244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt II K 1492/13 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego K. T. w ten sposób, że na podstawie art. 73 § 1 kk oddaje oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt VIKa 199/14 UZASADNIENIE K. T. oskarżony został o to, że: 1. w dniu 20 czerwca 2013 roku w K. prowadził po drodze publicznej rower znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,70 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu nie stosując się jednocześnie do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w wyroku z dnia 25 października 2012 roku sygn. akt II K 1262/12 zakazu prowadzenia rowerów obowiązującego w okresie 03 listopada 2012 roku do 03 listopada 2014 roku, to jest o czyn z art.
i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. ; 2. w dniu 09 lipca 2013 roku w K. prowadził po drodze publicznej rower znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,74 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu nie stosując się jednocześnie do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w wyroku z dnia 25 października 2012 roku sygn. akt II K 1262/12 zakazu prowadzenia rowerów obowiązującego w okresie 03 listopada 2012 roku do 03 listopada 2014 roku, to jest o czyn z art.
i art. 244 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. akt IIK 1492/13: I. uznał oskarżonego K. T. za winnego tego, że w dniu 20.06.2013r. w K. nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w sprawie II K 1262/12 zakazu kierowania rowerami w ruchu lądowym, kierując rowerem po drodze publicznej oraz tego, że w dniu 09.07.2013r. w K. nie zastosował się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w sprawie II K 1262/12 zakazu kierowania rowerami w ruchu lądowym, kierując rowerem po drodze publicznej to jest przestępstw z art. 244 k.k. przyjmując, iż stanowią one ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k. i za to, na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 ( trzech ) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego K. T. kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 /dwa/ lata; III. uznał oskarżonego K. T. za winnego tego, że w dniach i miejscach jak w punkcie I sentencji prowadził po drodze publicznej rower będąc w stanie nietrzeźwości wynoszącym odpowiednio 0,70 i 0,74 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu to jest wykroczeń z art. 87§1a kw i za to na podstawie art. 87 §1 k.w. w zw. z art. 87 § 1a k.w. i w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył mu karę 1000 /tysiąca / złotych grzywny; IV. na mocy art. 87 §4 k.w. orzekł wobec oskarżonego K. T. środek karny w postaci zakazu kierowania rowerami na okres 2 /dwóch/ lat; V. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 i art. 3 ust 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego K. T. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 160 złotych. Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator, który zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego w postaci art. 387 § 1, 2 i 3 kpk mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na wydaniu przez Sąd Rejonowy wyroku bez przeprowadzenia postępowania dowodowego, po złożeniu przez oskarżonego K. T., wniosku o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie określonej kary i środka związanego z poddaniem sprawcy próbie, na podstawie którego to wyroku, nie oddano w okresie próby K. T. pod dozór kuratora, w sytuacji gdy oskarżony złożył wniosek zawierający ten środek, prokurator nie sprzeciwił się temu wnioskowi, natomiast Sąd Rejonowy I instancji nie uzależnił uwzględnienia wniosku od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Stawiając powyższy zarzut prokurator wniósł o: I. zmianę wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. IIK 1492/13 poprzez oddanie na podstawie art. 73 § 1 kk K. T. pod dozór kuratora sądowego w okresie próby, II. utrzymanie w mocy wyroku w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest zasadna. Sąd Rejonowy orzekając wyrokiem, po uwzględnieniu wniosku oskarżonego, bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w trybie art. 387 § 2 kpk nie orzekł oddania oskarżonego pod dozór kuratora sądowego zgodnie z dyspozycją art. 73 § 1 kk, które to oddanie pod dozór kuratora sądowego było objęte wnioskiem oskarżonego i zgodą prokuratora. Obligowało to Sąd Okręgowy do zmiany zaskarżonego wyroku zgodnie z wnioskiem apelacji i oddaniem oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego (art. 437 § 2 kpk). W pozostałej części zaskarżony wyrok, jako trafny, utrzymano w mocy. Na podstawie art. 624 § 1 kpk na zasadach słuszności zwolniono oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, albowiem nie może on ponosić negatywnych konsekwencji błędnego orzeczenia Sądu
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.