VII Co 246/21

(2)o uznanie orzeczenia zagranicznego postanawia:

1. oddalić wniosek;
2. kosztami postępowania obciążyć wnioskodawczynię. Anna Misztela-Leszczyńska ZARZĄDZENIE (...) (...) Anna Misztela-Leszczyńska Sygn. akt VII Co 246/21 UZASADNIENIE (postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 19 kwietnia 2022 roku) Wnioskiem z 9 września 2021 roku (data prezentaty) E. A., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uznanie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej orzeczenia Sądu Rejonowego Oberhausen z 23 czerwca 2021 r., sygn. akt 11 XVII 83/15, w przedmiocie sprzedaży przez wnioskodawczynię nieruchomości niezabudowanej, stanowiącej własność M. M.

(2), położonej w Polsce, w miejscowości K., w gminie W., dla której Sąd Rejonowy w Giżycku prowadzi księgę wieczystą KW (...) (k.5 – wniosek, k.18 –oryginalne tłumaczenie orzeczenia sądu zagranicznego, kserokopia orzeczenia w języku oryginału k. 16, odpis orzeczenia Sądu Rejonowego w Oberhausen z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt 11 XVII 83/15 w oryginale z tłumaczeniem przysięgłym k. 36, 38). Pismem procesowym z dnia 17 stycznia 2022 r. (data prezentaty k. 32) R. M., opiekun prawny M. M.

(2), przyłączyła się do wniosku. Sąd ustalił i zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zasady uznawania skuteczności orzeczeń sądów zagranicznych regulują przepisy Tytułu I Księgi Trzeciej Kodeksu postępowania cywilnego – „Uznanie i stwierdzenie wykonalności”, w brzmieniu po nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego, nadaną ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 234 poz. 1571), bowiem orzeczenie, o którego uznanie wnosi wnioskodawca, zostało wydane i zarejestrowane po dacie wejścia w życie powołanych zmian, tj. po 1 lipca 2009 r. Uznaniu, na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego, podlegają wszystkie orzeczenia zagraniczne, które zostały wydane w sprawach cywilnych. Dla określenia charakteru sprawy cywilnej należy się odwołać do kryteriów wskazanych w art. 1 k.p.c., to znaczy spraw ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych. (Tadeusz Ereciński, Jan Ciszewski, Karol Weitz, Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, Warszawa 2009, str. 495, pkt 14 oraz str. 553-554) Przedmiotowa sprawa jest sprawą z zakresu prawa własności nieruchomości, a więc należy do kategorii spraw cywilnych. Zgodnie z art. 1146 § 1 pkt 2 k.p.c. orzeczenie nie podlega uznaniu, jeżeli zapadło w sprawie należącej do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich. Stosownie do treści art. 1103 8 § 1 k.p.c. do wyłącznej jurysdykcji krajowej należą sprawy o prawa rzeczowe na nieruchomości i o posiadanie nieruchomości położonej w Rzeczypospolitej Polskiej, jak również sprawy ze stosunku najmu, dzierżawy i innych stosunków dotyczących używania takiej nieruchomości, z wyjątkiem spraw o czynsz i inne należności związane z używaniem lub pobieraniem pożytków z takiej nieruchomości. W myśl § 2 powołanego przepisu, do wyłącznej jurysdykcji krajowej należą także sprawy niewymienione w § 1 w zakresie, w którym rozstrzygnięcie dotyczy praw rzeczowych, posiadania lub używania nieruchomości położonej w Rzeczypospolitej Polskiej. Jurysdykcja wyłączna w sprawach dotyczących nieruchomości wynika z zasady suwerennego zwierzchnictwa terytorialnego państwa i jest akceptowana przez większość współczesnych systemów prawnych. W niniejszej sprawie zaistniała negatywna przesłanka uznania orzeczenia, wymieniona w art. 1146 § 1 pkt 2 k.p.c. bowiem przedmiotowy wniosek dotyczy orzeczenia, które zapadło w sprawie należącej do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich. W przedmiotowej sprawie opiekun prawny M. M.

(2)– R. M. została upoważniona przez sąd niemiecki do zajmowania się w jego imieniu sprawami związanymi z nieruchomościami – w tym do sprzedaży działki położonej w Polsce, w miejscowości K., w gminie W., kw nr (...) oraz do upoważnienia do sprzedaży E. A.. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż orzeczenie, o którego uznanie wniosła wnioskodawczyni, należy do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich, bowiem nieruchomość położona jest w Polsce. Zgodnie z treścią komentarza „miejsce położenia nieruchomości rozstrzyga o wyłącznej jurysdykcji sądu w sprawach. Orzeczenie sądu zagranicznego w sprawie objętej jurysdykcją wyłączną sądów polskich nie podlega w Polsce uznaniu ani stwierdzeniu wykonalności (art. 1146 § 1 pkt 2 i art. 1150 KPC)”. W związku z powyższym Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 1148 1 § 1 k.p.c. w zw. z art. 1146 § 1 pkt 2 k.p.c. i art. 1103 8 k.p.c.. Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.. sędzia Anna Misztela - Leszczyńska (...) (...) sędzia Anna Misztela - Leszczyńska