. W przepisie tym postanowiono, że w wyroku uwzględniającym żądanie zobowiązania pracodawcy do wydania świadectwa pracy, o którym mowa w art. 97 1 § 1 k.p., sąd pracy określa treść świadectwa pracy zgodnie z art. 97 § 2 k.p. i przepisami wydanymi na podstawie art. 97 § 4 k.p. - obecnie jest to rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 30.12.2016 r. w sprawie świadectwa pracy (Dz.U. z 2020 r. poz. 1862). W § 2 ust. 1 tego rozporządzenia ustawodawca wymienia rodzaj informacji zamieszczanych w świadectwie pracy, niezbędnych do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego w tym m.in. trybu i podstawy prawnej rozwiązania lub podstawy prawnej wygaśnięcia stosunku pracy, a w przypadku rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem - strony stosunku pracy, która dokonała wypowiedzenia. Natomiast w sytuacji, gdy określenie trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy również jest niemożliwe – wskazuje się, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło za wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę (§ 1 w/w rozporządzenia). Dla rozstrzygnięcia na gruncie badanej sprawy spornego zagadnienia szczególnie istotny jest przepis art.
k.p.c., zgodnie z którym, prawomocny wyrok zobowiązujący pracodawcę do wydania świadectwa pracy zastępuje to świadectwo. Przepis ten kreuje tym samym fikcję prawną, że w razie wydania prawomocnego wyroku sądu pracy stwierdzającego obowiązek pracodawcy do wydania pracownikowi świadectwa pracy o określonej w tym wyroku treści, uważa się, że pracodawca takie świadectwo pracy wydał pracownikowi. Powyższe przesądza, że argumentacja pozwanego Zakładu, która legła u podstaw wydania zaskarżonej decyzji, jest całkowicie chybiona. Sąd Okręgowy uznając stanowisko pozwanego za błędne, zważył również, że orzeczenie sądu pracy wywołuje taki sam skutek, jaki na mocy art. 64 k.c. w zw. z art. 1047 § 1 k.p.c. wywołuje prawomocne orzeczenie sądu stwierdzające obowiązek danej osoby do złożenia oznaczonego oświadczenia woli, co oznacza, że na mocy art.
pracownik może posługiwać się prawomocnym wyrokiem zobowiązującym pracodawcę do wydania świadectwa pracy o treści określonej w tym wyroku, tak samo jak świadectwem wydanym przez pracodawcę (tak E. Maniewska [w:] K. Jaśkowski, E. Maniewska, Komentarz aktualizowany do Kodeksu pracy, LEX/el. 2021, art. 97 1 k.p.). Wobec stanowiska pozwanego jedynie uzupełniająco wyjaśnić należy, że w poprzednim stanie prawnym obowiązującym do 6.09.2019 r., tj. przed wprowadzeniem do Kodeksu postępowania cywilnego art.
k.p.c., w przypadku gdy pracodawca odmawiał wydania świadectwa pracy, pracownik mógł wystąpić do sądu pracy z powództwem o zobowiązanie pracodawcy do wydania tego dokumentu. Jednakże wyrok sądu podlegał wykonaniu w trybie przewidzianym dla egzekucji świadczeń niepieniężnych (art. 1050 i 1050 1 k.p.c.). Natomiast w wyniku wskazanej nowelizacji zbędne stało się egzekwowanie od pracodawcy nałożonego na niego wyrokiem obowiązku wydania lub sprostowania świadectwa pracy, skoro zgodnie z art.
prawomocny wyrok zastępuje to świadectwo. Przepis ten dotyczy wyroku wydawanego przez sąd w postępowaniu procesowym (tak E. Stefańska [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz aktualizowany. Tom I. Art. 1-477
k.p.c., zastępuje świadectwo pracy wystawione przez zakład pracy, z którego wynikałoby, że stosunek pracy został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Ubezpieczona tym samym w sposób należyty wykazała, że spełniła wszystkie przesłanki do przyznania jej spornego świadczenia przedemerytalnego. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał B. K. prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia następnego po złożeniu wniosku z 10 maja 2022 r., tj. od dnia 11 maja 2022 r. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni przez pełnomocnika z urzędu Sąd Okręgowy orzekł uwzględniając nakład pracy pełnomocnika z urzędu na podstawie § 15 ust. 2 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 18 ze zm.), podwyższając należne koszty o podatek VAT. A.P. z/ odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełn. ZUS, wypożyczając akta ZUS 28.11.22r.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.