(1)wymierzając mu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 240 (dwieście czterdzieści) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych. 20) Na podstawie art.63§1 k.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza Z. K.

(1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od godz.16.10 dnia 9 listopada 2015r. do dnia 23 grudnia 2015r.. 57. co do oskarżonego M. B.

(1)21) Oskarżonego M. B.

(1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu z art.258§1 k.k.. 22) Oskarżonego M. B.

(1)uznaje za winnego tego, że w nieustalonych dokładnie dniach w okresie od 19 sierpnia 2009r. do 31 sierpnia 2010r. w P. i R. w powiecie (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie środków odurzających w znacznych ilościach w ten sposób, że od działających wspólnie i w porozumieniu Z. K.

(1)i W. I. w dwóch transakcjach nabył łącznie 100.000 gramów haszyszu w celu jego dalszej sprzedaży tj. winnego przestępstwa z art.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w brzmieniu obowiązującym w czasie dokonania przestępstwa w zw. z art.4§1 k.k. i za to na podstawie art.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w liczbie 300 (trzysta) stawek dziennych, na podstawie art.33§3 k.k. ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych. 59. co do oskarżonej J. B.

(1)23) Oskarżoną J. B.

(1)uznaje za winną tego, że w lutym 2012r. w P. brała udział w kierowanej przez W. I. zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili również Z. K.

(1), A. S., E. G. i ustalony mężczyzna, a która to grupa miała na celu dokonywanie przestępstw określonych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii tj. przestępstwa art.258§1 k.k. i za to na podstawie art.258§1 k.k. wymierza jej karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. 24) Oskarżoną J. B.

(1)uznaje za winną przestępstwa z art.55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XVII. z tą tylko zmianą, że ilość środków odurzających w znacznych ilościach będących przedmiotem przestępstwa ustala na około 2.500 gram kokainy zasadowej i za to na podstawie art.55 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.64§2 k.k. w zw. z art.57§2 k.k. w zw. z art.60§

(1)wymierzając jej karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. 26) Na podstawie art.69§1, §

(1)kary łącznej pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby. 27) Na podstawie art.73§2 kk. oddaje oskarżoną J. B.

(1)w okresie próby pod dozór kuratora. 61. co do oskarżonej E. G. 28) Oskarżoną E. G. uznaje za winną tego, że w lutym 2012r. w P. brała udział w kierowanej przez W. I. zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili również Z. K.

(1), A. S., J. B.

(1)i ustalony mężczyzna, a która to grupa miała na celu dokonywanie przestępstw określonych w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii tj. przestępstwa art.258§1 k.k. i za to na podstawie art.258§1 k.k. wymierza jej karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności. 29) Oskarżoną E. G. uznaje za winną przestępstwa z art.55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. popełnionego w sposób wyżej opisany w pkt. XVII. z tą tylko zmianą, że ilość środków odurzających w znacznych ilościach będących przedmiotem przestępstwa ustala na około 2.500 gram kokainy zasadowej i za to na podstawie art.55 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.64§2 k.k. w zw. z art.57§2 k.k. w zw. z art.60§

(1), E. G. i J. B.

(1)przepadek na rzecz Skarbu Państwa zabezpieczonych w sprawie środków odurzających przechowywanych w magazynie narkotykowym KWP w P. (nr DRZ 442/18). 34) Na podstawie §17 ust.2 pkt.5 oraz §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz: a) adw. L. K.

(1)kwotę 3.240 zł + VAT tytułem wynagrodzenia za obronę Z. K.

(1)z urzędu b) adw. T. K.

(2)kwotę 3.240 zł + VAT tytułem wynagrodzenia za obronę J. B.

(1)z urzędu. 35) Na podstawie art.627 k.p.k., art.630 k.p.k., art.632 pkt.2 k.p.k., art.633 k.p.k. oraz art.2 ust.1 pkt.4, 5 i 6, art.3 ust.1 oraz art.6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych:

1. a)w części dotyczącej uniewinnienia oskarżonych kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa,
2. b)zwalnia oskarżonych od obowiązku zwrotu na rzecz Skarb Państwa wydatków postępowania,
3. c)zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa opłaty i tak: - od oskarżonego A. S. w kwocie 7.400 zł, - od oskarżonego W. W.

(1)w kwocie 10.600 zł, - od oskarżonego Z. K.

(1)w kwocie 5.100 zł, - od oskarżonej J. B.

(1)w kwocie 3.300 zł, - od oskarżonej E. G. w kwocie 3.300 zł. Tomasz Borowczak Halina Awtuszewska Anna Bem UZASADNIENIE Wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 3 czerwca 2022r. Sygnatura akt III K 49/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1 A. S., Z. K.

(1), J. B.

(1), E. G. Przestępstwo z art.258§1 k.k. przypisane: ⚫ A. S. w pkt.1 części rozstrzygającej, ⚫ Z. K.

(1)w pkt.16. części rozstrzygającej ⚫ J. B.

(1)w pkt.23 części rozstrzygającej ⚫ E. G. w pkt.28 części rozstrzygającej Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W lutym 2012r. W. I. podjął decyzję o zorganizowaniu wylotu na karaibską wyspę Aruba w celu przywozu stamtąd, przez terytorium Królestwa Niderlandów, do Polski kokainy. W tym celu skontaktował się ze swoim znajomym ze S. - oskarżonym A. S., który z uwagi na swe znajomości posiadał możliwość dotarcia do dostawcy kokainy na wyspie Aruba. Wymienieni ustalili, że wyjazd na Arubę odbędzie się pod pozorem wyjazdu turystycznego. W. I. podjął się sfinansowania całego przedsięwzięcia - wyłożył środki finansowe na zakup biletów lotniczych, pobyt „kurierów” przemycających narkotyki w hotelu oraz na zakup kokainy, a A. S. uzgodnił kwestię dostawy kokainy kurierom na samej już wyspie. Następnie W. I. rozpoczął poszukiwania osób, które jako tzw. kurierzy podjęliby się przemycenia kokainy metodą określaną jako „na połyk”, „na indyka” tj. poprzez połknięcie prezerwatyw zawierających płynną kokainą, by w ten sposób (w swoim ciele) przewieźć ją do Polski. W wyniku poszukiwań kurierów do przemytu kokainy, W. I. i A. S. w lutym 2021r. spotkali się z oskarżonym Z. K.

(1), który był już wówczas znany W. I.. Wymienieni przedstawili Z. K.

(1)możliwość wzięcia udziału w przedsięwzięciu polegającym na wylocie na wyspę Aruba w celu przemytu stamtąd do Polski płynnej kokainy, przewożonej w połykanych przez kurierów prezerwatywach. Oskarżony Z. K.

(1)wyraził zainteresowanie udziałem w takim przedsięwzięciu. Dodatkowo W. I. zwerbował drugiego kuriera - Z. Ł.. Dla uwiarygodnienia turystycznego celu wyjazdu, a także w celu zwiększenia ilości przemycanej kokainy, Z. K.

(1)- za wiedzą i aprobatą W. I. jako kierującego całym przedsięwzięciem - nakłonił do wyjazdu swoją ówczesną konkubinę – oskarżoną J. B.

(1). J. B.

(1)z kolei zaproponowała udział w wyprawie ich wspólnej znajomej – oskarżonej E. G.. Przed wylotem Z. K.

(1), J. B.

(1)i E. G. nie znali jeszcze osobiście Z. Ł., poznali go dopiero w trakcie podróży. Pozorując turystyczny wyjazd dwóch par, oskarżona E. G. i Z. Ł. udawali jedną z nich, zajmując na miejscu tj. w hotelu na Arubie jeden pokój. częściowo wyjaśnienia W. I. k.938-950, 1063-1079, 1114-1123 w zw. z k.63-66, 154-155, 893-894, 1073-1074 teczki osobowej nr 1 oraz k.560-562 i 574 tom III załącznika do teczki osobowej nr 1); (...) częściowo wyjaśnienia J. B.

(1)k.1135 w zw. z k.40-42, 60-64, 68-69 teczki osobowej nr 3 częściowo wyjaśnienia E. G. k.1153-1155 w zw. z k.55-59, 60-61, 107-108 teczki osobowej nr 9 częściowo wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. częściowo zeznania M. C. k.1579-1584 w zw. z k.163-164, 273-280 wyjaśnienia R. G. k.2268 w zw. z k.158-162, 284-289 protokoły eksperymentów procesowych z udziałem Z. K.

(1)z dnia 11 kwietnia 2016r., 7 czerwca 2016r. oraz 28 czerwca 2016r. k. 86-92, k. 93-100, k. 93-100 opinia B. J. z dziedziny badań poligraficznych dot. Z. K.

(1)k.2130-2135 akt głównych oraz k. 221-235 teczki osobowej nr 24 dot. Z. K.

(1)1.1.2 A. S., Z. K.

(1), J. B.

(1), E. G. przestępstwo z art.55 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. przypisane: ⚫ A. S. w pkt.2 części rozstrzygającej wyroku, ⚫ Z. K.

(1)w pkt.17. części rozstrzygającej wyroku, ⚫ J. B.

(1)w pkt.24 części rozstrzygającej wyroku ⚫ E. G. w pkt.29 części rozstrzygającej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Zgodnie z uzgodnionym podziałem ról W. I. zakupił dla całej czwórki kurierów udających dwie pary (tj. J. B.

(1)i Z. K.

(1)oraz E. G. i Z. Ł.) bilety na przelot na wyspę Aruba – bilety te zostały zakupione w P., w agencji turystycznej prowadzonej przez K. D.. A. S. z kolei skontaktował się z dostawcą kokainy na Arubie, by ten dostarczył zamówiony narkotyk w określonym czasie do miejsca zakwaterowania kurierów. W lutym 2012r. doszło do wylotu oskarżonych J. B.

(1), E. G., Z. K.

(1)oraz Z. Ł. z A. na wyspę Aruba w celu przemytu kokainy do Polski. Wymienieni do A. udali się samochodem. Na samej wyspie wymienieni wyżej oskarżeni oraz Z. Ł. przebywali około tygodnia, zajmując w hotelu dwa pokoje i pozorując w ten sposób wyjazd wypoczynkowy dwóch par (pozostających wówczas rzeczywiście w konkubinacie J. B.

(1)i Z. K.

(1)oraz udających takowy związek (...)). W czasie pobytu na Arubie Z. K.

(1)spotkał się z rosyjskojęzycznymi mężczyznami, którzy przekazali mu opakowania po sokach owocowych, w których znajdowały prezerwatywy z zawartością płynnej kokainy. Tuż przed wylotem powrotnym, który nastąpił w dniu 18 lutego 2012r., dostarczona kokaina została rozdzielona pomiędzy wszystkich kurierów. Co najmniej 12 prezerwatyw z zawartością płynnej kokainy zasadowej w ilości łącznej 664,1 g otrzymał Z. Ł., który celem przemycenia połknął otrzymany narkotyk. Partię 19 prezerwatyw o wadze około 50 g każda zabrał ze sobą w drogę powrotną Z. K.

(1)(nie połknął ich, lecz przemycił w bagażu), oskarżone J. B.

(1)i E. G. otrzymały zaś od Z. K.

(1)po około 10 prezerwatyw o wadze około 50 g każda z kokainą zasadową (materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie, w jaki sposób przekazane im partie kokainy zostały przez te oskarżone przewiezione do A., a stamtąd do Polski). W drodze powrotnej z Holandii do Polski, którą oskarżeni wraz ze Z. Ł. odbywali busem, po wyjściu z toalety E. G. przekazała Z. K.

(1)kilka prezerwatyw z zawartością kokainą. Już po powrocie do Polski E. G. resztę, zaś J. B.

(1)całość przekazanego im do przemytu kokainy przekazały Z. K.

(1). Z. Ł. z kolei został odebrany przez W. I. i zawieziony do Hotelu (...) w miejscowości M. u tam zakwaterowany. Z. Ł. zamieszkał w pokoju wynajętym przez W. I. w związku z faktem, iż Z. Ł. miał problemy z wydaleniem połkniętych prezerwatyw zawierających kokainę i w konsekwencji źle się czuł. W ten sposób, oskarżeni Z. K.

(1), J. B.

(1)i E. G. wraz ze Z. Ł. (działając jako kurierzy), A. S. (jako współorganizator całego wyjazdu - w szczególności kontaktujący się z dostawcą narkotyku na Arubie) oraz W. I. (jako pomysłodawca i główny organizator całego przestępczego przedsięwzięcia) – wzięli udział w przywozie z wyspy Aruba do Holandii, a stamtąd w wewnątrzwspólnotowym nabyciu do Polski, środków odurzających w postaci kokainy zasadowej w ilości łącznej około 2.500 g. Z. Ł. nie zdołał wydalić połkniętej kokainy i zmarł. W dniu 19 lutego 2012r. ciało Z. Ł. został znalezione w łazience pokoju hotelowego w M. przez pracownice hotelu, które wcześniej zostały zaalarmowane przez W. I., iż Z. Ł. nie otwiera drzwi pokoju. Po ujawnieniu ciała zmarłego Z. Ł. W. I. pospiesznie oddalił się. Mimo takich okoliczności towarzyszących śmierci Z. Ł. nie zostało bezpośrednio po ujawnieniu jego zwłok przeprowadzone postępowanie przygotowawcze - Z. Ł. został pochowany (jego ciało zostało wydane jego małżonce E. Ł.). Po ujawnieniu faktu przemytu kokainy z Aruby przez Z. K.

(1)w jego wyjaśnieniach, w dniu 15 kwietnia 2016r. doszło do ekshumacji zwłok Z. Ł., a następnie sekcji jego zwłok. W jej wyniku ujawniono w ciele Z. Ł. łącznie 12 prezerwatyw z zawartością łącznie 664,1 g kokainy zasadowej (4 prezerwatywy w żołądku, 8 prezerwatyw w jelicie cienkim oraz grubym). Taka ilość kokainy zasadowej pozwalała na otrzymanie z niej 744 gramów chlorowodorku kokainy. częściowo wyjaśnienia W. I. k.938-950, 1063-1079, 1114-1123 w zw. z k.63-66, 154-155, 893-894, 1073-1074 teczki osobowej nr 1 oraz k.560-562 i 574 tom III załącznika do teczki osobowej nr 1); (...) częściowo wyjaśnienia J. B.

(1)k.1135 w zw. z k.40-42, 60-64, 68-69 teczki osobowej nr 3 częściowo wyjaśnienia E. G. k.1153-1155 w zw. z k.55-59, 60-61, 107-108 teczki osobowej nr 9 częściowo wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. zeznania E. Ł. k.1325-1327 w zw. z k.10-11, zeznania J. F. k.1382-1384 w zw. z 450-455 zeznania M. B.

(2)k.1384-k. 458-461 zeznania E. B. k.1385 w zw. z 464-467 zeznania K. D. k.1408-1409 w zw. z k. 395-399 częściowo zeznania M. C. k.1579-1584 w zw. z k.163-164, 273-280 zeznania I. L. k.1750 w zw. z k.389-391 opinia biegłego R. J. k.2029-2031 w zw. z k.140-144 opinia biegłej B. J. k.2130-2135 w zw. k. 221-235 teczki osobowej nr 24 wyjaśnienia R. G. k.2268 w zw. z k.158-162, 284-289 protokół ekshumacji zwłok Z. Ł. k. 16-18 protokół oględzin zewnętrznych i sekcji zwłok Z. Ł. k. 22-25 opinia biegłego z zakresu badań chemicznych dot. kokainy znalezionej w zwłokach Z. Ł. k. 43-45 protokół zatrzymania dokumentów z Hotelu (...) w M. wraz z kopią książki meldunkowej za luty 2012 roku k.359-388 opinia biegłego z dziedziny badań odsłuchowych audiodokumentów – stenogram rozmów utrwalonych na dyktafonie zabezpieczonym podczas przeszukania miejsca zamieszkania R. G. k. 475-517 protokoły eksperymentów procesowych z udziałem Z. K.

(1)z dnia 11 kwietnia 2016r., 7 czerwca 2016r. oraz 28 czerwca 2016r. k. 86-92, k. 93-100, k. 93-100 teczki osobowej nr 24 1.1.3 A. S., Z. K.

(1)przestępstwo z art.53 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. przypisane: ⚫ A. S. w pkt.3 części rozstrzygającej wyroku, ⚫ Z. K.

(1)w pkt.18. części rozstrzygającej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Po dokonaniu przemytu oskarżony Z. K.

(1)był w posiadaniu kokainy zasadowej przemyconej przez samego siebie, a także przekazanej mu i przemyconej przez oskarżone J. B.

(1)i E. G. – w łącznej ilości około 1.600 g. Z uwagi na fakt, iż kokaina zasadowa nie nadaje się do spożycia należało wówczas podjąć czynności celem jej przetworzenia w chlorowodorek kokainy o konsystencji stałej. W tym celu do miejsca zamieszkania Z. K.

(1)w miejscowości R. przybył wówczas oskarżony A. S.. Na czas jego pobytu oraz czynności polegających na przetwarzaniu kokainy zasadowej w chlorowodorek kokainy Z. K.

(1)nakazał swej ówczesnej konkubinie - oskarżonej J. B.

(1)opuszczenie mieszkania. Następnie oskarżeni A. S. i Z. K.

(1)przetworzyli posiadaną, a pochodzącą z przemytu z Aruby kokainę zasadową w chlorowodorek kokainy o konsystencji stałej. wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. opinia biegłego R. J. k.2029-2031 w zw. z k.140-144 opinia biegłej B. J. z dziedziny badań poligraficznych k.2130-2135 oraz k. 221-235 teczki osobowej nr 24 wyjaśnienia R. G. k.2268 w zw. z k.158-162, 284-289 protokoły eksperymentów procesowych z udziałem Z. K.

(1)z dnia 11 kwietnia 2016r., 7 czerwca 2016r. oraz 28 czerwca 2016r. k. 86-92, k. 93-100, k. 93-100 1.1.4 A. S. przestępstwo z art. 263§2 k.k. przypisane A. S. w pkt.4 części rozstrzygającej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Podczas przeprowadzonego w dniu 13 grudnia 2016r. przeszukania miejsca zamieszkania oskarżonego A. S. w S., ul. (...) zabezpieczono kaburę od pistoletu oraz 20 sprawnych technicznie (próba ich strzelenia przez biegłego z broni właściwego kalibru zakończyła się pozytywnie – odpaliły prawidłowo) nabojów pistoletowych kaliber 9 mm M. produkcji polskiej, w tym 14 naboi z 1987r. oraz 6 naboi z 1988r., na posiadanie której to amunicji do broni palnej oskarżony A. S. nie posiadał wymaganego zezwolenia wyjaśnienia A. S. k.1150 w zw. k.141-143, 188-189, 771-772, 930-931 tom V teczki osobowej nr 2 opinia P. M. - biegłego z dziedziny badań broni i balistyki k.1497 w zw. z k.592-594 teczki osobowej nr 2 oraz opinia pisemna k.245-248 teczki osobowej nr 2 protokół zatrzymania A. S. o godz. 07.30 dnia 13 grudnia 2016r. k.28 teczki osobowej nr 2 protokół przeszukania miejsca zamieszkania A. S. w dniu 13 grudnia 2016r. k.44-50 wraz z materiałem poglądowym k.59-126 teczki osobowej nr 2 1.1.5 W. W.

(1)przestępstwo z art.55 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. przypisane W. W.

(1)w pkt.7 części rozstrzygającej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 16 kwietnia 2008r. oskarżony Z. K.

(1)został zatrzymany na terytorium Wielkiej Brytanii na gorącym uczynku przemytu papierosów (ukrytych w kierowanym przez niego zestawie ciężarowym). Z. K.

(1)został wówczas aresztowany, a następnie skazany na karę 18 miesięcy pozbawienia wolności (za świadome nieuiszczenie cła z tytułu wwozu do Wielkiej Brytanii ładunku papierosów). Z. K.

(1)przebywał w brytyjskim areszcie do dnia 29 grudnia 2008r., następnie zaś powrócił do Polski. W czasie pobytu w areszcie w Wielkiej Brytanii oskarżony Z. K.

(1)poznał przebywającego tam oskarżonego W. W.

(1). Po powrocie do Polski Z. K.

(1)nawiązał kontakt z W. W.

(1), za pośrednictwem którego wynajął od D. K. stodołę w miejscowości W.. W 2009r. W. W.

(1)zajmował się m.in. przemytem hurtowych ilości haszyszu tj. żywicy konopii innych niż włókniste. Przebywając generalnie na terytorium Polski, stąd W. W.

(1)nadzorował przestępczy proceder polegający na przewozach z Hiszpanii do Danii, w okresie od marca 2009r. do września 2009r. hurtowych ilości haszyszu przez osoby pełniące rolę kurierów narkotykowych. Za udział w tej działalności W. W.

(1)został skazany przez Sąd w Hamburgu na karę 5 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności (kara ta została przez oskarżonego odbyta w okresie od 7 stycznia 2010r. do 3 czerwca 2013r.). Część przemyconego z Hiszpanii haszyszu w ilości nie mniejszej niż 130.000 g, została w tym okresie - nie później jednak niż do dnia 28 września 2009r. przemycona przez W. W.

(3)(jako organizatora) z Hiszpanii aż do Polski. Nie ustalono kto brał z W. W.

(1)udział w tym przemycie, ani też nie ustalono przejścia granicznego, przez które sprawcy przemycili haszysz. Haszysz ten został następnie ukryty na terenie Polski przez W. W.

(3). częściowo wyjaśnienia W. W.

(1)k.1123-1135 w zw. z k.41-45, 172-173, 729-731, 934-935 tom V teczki osobowej nr 3 wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. opinia B. J. - biegłej z dziedziny badań poligraficznych k.2130-2135 w zw. z opiniami pisemnymi: dot. W. W.

(1)k. 920-930 teczki osobowej nr 3 oraz dot. Z. K.

(1)k. 221-235 teczki osobowej nr 24 wyjaśnienia R. G. k.2268 w zw. z k.158-162, 284-289 protokół odtworzenia zapisów utrwalonych na dyktafonie zabezpieczonym podczas przeszukania miejsca zamieszkania R. G. k. 339-344 opinia biegłego z dziedziny badań odsłuchowych audiodokumentów – stenogram rozmów utrwalonych na dyktafonie zabezpieczonym podczas przeszukania miejsca zamieszkania R. G. k. 475-517 informacja o okresach pobytu W. W.

(1)w jednostkach penitencjarnych k.6-7 teczki osobowej nr 3 dot. W. W.

(1): protokół oględzin dokumentów zabezpieczonych podczas przeszukania miejsca zamieszkania W. W.

(1)k. 276-360 teczki osobowej nr 3 dot. W. W.

(1): kserokopia zabezpieczonego aktu oskarżenia Prokuratury w H. przeciwko W. W.

(1)k. 361-432 teczki osobowej nr 3 dot. W. W.

(1): odpis wyroku Sądu Krajowego w H. z dnia 23 lipca 2010r. skazującego mm.in. W. W.

(1)za przewozy haszyszu z Hiszpanii do Danii k.949-980, 988-1021 teczki osobowej nr 3 dot. W. W.

(1): protokoły eksperymentów procesowych z udziałem Z. K.

(1)z dnia 11 kwietnia 2016r., 7 czerwca 2016r. oraz 28 czerwca 2016r. k. 86-92, k. 93-100, k. 93-100 teczki osobowej nr 24 dot. Z. K.

(1): dokumentacja dot. sprawy, w której skazano Z. K.

(1)w Wielkiej Brytanii k.200-211 teczki osobowej nr 24 dot. Z. K.

(1): karty karne oskarżonych (...)- (...) 1.1.6 W. W.

(1), M. B.

(1)⚫ przestępstwo z art.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. przypisane W. W.

(1)w pkt.8 części rozstrzygającej wyroku oraz ⚫ przestępstwo z art.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. przypisane M. B.

(1)w pkt.22 części rozstrzygającej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Po dokonanym do Polski przemycie haszyszu W. W.

(1)poinformował Z. K.

(1), że posiada w swej „ofercie” haszysz pochodzący z Hiszpanii. Informację taką oskarżony Z. K.

(1)przekazał W. I., a ten wyraził gotowość zbycia haszyszu dalszemu odbiorcy, którym okazał się jego znajomy – oskarżony M. B.

(1)ps. (...). Do zbycia haszyszu M. B.

(1)doszło dwukrotnie, a każda transakcja dotyczyła 50.000 g narkotyku. Przy okazji każdej z nich, po zgłoszeniu przez W. I. zapotrzebowania, oskarżony Z. K.

(1)udawał się do W. W.

(3), który w miejscowości W. we wnętrzu domu pozostającego w jego dyspozycji posiadał ukryte walizki z haszyszem. Z. K.

(1)odbierał narkotyk, a następnie pozostawiał go we wskazanym mu przez W. I. miejscu w okolicach D.. W późniejszym okresie W. I. rozliczał się finansowo za haszysz ze Z. K.

(1), a ten z kolei przekazywał należność oskarżonemu W. W.

(1), przy czym cena uzyskiwana przez tego ostatniego była nie mniejsza niż 2 złote za 1 gram haszyszu. W tamtym czasie oskarżony Z. K.

(1)nie wiedział jeszcze, kto jest odbiorcą haszyszu, jednakże niedługo potem dowiedział się od W. I., że haszysz ten trafił do osobiście mu znanego M. B.

(1)ps. (...). Informacja ta została potwierdzona Z. K.

(1)przez samego M. B.

(1)w bezpośredniej rozmowie, podczas której M. B.

(1)potwierdził dobrą jakość dostarczonego haszyszu. W 2009r. kolejną osobą nabywającą od oskarżonego W. W.

(3)haszysz był jego znajomy A. S. pochodzący ze S.. W tym czasie Z. K.

(1)odebrał od W. W.

(1)torbę sportową z zawartością 30 kilogramów haszyszu, który to pakunek ukrył na dostępnej mu wówczas posesji w miejscowości Ł.. Po pewnym czasie oskarżony W. W.

(1)przekazał Z. K.

(1)informację, że po haszysz ten zgłosi się do Z. K.

(1)A. S., co rzeczywiście nastąpiło - Z. K.

(1)przekazał A. S. odebrany wcześniej od W. W.

(1)haszysz w ilości 30.000 g. wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. opinia B. J. - biegłej z dziedziny badań poligraficznych k.2130-2135 w zw. z opiniami pisemnymi: dot. W. W.

(1)k. 920-930 teczki osobowej nr 3 oraz dot. Z. K.

(1)k. 221-235 teczki osobowej nr 24 wyjaśnienia R. G. k.2268 w zw. z k.158-162, 284-289 protokół odtworzenia zapisów utrwalonych na dyktafonie zabezpieczonym podczas przeszukania miejsca zamieszkania R. G. k. 339-344 opinia biegłego z dziedziny badań odsłuchowych audiodokumentów – stenogram rozmów utrwalonych na dyktafonie zabezpieczonym podczas przeszukania miejsca zamieszkania R. G. k. 475-517 kserokopia zabezpieczonego aktu oskarżenia Prokuratury w H. przeciwko W. W.

(1)k. 361-432 teczki osobowej nr 3 dot. W. W.

(1): odpis wyroku Sądu Krajowego w H. z dnia 23 lipca 2010r. skazującego mm.in. W. W.

(1)za przewozy haszyszu z Hiszpanii do Danii k.949-980, 988-1021 teczki osobowej nr 3 dot. W. W.

(1): protokoły eksperymentów procesowych z udziałem Z. K.

(1)z dnia 11 kwietnia 2016r., 7 czerwca 2016r. oraz 28 czerwca 2016r. k. 86-92, k. 93-100, k. 93-100 teczki osobowej nr 24 dot. Z. K.

(1): 1.1.7 W. W.

(1)przestępstwo z art.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.64 §1 k.k. przypisane W. W.

(1)w pkt.10 części rozstrzygającej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Jak już była o tym mowa wyżej oskarżony W. W.

(1)w okresie od 7 stycznia 2010r. do 3 czerwca 2013r odbywał część kary pozbawienia wymierzonej mu wyrokiem Sądu w Hamburgu za udział w przemycie haszyszu z Hiszpanii do Danii. Po powrocie do Polski W. W.

(1)brał udział nie tylko w obrocie haszyszem (vide: przestępstwo opisane w pkt.1.1.6 uzasadnienia). W bliżej nieustalonych dniach, w okresie od 1 stycznia 2014r. do 31 marca 2015r., a wiec w ciągu 5 lat od zakończenia odbywania kary w Niemczech (wymierzonej za podobne przestępstwo umyślne) W. W.

(1)w pięciu transakcjach przekazał oskarżonemu Z. K.

(1)łącznie 2.000g amfetaminy oraz 2.000 g marihuany - przeznaczonej do dalszej sprzedaży. wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. opinia B. J. - biegłej z dziedziny badań poligraficznych k.2130-2135 w zw. z opiniami pisemnymi: dot. W. W.

(1)k. 920-930 teczki osobowej nr 3 oraz dot. Z. K.

(1)k. 221-235 teczki osobowej nr 24 wyjaśnienia R. G. k.2268 w zw. z k.158-162, 284-289 odpis wyroku Sądu Krajowego w H. z dnia 23 lipca 2010r. skazującego mm.in. W. W.

(1)za przewozy haszyszu z Hiszpanii do Danii k.949-980, 988-1021 teczki osobowej nr 3 dot. W. W.

(1): 1.1.8 W. W.

(1)przestępstwo z art.65 §1 k.k.s. przypisane W. W.

(1)w pkt.11 części rozstrzygającej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W kwietniu 2015r. oskarżony Z. K.

(1)na prośbę swojego znajomego z okolic Z. podjął się pozyskania 2.000 sztang papierosów bez znaków akcyzy. W celu pozyskania ich zwrócił się do oskarżonego W. W.

(3), który wyraził zgodę na złożoną propozycję. W bliżej nieustalonych dniach w okresie kwietnia - maja 2015r. W. W.

(1)na prośbę Z. K.

(1)skontaktował się z nieustaloną osobą, która zbyła mu partię 2.000 sztang (czyli 20.000 sztuk paczek) papierosów nieustalonej marki, które nie miały znaków akcyzy. Papierosy te W. W.

(1)przekazał nieustalonym osobom wskazanym mu przez Z. K.

(1). Wobec faktu, że 20.000 paczek papierosów stanowiło 400.000 sztuk papierosów wysokość podatku akcyzowego obliczona od takiej ilości papierosów w 2015r. opiewała na kwotę 338.961 zł. wyjaśnienia W. W.

(1)k.1123-1135 w zw. z k.41-45, 172-173, 729-731, 934-935 tom V teczki osobowej nr 3 wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. wyjaśnienia R. G. k.2268 w zw. z k.158-162, 284-289 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1 T. K.

(1), M. B.

(1)Czyn z art.258§1 k.k. zarzucony T. K.

(1)w pkt.XIX. aktu oskarżenia i M. B.

(1)w XXIV. aktu oskarżenia - od popełnienia których oskarżeni ci zostali uniewinnieni (odpowiednio pkt.14. oraz 21 części rozstrzygającej wyroku ) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Sąd uznał, iż jedyny dowód, który miałby potwierdzać zarzut udziału oskarżonych T. K.

(1)oraz M. B.

(1)w zorganizowanej grupie przestępczej tzn. wyjaśnienia oskarżonego Z. K.

(1), z przyczyn o których mowa przy ocenie wiarygodności tychże wyjaśnień, jest niewystarczający dla uznania zasadności zarzutów stawianych oskarżonym i nie pozwala na kategoryczne ustalenie takiego udziału T. K.

(1)i M. B.

(1). wyjaśnienia M. B.

(1)k.1150-1153 w zw. z k.34-35, 58-59 teczki osobowej nr 29 wyjaśnienia T. K.

(1)k.1155-1165 w zw. z k.61-64, 104-107, 599-609, 955-957, 1095-1096, k. 1171-1173 tom VI teczki osobowej nr 5 częściowo wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. 1.2.2 T. K.

(1)Czyn z 56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.12 k.k. w zw. z art.65 §1 k.k. z arzucony T. K.

(1)w pkt.XX. aktu oskarżenia - od popełnienia którego oskarżony został uniewinniony w pkt.15. części rozstrzygającej wyroku Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Sąd uznał, iż jedyny dowód, który miałby potwierdzać udział T. K.

(1)w obrocie narkotykami tj. wyjaśnienia oskarżonego Z. K.

(1), z przyczyn o których mowa przy ocenie wiarygodności tychże wyjaśnień, jest niewystarczający dla uznania zasadności tego zarzutu stawianego oskarżonemu i nie pozwala na kategoryczne ustalenie takiego udziału T. K.

(1). wyjaśnienia T. K.

(1)k.1155-1165 w zw. z k.61-64, 104-107, 599-609, 955-957, 1095-1096, k. 1171-1173 tom VI teczki osobowej nr 5 częściowo wyjaśnienia Z. K.

(1)k.1267-1278 w zw. z k.16-19, 50-55, 56-60 teczki osobowej nr 24; k.1100-1106, 1092-1099 akt głównych; k.61-67, 68-75, 76-82, 83-85 teczki osobowej nr 24; 994-1000 akt głównych; k.111-116, 117-121; k.1284-1292 w zw. z k.140-143 teczki osobowej nr 24, 1228-1229, 1230-1231, 1232-1233, 1234-1235 akt głównych oraz k.146-150, 152-156, 162-165, 167-172, 173-178, 179-182, 183-189, 190-195, 196-199, 212-214, 217-218 teczki osobowej nr 24; (...)- (...); (...) w zw. z protokołami z k.2166-2168, 2190-2200 odczytanymi w zakresie wskazanym na rozprawie 26 maja 2022r. 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1.-1.2.2 wyjaśnienia J. B.

(1)Wyjaśnienia J. B.

(1)zasługiwały na wiarę jedynie w części. Na rozprawie oskarżona B. odmówiła złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania podtrzymując wyjaśnienia złożone na etapie śledztwa. Brak był podstaw do zakwestionowania wyjaśnień J. B.

(1)w części w której potwierdziła, że wraz ze Z. K.

(2)(jako swoim ówczesnym partnerem życiowym), E. G. i Z. Ł. w lutym 2012r. udała się na wyspę Aruba, zaś osobą organizującą „wycieczkę” był W. I.. Na wiarę zasługiwały również jej twierdzenia, że E. G. i Z. Ł. nie pozostawali wówczas w żadnym związku, a E. G. miała problemy finansowe. Na wiarę zasługiwały również twierdzenia, że na Arubie J. B.

(1)widziała kokainę w płynie zapakowaną w prezerwatywy, którą w jej obecności połykali Z. K.

(1)i Z. Ł.. Podobnie za wiarygodne Sąd uznał twierdzenia J. B.

(1)wskazujące na umieszczenie Z. Ł. przez W. I. po powrocie do Polski w hotelu, a następnie relacjonującej zdenerwowanie W. I. faktem, iż Z. Ł. ma problemy z wydaleniem połkniętego narkotyku, na skutek czego zmarł, a co wiązało się ze znaczną stratą finansową dla W. I.. Na wiarę zasługiwały też wyjaśnienia J. B.

(1)wskazujące, iż po powrocie z Aruby do miejsca zamieszkania w R. Z. K.

(1)nakazał jej wyjechanie na jakiś czas z domu mówiąc, że „muszą coś zrobić z tym płynem, który przywieźli”. Te wszystkie fragmenty wyjaśnień J. B.

(1)zostały przez Sąd ocenione jako wiarygodne, albowiem pozostawały one w korelacji z wyjaśnieniami Z. K.

(1), częścią wyjaśnień W. I. i E. G., zeznaniami pracowników Hotelu (...) oraz wynikami sekcji zwłok Z. Ł., a także były zgodne z zasadami logicznego rozumowania. wyjaśnienia E. G. Wyjaśnienia E. G. zasługiwały na wiarę jedynie w części. Na rozprawie oskarżona G. odmówiła złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania podtrzymując wyjaśnienia złożone na etapie śledztwa. Brak był podstaw do zakwestionowania tych wyjaśnień E. G., w których potwierdziła ona, że wraz ze Z. K.

(2), J. B.

(1)i Z. Ł. w lutym 2012r. udała się na wyspę Aruba. Na wiarę zasługiwały również jej twierdzenia, że nie pozostawała z żadnym z uczestników owego wyjazdu w związku oraz że w hotelu na Arubie zamieszkiwała w jednym pokoju ze Z. Ł., a także, że nie ponosiła jakichkolwiek finansowych kosztów tego wyjazdu. Wszystkie te twierdzenia E. G. w pełni korelowały z relacją procesową oskarżonych Z. K.

(1)oraz J. B.

(1). wyjaśnienia A. S. Wyjaśnienia A. S. zasługiwały na wiarę jedynie w części. Na rozprawie oskarżony odmówił złożenia wyjaśnień i odpowiedzi na pytania podtrzymując wyjaśnienia złożone na etapie śledztwa. Na wiarę zasługiwały te jedynie wyjaśnienia A. S., w których przyznał się do popełnienia przestępstwa z art.263§2 k.k., gdyż wyjaśnienia te w pełni korelowały z wynikami przeszukania miejsca zamieszkania oskarżonego oraz opinią biegłego P. M. dot. zabezpieczonej amunicji. wyjaśnienia Z. K.

(1)Za częściowo wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego Z. K.

(1). Oskarżony ten etapie śledztwa złożył niezmiernie obszerne wyjaśnienia, które stały się dla Prokuratury podstawą do przedstawienia bardzo wielu osobom zarzutów dokonania przestępstw, przy czym po dokonanej weryfikacji twierdzeń formułowanych przez Z. K.

(1)Prokuratura zdecydowała o skierowaniu do Sądu dwóch aktów oskarżenia (w sprawie niniejszej oraz w sprawie (...)-110. Ds.33.2021 - obecnie III K 572/21 Sądu Okręgowego w Poznaniu – vide: k.2214-2229) oraz o umorzeniu śledztwa w stosunku do bardzo wielu osób, przy czym co do oskarżonych w niniejszym postępowaniu pierwotnie przedstawiane, bardzo liczne i obszerne zarzuty były następnie zmieniane i ograniczone do tych, które znalazły się ostatecznie w akcie oskarżenia. Na wstępie wskazać należy, że do oceny wyjaśnień Z. K.

(1)przystąpiono w tożsamy sposób, co do oceny pozostałych dowodów, albowiem dowód z relacji tzw. małego świadka koronnego nie jest ani „super dowodem”, ani nie jest także dowodem drugiej, podrzędnej kategorii (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2022 r., II AKa 97/20, Lex nr 3351427). Tego typu wyjaśnienia, które w praktyce zwykło określać się mianem pomówień (tak też będą określane w dalszej części uzasadnienia, pomimo zastrzeżeń terminologicznych zgłaszanych w orzecznictwie z uwagi na nietrafność tego terminu ze względu na analogię z jedną z form przestępczego zniesławienia (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 1988r., sygn. IV KR 175/87, OSNKW 1988/7-8/57, wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 października 1998r., sygn. II AKa 187/98, KZS 1998/11/37) mogą oczywiście być samodzielnym dowodem winy innej osoby, niemniej judykatura konsekwentnie wskazuje na bardzo szczególny charakter tego rodzaju dowodu, wymagającego wyjątkowo skrupulatnej, wnikliwej i ostrożnej oceny (tak m. in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 lutego 1970r., sygn. IV KR 249/69, OSNKW 1970/4-5/46, w wyroku z dnia 15 lutego 1985r., sygn. IV KR 25/85, OSNKW 1985/11-12/103, w wyroku z dnia 24 stycznia 1986r., sygn. IV KR 355/85, OSNPG 1987/3/37 oraz w postanowieniu z dnia 8 stycznia 2003r., sygn. III KK 261/2002, Lex Polonica nr 368249), formułując zarazem cały szereg warunków, które winny zostać spełnione dla uznania pomówienia współdziałającego za pełnowartościowy i wiarygodny dowód. Wymogi te wskazują, że: ⚫ konieczna jest niesprzeczność wyjaśnień pomawiającego z innymi dowodami, a przede wszystkim nie może on relacjonować w różnych wersjach tego samego zdarzenia (tak m. in. w postanowieniu 7 Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 1994r., sygn. II KRN 8/94, Wokanda 1994/8/17), ⚫ kontrolując taki dowód Sąd winien sprawdzić, czy wyjaśnienia pochodzą od osoby zainteresowanej obciążaniem pomówionego, czy składający je sam siebie również obciąża, czy tylko przerzuca odpowiedzialność na inną osobę, ⚫ należy stwierdzić, czy wyjaśnienia są spontaniczne, złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, czy też po upływie czasu umożliwiającego uknucie intrygi, ⚫ zbadać należy, czy są one konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania, czy też zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające bądź inne niekonsekwencje (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 października 1998 r., sygn. II AKa 187/98, KZS 1998/11/37), ⚫ czy pomówienie nie wykazuje chwiejności i jest zgodne z doświadczeniem życiowym oraz logiką wypadków (vide: wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 28 listopada 1978 r., sygn. VI KRN 246/78, OSNPG 1979/4/64, z dnia 11 września 1984 r., sygn. IV KR 141/84, OSNPG 1985/6/85 i z dnia 15 lutego 1985 r., sygn. IV KR 25/85, OSNKW 1985/11-12/103) ⚫ czy pochodzą od osoby nieposzlakowanej czy też przestępcy, zwłaszcza obeznanego z mechanizmami procesu karnego, ⚫ i wreszcie sprawdzić należy, czy brak jest wiarygodnych dowodów, iż wyjaśnienia pomawiające zostały złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi (wskazał na to Sąd Najwyższy m. in. w wyrokach: z dnia 4 maja 1984r., sygn. IV KR 106/84, OSNPG 1985 z. 2 poz. 24 i z dnia 22 maja 1984r., sygn. IV KR 122/84, OSNPG 1984 z. 11 poz. 101). Odnosząc te uwagi do realiów niniejszej sprawy wskazać należy na wstępie, że oczywiście nie sposób uznać, iż wyjaśnienia Z. K.

(1)pochodzą od osoby o nieposzlakowanej opinii. Bynajmniej nie chodzi tu jednak tylko o to, że Z. K.

(1)jest sprawcą czynów zarzuconych mu w niniejszym postępowaniu, lecz o to, że jest on osobą prawomocnie skazaną kilkoma wyrokami za różnego rodzaju przestępstwa, a jak wynika z jego wyjaśnień jest on również sprawcą szeregu poważnych przecież przestępstw objętym aktem oskarżenia w sprawie III K 571/21 Sądu Okręgowego w Poznaniu. Wyjaśnienia Z. K.

(1)pochodziły od osoby ewidentnie zainteresowanej wynikiem postępowania, albowiem chcącej skorzystać z instytucji tzw. małego świadka koronnego (art.60§3 k.k.). Zauważyć również należało, iż co do części swych wyjaśnień Z. K.

(1)pozostawał niekonsekwentny, a jego wypowiedzi pozbawione były logiki – na rozprawie oskarżony ten nie podtrzymał części odczytanych mu jego wyjaśnień sugerując nawet, że ich nie złożył (choć nie kwestionował podpisów na protokołach). Jedynie części z wypowiedzi Z. K.

(1)można było nadać przymiot spontaniczności wypowiedzi, przy czym - jak się wydaje z przyczyn leżących po stronie osoby przesłuchującej - pierwsze wyjaśnienia Z. K.

(1)były najdelikatniej ujmując chaotyczne, poruszano w nich niezmiernie dużo wątków, częstokroć jedynie wspominając o danym wydarzeniu (niejako „hasłowo”), a dopiero po zmianie przesłuchującego można było odnaleźć w wyjaśnieniach Z. K.

(1)uporządkowanie wypowiedzi. Dostrzegając wszystkie te niedoskonałości relacji procesowej Z. K.

(1)Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że za niewystarczające do podważenia wiarygodności wyjaśnień współoskarżonych w części, w której zaprzeczali oni swemu sprawstwu (W. W.

(1)przyznawał się bowiem do przestępstwa z art.65§1 k.k.s., zaś A. S. do przestępstwa z art.263§2 k.k.) należy uznać te wyjaśnienia Z. K.

(1), które nie znajdowały wsparcia w innych dowodach. W konsekwencji za wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia Z. K.

(1)w części dotyczącej: ⚫ przestępstwa działania w lutym (...). zorganizowanej grupy przestępczej, która podjęła się organizacji i dokonania przemytu kokainy zasadowej z Aruby przez Holandię do Polski, a następnie przetworzenia przemyconej kokainy zasadowej w chlorowodorek kokainy, gdyż w tym zakresie wyjaśnienia Z. K.

(1)były składane od samego początku konsekwentnie, a nadto znajdowały wsparcie w innych dowodach tj. wynikach ekshumacji zwłok Z. Ł., części wyjaśnień J. B.

(1)i W. I., zeznaniach R. G. i M. C., opinii biegłego z dziedziny (...) oraz opinii biegłej B. J. z zakresu badań poligraficznych; ⚫ działalności przestępczej W. W.

(3)zarzuconej mu w niniejszej sprawie – gdyż w tym zakresie wyjaśnienia Z. K.

(1)również były składane już od samego początku postępowania, a nadto znajdowały wsparcie w innych dowodach tj. zeznaniach R. G. oraz opinii biegłej B. J. z badań poligraficznych; ⚫ działalności przestępczej M. B.

(1)w części dotyczącej transakcji związanej z haszyszem – o których to transakcjach Z. K.

(1)również wyjaśniał od samego początku postępowania, a jego wyjaśnienia w tym zakresie znajdowały wsparcie w zeznaniach R. G.. wyjaśnienia W. I. Jedynie częściowo zasługiwały na wiarę wyjaśnienia oskarżonego W. I.. Przypomnieć należy, iż W. I. zmarł w toku postępowania jurysdykcyjnego (w dniu 20 kwietnia 2022r. – vide: skrócony odpis aktu zgonu k.2244), jego sprawa została wyłączona do odrębnego rozpoznania i postanowieniem z dnia 19 maja 2022r. umorzono postępowanie w tym zakresie (k.2252-2254). Przed śmiercią W. I. występując w charakterze oskarżonego o dziesięć przestępstw (zarzuty I.-X. aktu oskarżenia) aktywnie uczestniczył w postępowaniu, składając obszerne wyjaśnienia co do czynów mu zarzuconych oraz kwestionując obciążającego go dowody, w tym w szczególności wyjaśnienia Z. K.

(1). Z uwagi na zakres podmiotowy i przedmiotowy uzasadnianego wyroku bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do wszystkich wyjaśnień W. I.. Przypomnieć natomiast należy, iż W. I. nie kwestionował faktu, iż to on sfinansował wylot na Arubę, zwerbował Z. Ł. jako jednego z kurierów, towarzyszył też Z. Ł. w dotarciu do Hotelu (...), a następnie był przy odnalezieniu jego zwłok przez pracowników hotelowych. Dostrzegając okoliczność, iż W. I. złożył te wyjaśnienia dopiero po tym, jak został rozpoznany przez jedną z pracownic Hotelu (...), należało ocenić te wyjaśnienia jako wiarygodne z uwagi na ich zbieżność nie tylko z wyjaśnieniami Z. K.

(1)i J. B.

(1), ale również z twierdzeniami R. G. i zeznaniami świadka K. D. oraz pracownic Hotelu (...). Podobnie brak było podstaw do zakwestionowania tych wyjaśnień W. I., w których zakwestionował on tezę, jakoby T. K.

(1)i M. B.

(1)mieliby być członkami zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez W. I.. Jak już była o tym mowa teza dotycząca przynależności tych oskarżonych do grupy oparta była wyłącznie na wyjaśnieniach złożonych przez Z. K.

(1), a Sąd uznał, iż z uwagi na wady wyjaśnień Z. K.

(1)w sytuacji, gdy miałyby one być wyłącznym dowodem wskazującym na sprawstwo danej osoby, to jest to dowód zbyt słaby dla kategorycznego ustalenia popełnienia przestępstwa. zeznania E. Ł. Brak było podstaw do zakwestionowania wiarygodności zeznań świadka E. Ł. – żony Z. Ł.. Świadek wprawdzie był zaskoczony wynikami sekcji zwłok swego małżonka, niemniej jej zeznania były przydatne dla ustalenia, iż bezpośrednio po jego śmierci w lutym 2019r. nie zostało przeprowadzone śledztwo celem ustalenia przyczyn śmieci Z. Ł., a jego ciało zostało pochowane. J. F., M. B.

(2), E. B., I. L. Za w pełni wiarygodne Sąd uznał zeznania pracowników Hotelu (...), w którym zmarł Z. Ł. tj. świadków J. F. (recepcjonistki, która nazajutrz po zameldowaniu Z. Ł. na prośbę rozpoznanego przez siebie na okazywanych zdjęciach W. I. i towarzyszącego mu nieustalonego mężczyzny, udała się się do pokoju zajmowanego przez Z. Ł. i ujawniła jego zwłoki, po czym W. I. pospiesznie oddalił się), M. B.

(2)(recepcjonistki, która dokonywała zameldowania Z. Ł. po przywiezieniu go przez dwóch mężczyzn) oraz E. B. (zatrudnionej jako sprzątaczka, która wraz z J. F. ujawniła zwłoki Z. Ł.). Wszystkie te zeznania cechowały się konsekwencją oraz wzajemną korelacją potwierdzając pośrednio relację procesową oskarżonego Z. K.

(1)co do roli W. I. w procederze przemytu kokainy z Aruby. Dodatkowo zeznania wymienionych pracowników obsługi Hotelu (...) korelowały zeznaniami pełnomocnika właściciela tego hotelu – świadka I. L., która na podstawie dokumentacji (w szczególności karty meldunkowej) uszczegółowiła okoliczności zakwaterowania Z. Ł. w hotelu. zeznania M. W. i M. G. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania funkcjonariuszy (...) M. W. i M. G., którzy w grudniu 2016r. odwiedzili świadka M. C. w Areszcie Śledczym w P.. Okoliczność, iż podstawą owych odwiedzin były podejmowane przez świadków czynności operacyjne wykluczało możliwość dowodzenia charakteru tych czynności. W niniejszej sprawie istotne dla oceny relacji procesowej M. C. było jednak ustalenie – również na podstawie zeznań świadków W. i G. – iż względem owych funkcjonariuszy policji nie było nigdy prowadzone jakiekolwiek postepowanie dotyczące rzekomego bezprawnego wpływania na twierdzenia formułowane przez M. C. podczas jego przesłuchań, a w konsekwencji brak podstaw do stwierdzenia, iż M. C. miałby być przesłuchiwany w warunkach choćby ograniczających swobodę jego wypowiedzi (a przypomnieć należy, iż przesłuchiwany był w obecności swego ówczesnego obrońcy). zeznania K. D. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka K. D. – prowadzącego w 2012r. biuro podróży w P., w którym to biurze W. I. zarezerwował oraz zakupił wycieczkę na wyspę Aruba dla czterech osób – J. B.

(1), E. G., Z. K.

(1)i Z. Ł.. Z uwagi na dość niespotykany kierunek destynacji świadek D. zapamiętał ową rezerwację, zaś potwierdził tę okoliczność w swych wyjaśnieniach nawet sam W. I.. zeznania M. C. Za częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka M. C. tzn. w części, w której wyjaśnił on na temat przemytu kokainy z Aruby do Polski przez Holandię. Podkreślenia wymaga, iż wyjaśnienia te M. C. złożył w obecności swojego ówczesnego obrońcy, zaś relacja ta podkreślając organizatorską rolę W. I. pozostawała w zgodności nie tylko z wyjaśnieniami Z. K.

(1), ale nawet z wyjaśnieniami samego W. I., który przecież nie kwestionował zakupu przez siebie biletów dla podróżujących. Za niewiarygodne jako gołosłowne Sąd uznał natomiast te twierdzenia M. C., w których odwoływał on swe wyjaśnienia złożone na etapie śledztwa sugerując, że miałyby one być w jakiś sposób „wymuszone” wizytą funkcjonariuszy policji w areszcie śledczym. Jak już była o tym mowa przy ocenie zeznań świadków W. i G. brak jest podstaw do stwierdzenia, iż funkcjonariusze ci wykonując czynności operacyjne mieliby w jakiś niedozwolony sposób wpływać na wyjaśnienia M. C. - w tym zakresie podkreślić raz jeszcze należy, iż M. C. korzystał w owym czasie z pomocy swego obrońcy z wyboru, a nikt nigdy nie złożył zawiadomienia o podejrzeniu przekroczenia uprawnień przez wymienionych funkcjonariuszy. wyjaśnienia W. W.

(1)Wyjaśnienia W. W.

(3)zasługiwały na wiarę jedynie w części, w której oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa z art.65§1 k.k.s. (zarzut XVIII. aktu oskarżenia – przestępstwo przypisane w pkt.11. części rozstrzygającej) potwierdzając wyjaśnienia Z. K.

(1)(wsparte zresztą relacją R. G.) co do „załatwienia” poprzez sprowadzenie na terytorium Polski od osoby trzeciej papierosów bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy. wyjaśnienia M. B.

(1)Oskarżony M. B.

(1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw. Na etapie śledztwa odmówił złożenia wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania, zaś na rozprawie złożył krótkie wyjaśnienia dotyczące charakteru swej znajomości z poszczególnymi oskarżonymi wskazując, że z oskarżonych zna jedynie W. I. oraz T. K.

(1), zaś pozostałe osoby poznał dopiero w toku niniejszej sprawy. Co do Z. K.

(1)podkreślał, że poza salą rozpraw widział go co najwyżej trzykrotnie, przy czym poznał go w restauracji podczas spożywania posiłku z T. K.

(1), kiedy to Z. K.

(1)podszedł do T. K.

(1)i poprosił o rozmowę. Podkreślał też, że w okresie objętym zarzutem udziału w zorganizowanej grupie przestępczej (tj. od 19 sierpnia 2009r. do 31 sierpnia 2010r.) utrzymywał kontakt jedynie z T. K.

(1)(przy czym był to kontakt o charakterze towarzyskim), gdyż W. I. w owym czasie według jego wiedzy przebywał poza granicami Polski. M. B.

(1)zaprzeczył, by kiedykolwiek nabywał od Z. K.

(1)oraz by sprzedawał Z. K.

(1)środki odurzające. Odnośnie W. W.

(3)wskazywał, że poznał go dopiero w związku z niniejszą sprawą, zaprzeczył też, by kiedykolwiek „handlował” haszyszem wskazując, że „nie handluje się w Polsce haszyszem, bo haszysz nie jest popularnym narkotykiem w Polsce”. W ocenie Sądu brak było podstaw do zakwestionowania wyjaśnień M. B.

(1)w części, w której zaprzeczył on swemu udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez W. I. oraz w części, w której zaprzeczył zbyciu Z. K.

(1)1.000 g marihuany oraz nabyciu od Z. K.

(1)(wspólnie i w porozumieniu z T. K.

(1)) 250 g kokainy. W części dotyczącej zarzutu z art.258§1 k.k. materiał dowodowy wskazywany przez oskarżyciela publicznego na jego poparcie tj. wyjaśnienia Z. K.

(1), oceniane przez pryzmat relacji P. S.

(1), S. W., M. C. i R. G. nie był materiałem dowodowym tego rodzaju, z którego by można w sposób jednoznaczny i kategoryczny wnioskować, iż ustalona znajomość i kontakty M. B.

(1)z W. I. oraz T. K.

(1)miałaby wykraczać poza ramy znajomości o charakterze towarzyskim. W odniesieniu do zarzucanego M. B.

(1)udziału w transakcjach narkotykowych dot. marihuany oraz kokainy zarzut aktu oskarżenia oparty był wyłącznie na wyjaśnieniach Z. K.

(1), które jednak z przyczyn, o których mowa przy ocenie tychże wyjaśnień nie zostały uznane przez Sąd za wiarygodne. zeznania M. D. Za przydatne w niewielkiej części dla rozstrzygnięcia Sąd uznał zeznania zawnioskowanej do przesłuchania przez obrońcę W. W.

(3)świadka M. D., która uczestniczyła w organizowanych przez W. W.

(3)przemytach haszyszu z Hiszpanii do Danii, za co została skazana we Francji. Podkreślić jednak należy, iż okoliczność, że świadek D. pełniącą w istocie rolę podrzędną w procederze (rolę kuriera narkotykowego) nie miała żadnej wiedzy co do dokonywania przestępstw przez W. W.

(3)na terenie Polski, w żaden przecież logiczny sposób nie pozwalało wnioskować, iż takich przestępstw nie było. zeznania A. S. Sąd jedynie częściowo dał wiarę zeznaniom świadka A. S., a mianowicie w części, w której wskazał on na złożoną mu przez W. W.

(3)relację dotyczącą jego zaangażowania w proceder wprowadzenia na teren Polski przez nieustaloną osobę papierosów, które następnie miały zostać przekazane Z. K.

(1)– w tym zakresie twierdzenia te wspierały wyjaśnienia W. W.

(3)przyznającego się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa z art.65§1 k.k.s. oraz twierdzenia Z. K.

(1)w tym zakresie. Przypomnieć należy, iż A. S. na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2019r. skorzystał z prawa do odmowy złożenia zeznań z uwagi na równolegle toczące się postępowanie karne o czyn pozostającym w ścisłym związku z przestępstwem zarzuconym W. W.

(3), a polegającym na nabyciu przez A. S. od W. W.

(3)współdziałającego ze Z. K.

(1)30.000 g haszyszu. A. S. zaprzeczył swemu sprawstwu w tym zakresie, niemniej jego twierdzenia w tym zakresie zostały uznane za niewiarygodne z racji ich kolizji z uznanymi za wiarygodne w tym zakresie wyjaśnieniami Z. K.

(1). wyjaśnienia T. K.

(1)Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania wyjaśnień oskarżonego T. K.

(1)w części, w której zaprzeczał on swemu sprawstwu w zakresie przestępstw mu zarzuconych. T. K.

(1)nie kwestionował swej długoletniej znajomości z W. I. (z którym według jego twierdzeń łączyły go różne interesy o legalnym jednak charakterze), z oskarżonym Z. K.

(1)(znajomym od dzieciństwa z racji zamieszkiwania w pobliżu siebie) oraz M. B.

(1)(znajomość nawiązana w związku ze wspólnymi zainteresowaniami sportami walki). Przyznając, że w przeszłości miewał konflikty z prawem (skutkujące skazaniami i odbywaniem kar pozbawienia wolności) oraz fakt, iż w przeszłości z racji prowadzenia „rozrywkowego” trybu życia zdarzyło mu się nabyć na tzw. własny użytek narkotyki od trudniącego się dealerką narkotykową Z. K.

(1)oskarżony T. K.

(1)kategorycznie zaprzeczał, by miał w okresie wskazywanym w zarzucie brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez W. I. oraz by miał brać udział w obrocie narkotykami (kokainą i marihuaną) zarzuconym mu w pkt. XX. aktu oskarżenia. W ocenie Sądu brak było podstaw do zakwestionowania tych wyjaśnień T. K.

(1). W części dotyczącej zarzutu z art.258§1 k.k. materiał dowodowy wskazywany przez oskarżyciela publicznego na jego poparcie tj. wyjaśnienia Z. K.

(1), „oceniane przez pryzmat relacji P. S.

(1), S. W., M. C. i R. G.” nie był materiałem dowodowym tego rodzaju, z którego by można w sposób jednoznaczny i kategoryczny wnioskować, iż ustalona znajomość i kontakty T. K.

(1)z W. I. oraz M. B.

(1)miałaby wykraczać poza ramy znajomości o charakterze towarzyskim czy legalnej współpracy gospodarczej. W odniesieniu do zarzucanego T. K.

(1)udziału w transakcjach narkotykowych dot. marihuany oraz kokainy zarzut aktu oskarżenia oparty był wyłącznie na wyjaśnieniach Z. K.

(1), które jednak z przyczyn, o których będzie mowa przy ocenie tychże wyjaśnień, nie zostały uznane przez Sąd za wiarygodne w tym zakresie. Dodać w tym miejscu należy, iż o ile podczas badań poligraficznych T. K.

(1)przecząc na zadane mu pytania krytyczne również reagował w sposób, w jaki typowo reaguje osoba ukrywająca swój udział w zdarzeniu będącym przedmiotem badania to podkreślenia wymaga, żę w ocenie Sądu bynajmniej opinia biegłej z dziedziny badań poligraficznych nie była przydatna dla podważenia wiarygodności wyjaśnień T. K.

(1)dotyczących zarzutów mu stawianych. Wnioskowanie takie oparte jest na zestawieniu treści zadanych T. K.

(1)tzw. pytań krytycznych (1. Czy dał pan narkotyki M. M.

(3)? 2. Czy dostarczył pan narkotyki M. M.

(3)? 3. Czy przekazał pan narkotyki M. M.

(3)?) z zarzutem stawianym T. K.

(1)w pkt.XX. aktu oskarżenia. Bynajmniej bowiem z faktu, iż badany T. K.

(1)nie był szczery w swych odpowiedziach na zadane mu w/w pytania nie sposób w logiczny sposób wnioskować, by miał on M. M.

(3)w K. przekazać wspólnie ze Z. K.

(1)„celem dalszej sprzedaży partię 100 g kokainy za kwotę nie mniejszą niż 20.000 zł” (nie można przecież w ten sposób ustalić, kiedy, jaki narkotyk i za ile – jeśli w ogóle miałoby to nastąpić odpłatnie, T. K.

(1)miałby przekazać/sprzedać M. M.

(3)). Przypomnieć też należy, iż prokurator umorzył postępowanie względem M. M.

(3), a w zarzucie stawianym Z. K.

(1)w akcie oskarżenia wniesionym w sprawie (...)-110. Ds.33.2021 (obecnie III K 572/21 – vide: k.2214-2229) nie zarzucił już temu oskarżonemu zbycia celem dalszej sprzedaży partię 100 g kokainy za kwotę nie mniejszą niż 20.000 zł” ustalonej osobie (tj. M. M.

(3)), lecz „ nieustalonej” (vide: k.2215) – również nie dał więc wiary twierdzeniom Z. K.

(1), iż miałby on wespół z T. K.

(1)zbyć kokainę M. M.

(3). zeznania M. T. Sąd nie znalazł podstaw do odmowy wiary zeznaniom świadka M. T. - prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...), która to firma zajmowała się ochroną różnych obiektów, w tym klubu (...) w K.. Zeznania te były przydatne dla ustalenia, iż M. M.

(3)– wbrew sugestiom oskarżonego Z. K.

(1)– nie był nigdy zatrudniony w charakterze ochroniarza w tymże klubie. zeznania A. G. Brak było podstaw do zakwestionowania zeznań A. G., który potwierdzając swoją znajomość z T. K.

(1)zaprzeczył, by miał wspólnie z nim dokonywać jakiejś transakcji narkotykowej. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż według twierdzeń aktu oskarżenia A. G. miałby być „ustaloną osobą”, która działając wspólnie i w porozumieniu z T. K.

(1)miałaby w dwóch transakcjach nabyć od Z. K.

(1)partę 110 g kokainy w celu jej dalszej odsprzedaży (vide: zarzut XX. aktu oskarżenia stawiany T. K.

(1)oraz uzasadnienie aktu oskarżenia strona 23.). Twierdzenia Z. K.

(1)dotyczące tychże transakcji narkotykowych z udziałem T. K.

(1)i A. G. nie zostały jednak uznane przez Sąd za wiarygodne (z przyczyn, o których mowa przy ocenie wyjaśnień Z. K.

(3)), a odnotować należy, iż już po wniesieniu aktu oskarżenia w niniejszej sprawie Prokuratura również odmiennie oceniła ten fragment wyjaśnień Z. K.

(1)(w stosunku do samego A. G. śledztwo w tym zakresie zostało umorzone, zaś w akcie oskarżenia skierowanym do Sądu Okręgowego w Poznaniu m.in. przeciwko Z. K.

(1)(obecnie sygn. akt III K 572/21) w zarzucie stawianym Z. K.

(1)dotyczącym m.in. obrotem kokainą (zarzut III.) autor tegoż aktu oskarżenia również odmówił wiary twierdzeniom Z. K.

(1)jakoby nabywcą kokainy w ilości 110g wespół z T. K.

(1)miałby być A. G. (w zarzucie wskazano, iż nie była to już ustalona osoba, lecz nieustalona (vide: kopia aktu oskarżenia wniesionego w sprawie (...)-110. Ds.33.2021 - obecnie III K 572/21 - k.2214-2229). zeznania M. M.

(3)W ocenie Sądu brak było również podstaw do zakwestionowania zeznań M. M.

(3), który potwierdzając swoją znajomość z T. K.

(1)zaprzeczył, by miał wspólnie z nim dokonywać jakiejś transakcji narkotykowej. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż według twierdzeń aktu oskarżenia M. M.

(3)miałby być „ustaloną osobą”, która nabyła za 20.000 zł 100 g kokainy od działających wspólnie i w porozumieniu T. K.

(1)i Z. K.

(1)(vide: zarzut XX. aktu oskarżenia stawiany T. K.

(1). Twierdzenia Z. K.

(1)dotyczące tejże transakcji narkotykowej nie zostały jednak uznane przez Sąd za wiarygodne (z przyczyn, o których mowa przy ocenie wyjaśnień Z. K.

(3)), a odnotować należy, iż już po wniesieniu aktu oskarżenia w niniejszej sprawie Prokuratura również odmiennie oceniła ten fragment wyjaśnień Z. K.

(1)(w stosunku do samego M. M.

(3)prokurator postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018r. umorzył śledztwo – vide: odpis postanowienia k.1316-1322; w akcie oskarżenia skierowanym do Sądu Okręgowego w Poznaniu m.in. przeciwko Z. K.

(1)(obecnie sygn. akt III K 572/21) w zarzucie stawianym Z. K.

(1)dotyczącym obrotem kokainą autor aktu oskarżenia również odmówił wiary twierdzeniom Z. K.

(1)jakoby jednym z nabywców kokainy miałby być M. M.

(3)- vide: kopia aktu oskarżenia wniesionego w sprawie (...)-110. Ds.33.2021, obecnie III K 572/21, k.2214-2229). zeznania świadków T. J., R. B., M. L., K. G., T. K.

(3), B. K., S. B., R. F. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zeznań świadków T. J. (k.2149-2151), R. B. (k.2151-2152), M. L. (k.2152), K. G. (k.2152-2153), T. K.

(3)(k.2153), B. K. (k.2153-2154), S. B. (k.2266-2267) oraz R. F. (k.2267), a więc osób, co do których oskarżony Z. K.

(1)na różnych etapach swych wyjaśnień formułował twierdzenia pomawiające wymienionych o udział w przestępczych zdarzeniach, a co do których Prokurator albo nawet nie znalazł podstaw do przedstawienia zarzutów, albo też po przedstawieniu zarzutów zdecydował się na umorzenie postępowania – negatywnie weryfikując wyjaśnienia Z. K.

(1). Wszystkie te zeznania wespół z szeregiem postanowień o umorzeniu śledztw (vide: odpis postanowienia prokuratora z dnia 2 października 2018r. w sprawie PK X Wz Ds.26.2017 o umorzeniu śledztwa przeciwko R. B. w części oraz przeciwko M. C. w części k.1947-1951, odpis postanowienia prokuratora z dnia 24 sierpnia 2018r. w sprawie PK X Wz Ds.26.2017 o umorzeniu śledztwa w części przeciwko N. S. k.1952-1955, odpis postanowienia prokuratora z dnia 1 sierpnia 2018r. w sprawie PK X Wz Ds.26.2017 o umorzeniu śledztwa w części przeciwko T. J. k.1956-1960, odpis postanowienia prokuratora z dnia 4 sierpnia 2018r. w sprawie PK X Wz Ds.26.2017 o umorzeniu śledztwa w części przeciwko P. Ś. i M. Ś. k.1961-1966, odpis postanowienia prokuratora z dnia 28 września 2020r. w sprawie PK X Wz Ds.28.2020 o umorzeniu śledztwa przeciwko R. B., M. C. w części oraz Z. K.

(1)w części k.1967-1974, odpis postanowienia prokuratora z dnia 31 grudnia 2018r. w sprawie PK X Wz Ds.37.2017 o umorzeniu śledztwa przeciwko S. F., G. R., M. Ś., P. P., Z. Z., k.1975-1993) i dodatkowo treścią zarzutów stawianych Z. K.

(1)w akcie oskarżenia wniesionym w sprawie (...)-110. Ds.33.2021 (obecnie III K 572/21 k.2214-2229) potwierdzały słuszność poglądu Sądu, iż wyjaśnienia Z. K.

(1)jedynie częściowo należało uznać za wiarygodne, gdyż wielokrotnie były one nie tylko że nierzeczowe, pozbawione konsekwencji, nieraz nielogiczne i niespójne, ale nawet sprzeczne z opiniami biegłych (vide: uzasadnienie postanowienia o umorzeniu śledztwa w sprawie dot. podpalenia samochodu – k.1967-1974), a w konsekwencji winne być uznane za wiarygodne jedynie w tych swych fragmentach, w którym nie były obarczone owymi wadami i przede wszystkim nie były jedynym dowodem na daną okoliczność, lecz były wsparte innym dowodem, choćby pośrednio. wyjaśnienia R. G. (złożone w charakterze podejrzanego – świadek nie został przesłuchany na rozprawie z uwagi n jego śmierć jeszcze na etapie śledztwa, protokoły jego przesłuchań podlegały ujawnieniu w trybie art.405 k.p.k. zgodnie z wnioskiem prokuratora zawartym w akcie oskarżenia) Za wiarygodne Sąd uznał twierdzenia R. G. przesłuchanego w toku śledztwa, które to protokoły zostały ujawnione na rozprawie w trybie art.405 k.p.k. (k.2268) z uwagi na fakt, że R. G. zmarł w dniu 14 kwietnia 2017r. (vide: k.314). Na uwagę zasługiwały przede wszystkim relacje procesowe R. G. z dnia 13 grudnia 2016r., a więc w czasie, gdy nie miał on jeszcze jakichkolwiek możliwości zapoznania się z treścią protokołów przesłuchań Z. K.

(1). Dodać należy w tym miejscu, iż R. G. ps. (...) w okresie zdarzeń będących przedmiotem postępowania pozostawał najbliższym przyjacielem oskarżonego Z. K.

(1), któremu Z. K.

(1)niejednokrotnie zwierzał się ze swych poczynań – również o charakterze przestępczym. Ma to o tyle istotne znaczenie, iż owe relacje składane R. G. „na bieżąco” w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy pozostawały zbieżne z wyjaśnieniami Z. K.

(1)złożonymi następnie w charakterze podejrzanego i w konsekwencji rzutowały na uznanie tych wyjaśnień Z. K.

(1)za wiarygodne. Przypomnieć zatem należy, iż wyjaśnienia Z. K.

(1)w zakresie dotyczącym przemytu narkotyków z Aruby i następnie przetworzenia części z nich znalazła pełne wsparcie w wyjaśnieniach R. G., który również zrelacjonował czołową rolę W. I. oraz A. S. w zorganizowaniu wylotu na Arubę celem przemycenia płynnej kokainy (wskazując co do W. I. „to on organizował wycieczkę”, a co do A. S. „jest to człowiek, który organizował załatwienie sprawy na Arubie, on miał tam kontakty”) oraz wskazał bezpośrednich kurierów towarzyszących Z. K.

(1)(„dwie dziewczyny, G. po mężu – imienia nie znam (…) i A. B.”, „jeszcze jeden kurier z P. , który zmarł, ten który zmarł leciał z G.”), a także wsparł twierdzenia Z. K.

(1)co do czynności podjętych wespół z A. S. co do przemyconej płynnej kokainy celem przetworzenia jej w chlorowodorek kokainy („Do K., który mieszkał w R., przyjechał A. i wygotowywali kokainę, żeby wytrącić proszek”). Twierdzenia R. G. wsparły również wyjaśnienia Z. K.

(1)w zakresie dotyczącym W. W.

(3)– korelując z nimi nie tylko w części dotyczącej paserstwa papierosów bez znaków akcyzy (zarzutu niekwestionowanego przez W. W.

(3)), ale również w zakresie dotyczącym obrotu haszyszem („trzeci temat to wiem, że K. woził kilogramami w walizkach haszysz od W.”). Oczywistym jest, że owe wypowiedzi R. G. nie mogą być uznane za szczególnie rozbudowane, niemniej w związku ze śmiercią R. G. nie mogły one zostać poszerzone w toku przesłuchania na rozprawie i w tej sytuacji Sąd zmuszony był do ich oceny w takim kształcie, w jakim pozostawały one do dyspozycji. W sytuacji jednak, gdy R. G. swoją wiedzę w zakresie owych zdarzeń czerpał z relacji Z. K.

(1)składanych mu „na bieżąco”, bezpośrednio po zajściu poszczególnych zdarzeń, nie sposób zakładać, iż w owym czasie Z. K.

(1)miałby kreować niezgodny z rzeczywistością obraz, skoro nie mógł przecież zakładać, że kilka lat później zostanie zatrzymany i zacznie składać wyjaśnienia obciążające inne osoby. opinie biegłych Sąd uznał za w pełni przydatne w sprawie opinie biegłych: ⚫ biegłego z dziedziny badań broni i balistyki P. M. (k.1497 w zw. z k.592-594 teczki osobowej nr 2 oraz opinia pisemna k.245-248 teczki osobowej nr 2), która to opinia pozwalała na ustalenie charakteru amunicji zabezpieczonej podczas przeszukania miejsca zamieszkania A. S., ⚫ biegłego z dziedziny (...) (k.2029-2031 w zw. z k.140-144), którego opinia pozwalała na zweryfikowanie relacji procesowej Z. K.

(1)dotyczącej procesu przetwarzania kokainy zasadowej w chlorowodorek kokainy, ⚫ biegłego z zakresu (...) (k.43-45), która pozwoliła na ustalenie, iż substancja ujawniona w zwłokach ekshumowanego Z. Ł. stanowiła kokainę (waga badanej kokainy zasadowej wynosiła 664,10 g, co pozwalało na otrzymanie z niej 744 g chlorowodorku kokainy) ⚫ biegłej z dziedziny badań poligraficznych B. J. (k.2130-2135 w zw. z opiniami pisemnymi dot. W. W.

(1)- k.920-930 teczki osobowej nr 3, dot. Z. K.

(1)k.221-235 teczki osobowej nr 24 oraz dot. T. K.

(1)k.1084-1089 teczki osobowej nr 1), które to opinie były pomocne przy ocenie wiarygodności wyjaśnień badanych oskarżonych. W ocenie Sądu opinie wspomnianych wyżej biegłych były jasne, rzeczowe i wyczerpujące, wolne od wewnętrznych sprzeczności, uwzględniały całokształt materiału dowodowego dostępnego w sprawie na danym etapie postępowania. Zarówno wiedza, jak i doświadczenie zawodowe powołanych biegłych nie budziły w ocenie Sądu żadnych wątpliwości, strony nie potrafiły skutecznie zakwestionować kompetencji biegłych i trafności wniosków sformułowanych w ich opiniach. O ile okoliczności badane przez biegłych z dziedziny badań broni i balistyki P. M. oraz z zakresu (...) nie były kwestionowane przez kogokolwiek (A. S. przyznawał się do popełnienia przestępstwa z art.263§2 k.k., nikt nie kwestionował też rodzaju i ilości narkotyku odnalezionego w zwłokach Z. Ł.) o tyle okoliczności wywodzone w pozostałych opiniach były sporne. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż opinia biegłego z dziedziny (...) (k.2029-2031 w zw. z k.140-144) była wprawdzie opinią o charakterze teoretycznym, niemniej biegły na podstawie swojej fachowej wiedzy potrafił zweryfikować przedstawioną przez oskarżonego Z. K.

(1)relację procesowej dot. wykonanego przez niego wespół z oskarżonym A. S. procesu przetworzenia kokainy zasadowej (przemyconej z wyspy Aruba przez Holandię do Polski) w chlorowodorek kokainy i stwierdził, iż sposób dokonania tegoż opisywany przez Z. K.

(1)(dodawanie kwasu do kokainy zasadowej, „wygotowywanie” oraz uzyskany końcowy produkt w postaci chlorowodorku kokainy „nadającego się” do wprowadzenia na „ostateczny” rynek) jest jak najbardziej możliwy. W odniesieniu do opinii biegłej z dziedziny badań poligraficznych przypomnieć należy, iż w sprawie uzyskano opinie wydane po badaniu trzech oskarżonych tj. W. W.

(3), T. K.

(1)i Z. K.

(1). Oceniając wyjaśnienia tych oskarżonych Sąd pomocniczo wykorzystał opinie biegłej B. J. z przeprowadzonych badań poligraficznych. Przypomnieć należy, iż w ramach rzeczonych opinii biegła podała, że W. W.

(1)przecząc na pytania krytyczne dot. przekazywania/sprzedawania/udostępniania marihuany Z. K.

(1)(test pierwszy) oraz dot. przekazywania/sprzedawania/udostępniania haszyszu Z. K.

(1)(test drugi) reagował w sposób, w jaki typowo reaguje osoba ukrywająca swój udział w zdarzeniu, wprowadzająca w błąd, a więc odpowiadająca nieszczerze na pytania dotyczące rozpatrywanych zdarzeń, zaś nie wykazywał takich reakcji w odniesieniu do pytań dot. wzięcia udziału w przemycie narkotyków/w przewożeniu narkotyków przez granicę „po wyjściu z więzienia z w Niemczech” (test trzeci). Wyniki opinii w zestawieniu z innymi dowodami (przede wszystkim wyjaśnieniami Z. K.

(1), ale również zeznaniami R. G.) podważały więc wiarygodność wyjaśnień W. W.

(3)w zakresie dot. stawianych mu zarzutów w pkt.XVI. oraz XVII. aktu oskarżenia (przestępstwa przypisane w pkt.

1. oraz
2. części rozstrzygającej wyroku) oraz nie podważały tezy oskarżenia zawartej w zarzucie XV. aktu oskarżenia, albowiem Sąd ustalił, iż do wewnątrzwspólnotowej dostawy haszyszu z Hiszpanii do Polski doszło przed osadzeniem W. W.

(3)w jednostce penitencjarnej na terenie Niemiec (a nie po). Z kolei T. K.

(1)podczas badania przecząc na zadane mu pytania krytyczne również reagował w sposób, w jaki typowo reaguje osoba ukrywająca swój udział w zdarzeniu będącym przedmiotem badania. Podkreślić jednak należy, iż w ocenie Sądu ta opinia biegłej nie była przydatna dla podważenia wiarygodności wyjaśnień T. K.

(1)dotyczących zarzutów mu stawianych, a do wniosku takiego należy dojść po zestawieniu treści zadanych T. K.

(1)tzw. pytań krytycznych (1. Czy dał pan narkotyki M. M.

(3)? 2. Czy dostarczył pan narkotyki M. M.

(3)? 3. Czy przekazał pan narkotyki M. M.

(3)?) z zarzutem stawianym T. K.

(1)w pkt.XX. aktu oskarżenia. Bynajmniej bowiem z faktu, iż badany T. K.

(1)nie był szczery w swych odpowiedziach na zadane mu w/w pytania nie sposób w logiczny sposób wnioskować, by miał on M. M.

(3)w K. przekazać wspólnie ze Z. K.

(1)„celem dalszej sprzedaży partię 100 g kokainy za kwotę nie mniejszą niż 20.000 zł” (nie można przecież w ten sposób ustalić, kiedy, jaki narkotyk i za ile – jeśli w ogóle miałoby to nastąpić odpłatnie, T. K.

(1)miałby przekazać/sprzedać M. M.

(3)). Taką ostatecznie ocenę opinii biegłej dot. T. K.

(1)zdaje się zresztą podzielać prokurator, skoro zdecydował się na umorzenie postępowania względem M. M.

(3), a w zarzucie aktu oskarżenia wniesionego w sprawie (...)-110. Ds.33.2021 (obecnie III K 572/21 – vide: k.2214-2229) przeciwko m.in. Z. K.

(1)nie zarzucił już temu oskarżonemu zbycia celem dalszej sprzedaży partię 100 g kokainy za kwotę nie mniejszą niż 20.000 zł” ustalonej osobie (M. M.

(3)), lecz „nieustalonej” (vide: k.2215) W odniesieniu do opinii biegłej z dziedziny badań poligraficznych dot. oskarżonego Z. K.

(1)zaznaczyć należy, iż badanemu zadawano również pytania niezwiązane z przedmiotem niniejszego postępowania jurysdykcyjnego. W zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy opinia biegłej jedynie w zakresie testu trzeciego była kategoryczna - biegła wskazała mianowicie, iż Z. K.

(1)przecząc na pytania krytyczne (

1. Czy złożył Pan fałszywe zeznanie twierdząc, że J. i E. przewoziły narkotyki z Aruby?
2. Czy fałszywie oskarżył Pan J. i E. o przemyt narkotyków z Aruby?
3. Czy powiedział Pan nieprawdę, że J. i E. przewiozły narkotyki z Aruby do Polski?) nie pozostawał w sprzeczności z posiadanymi śladami pamięciowymi, nie wprowadzał w błąd, odpowiadając szczerze na te pytania. W konsekwencji omawiana opinia była jednym z dowodów pozwalających na pozytywne zweryfikowanie relacji procesowej Z. K.

(1)w zakresie zarzutu dot. przemytu kokainy z Aruby przez Holandię do Polski. W ocenie Sądu brak było podstaw do podważenia wniosków sformułowanych przez biegłą B. J., przy czym nie można zapominać, iż dowód z opinii z przeprowadzonych badań poligraficznych stanowi jedynie dowód o charakterze pomocniczym przy ocenie wiarygodności relacji osoby poddanej badaniu. Opinia biegłego wydana na skutek badania z zastosowaniem środków technicznych mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu badanej osoby (art. 199a k.p.k.) jest to dowód o charakterze pośrednim, dowód poszlakowy, który przede wszystkim może być przydatny przy eliminowaniu z kręgu osób podejrzanych osób niewinnych lub przy weryfikowaniu wersji śledczych, zaś jego przydatność na późniejszym etapie postępowania jest z reguły istotnie ograniczona. Dowód ten nie może skutecznie służyć badaniu prawdomówności, a wynik badania nie może być wprost wykorzystany jako dowód winy lub niewinności (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2015r., III KK 18/15, Legalis nr 1310213; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2020r., V KO 37/20, Legalis nr 2593730). Treść ekspertyzy wariograficznej, o jakiej stanowi art. 199a k.p.k. dowodzi wyłącznie tego, jakie były reakcje organiczne oskarżonego na określone zadawane mu pytania, które to reakcje odzwierciedlają stosunek emocjonalny strony biernej procesu do danych zdarzeń (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 grudnia 2016r., II AKa 157/16, Legalis nr 1591817). Wariograf pozwalając jedynie kontrolować wystąpienie nieuświadomionych reakcji organizmu nie może stanowić dowodu sprawstwa, czy winy, bowiem nie jest on „probierzem prawdomówności” oskarżonego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2021r., III KK 147/21, Legalis nr 2674958). Z uwagi na powyższe nawet w sytuacji, gdy oskarżony Z. K.

(1)wypadł „korzystnie” podczas badania poligrafem z punktu widzenia oskarżyciela publicznego, zaś W. W.

(1)i T. K.

(1)„niekorzystnie”, to i tak zawsze owe wyniki Sąd oceniał przez pryzmat innych dowodów zgromadzonych w postępowaniu. dokumenty Za w pełni przydatne wiarygodne i przydatne dla celów postępowania Sąd uznał i wymienione wyżej w uzasadnieniu dokumenty. Zostały one sporządzone przez uprawnione organy, w ramach ich kompetencji. Ich autentyczność nie była kwestionowana przez strony postępowania, Sąd nie znalazł także podstaw by czynić to z urzędu. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1.-1.2.2. częściowo wyjaśnienia J. B.

(1)Za niewiarygodne Sąd uznał twierdzenia J. B.

(1)w części, w której zaprzeczyła ona swej świadomości co do rzeczywistego celu wyjazdu na Arubę (wskazując, jakoby miała dowiedzieć się o tym celu dopiero na samej już Arubie), a także w której zaprzeczyła, by jakiekolwiek narkotyki miała przywieźć osobiście z Aruby. Takie twierdzenia J. B.

(1)nie zasługiwały na wiarę, albowiem pozostawały w rażącej sprzeczności z uznanymi za wiarygodne w tym zakresie wyjaśnieniami Z. K.

(1), które zostały wsparte opinią biegłej z dziedziny badań poligraficznych, a także omawiane twierdzenia J. B.

(1)nie wytrzymywały krytyki w świetle zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Podkreślić bowiem należy, iż nawet z samych wyjaśnień J. B.

(1)wynikało, iż E. G. i Z. Ł. nie byli bynajmniej w inkryminowanym okresie w żadnym związku, a nikt z wyjeżdżających nie ponosił żadnego kosztu owej wycieczki. Oceniając owo pozorowanie związku przez E. G. i Z. Ł. oraz fakt zasponsorowania wycieczki na egzotyczną wyspę przez osobę trzecią (W. I.) oczywistym w ocenie Sądu jest stwierdzenie, że już w chwili wyjazdu z Polski J. B.

(1)miała pełną świadomość, że rzeczywistym celem owego wyjazdu jest przemycenie narkotyków. wyjaśnienia E. G. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom E. G. w pozostałym (niż wyżej wskazany) zakresie, albowiem pozostawały one w rażącej sprzeczności nie tylko z wyjaśnieniami Z. K.

(1)oraz J. B.

(1), a nader wszystko były wręcz skrajnie nielogiczne i niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Negacja oskarżonej E. G. faktu jej świadomości rzeczywistego celu wyjazdu na Arubę nie zasługiwały na wiarę, albowiem wyjaśnienia takie pozostawały w rażącej sprzeczności z uznanymi za wiarygodne w tym zakresie wyjaśnieniami Z. K.

(1), które zostały wsparte opinią biegłej B. J. z dziedziny badań poligraficznych, a dodatkowo omawiane twierdzenia E. G. nie wytrzymywały krytyki w świetle zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania oraz pozostawały nawet w częściowej opozycji do relacji J. B.

(1). Podkreślenia wymaga, iż nawet z samych wyjaśnień E. G. wynikało, iż nie pozostawała ze Z. Ł. w inkryminowanym okresie w żadnym związku, a nadto że bynajmniej nie ponosiła ona żadnego kosztu owej wycieczki. Oczywistym jest zatem, że doszło do pozorowania związku przez E. G. i Z. Ł., a w konsekwencji oczywistym jawi się wiarygodność twierdzeń Z. K.

(1). Dodatkowo nawet z twierdzeń J. B.

(1)wynikało, że Z. K.

(1)w obecności wszystkich uczestników wyjazdu rozpakowywał dostarczone mu opakowania po sokach celem wydobycia z nich prezerwatyw zawierających płynną kokainę i celem rozdzielenia ich pomiędzy wszystkich członków wyjazdu. Sąd odmówił też twierdzeniom E. G., jakoby to Z. Ł. zaoferował i zasponsorował jej wyjazd „wypoczynkowy” na Arubę – te twierdzenia pozostawały w jawnej sprzeczności z twierdzeniami Z. K.

(1)oraz J. B.

(1), co do których E. G. nie wskazała jakiejkolwiek okoliczności pozwalającej na wnioskowanie o próbie bezpodstawnego obciążania E. G.. wyjaśnienia A. S. Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom A. S. w pozostałym (niż wyżej wskazany) zakresie. Zaangażowanie A. S. w zorganizowanie przemytu kokainy z Aruby przez Holandię do Polski wynikało w ocenie Sądu niezbicie z uznanych za wiarygodne w tym zakresie wyjaśnień oskarżonego Z. K.

(1), które zostały wsparte relacją R. G., a pośrednio – w zakresie czynu polegającego na przetworzeniu kokainy zasadowej w chlorowodorek kokainy – wyjaśnieniami J. B.

(1)(wskazującymi, iż na polecenie Z. K.

(1)musiała ona opuścić na pewien czas dom w R., gdyż według słów Z. K.

(1)planowano wówczas podjąć działania dotyczące przemyconej kokainy) oraz opinią biegłego z dziedziny (...) (k.2029-2031 w zw. z k.140-144, którego opinia pozwalała na zweryfikowanie relacji procesowej Z. K.

(1)dotyczącej procesu przetwarzania kokainy zasadowej w chlorowodorek kokainy – zweryfikowanie w sposób pozytywny dla Z. K.

(1)). wyjaśnienia M. B.

(1)Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom M. B.

(1)w części, w której zaprzeczał on swemu udziałowi w transakcji narkotykowej polegającej na nabyciu od Z. K.

(1)i W. I. w dwóch transakcjach łącznie 100.000 g haszyszu (czyn przypisany oskarżonemu M. B.

(1)w pkt.22. części rozstrzygającej). W tym zakresie relacja procesowa oskarżonego Z. K.

(1)została uznana za w pełni wiarygodną – o transakcjach dot. haszyszu Z. K.

(1)wyjaśniał od samego początku, zawsze w sposób konsekwentny i niezmienny, zaś wyjaśnienia Z. K.

(1)w tym zakresie zostały wsparte również twierdzeniami R. G.. W tej sytuacji pozostające w opozycji do tych dowodów wyjaśnienia M. B.

(1)musiały zostać uznane za zmierzające wyłącznie do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Wyjaśnienia W. W.

(3)Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom W. W.

(3)w zakresie, w którym oskarżony negował swoje sprawstwo co do przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (zarzuty XV.-XVII. aktu oskarżenia – przestępstwa przypisane w pkt.7, 8 i 10 części rozstrzygającej wyroku). Te wyjaśnienia W. W.

(3)nie zasługiwały w ocenie Sądu na wiarę, albowiem: ⚫ pozostawały one w rażącej sprzeczności z wyjaśnieniami Z. K.

(1), przy czym podkreślić należy, iż oskarżony K. w tym zakresie był bardzo konsekwentny i rzeczowy, już w początkowej fazie śledztwa przedstawiał okoliczności odbioru od W. W.

(1)haszyszu spakowanego w walizkach, a następnie bardzo konsekwentnie wersję tę opisywał podczas późniejszych eksperymentów procesowych i w trakcie późniejszych przesłuchań, ⚫ wprawdzie ilości haszyszu przemyconego do Polski oraz zbywanego przez W. W.

(3)na terenie Polski (łącznie 130 kg) były bardzo duże, to jednak zestawiając je z treścią prawomocnego wyroku Sądu w Hamburgu skazującego W. W.

(3)za wysoce zorganizowany proceder przemytów jednorazowo partii po 50 kilogramów haszyszu z Hiszpanii do Danii uznać należało, że z całą pewnością W. W.

(1)w 2009r. miał swobodny dostęp do „hurtowych” ilości haszyszu, ⚫ wyjaśnienia Z. K.

(1)obciążające W. W.

(3)pozostawały w korelacji z treścią pierwszych wyjaśnień R. G. złożonych tuż po jego zatrzymaniu w dniu 13 grudnia 2016r., a więc w czasie, kiedy nie miał on możliwości zapoznania się z treścią wyjaśnień Z. K.

(1); przypomnieć zaś należy, że nie tylko z wyjaśnień Z. K.

(1), ale również wyjaśnień jego ówczesnej konkubiny partnerki życiowej J. B.

(1)wynikało niezbicie, że R. G. był osobą związaną ze Z. K.

(1)więzami wręcz przyjaźni, któremu Z. K.

(1)zwierzał się na bieżąco z podejmowanych działań; ⚫ wyjaśnienia W. W.

(3)musiały zostać ocenione dodatkowo przez pryzmat opinii biegłej z dziedziny badań poligraficznych, która to opinia wskazała, że udzielając przeczącej odpowiedzi na pytania krytyczne dot. przekazywania/ sprzedawania/udostępniania marihuany Z. K.

(1)(test pierwszy) oraz dot. przekazywania/ sprzedawania/ udostępniania haszyszu Z. K.

(1)(test drugi) W. W.

(1)reagował w sposób, w jaki typowo reaguje osoba ukrywająca swój udział w zdarzeniu, wprowadzająca w błąd, a więc odpowiadająca nieszczerze na pytania dotyczące rozpatrywanych zdarzeń, zaś nie wykazywał takich reakcji w odniesieniu do pytań dot. wzięcia udziału w przemycie narkotyków/w przewożeniu narkotyków przez granicę „po wyjściu z więzienia z w Niemczech” (test trzeci). Wyniki opinii w zestawieniu z innymi dowodami (przede wszystkim wyjaśnieniami Z. K.

(1), ale również zeznaniami R. G.) podważały więc wiarygodność wyjaśnień W. W.

(3)w zakresie dot. stawianych mu zarzutów w pkt.XVI. oraz XVII. aktu oskarżenia (przestępstwa przypisane w pkt.

1. oraz
2. części rozstrzygającej wyroku) oraz nie podważały tezy oskarżenia zawartej w zarzucie XV. aktu oskarżenia, albowiem Sąd ustalił, iż do wewnątrzwspólnotowej dostawy haszyszu z Hiszpanii do Polski doszło przed osadzeniem W. W.

(3)w jednostce penitencjarnej na terenie Niemiec (a nie po). Z tych przyczyn Sąd uznał, iż wyjaśnienia Z. K.

(1)co do okoliczności współdziałania z W. W.

(1)w kwestii przekazywania haszyszu za pośrednictwem W. I. oskarżonemu M. B.

(1)i przekazania haszyszu A. S., zasługują na wiarę. Skutkiem takiej oceny tych wyjaśnień było też ustalenie, iż W. W.

(1)nie tylko w 2009r. wziął udział w obrocie znacznymi ilościami haszyszu, lecz – co jest naturalną i oczywistą konsekwencją - musiał wcześniej wziąć udział w jego wewnątrzwspólnotowym nabyciu z zagranicy do Polski, przy czym z racji swojego zaangażowania w międzynarodowy proceder przemytu narkotyków W. W.

(1)niewątpliwie dysponował możliwościami i kontaktami umożliwiającymi dokonanie przywozu haszyszu z Hiszpanii nie tylko do Danii (za co został skazany przez sąd niemiecki i których to przestępstw nie kwestionował również w niniejszym postępowaniu), lecz również do Polski. częściowo wyjaśnienia Z. K.

(1)W pozostałych przypadkach stanowiących przedmiot niniejszego postępowania tj. w odniesieniu do: ⚫ zarzutów przestępstw z art.258§1 k.k. stawianych T. K.

(1)i M. B.

(1), ⚫ Zarzutu udziału w obrocie kokainą i marihuaną zarzuconego T. K.

(1), ⚫ zarzutu udziału w obrocie kokainą i marihuaną zarzucanego M. B.

(1)( część zarzutu XXV. aktu oskarżenia) Sąd uznał, że wyjaśnienia Z. K.

(1)jako jedyny dowód w tym zakresie nie powinien być uznany za wystarczający do podważenia wiarygodności oskarżonych T. K.

(1)i M. B.

(1), co prowadziło do uniewinnienia tych oskarżonych od zarzucanych im przestępstw, zaś w przypadku czynu zarzuconego M. B.

(1)w pkt.XXV. aktu oskarżenia – do zmodyfikowania opisu przestępstwa przypisanego temu oskarżonemu (vide:pkt.22 części rozstrzygającej) przez pominięcie transakcji, których przedmiotem miałyby być kokaina i marihuana. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż również Prokurator w szeregu sprawach opartych wyłącznie na twierdzeniach Z. K.

(1)uznawał, że nie mogą być one uznane za wystarczająco wiarygodny dowód i umarzał postępowania (vide: liczne dołączane do akt sprawy odpisy postanowień o umorzeniu śledztwa). wyjaśnienia W. I. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego W. I. w części, w której kwestionował on swoją przywódczą rolę w zorganizowaniu grupy osób, które udały się na Arubę celem dokonaniu przemytu kokainy do Polski, jak również w której kwestionował swój udział w transakcjach narkotykowych dotyczących haszyszu (zarzuty stawiane W. W.

(3)w pkt.XVI. aktu oskarżenia oraz M. B.

(1)w pkt.XXXV. aktu oskarżenia) – w tym zakresie wyjaśnienia te pozostawały w rażącej sprzeczności z uznanymi za wiarygodne wyjaśnienia Z. K.

(1), które zostały wsparte częściowo wyjaśnieniami J. B.

(1), relacją R. G. i M. C. czy opiniami biegłej z dziedziny badań poligraficznych. Z uwagi na śmierć W. I., wyłączenie jego sprawy do odrębnego rozpoznania i umorzenia postępowania co do czynów zarzuconych termu oskarżonemu, nieprzydatne dla ustaleń faktycznych w zakresie zdarzeń będących przedmiotem rozstrzygnięcia w uzasadnianym wyroku okazały się: ⚫ zeznania R. W. k.1344-1345 w zw. z 330-333 akt głównych oraz k.383-839, 863-865, 867-869 teczki tematycznej nr 1, ⚫ zeznania S. W. (k.1351-1356 w zw. z k.295-302 akt głównych oraz k.845 teczki osobowej nr 1) – jako dotyczące zarzutów stawianych W. I. i nieprzydatne w odniesieniu do pozostałych czynów zarzuconych w akcie oskarżenia; w szczególności w tym miejscu zaznaczyć, iż zeznania te nie pozwalały kategorycznych ustaleń co do udziału T. K.

(1)czy M. B.

(1)w okresie od sierpnia 2009r. do 31 sierpnia 2010r. w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez W. I.; świadek S. W. wskazywał wprawdzie na zażyłą znajomość T. K.

(1)z W. I. oraz ich znajomość z M. B.

(1), jednakże nie sposób w ocenie Sądu uznać, iż tak opisywana znajomość miałaby jakiś związek z konkretnymi zdarzeniami przestępczymi- zeznania S. W. w tym zakresie były niezwykle ogólnikowe („oni zajmowali się wszystkim, narkotykami, paserstwem wszystko dosłownie co przynosiło zysk na tamte czasy”) i nie pozwalały na ustalenie konkretnego zdarzenia, które można by oceniać w kategoriach dokonania przestępstwa, zaś wiedza świadka była wiedzą właściwie pochodzącą z plotek („słyszałem na mieście, mówili że (…)”; „mówię to co mówili na mieście) i jako taka była nieprzydatna dla poczynienia kategorycznych ustaleń; ⚫ zeznania Z. G. z d. S., ps. (...) (k.1369-1373 w zw. z 540-541) ⚫ zeznania P. S.

(2)k.1395-1396 w zw. z k.68-74 załącznika do teczki osobowej nr I (od początku protokołu do słów „myśmy sprzedali te 4 litry za 5.200 Euro” – k. 70), k.81-85 załącznika do teczki osobowej nr I (od słów „W. W.

(6)ps. (...) do słów „ sprzedaliśmy im po 1.300 euro za litr”) oraz k.655-657 tom IV teczki osobowej nr I; ⚫ zeznania P. S.

(1)(k.1488-1497 w zw. z k.149-151, 311-317, 318-322, 336-341, 427-432, 456-458, 474-477, 621-623, 665-670 załącznika do teczki osobowej nr 1 odczytane w zakresie opisanym w protokole rozprawy z 9 września 2019r.); dodać należy w tym miejscu, iż zeznania P. S.

(1)nie pozwalały kategorycznych ustaleń co do udziału T. K.

(1)czy M. B.

(1)w okresie od sierpnia 2009r. do 31 sierpnia 2010r. w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez W. I.; P. S.

(1)wskazywał wprawdzie na znajomość T. K.

(1)i M. B.

(1)z W. I., opisywał przestępstwa dokonane przez M. B.

(1)(za które oskarżony ten został już skazany i które nie były przedmiotem niniejszego postępowania), jednakże nie podawał żadnych okoliczności pozwalających na wnioskowanie, iż znajomość W. I. z M. B.

(1)i T. K.

(1)mogłaby zostać uznana za ich udział w zorganizowanej grupie przestępczej; ⚫ zeznania J. S.

(2)(k.1749 w zw. z (...)- (...)) ⚫ zeznania W. W.

(6)(k.1753-1754 w zw. z k.351-353, 530-533, 536-537) ⚫ zeznania świadka S. S. k.2136-2137 w zw. z k.2044, 2045-2046, 2047) ⚫ zeznania świadka D. F. (k.2137-2138). Za nieprzydatne dla poczynienia ustaleń z uwagi na ich treść Sąd uznał zeznania świadka zeznania D. K. (k.1393-1394 w zw. 471-476 teczki osobowej nr 3). 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1, 16, 23, 28 A. S., Z. K.

(1), J. B.

(1), E. G. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W odniesieniu do zarzutu udziału w zorganizowanej grupie przestępczej przedstawionego A. S. w pkt.XI. aktu oskarżenia, Z. K.

(1)w pkt.XI. aktu oskarżenia, J. B.

(1)w pkt.XXVI. aktu oskarżenia oraz E. G. w pkt.XXVIII. aktu oskarżenia należy pokreślić, że oczywistym jest, iż współdziałanie kilku lub więcej osób w popełnieniu czynu/czynów zabronionych nie przesądza jeszcze o istnieniu przesłanek uzasadniających przypisanie sprawcom udziału w zorganizowanej grupie przestępczej. Zorganizowana grupa przestępcza to coś więcej niż współsprawstwo, czy luźna grupa osób zamierzających popełnić wspólnie przestępstwo/przestępstwa. Zgodnie z art.258§1 k.k. przestępstwo w nim stypizowane popełnia ten, kto bierze udział w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Kodeks karny nie zawiera legalnej definicji „zorganizowanej grupy przestępczej”. Każdorazowo kwestia ta podlega ocenie Sądu w konkretnej sprawie, przy czym w tym zakresie istnieje bogate (choć ewoluujące w czasie) orzecznictwo Sądów – w szczególności Apelacyjnych - wskazujące na podstawowe, istotne elementy, które pozwalają na uznanie określonej grupy ludzi popełniających przestępstwa za zorganizowaną grupę przestępczą. Pojęciem wyjściowym dla określenia zakresu znamion przestępstwa z art.258 k.k. jest pojęcie „grupy”. Z socjologicznego punktu widzenia pod tym pojęciem rozumie się pewna liczbę osób – co najmniej trzech – posiadających wspólne wartości, oddzielonych od innych zborowości wyraźną zasadą odrębności. Cechą charakterystyczną takiej grupy jest istnienie członków, którzy określają cele grupy i identyfikują się z jej zbiorowym dążeniem oraz zadania członków grupy, ich funkcje. Grupa opiera się na określonej formie współdziałania i porozumienia ludzi, w oczywisty sposób zatem pozostaje w związku z definicją współsprawstwa z art.18§1 k.k.. Popełnienie przestępstwa przez grupę osób czy współsprawców jest głównym celem tej wspólnej działalności. Podkreślić należy, iż ustawodawca nie penalizuje w jakiś odrębny sposób przestępstw popełnionych przez grupę osób, których działanie będzie mieściło się w granicach art.18§1 k.k. i to bez względu na ilość tychże przestępstw. Tym samym nie sposób z samej tylko liczby przestępstw popełnionych przez grupę osób współdziałających ze sobą w ramach współsprawstwa wnioskować o działaniu przez nich w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Zorganizowaną grupę przestępczą tworzą bowiem co najmniej trzy osoby, których celem jest popełnienie określonego przestępstwa/przestępstw lub też generalnie popełnianie przestępstw o luźnym związku, między innymi bez stałych ról, w każdym bądź razie większym określeniu ról niż przy współsprawstwie o (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 25 marca 1999r., II AKa 45/99, OSA 2000, Nr 2, poz. 15). Dodatkowym bowiem elementem kwalifikującym odpowiedzialność z art.258 k.k. jest branie udziału w grupie mającej na celu popełnianie przestępstw, przy czym grupa taka musi być „zorganizowana”. Zorganizowana grupa, mająca na celu dokonywanie przestępstw, tym właśnie różni się od innej grupy (szajki) przestępców, że jest zorganizowana, a więc posiada trwałą strukturę, czy to pionową - z przywódcą kierującym działalnością, czy poziomą - ze stałym gronem uczestników koordynujących działalność według ustalonych reguł. Grupa zorganizowana to coś znacznie więcej zatem niż współsprawstwo czy luźna grupa osób zamierzających popełnić przestępstwo. W pojęciu „zorganizowania" tkwią bowiem warunki podstawowej wewnętrznej struktury organizacyjnej (choćby z niskim stopniem zorganizowania), jakaś trwałość, jakieś więzy organizacyjne w r