/12 uprawomocnionego w dniu 20-03-2013r., to jest o czyn z art.
i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k.; 2. dniu 31 sierpnia 2013r. w miejscowości J., będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,41 mg/l i 0,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu kierował rowerem po drodze publicznej oraz wbrew orzeczonemu zakazowi kierowania rowerami na okres 1 roku na postawie wyroku sygn. akt II K 1901/12 uprawomocnionego w dniu 20-03-2013r., to jest o czyn z art.
i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k.. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. IIK 1551/13: I. uznał oskarżonego K. S.za winnego tego, że w dniu 21 sierpnia 2013r. w J.kierując rowerem po drodze publicznej nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 12 marca 2013r. sygn. akt II K 1901/12 zakazu kierowania rowerami na okres roku, który to wyrok uprawomocnił się 20 marca 2013r. oraz tego, że w dniu 31 sierpnia 2013r. w J.kierując rowerem po drodze publicznej nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 12 marca 2013r. sygn. akt II K 1901/12 zakazu kierowania rowerami na okres roku, który to wyrok uprawomocnił się 20 marca 2013r. , tj. występków z art. 244 k.k. przyjmując, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 §1 k.k. i za to na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 91 §1 k.k. wymierzył mu karę 2 /dwóch/ miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 §1 k.k. i art. 70 §1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego K. S.kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 /trzy/ lata; III. uznał oskarżonego K. S.za winnego, tego, że w dniu 21 sierpnia 2013r. wJ. (...) G. (...)kierował rowerem po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,37 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu oraz tego, że w dniu 31 sierpnia 2013r. w J.kierował rowerem po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,41 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, tj. wykroczeń z art. 87 §1a kw i za to na podstawie art. 87 §1 kw w zw. z art. 87 §1a kw w zw. z art. 9 §2 kw wymierzył mu karę 500 /pięciuset/ złotych grzywny; IV. na mocy art. 87 §4 k.w. orzekł wobec oskarżonego K. S.środek karny w postaci zakazu kierowania rowerami na okres 2 /dwóch/ lat; V. na podstawie art. 29 ust 1 ustawy prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. I. M. kwotę 540 zł plus 124,20 zł VAT tytułem zwrotu kosztów udzielonej obrony z urzędu; VI. na podstawie art. 624 §1 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.ow. zwolnił oskarżonego K. S.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty. Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, który zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, a to art. 9 § 2 kw poprzez jego niezastosowanie, polegającą na braku powołania tego artykułu jako podstawy prawnej obok art. 87 § 4 kw przy orzekaniu w pkt IV wyroku o środku karnym w postaci zakazu prowadzenia rowerów na okres dwóch lat. Stawiając powyższy zarzut, na podstawie art. 437 § 1 kpk prokurator wniósł o zmianę wyroku w pkt IV poprzez wskazanie, iż orzeczenie środka karnego ma miejsce na podstawie art. 87 § 4 kw w zw. z art. 9 § 2 kw. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja prokuratora jest zasadna. Sąd Rejonowy przypisując K. S.popełnienie dwóch wykroczeń z art. 87 § 1 a kw i art. 87 § 1 kw i orzekając za te wykroczenia jeden środek karny w postaci zakazu kierowania rowerami przez zapomnienie nie przywołał art. 9 § 2 kw obok podstawy orzeczenia tego środka tj. art. 87 § 4 kw, co obligowało Sąd odwoławczy do zmiany zaskarżonego wyroku zgodnie z wnioskiem prokuratora poprzez uzupełnienie podstawy prawnej orzeczenia tego środka karnego o przepis art. 9 § 1 kw (art. 437 § 2 kpk). W pozostałej części zaskarżony wyrok, jako trafny, utrzymano w mocy. O kosztach nieopłaconej obrony z urzędu oskarżonego orzeczono na podstawie art. 29 ust. 1 Ustawy o adwokaturze. Na podstawie art. 624 § 1 kpk na zasadach słuszności zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, albowiem nie może on ponosić negatywnych konsekwencji błędnego orzeczenia Sądu.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.