pkt 4 kpc wobec nie odbierania przez świadka korespondencji na wskazany we wniosku dowodowym adres i brak reakcji pełnomocników stron na zawiadomienie Sądu o tym fakcie: zarządzenie z k. 185, postanowienie z dnia 06.04.2022r.), H. H. (na podstawie art.
pkt 6 kpc – pełnomocnik powoda pomimo wezwania nie wskazał adresu do doręczeń dla świadka, k. 146 - postanowienie wydane na rozprawie w dniu 29.11.2021r.). Sąd pominął również dowód z przesłuchania stron – postanowienie wydane na rozprawie z dnia 6.04.2022r., na podstawie art.
z art. 299 kpc wobec niestawiennictwa prawidłowo wezwanego powoda na rozprawie i nie połączenie się przez w/w w trybie zdalnym pomimo prawidłowo udostępnionego linku do takiego połączenia. Sąd uznał za wystarczające pisemne stanowiska stron złożone w trybie art. 226 1 kpc. Powództwo o zapłatę wynagrodzenia za pracę zgodnie z żądaniem powoda nie zostało zatem udowodnione wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 6 KC w zw. z art. 300 KP. Dlatego też powództwo O. K. zostało w tej części oddalone jako nieudowodnione, na podstawie art. 80 kp – a contrario (pkt II sentencji wyroku). W pozostałym zakresie tj. zgłoszonych pierwotnie żądań - ustalenia istnienia stosunku pracy i sprostowania świadectwa pracy Sąd postępowanie w sprawie umorzył wobec skutecznego cofnięcia pozwu w tej części – w piśmie procesowym z dnia 22.01.2021r. k. 17 oraz na rozprawie w dniu 15.03.2021r. Stosownie do treści art.203 § 1 kpc pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeśli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. W razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w powyższym terminie uważa się za wyrażenie zgody (art.203§3 kpc). Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu gdy okoliczności sprawy wskazują, że cofnięcie byłoby sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzałoby do obejścia prawa (art.203 § 4 kpc), a także wówczas gdyby cofnięcie naruszało słuszny interes pracownika (art.469 kpc). W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki pozytywne cofnięcia w części pozwu, albowiem w zakresie roszczenia o ustalenie istnienia stosunku pracy zgoda pozwanych nie była wymagana (art.203 § 3 kpc), z kolei wyrazili oni zgodę na cofnięcie pozwu w zakresie żądania sprostowania świadectwa pracy. Jednocześnie brak jest przesłanek negatywnych wymienionych w art.203 § 4 kpc i w art.469. Stąd też należy uznać, iż powód cofnął pozew w przedmiotowym zakresie ze skutkiem prawnym, co w konsekwencji skutkowało umorzeniem postępowania w cofniętej części (art. 355 kpc – pkt I sentencji wyroku). Wobec przegrania przez powoda w całości procesu Sąd na podstawie art. 98§1, §1 1, §3 kpc, art. 99 kpc i § 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z §2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.) zasądził od powoda O. K. solidarnie na rzecz pozwanych K. K. i P. K. kwotę 2.700,00 zł. wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego – pkt III sentencji wyroku. sędzia Karol Kwiatkowski Sygn. akt IV P 4/21 ZARZĄDZENIE 1.Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć: - pełn. powoda – w PI, bez pouczenia Dn. 4.05.2022r.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.